Dieetplan

Zoals je misschien nog weet, ben ik onlangs naar een diëtiste gestapt omdat er niet meer gewicht afging. Ik moet zeggen: het helpt wel.
Ik heb geen honger (ah neen, ik eet vijf keer op een dag!), ik drink voldoende water, ik ben de slaatjes nog niet beu en ik begin me beter en beter te voelen. Zelfs de ochendkoffie zonder suiker begint te smaken. Net zoals mijn avondeten (vlees en groentjes, zonder aardappelen) vind ik lekkerder en lekkerder. (Ik ben nooit echt gek geweest op aardappelen, en nu heb ik een geldig excuus om ervan te blijven.)
Ik eet ook geen vettige dingen meer. Misschien weet je het, of niet, maar ik heb een maagbreuk. Om geen last of pijn te hebben, neem ik een redelijk zwaar medicijn tegen maagzuur. Ondertussen is dat al een paar dagen op en normaal gezien heb ik direct terug last van brandend maagzuur, maar voorlopig nog altijd niet. *hout vasthouden*

Je ziet, alleen maar positieve ervaringen tot nu toe!

Vanaf 1 augustus ben ik op de kop 9 kilo lichter. Dat wil dus zeggen 4 kilo op drie weken tijd (de tijd via de diëtiste). Het brengt dus op.

Hopelijk ligt er een springtouw onder de kerstboom…

Behalve dat ik nu een nieuwe broek heb die ik zonder open te doen kan uitdoen, zegt ook al genoeg he. Maar het is nog niet genoeg. Ik blijf volharden. Op 23 december heb ik een nieuwe afspraak om te kijken wat we tijdens de feestdagen gaan doen.

Buiten dit dieetplan, heb ik nog een ander plan in gedachten. In de school van Mauro werden ouders warm gemaakt om zich kandidaat te stellen voor de schoolraad. Ik heb me hiervoor opgegeven. We zien wel wat ervan komt.

Ik doe het in feite uit ‘eigenbelang’ hoor. Ik hoop zo om een voet binnen het onderwijs te krijgen zodat ik misschien al een job in die sector kan vinden, en dan ook nog in de buurt. Het zou mijn leven zoveel simpeler maken! Maar we zien wel of ik erbij mag zijn. Het is een engagement voor 2 jaar en het spreekt me wel aan. Zo ben ik op de hoogte van het reilen en zeilen binnen de school van Mauro en dat kan interessant zijn.

Voor de rest is het ook de bedoeling dat ik de pannen van het dak studeer zodat ik in eerste zit zou slagen. Dat zou super zijn! Daarom heb ik deze week laat gewerkt (tot halftwaalf) om mijn taken af te krijgen en in te dienen. Mijn portfolio voor PAV is ook bijna klaar. Vanaf zaterdag begin ik te studeren.

Ik heb voor begin volgende week al de hulp ingeroepen van mijn zus. Ik hoop dat ze me kan helpen en op de jongens kan letten. Ik krijg het niet over mijn hart om Mauro ergens te laten logeren. Ik voel me al zo schuldig dat ik hem (en bij uitbreiding ook Ilian) zo weinig zie. Ik hoop dan ook dat ik in de kerstvakantie goed kan blokken zodat ik na de vakantie alleen maar hoef te herhalen en met een gerust hart naar het examen kan.

Dit is zo’n ander gevoel dan de voorbije jaren! Toen was het meer van: “als het nu niet gaat, dan maar in tweede zit.” Deze gedachte is dit academiejaar nog geen enkele keer in me opgekomen. Wil dat dan zeggen dat ik eindelijk mijn gading gevonden heb?

Zoals je ziet, veel wilde plannen de komende tijd. Maar ik heb het gevoel dat ik goed bezig ben. Wat denk jij als je dit zo leest? (Pas op: ik ben hier doodeerlijk geweest, he.)

Liefs,
Me, Myself and We.

Advertenties

My body

Hier ben ik weer, met dat lijf van mij.

