Daar is de lente …

… daar is de zon …

21 maart vandaag, dat wil zeggen dat de lente écht begonnen is. Het zonnetje gaf ook die indruk vandaag, maar de warmte bleef een beetje achterwege.

Ondertussen heb ik een stageperiode van twee weken achter de rug voor het vak PAV. Ik moet eerlijk bekennen, de eerste week verliep goed. De tweede week… Als ik daar niet plat op mijn gezicht ben gegaan, dan was het een foutloos parcours. Man man man… Het begon al bij de start van de les: ik gaf helemaal geen leiding. Ik omschreef nadien de leerlingen dan ook als een bende losgeslagen objecten, maar dat was volledig aan mezelf te danken. Zo onzeker dat ik was! Zo slecht geslapen dat ik had! Vlak voor mijn stageles nog een soortement van aanvaring met een collega… Jongens toch, het was mijn dagje niet.

En net die dag kwam mijn docente kijken… Ze had me het heugelijke nieuws te melden dat ik niet geslaagd was voor mijn stage op basis van wat ze die twee lesuren gezien heeft. Ik kon haar geen ongelijk geven. Huilend ben ik naar huis gereden…

’s Avonds dan gefacetimed met mijn ouders. De tranen stroomden over mijn wangen, want draai het of keer je zoals je wilt: ik leg wel mijn hart en ziel in mijn stagelessen. Soit, zij zijn in de auto gesprongen, hebben 50km gereden, hebben me bij elkaar geveegd en samen hebben we een leuke les in elkaar gestoken voor de dag nadien. Dikke dikke dikke dank u aan mijn lieve mama en papa die dat voor mij wilden doen en gedaan hebben. Woorden kunnen niet genoeg uitdrukken hoe dankbaar ik hen ben!

Gelukkig voor mij voelde ik mij toen alweer een pak zekerder, ging de les ook beter, had ik terug controle en deden de leerlingen graag wat ik van hen verwachtte!

Dikke merci ook aan mijn stagementor, want zij heeft ervoor gezorgd dat ik mijn ‘mislukte’ stageles opnieuw mag doen. Ze heeft daarvoor gepleit bij mijn docente die me ook die kans wilt geven. Je hebt er geen idee van hoe dankbaar ik hen ben! Zowel mijn mentor als mijn docent.

Maar de combinatie fulltime baan met stages en studies is écht niet gemakkelijk. Ik heb dat niet onderschat, want Nederlands heb ik erbij genomen op het moment dat ik zonder job zat. Toch deed ik iets verkeerds: want in januari heb ik alles laten vallen. Ik kon het niet, ik trok het niet, ik was op. Ik denk dat het toch tot dan geduurd heeft eer mijn ego terug een beetje opgekrikt was. Ik heb van mijn ontslag toch meer afgezien dan ik dacht, hoewel ik niemand van de mensen daar mis, laat staan het werk… Soit. Chapeau voor iedereen die die combinatie wél weet te managen, maar voor mij werkt het niet.

Vandaar dat ik al heb laten weten dat ik een eventuele verlenging na de paasvakantie niet ga aannemen. De combinatie is echt te zwaar. Het werk bevalt me enorm, de afwisseling ook, de collega’s ook. Maar ja. Ik moet vooral aan mijn toekomst denken, en niet alleen aan de toekomst van morgen.

Zo dadelijk heb ik een gesprek met mijn docente over mijn mislukte stageles die zij mocht aanschouwen. Ik heb er zo mijn theorie over en hoop dat ik haar kan overtuigen om naar mijn inhaalles te komen kijken. Moest ik er zin in hebben, dan zal ik misschien eens uitschrijven wat er juist is misgelopen, maar voor nu is dit voldoende vind ik.

Heb jij ooit tijdens je studies, bijscholingen, nascholingen, … een grote uitschuiver gemaakt? Of verliep alles altijd vlekkeloos bij jou?

Liefs,
Me, Myself and We.

Nieuw academiejaar

agenda

Het nieuw academiejaar staat voor de deur, maar het gaat een pittig jaartje worden! Ik ben supergemotiveerd én het einde is eindelijk in zicht! Nog even en ik heb eindelijk dat diploma in handen! Het gaat me bloed, zweet en tranen gekost hebben, maar ik ga zo blij en fier zijn. En met mij hoop ik ook de rest van mijn familie (als Het Ventje, mijn ouders en schoonmama en mijn broer en zus enzo…)

Nu hebben ze op de hogeschool niet beter gevonden dan de benamingen van de opleidingsonderdelen te veranderen. Het kan dus zijn dat ik niet goed kan reconstrueren welke resultaten ik behaald heb, omdat het voor mij heel even een spinnenweb is. Maar ik geraak er wel uit!