Vanaf 1 augustus dit jaar heb ik de echte cola volledig gebannen en ben ik begonnen met ’s morgens muesli te eten en ’s middags cracotten met magere charcuterie. We zijn ondertussen eind november en ik ben nog maar 5 kilo kwijt. Dat is 1 kilo per maand. Dat is mij een beetje te weinig. Zoals eerder gezegd voel ik me niet goed in mijn vel en moet dat dringend veranderen.

Daarom ben ik gisteren bij een diëtiste langsgeweest. Ze werd me aangeraden door mijn huisarts (wat ik positief vind). Ik ga beginnen – vanaf vandaag trouwens – aan een gecombineerd dieet. Proteïnedieet in combinatie met gezonde voeding.

Wat houdt dat nu in?
– 6u15 à 6u30: ontbijt – 30 gr muesli of 1 sneetje volkorenbrood met magere charcuterie + 200 ml melkproduct (mager) + 1 stuk fruit
– 9u30 à 10u: tussendoortje – een proteïnerijk drankje (vandaag is dat instant tomatensoep, maar van bij de diëtiste, dus geen royco)
– 12u: lunch – vlees of vis met groenten (vandaag wortelsoep met gekookte kipfilet erin)
– 15u: tussendoortje – proteïnerijke knabbel (vandaag zijn dat soepstengels van bij de diëtiste)
– 18u à 18u30: avondeten – vlees of vis met groenten

De bedoeling is om koolhydraten te vermijden, behalve ’s morgens, en daar de rest van de dag op te teren. Als de koolhydraten opgebruikt zijn, ga ik mijn eigen vetreserve aanspreken. Die tussendoortje die ik bij haar koop zijn rijk aan eiwitten. De groenten mag ik onbeperkt eten in eender welke vorm.
Ik moet ook zo vaak eten om mijn verbranding niet te laten stilvallen. Honger zal ik dus niet lijden. Veel water moet ik ook drinken, ongeveer 2 liter per dag, maar dat is tegenwoordig geen probleem. Dus het zit wel goed.

Normaal gezien zou ik 1 kilo per week moeten verliezen. Ik ben eens benieuwd! Maar ik heb er zin in. Ik wil met mijn kinderen kunnen spelen zonder dat ik mij als een schildpad op zijn rug voel, of zonder dat mijn tong op mijn tenen hangt (ik weet ook wel dat dat niet alleen met gewicht te maken heeft, maar ook met conditie). Die conditie zal ik later wel bijspijkeren.

Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn ontwikkelingen. Ik had wel het gevoel dat ik op de goeie weg zat, behalve het snoepen, dat ging de laatste tijd wat minder goed. Maar toch was er iets dat ervoor zorgde dat ik niet meer gewicht verloor. Dat kan ook aan die beweging (of het gebrek eraan) liggen, maar om nu in clichés te vervallen: wanneer moet ik dat nog doen? Ik vertrek ’s morgens rond kwart voor zeven naar mijn werk. Ik ben ’s avonds tegen 18uur thuis met de kinderen die eten moeten krijgen, in bad en in bed gestoken moeten worden. Het is snel 20u à 20u30 voor ik in de zetel zit en eens kan babbelen met Het Ventje. Ik heb al moeite genoeg met mij terug uit die zetel te slepen voor het studeren. Ik kruip ook graag tegen 22uur in mijn bed, want om 5u30 opstaan is mij veel te vroeg.

Ach ja. Ik kom er wel, hoop ik. 1 kilo per week wil zeggen dat ik binnen een halfjaar mijn streefdoel bereikt moet hebben. Ik ben echt benieuwd! Maar ik ga me er niet op focussen. Ik hoop het binnen een jaar bereikt te hebben en genoeg geleerd te hebben om het stabiel te houden.

Liefs,
Me, Myself and We.

Wiskundig afvallen

Gisteren informeerde Miss Caesar via Instagram naar mijn studies PAV en afvalplan. Waarvoor trouwens dan. Om niet alleen via IG te antwoorden, schrijf ik er een blogbericht over. Want mijn antwoord zal lang zijn.

Zoals jullie wellicht al weten probeer ik een paar kilootjes te verliezen. Alleen gaat dat niet zomaar. Ik moet er veel moeite voor doen. Ik let op mijn eten, probeer niet te snoepen (heel af en toe gebeurt dat wel) en ik drink geen frisdrank meer. Ik ben nog niet veel kwijt, maar toch al een begin. Nu ben ik al op het punt gekomen dat ik blijf hangen. Ik zal nog meer op mijn eten moeten letten, vrees ik. En uiteraard gaan bewegen. Maar wanneer moet ik dat doen? Ik heb nu al zoveel te doen! Werken, studeren, huishouden, kinderen. Ik vind het moeilijk om er nog een halfuur tussen te persen waarin ik ga bewegen. Ik zal wel moeten, want zonder lukt het niet.

Ik heb het boek 365 dagen weight watchers gekocht, maar mannekes. Dat is nogal een werk om die gerechten te prepareren zeg! Dat is niet voor een werkende mens weggelegd zenne. Apart koken voor elks, mijn lunch moet soms in deo ven bereid worden, net zoals mijn ontbijt. Ik heb daar geen tijd voor joh! Ik zou wel graag in het weekend koken voor de hele week erna, maar hoe begin je daaraan? Ik ga er eens diep over nadenken…

Voor de rest ben ik al – al zeg ik het zelf – goed begonnen met PAV (project algemene vakken) als mijn tweede onderwijsvak. Ik heb er zin in! Het is een vak op het lijf geschreven van een duizendpoot, of niet soms? Geschiedenis interesseert me wel, maar niet genoeg om daar continu mee bezig te zijn (met alle respect voor de geschiedenisleerkrachten). Daarom denk ik dat dit wel een vak is waar ik mijn ei in kwijt kan, en dan vooral mijn creatief ei. Dat wordt ook min of meer vereist.

Momenteel ben ik bezig met het opleidingsonderdeel “rekenen en probleemoplossend denken”. Ik ben nochtans geen wiskundig genie maar ik heb me hiervoor opengezet. Er wordt fel de nadruk gelegd op het feit dat jij als leerkracht geen afkeer mag hebben van wiskunde want dat de leerlingen dit gevoel oppikken. Ik heb dit goed opgeslagen, maar af en toe kom ik wel vast te zitten. Soms zie ik verderop in de cursus toch nog wat er exact bedoeld wordt (zoals over het binair talstelsel en het omzetten van decimaal naar binair en omgekeerd), maar met de volgende definitie ben ik even helemaal het noorden kwijt… Ik zal hem jullie niet onthouden en ik hoop dat er iemand is die me even wat zaken kan verduidelijken.

De definitie van de optelling klinkt als volgt:
De som c van twee natuurlijke getallen a en b is het aantal elementen van de vereniging van twee gescheiden verzamelingen A en B waarvan respectievelijk a en b het aantal elementen zijn.

Het ergste aan heel de zaak is dat ik deze definitie niet snap (oh help!) en dat ik deze moet visualiseren. *krijgt instant grijs haar*

Voor de aftrekking is de opdracht dezelfde: de definitie visualiseren. Deze definitie is de volgende (weeral Chinees voor mij).
Het verschil c van twee natuurlijke getallen a en b is het aantal elementen van het verschil van de verzameling A en haar deelverzameling B waarvan respectievelijk a en b het aantal elementen zijn.

Ik snap het deels, maar waar ik over struikel zijn die (deel)verzamelingen. Willen ze daarmee bedoelen dat appels bij appels opgeteld kunnen worden, en niet appels bij peren?

Voila! Ik begin weer over eten te schrijven. Gelukkig is het fruit. Maar als ik voor zo’n breinbreker kom te zitten (voor mij persoonlijk, he) dan durf ik al is aan de chips of snoepjes te zitten ofzo. Ook niet goed als je wil afvallen, he!