Ik heb al een heel deel afgewerkt, want ik ben over de helft. Ik ga dan ook kort schetsen hoe het komend academiejaar eruit gaat zien.

Afhankelijk van mijn resultaat van mijn tweede zit, kunnen deze vakken er nog aan toegevoegd worden:
PAV 1-2a = Historisch en actueel referentiekader (ofte geschiedenis)
PAV 1-2b = Ruimtelijke en maatschappelijke oriëntatie (ofte aardrijkskunde)

Voor aardrijkskunde heb ik een goed gevoel bij mijn herexamen van gisteren. Ik denk wel dat ik geslaagd ga zijn. Geschiedenis was een pak moeilijker… Geen idee wat dat gaat geven. Dit zijn dus opties die eventueel bovenop de komende opleidingsonderdelen kunnen terechtkomen.

Voor het tweede jaar heb ik de volgende opleidingsonderdelen op de planning staan:
PAV 2-1a = Vakstudie verdieping
PAV 2-1b = Wetenschap en techniek
PAV 2-1c = Moderne vreemde talen Frans
Stage = 6 uur lesgeven
-> Dit alles staat ook vast vanaf september tot aan de kerstvakantie en hier dien ik examens voor af te leggen in januari.
PAV 2-2a = Democratie en burgerzin
PAV 2-2b = Relationele en seksuele vorming
PAV 2-2c = Moderne vreemde talen Engels
Stage = 12 uur lesegeven
-> Dit alles staat ook vast vanaf februari tot mei en hier dien ik in juni examens voor af te leggen.

Van het derde jaar pik ik ook al een aantal zaken mee:
Zorg in het onderwijs
Psychopedagogiek
-> Dit zijn algemene vakken waarbij ik beoordeeld zal worden aan de hand van portfolio-opdrachten.
Stage Nederlands = 22 uur lesgeven

Het gaat, zoals eerder gezegd, pittig worden en een strikte planning zal noozakelijk zijn. Maar wat nog noodzakelijker zal zijn is om mij daaraan te houden! Dat wordt de grootste uitdaging…

Ik zie het wel zitten. En jij? 🙂

Liefs,
Me, Myself and We.

 

 

Onmogelijke droom

Binnen afzienbare tijd begint er weer een nieuw seizoen van Mijn Pop-Up Restaurant. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik dit leuke televisie vind.

Toen ik gisteren in de wagen zat en het nieuwste liedje van Hooverphonic hoorde (Alex Callier die vorig seizoen een jurylid was) dwaalden mijn gedachten af…

Ooit zei een goede vriendin van mij, die trouwens geweldig kan koken, om ons samen in te schrijven voor het programma. Vorig jaar was het bijna zover, maar dan zat ik met een klein baby’tje en dat zag ik niet zitten.

Maar gisteren, in de auto, dwaalden mijn gedachten af… De naam van ons studeerrestaurant zou ik dan KiSa of SaKi geven. Mijn vriendin in de keuken, ik in de zaal. Betaalbare en gezonde gerechten in combinatie met ruimte en gezelligheid om te studeren.

Ach, ik weet niet. Ik zie het wel voor mij, hoor. Ken je die containers van Mijn Pop-Up Restaurant? Ik zou die in het groen met oranje accenten willen aankleden. Lekker contrasterend, maar ik zou wel voor rustieke meubels gaan (tafels dan, ik zou oranje stoelen kiezen) en veel boekenkasten met boeken als scheidingswanden.

Mijn vriendin in de keuken, ik als gastvrouw. Ik heb al een beetje ervaring in de zaal en zou er dan ook op toezien dat iedereen van alles genoeg heeft en nooit droog komt te staan in een rustgevende outfit. (Geen rode bh-bandjes onder een zwart kleedje met crocs.) Maar ik vraag me dan weer puur zakelijk af: zouden zo’n ‘studenten’ wel genoeg kunnen opbrengen? Daar vrees ik dan weer voor…
Ach, een studeerrestaurant. Ik denk dat dat alleen zou draaien ‘in de blok’. En dan nog. Dromen mag toch?