Is er iemand anders die mij even wegwijs kan maken in het wiskundeverhaal? Maar als je er niets van weet, laat het dan zo, he. Anders geraak ik helemaal in de war! Alvast bedankt trouwens.

Liefs,
Me, Myself and We.

Wat zou ik doen ?

Ik heb een zotte kost gedaan. Ik heb een boek van Weight Watchers gekocht, een beetje op aanraden van Miss Caesar. Ik heb het al eens doorgenomen en ik moet zeggen: het ziet er allemaal fantastisch uit! Alleen moet ik eens in de winkel geraken om eens op het gemak alles te gaan halen, zoals ik anders ook mijn boodschappen doe.

Ik zou ook moeten gaan bewegen. Misschien moet ik ook gewoon beginnen met wandelen? Naar het schijnt is dat ook een efficiënte manier om af te vallen. Wie weet kan ik nog een buggy vooruit duwen, dan heeft onze jongste spruit ook elke dag een shot frisse lucht.

Nu ben ik mij iets aan het afvragen en ik weet niet of ik het ga durven, maar zou ik een tweede account aanmaken op Instagram om alles te volgen? De lichamelijke vorderingen, de gerechten, de harde cijfers op de weegschaal… Misschien kan ik zo’n album aanmaken op mijn telefoon en die dan later, als er genoeg progressie is, alles op het internet zwieren? Om mezelf te motiveren en wie weet een inspiratiebron te zijn voor anderen.

Zoveel plannen! Maar ga ik er geraken? Mijn turnmatje ligt op zolder. Nu nog plaats creëren om alles ten uitvoer te kunnen brengen. Behalva dan het wandelen. Dat gebeurt buiten.

Ik heb er zin in, want na mezelf te zien op foto’s valt het op dat ik een paar kilo’s te zwaar ben. Er MOET iets af. Ik ben niet meer gelukkig met mezelf, hoe kan ik dan gelukkig zijn met de rest?

Wat denken jullie hiervan? En hoe zou ik dat tweede account dan benoemen?

Liefs,
Me, Myself and We.

Wat een week !

Vorige week maandagmiddag belde de crèche. “Ilian heeft 38,7° koorts. Kan je hem komen halen?”
“Wat is het alternatief?” vroeg ik.
“Hem perdolan komen toedienen en dan terug vertrekken.”

Even gebeld met het Ventje. Die had twee vergaderingen met externen en kon niet weg. Dan overlegd met mijn baas. Ik mocht beschikken.

Kleine prutseman gaan halen. Naar huis gereden. Een beetje gerommeld op zolder/bureau terwijl Ilian lag te dutten in het logeerbed. Grote broer gaan halen. Perdolan gaan halen. Koorts was gestegen en tegen 6 uur ’s avonds had hij 40,2° koorts. Perdolan gegeven en om 20u naar de dokter gegaan.

Keelontsteking was het verdikt. Antibiotica voorgeschreven en als de koorts niet weg is na twee dagen, moesten we terug gaan. Het Ventje is naar de apotheek van wacht gereden zodat we maandagavond nog met antibiotica konden beginnen.

Dinsdag is hij dan naar mijn schoonmama gegaan. Toch nog koorts gemaakt in de dag. Ik ben hem gaan halen bij mijn schoonmama, ben naar huis gereden. Ik heb Ilian in de buggy gelegd, ben naar de dokter gestapt voor zijn doktersbriefje, dan naar school om grote broer te gaan halen, dan naar crèche om doktersbriefje af te geven, dan naar winkel om pizza.

Terug thuis pizza in de oven gestoken en gegeten. Beetje opgeruimd. Ventje kwam thuis, zijn pizza werd gebakken. Om halfzeven ben ik naar mijn school vertrokken voor een laatavondsessie.

Woensdagochtend stond mijn mama aan onze deur. De school van Mauro had facultatieve verlofdag en wij hebben beslist met Mauro weer naar Plopsaland te gaan. Ook nu Ilian ziek is, hebben we dat toch gedaan en we hebben ervan genoten (fotoverslag volgt nog wel). We kwamen thuis tegen 17uur. Mijn mama had eten gemaakt. Ze zei me dat Ilian toch nog koorts had gemaakt, 39,5°. Ik heb dan maar de dokter gebeld om te vragen of we nog konden langsgaan. Om 18u40 mochten we gaan.

Bij de dokter aangekomen wist ze ons – na onderzoek – te zeggen dat de antibiotica niet was aangeslagen. Omwille van de hoge koorts en de mindere eetlust, heeft ze ons toch doorverwezen naar het ziekenhuis om uitdroging te voorkomen. We gaan terug naar huis, prepareren alles en gaan naar het ziekenhuis.

Op spoed aangekomen zagen we direct dat daar niet veel ‘gewone’ mensen waren. Het eerste wat de dokter ons na anderhalfuur wachten zei toen hij ons zag, was: “Aaaah… Nog is normale mensen.” Hij heeft dadelijk de kinderarts gebeld omdat die nog in huis was en we mochten naar de kinderafdeling gaan. Hij had geen zin om Ilian te onderzoeken om daarna dat kind weer binnenstebuiten te keren. Hij had liever dat de kinderarts dat direct zelf deed.

Op de kinderafdeling toegekomen, gingen ze Ilian een baxter geven. Ze waren in zijn elleboogplooi aan het prikken, maar ze vonden blijkbaar geen ader, dus bleef die dokteres met haar naald van links naar rechts gaan onder dat vel. Niet moeilijk dat Ilian heel het kot bij elkaar gebruld heeft! (Ikzelf ben ook gezegend met regelmatige bloedonderzoeken en ik kan je verzekeren, dat onderhuids zoeken doet PIJN!) Uiteindelijk kreeg hij een baxter in zijn handje.

Er werd snel beslist dat we moesten blijven. Ilian had een virale infectie. We verkozen een kamer apart. Wist ik veel dat het geen hotel ging zijn! Een slaapzetel stond ter mijner beschikking en ik kreeg alleen ontbijt geserveerd! Geen middageten, geen avondeten… Uiteindelijk is dat het minste van mijn zorgen, maar vertel dat aan iemand en de reactie is “Huh?” (inclusief wijd opengesperde ogen).

De baxter in zijn linkerhandje...

De baxter in zijn linkerhandje…

Hij ligt er vredig bij te slapen. Maakt de zaken iets draaglijker.

Hij ligt er vredig bij te slapen. Maakt de zaken iets draaglijker.

Zijn kooibed. Zielig! En dan nog van dat ijzer...

Zijn kooibed. Zielig! En dan nog van dat ijzer…

De tijd kruipt traag voorbij als je aan het wachten bent zonder iets om handen.

De tijd kruipt traag voorbij als je aan het wachten bent zonder iets om handen.

Wachten op papa en grote broer met mijn middageten.

Wachten op papa en grote broer met mijn middageten.

Het Ventje is gerief gaan halen voor mij om te blijven overnachten. Nadien is hij naar Mauro gegaan en heeft hij mijn mama afgelost (die was nog altijd bij ons thuis). Donderdagochtend kreeg ik dan twee croissants (het was een feestdag) en wachtte ik op Mauro en het Ventje die tegen de middag zouden komen met boterhammetjes. Zo gezegd, zo gedaan. Ik had niets om handen gedurende de hele ochtend. Pas toen het Ventje er was, heeft hij mijn leesboeken voor school meegebracht zodat ik me kon bezig houden. Ventje is – samen met Mauro – zijn mama gaan halen. Hij is dan teruggekomen naar het ziekenhuis tegen drie uur. Ik ben dan naar huis gegaan om me te gaan douchen en iets te eten met Mauro en mijn schoonma. Ventje heeft mij toen in mijn gat gebeten, want hij zei doodleuk: “Gij zit wel in een luxepositie om u thuis te kunnen gaan douchen”. Geen goede opmerking tegen een mama die een hele nacht naast een ‘ziek’ kind heeft gezeten. (Gelukkig had hij geen koorts meer, maar wel die stomme baxter in zijn hand.)