Misschien moeten we het omtoveren tot een bibliotheekrestaurant. Plaats, tijd en ruimte om (kort)verhalen te lezen tijdens het eten. Zo hoef je je niet te schamen als je ergens alleen naartoe gaat. Met comfortabele oranje stoelen, tegen bleekhouten tafels en knalgroene muren. Ook in dit format zou ik boekenkasten als scheidingswanden gebruiken en deze vullen met allerlei (kort)verhalen, geschreven door mensen uit de buurt en gevonden op internet. Tijd voor een heel boek heb je niet, dan maar zo?
Ik zou er zelfs voor durven kiezen om een paar van mijn ‘opstellen’ van in mijn schooltijd van onder het stof te halen. Leuk om te herlezen en ook wel kortverhalen op zich. Of onze eigen geschreven briefroman.

Wie weet kunnen we dan zelfs op regelmatige tijdstippen een schrijver uitnodigen voor een voorleessessie ofzo. Of een student lerarenopleiding die moet oefenen met voorlezen. Of een student logopedie. Of een vrijwilliger die wilt komen voorlezen! Ikzelf ben een boekenwurm en ik denk niet dat dit concept al bestaat.

Ach, dromen mag toch?

Stel nu dat jij zou meedoen aan Mijn pop-Up Restaurant, wat zou jij dan willen doen qua concept? Want om eerlijk te zijn: dat bibliotheekrestaurant spreekt me wel aan. Dus Kimberly, als je dit leest… Misschien toch nog eens over nadenken? 🙂 😉

Liefs,
Me, Myself and We.

Geen verontschuldiging

Je zit ongetwijfeld smachtend te wachten op een volgend deel van Cultureel Erfgoed dat normaal gezien de 20ste van de maand verschijnt. Sorry, deze maand niet.

Ook op het einde van deze maand zullen er geen vijf vragen uit ‘een vraag per dag’ komen. Net of je zit daar ook op te wachten…

Ik heb geen hoge dunk van mezelf, noch van mijn blog. Dus neen, ik verontschuldig me niet voor de korte blogpauze die ik ga inlassen en waarvan ik je nu al even inlicht. Er zit heus niemand te wachten op mijn blogs, maar als ze verschijnen, zal je ze wel zien en misschien zelfs lezen.

Mijn bedoeling is om in eerste zit te slagen dit academiejaar. Wat moet een mens daarvoor doen? Studeren, studeren, studeren… Ik ga simpelweg geen tijd ‘verspillen’ aan mijn hobby. Momenteel komt studeren, in afwisseling met mijn kindjes en huishouden, op de eerste plaats. Gelet op het feit dat er ook nog een heleboel feestjes tussenzitten, kan ik dus maar beter elke vrije minuut aan het blokken besteden.

Ik heb er zin in. Ik ben gemotiveerd. Je kan me nog wel volgen op instagram, hoewel dat ook een beetje minder zal worden.

Ik ga dus de komende maand de grootste seut ever worden, met haar neus in de boeken. Maar het is voor het goede doel.

Wist je trouwens dat ik de voorbije week voor school gewerkt heb tot halftwaalf? Dat ik de volgende ochtend om halfzes opstond om te gaan werken? En dat vrijdagavond mijn verkoudheid goed is doorgebroken waardoor mijn studieplanning van zaterdag al volledig in het honderd liep? Het was net of mijn lijf riep nu al: STOP! (Na ocharme een week…) Ik ben ook moe, mijn kop zit vol snot, ik krijg er hoofdpijn van. Maar Dafalgan zal me hierdoor helpen, net zoals duizend papieren zakdoekjes en liters neusspray.

Dit was het voor vandaag. Ik zie je graag terug na de examens. (Hoewel het misschien toch kan zijn dat ik hier of daar een berichtje post, maar dan is dat een ingeving van het moment, net zoals nu.)

Ben jij van mening dat ik me moet verontschuldigen? Of is het goed zoals het is?

Liefs,
Me, Myself and We.

Komen dromen dan toch uit?

Zoals je wellicht weet zijn wij midden november naar Londen geweest. Met de trein. Zonder kinderen. Ik moet het bekennen: het heeft me zo’n deugd gedaan! Ik heb er zo van genoten!

Pas op: ik zie mijn kinderen graag he. Het liefst van heel de wereld. Maar zo’n weekendje me-time (met Het Ventje) was echte kwali-tijd en dat heeft zo’n deugd gedaan! Niet normaal!

Aangekomen in het station King’s Cross/ St Pancras, werden we verwelkomd door een Disney-koor. Ze zongen kerstliedjes aan deze GIGANTISCHE pluchen kerstboom. Leuk zo! Dat hebben we in Brussel niet gezien hoor…

collage-2015-12-10

Omdat we daar toch niet zo ver vanaf waren, zijn we eerst bij Madame Tussauds langsgeweest. Zeer leuk. We vielen van de ene verbazing (een taxiritje/attractie in het museum die je langs bewegende taferelen vervoerde) in de andere (een 4D film). We hebben ervan genoten. We hebben gelachen. Er was veel volk! Maar het viel al bij al nog mee. Iedereen heeft daar hetzelfde doel, namelijk op de foto gaan met wereldsterren. Iedereen heeft daar ook respect voor elkaar, dus er werd niet geduwd en getrokken. Het was leuk.

We hebben ook veel de Londense ondergrond gezien. We hebben alles met de metro gedaan, maar zo viel het te doen. Dat is ook een beleving op zich, vooral om te zien hoe iedereen zomaar met de smartphone open en bloot in de hand op de metro staat. Ik zou dat niet durven uit angst dat er iemand dat toestel uit mijn handen trekt. Maar in Londen doet iedereen dat.

Londen is een echte stad, met haar typerende rode bussen en rode telefooncellen. Ook waren er in een bepaalde wijk in Londen (de naam ontgaat mij volledig) allemaal kiosken waar je tickets kon kopen voor musicals. Hoeveel musicals er op één avond gespeeld worden! Ongelooflijk! Ik wist niet dat er zoveel theaterzalen waren in één stad!

De M&M’s store, die is ook een bezoekje waard. Zoveel kleurtjes en soorten M&M’s! Ik wist niet dat het er zoveel waren! Gewoon al van de leuke kleurtjes wordt een mens vrolijk. De geur van de winkel is iets anders. Niet dat het stinkt ofzo, maar zoveel chocolade bij elkaar geeft toch een beklemmend gevoel in de neus.

‘Boeken en ik’ of ‘ik en boeken’, het is met elkaar verbonden. Draai of keer het zoals je wilt, maar dat is nu eenmaal zo. Vandaar dat een bezoekje aan de British Library ook niet mocht ontbreken. Jammer genoeg ben ik geen lid en had ik niet de hele dag de tijd, anders was ik er wel een paar uur gebleven.

We hebben aan zo’n kiosk dus tickets gekocht voor een musical. Cats was zeer knap! De kostuums, het decor, het gezang, het gedans… Voor zo’n grote cast. Het was prachtig. Ik heb er met volle teugen van genoten.

Voor de musical waren we gaan eten in een zeer speciaal restaurant dat we in België niet kennen. Er waren alleen maar grote tafels, dus de bedoeling was dat je met vreemden aan tafel ging zitten. Dat al in de eerste plaats. Ten tweede waren er allemaal toonbanken met verschillende gerechten (pasta, pizza…) die ter plaatse bereid werden. We hebben pasta carbonara gegeten en ik moet zeggen: het was lekker!

Het uitzicht vanop onze hotelkamer was ook magnifiek. We keken uit op de Tower Bridge. Echt mooi!

collage-2015-12-10

De volgende ochtend zijn we weer gaan wandelen. Eerst zijn we naar Harrods geweest. Dan wilden we graag de Big Ben zien, net zoals Buckingham Palace. We hebben het gezien, vanop een afstand. Het was nogal lang wachten om ergens binnen te gaan en aan Buckingham Palace is het over de koppen lopen. Het regende zo fel dat we besloten om een cruisschipje te nemen om terug naar ons hotel te gaan zodat we droge kleren en schoenen konden aandoen. The Londen Eye hebben we niet gedaan, maar de  volgende keer als ik naar Londen ga, ga ik er zeker eens in!