Terug in het ziekenhuis rond halfzeven, is het Ventje naar huis gegaan. We moesten nog een nachtje blijven, maar Ilian was wel van zijn baxter verlost. Ze wilden zien hoe hij zou reageren zonder toegevoegd vocht. Nog een nachtje in die überslechte zetel geslapen. Om 4uur werd ik wakker met helse rugpijn! Ongelooflijk! Daarna helemaal niet meer kunnen slapen.

Vrijdagochtend kreeg ik dan drie sneden bruin boord met 10g boter, 20g speculoospasta en 20g philadelphiakaas. Lekker! (not) Enfin. De dokter kwam zeggen dat we naar huis mochten. Jeuj! Verpleegsters kwamen nog wel een snottebel van Ilian halen om te achterhalen welk virus hij had. De hoofdgeneesheer van de afdeling zei dat we om 14uur naar huis mochten en dat we mochten bellen voor het resultaat. Een andere dokter zei dat we moesten wachten op het resultaat, maar dat hebben we snel uit haar hoofd gezet.

We mogen naar huis!

We mogen naar huis!

Ilian koortsvrij en klaar om naar huis te gaan.

Ilian koortsvrij en klaar om naar huis te gaan.

Ventje is afgekomen om tien uur. Ik ben naar huis gegaan om brood en charcuterie te gaan halen (er was niets meer in huis) en met Mauro en mijn schoonma een boterham te eten. Dan heb ik een picknick gemaakt voor het Ventje en die meegenomen naar het ziekenhuis tegen 13uur. Om 14uur stonden we buiten.

Ik zweer het! Als je als ouder niet ziek bent als je daar binnenkomt, dan word je daar ziek! Slechte zetel, geen eten… Vreselijk! En de kinderafdeling an sich kan ook een opfrisbeurt gebruiken.

Terug thuis zei Mauro tegen het handje van Ilian ‘stoute giraf’. (Er hing een pleistertje met een giraf op over zijn baxtergaatje.) ‘Ilian pijn’. Zo schattig! Enfin. Ondertussen is alles vergeten en vergeven. Behalve mijn rugpijn… Die is nog altijd lichtjes gebroken.

Zaterdag zijn we dan naar een kindernamiddag geweest, georganiseerd door VZW Jana De Koker. Ilian is thuis gebleven met zijn meterke. Ik heb dan quiche gemaakt en chocomousse. Het was lekker. Zondag was het dan communiefeest bij de zus van het Ventje. Ilian mocht mee en onze twee zonen hebben de harten gestolen van iedereen. Ze zagen er dan ook superknap uit! (Foto’s volgen ook nog.)

Maandagochtend, ik geraakte moeilijk uit bed omdat Ilian weer zeer slecht geslapen had. Sinds 3u40 lag hij bij ons in bed. Om 5u30 liep mijn wekker af. Ik had geen zin me te douchen, dus snel mijn haar samengebonden en alles klaargemaakt voor vandaag voor iedereen. (Zak voor Ilian voor de crèche, boekentas incl boterhammetjes voor Mauro en lunchpakketje voor mij.)

Op weg in de file naar mijn werk ging vorige week dinsdag nog eens door mijn gedachten. Leuk… (not) Hier toegekomen had ik bijna mijn draak van een computer in gang gekregen toen plots alle elektriciteit uitviel. Ik kon opnieuw beginnen… Mijn hoogbegaafde taalpuristische oncollegiale collega kwam binnen en zat nog geen vijf minuten neer toen hij commentaar had op iets dat ik niet gedaan had. Like I care !? Hij is mijn baas niet en hoeft mij niet de les te spellen. Voor de rest zit diene mens heel de tijd te zuchten en te blazen en te puffen…

De dag gaat weer traag voorbij gaan. Dat kan ik je nu al zeggen.
Please! Laat het snel 17uur zijn!