collage-2015-12-10

Na droge kleren en schoenen te hebben aangedaan, zijn we naar de Chinese wijk gegaan. Ik had wel zin in Chinees eten, maar Het Ventje is daar niet zo heel zot van. Dus hebben we dat niet gedaan.
We zijn dan naar Covent Garden gegaan en hebben daar lekker gegeten in één van de pop-up restaurants van Jamie Oliver. Het was gezellig, toffe bediening, lekker eten… En we hebben een échte Londens taxi terug naar ons hotel genomen.
Daar aangekomen hebben we nog iets gedronken in de bar, met zicht op de Tower Bridge. Zo rond elf uur zijn we naar de kamer gegaan en plots werd er een ring voor mijn neus gehouden met de vraag “Wat is dat?”
“Ah, ne ring” antwoord ik.
“Ge moet niet rood worden.”
“Wil je met mij trouwen?” Ik heb geen seconde geaarzeld om “natuurlijk” te antwoorden. Ik droom al zolang van die vraag!

collage-2015-12-10

De volgende ochtend, tevens onze laatste dag, hebben wij de Tower Bridge (waar  we al een heel weekend op aan het kijken waren) bezocht. Leuk hoor, zo’n glazen vloer. Ik ben daar niet zo heel happig op… Nadien hebben we nog gewandeld en The Monument gezien. The Saint Paul’s Kathedral hebben we langs de buitenkant gezien. Binnen was er een mis aan de gang en mits wij niet zo’n kerkgangers zijn, moesten we daar niet te lang blijven hangen, he.

En dan was het tijd om terug naar het station te gaan en terug naar huis te keren. We waren moe, maar ik heb er zo van genoten! Ik hoop Het Ventje ook.

Om eerlijk te zijn: ik had gehoopt dat ik in Londen ten huwelijk gevraagd ging worden, maar in feite had ik het nooit verwacht. De ring was ook maar in één maat te koop en werd nadien aangepast. Ondertussen is dat dus gebeurd en draag ik hem 24u/24 aan mijn linkerringvinger. Ik ben er zo blij mee!

Ik heb er zolang van gedroomd dat ik dacht dat alles al geregeld zou zijn, maar al bij al hou ik me sterk. Pas na de feestdagen gaan we een feestzaal zoeken en een datum vastleggen. Ik kijk ernaar uit! Uiteraard hou ik jullie op de hoogte.

Ben jij al in Londen geweest? Herken je bepaalde dingen? Of zijn er dingen waarvan je denkt: waarom heb je dat niet gedaan?
En als jij verloofd/getrouwd bent: hoe verliep jouw aanzoek?

Liefs,
Me, Myself and We.

De bizarre droom

Ik heb zéér slecht geslapen vannacht, dus als het mijn dagje niet is vandaag, dan komt dat daardoor. Jullie zullen er geen last van hebben, normaal gezien. Vandaar dat ik koffie drink vandaag, wat ik anders NOOIT doe. Ik heb echt het gevoel dat ik niet in gang geraak… Mijn blaffeturen hangen half dicht (zo zeggen ze dat bij ons als we kleine oogjes hebben J ).

Zo rond middernacht kreeg ik een stamp in mijn maag waardoor mijn avondeten naar boven kwam. In onverteerde vorm. Brrr…. Ik ben dan maar een glas water gaan drinken en heb me dan half rechtop gezet om geen last te hebben van mijn maag. Ik heb me dan ook voorgenomen om kleine beetjes te eten, verspreid over heel de dag en zeker niet te laat ’s avonds. Ik wil dat niet nog eens meemaken.

Nadien heb ik zowat alle uren van de klok gezien. Ook leuk. En ik weet absoluut niet waardoor. Ik heb nochtans geen examen ofzo vandaag. Ik moet wel naar school, maar voor algemeenheden, niet voor testen of feedback.

Ik heb dan ook nog zo vreemd gedroomd! Ik krijg er nog koude rillingen van als ik er aan denk.

Jullie kennen ongetwijfeld Harry Potter. Of jullie die boeken/films nu goed of slecht vinden, daar gaat het nu eventjes niet om. Het gaat hem over het verhaal an sich. Ik droomde namelijk dat ik een tovenares (of is dat hetzelfde als een heks?) was en dat ik oog in oog stond met Voldemort (de slechte uit de Harry Potter verhalen).

We stookten constant de spreuk Avada Kedavra op elkaar af, maar ik wist die spreuk altijd te ontwijken door achter de zetel te duiken. Voldemort lag in een andere zetel op sterven na dood en ik slaagde er niet in hem te raken.

Mijn ouders en mijn zoontje waren ook in dezelfde kamer als ik. Mijn zoontje was ziek en lag op de grond bij mij. Hij was zo ziek dat hij een spuitje moest krijgen om uit zijn lijden verlost te geraken. Ik nam mijn zoontje in mijn armen en wreef zachtjes over zijn knap snoetje. Mijn papa gaf het spuitje aan mijn mama en draaide zich om. Mijn mama zette het spuitje bij mijn zoontje en hij gleed zachtjes uit het leven in mijn armen.

Toen werd ik wakker. Gelukkig maar. Want het was een akelig echt gevoel dat ik hoop nooit mee te maken! Brrr…

Hoe komt het toch dat we soms zo levensecht kunnen dromen?

Liefs,

Me, Myself and We.

Mijn droom

Toen ik vroeger, als kind, vriendschapsboekjes moest invullen en ik kwam bij het voorgedrukt zinnetje: “Wat ik later worden wil…” dan vulde ik steevast “Juffrouw” in. Ik speelde ook altijd schooltje met mijn broer en zus en was altijd de juf. Het is er in feite nooit meer uitgegaan.

Toen ik na mijn zesde middelbaar een studierichting moest kiezen, koos ik dan ook resoluut voor de lerarenopleiding secundair onderwijs. Ik koos de vakken Nederlands-Engels-Economie. (Ik kwam uit de richting Economie-Moderne Talen, dus dat moest wel lukken, dacht ik.)

Ik weet niet wat er verkeerd is gelopen, maar ik had ineens een zware examentijd in augustus aan mijn been. Ik denk dat ik bijna alles moest herdoen in tweede zit. Ik heb dat dan ook braafjes gedaan, maar zonder succes…

In september ben ik terug naar het eerste jaar gegaan, maar nu voor de lerarenopleiding lager onderwijs. Als iemand denkt dat dat makkelijker is dan het secundair: think twice! Niets is minder waar.

Ook hier had ik weer een zware tweede zittijd aan mijn been die ik wel heb meegedaan maar waar ik niet voor alles slaagde.

Tijdens mijn bevallingsverlof van zoon 1, ben ik een manier gaan zoeken om toch nog mijn allereerste gedacht te kunnen waarmaken, in combinatie met een job. Ik ben dan bij een hogeschool terechtgekomen die dezelfde standaardopleiding als voor reguliere studenten aanbiedt in afstandsonderwijs. Dit wil zeggen dat we dezelfde cursussen moeten kennen en studeren dan een normale student, maar dat we dit thuis op eigen tempo moeten leren.

In het academiejaar 2012-2013 heb ik de keuzevakken Nederlands-Engels gevolgd. Engels bleek al snel de verkeerde keuze. Ik heb dan van het eerste jaar de algemene vakken en Nederlands afgewerkt, weliswaar in tweede zit, maar ik ben er geraakt! Engels heb ik laten vallen.

In september 2013 kreeg ik dan te horen dat ik over heel de lijn geslaagd was. Ik was daar supergelukkig mee!

Het jaar nadien, dus vorig academiejaar, had ik een redelijk zwaar studieprogramma. Ik heb het keuzevak Frans erbij genomen. Wetende dat ik in het Brusselse werk en dus veel met Frans in aanraking kom, dacht ik dat dat wel te doen ging zijn. Ik volgde dus Frans in het eerste jaar, Nederlands en de algemene vakken in het tweede jaar. Het was een zware brok, want alles samen waren het 60 studiepunten. Soms heb ik het gevoel dat Het Ventje niet helemaal achter mijn keuze staat en dat is dit weekend nogmaals gebleken. Dus dan is het soms moeilijk om aan iets te beginnen voor school zonder schuldgevoel. Ik heb besloten om voor 36 studiepunten deel te nemen aan de examens en van die 36 ben ik toch al geslaagd voor 30 studiepunten.

Dit academiejaar ga ik dus twee opleidingsonderdelen van Nederlands hernemen in het tweede jaar. Ik ga ook opnieuw Frans in het eerste jaar volgen. Mijn credits voor mijn stages heb ik al behaald, dus dat zit ook al goed. En dan herneem ik nog drie algemene vakken van het tweede jaar. Het zal een studieprogramma worden van 30 studiepunten.

Traag maar gestaag bouw ik verder aan mijn droom in de hoop er binnen drie jaar vanaf te zijn zodat ik eindelijk kan gaan lesgeven. Het gaat mijzelf en mijn gezin enorme deugd doen!

Ik kijk er alleszins al heel fel naar uit!

Liefs,

Me, Myself and We.