Liefs,
Me, Myself and We.

Wilde plannen

Stilzitten… Ik zou het wel willen kunnen, maar ik zit zo niet in elkaar. Er is gewoon altijd te veel werk te doen! Ik zadel mezelf dan ook altijd op met een schuldgevoel als ik in de zetel hang of een beetje langer blijf liggen…

Daarnet heb ik een trainingsprogramma van 30 minuten afgewerkt. Ik ben doodmoe en zet me nu dus effe neer. Gelukkig vond de baby het geweldig om te zien en lag hij te lachen. Nu ik gedaan heb, begint hij uiteraard te huilen… Waar heb ik dat aan verdiend!?

ik ben van plan elke dag die training van 30 minuten te volgen via een app. Vanaf vandaag. Ook ga ik niet meer snoepen en vooral water drinken. Ik liep al langer met dat idee in mijn hoofd, maar nu pas voel ik er mij klaar voor. Zes weken na de bevalling. Hopelijk zal het geen negatieve invloed hebben op mijn melkproductie.

Ook heb ik nog een heleboel andere wilde plannen. Zo plan ik ook maximaal 30 minuten in om een paar kasten uit te mesten. Diegene die mij volgen op Instagram kunnen de vorderingen daar ook volgen. Ik haal er zoveel voldoening uit om dat allemaal netjes te organiseren. Ik heb nog tot 22 maart gepland. Dan zou ik moeten rond zijn. Ik laat dan wel de dagelijkse opruimingen enzo hierbuiten.

Waar ben ik nog zoal mee bezig? Op zondag 5 april wordt onze babyzoon gedoopt. De laatste uitnodigingen vertrekken vandaag of morgen per post. We gaan met 15 volwassenen en 5 kinderen tussen 2 en 5 jaar zijn. De traiteur ligt al vast. Over hapjes ben ik mijn hoofd aan het breken, zodat ik een paar verloren voorwerpen tijdens het opruimen nieuw leven kan inblazen. Voor feestjes werk ik graag met kleurenthema’s. Bij Mauro was het stylish wit en blauw. Om niet in herhaling te vallen gaan we nu voor groen en paars. Morgen ga ik al boodschapjes doen zodat ik al decoratiedingen kan uitwerken. Vooral veel DIY. Om het persoonlijk te maken en houden. Wie me volgt via Pinterest kan al een beetje zien wat ik zoal zou willen doen…

Tussendoor, als Ilian ligt te slapen (wat niet zoveel gebeurt overdag, lieve lezers) dan studeer ik. Ik zou er graag in eerste zit door zijn zodat ik drie maanden vakantie kan hebben met mijn jongens. OK, ik moet dan wel gaan werken natuurlijk. Maar als ik ’s avonds niet moet studeren, zou het wel helemaal geweldig zijn.

Dit zijn de plannen die ik stelselmatig uitvoer. Als jullie mij nu willen excuseren, ik ga nu de haren uit mijn hoofd trekken omdat Ilian nog geen twee seconden gestopt is met huilen en ik al zevenhonderd keer gestopt ben met verderschrijven…

Liefs,

Me, Myself and We.

Sno(vembe)r

Zij heeft er zo’n leuk blogje over geschreven, inclusief foto’s. Mooi om te zien, maar het lijkt me zo onhandig… Een kriebelende snor… Ik heb er (nog) geen ervaring mee en ik wil dat liever niet ook niet. Hoewel ik soms aan Het Ventje vraag of hij geen ringbaardje wilt laten staan. Ik krijg altijd een ‘neen’ als antwoord, wat ik wel jammer vind, want ik denk dat hij daar supersexy mee zou staan…

Mijn titel is niet helemaal zoals het hoort. Ik weet het. Ik heb er mijn eigen woordspelletje van gemaakt, in het Nederlands. Het correcte woord voor deze ‘hype’ is Movember.

Nu, wat is dat juist, die Movember? Wel, er bestaat zoiets als een Movember Foundation.
De Movember Foundation is wereldwijd de mees toonaangevende organisatie die zich inzet om het gezicht van de gezondheid van de man te veranderen.
De Movember gemeenschap heeft meer dan 409 miljoen euro opgehaald en steunt momenteel meer dan 800 programma’s in 21 landen. Dit werk redt en verbetert de levens van mannen met prostaat – en teelbalkanker.
De Movember Foundation daagt mannen uit om een snog te laten groeien tijdens deze Movember (voorheen bekend als november), met als doel gesprekken aan te moedigen en cruciale fondsen te werven voor gezondheidsprogramma’s voor mannen. Tot nu toe kweekten we al meer dan 4 miljoen snorren, en zullen we dat blijven doen zolang er serieuze gezondheidsproblemen bij mannen bestaan.

Ik vind het wel een fijn initiatief. Mannen zijn een beetje ‘preuts’ om over die zaken te praten, denk ik. En misschien is dit wel een fijne manier om het taboe te doorbreken. Want taboe of niet, het is wel van levensbelang!

Op de website van Movember heb ik de regels teruggevonden waar de heren zich aan moeten houden. Ik vind ze ronduit schitterend!
1) Geef de gezondheid van de man een nieuw gezicht door je in te schrijven op movember.com.
2) Begin op 1 november gladgeschoren en laat 30 dagen lang je snor staan.
3) Heren, geen gesjoemel. Geen baarden, geen sikjes, geen nepsnorren.
4) Gebruik de kracht van de snor om gesprekken over de gezondheid van de man te starten en om fondsen voor prostaat – en teelbalkanker te werven.
5) Elke mobro dient zich ten allen tijde als een ware heer te gedragen.

Deze vijfde regel mag niet alleen van kracht zijn in de maand november, maar een heel jaar door. Los daarvan ga ik toch proberen om Het Ventje volgend jaar te overtuigen om mee te doen, eventueel met een ringbaardje. Ik zal me wel opofferen om dat proper te houden met de tondeuse, want een snor in het wilde weg laten groeien, dat wordt ook behoorlijk lelijk!

Nu ben ik eens gaan goochelen en heb op het internet een beetje informatie opgezocht over de snor. Wikipedia is your friend voor moest je er zelf meer over willen weten. Er zijn namelijk een heleboel verschillende soorten snorren! De ene al wat belachelijker dan de andere.

Zo hebben we de:
* borstelsnor: dikke snor die aan het uiteinde aan een borstel doet denken
* dali: smalle lange punten opwaarts gebogen, gebied voorbij de mondhoeken wordt afgeschoren, kunstmatige hulpmiddelen zoals gel, was, mousse of haarlak zijn toegestaan
* Engelse snor: smalle midden boven de bovenlip ontspruitende, lange naar de zijkant getrokken snorharen, met de punten licht omhooggekruld, gebieden voorbij de mondhoeken zijn geschoren
* fietsstuursnor: borstelige snor met kleine, lange naar boven wijzende puntjes
* fu manchu-snor: lange maar dunne, puntige hangsnor die tot onder de kin uitkomt
* hoefijzersnor: snor die op een omgekeerd hoefijzer lijkt, de verticale uiteinden krullen voorbij de mondhoeken naar de kaken
* moustachio of hangsnor: lange snor met punten die tot onder de kin hangen, lijkt op de fu manchu maar is veel dikker
* potloodsnorretje: smal, zorgvuldig getrimd snorretje op de bovenlip dat veel geschoren plek overhoudt tussen neus en snor
* tandenborstelsnorretje of hitlersnorretje: dikke snor die op een vierkant blokje lijkt
* walrussnor: dikke, borstelige hangsnor met lange uiteinden die aan een walrus doet denken

En ik maar proberen om op regelmatige basis in het schoonheidssalon te geraken om dat overtollig haar op mijn eigenste bovenlip te laten weghalen. Tsss …

Liefs,

Me, Myself and We.