Leerplanstudie

Dit zal een heel specifiek blogberichtje worden. Het gaat over een bepaalde opdracht voor mijn studies leerkracht PAV. Niet iedereen zal dus even enthousiast zijn om te beginnen lezen, maar doe toch maar. Wie weet kan je me alsnog helpen, want momenteel zit ik een beetje vast.

Voor het vak PAV moet ik een leerplanstudie maken. Dit wil zeggen dat ik dat saaie leerplan moet bestuderen (ahja) en ermee aan de slag moet. Eerder als oefening voor in de praktijk.

Hoe vaak heb je je eigen leerkrachten niet horen antwoorden ‘je moet dat kennen, want dat staat in het leerplan’ op je vraag ‘waarom moeten wij dat kennen?’
Zelf hoop ik dat antwoord nooit te geven. Dus moet ik wel nadenken over die leerplandoelstellingen. Het is dus de bedoeling dat we ze in de praktijk gaan omzetten en zo aantonen dat die doelstellingen altijd nuttig kunnen zijn.

Specifiek voor deze opdracht was het de bedoeling dat we de 30 doelstellingen die er zijn randomly bij elkaar gaan plakken. Ik heb dat dan ook gedaan, maar omdat PAV een uitgebreid iets is zonder vastomlijnde richtlijnen, is de keuze zeer uitgebreid.

Voor deze doelstellingen moet ik dan een thema bedenken voor mijn doelgroep, in mijn geval is dit de opleiding bakker en banketbakkerij. Nu is het zo: ik heb een idee maar zit toch vast.

Ik ga je nu verblijden met het opsommen van de leerplandoelen die ik heb samengezet, maar zonder de inhoud te lezen. (De nummers die erbij staan zijn de leerplandoelnummers uit het leerplan PAV van het VVKSO voor de tweede graad.)

2        Onder begeleiding en in concrete situaties relevante en toegankelijke informatie gebruiken.

  • concrete informatie uit gesproken teksten;
  • concrete informatie uit geschreven teksten;
  • concrete informatie uit beeldmateriaal;
  • concrete informatie uit ICT-bronnen;
  • concrete informatie uit tabellen, grafieken, diagrammen en kaarten.

7 *     Bereid zijn om eigen teksten na te kijken.

12      Onder begeleiding opdrachten van beperkte omvang en van relatief korte duur in groep realiseren via volgende stappen :

  • het overleg;
  • de organisatie;
  • de uitvoering;
  • de reflectie;
  • de bijsturing.

13      De eigen mening en gevoelens uiten.

22      Aan de hand van concrete voorbeelden uit de eigen leefwereld verhelderen dat omgevingsfactoren en micro-organismen invloed hebben op de menselijke gezondheid zoals

  • preventiemaatregelen;
  • SOA;
  • dagelijkse hygiëne;
  • invloed van de omgeving;
  • oog hebben voor eigen gezondheid en die van anderen.

29 *   Belangstelling tonen voor

  • vormen van creatieve expressie;
  • jeugdliteratuur en poëzie.

Ik heb bij deze doelstellingen als thema bedacht om rond ‘hygiënevoorschriften’ te werken. Zo moeten de leerlingen aan de hand van een brochure met hygiënevoorschriften zelf een affiche ontwerpen in groep, moeten ze een brief met aanbevelingen voor deze hygiënevoorschriften kunnen schrijven en nalezen alsvorens te versturen. Maar dan kom ik bij het allerlaatste: die belangstelling tonen voor vormen van creatieve expressie; jeugdliteratuur en poëzie.

Met het nu uit te schrijven valt mijn euro een beetje. Die affiche uitwerken, is dat een vorm van creatieve expressie? Want eigenlijk ben ik op zoek naar een gedicht of kortverhaal waarin de wantoestanden van slechte hygiëne worden ‘toegelicht’. Maar als jij vind dat het ontwerpen van een affiche hier al onder valt, dan ben ik al heel blij!

Onlangs is er een bakker veroordeeld geweest tot gevangenisstraf omdat er ratten in zijn bakkerij rondliepen. Hier ga ik ook nog iets mee aanvangen, maar het is niet met dit soort teksten (krantenartikels) dat ik ze wil laten kennismaken.

Kan jij me helpen? Ben jij creatief genoeg om met deze saaie doelstellingen misschien iets anders te bedenken?

Feel free to let yourself go. Elke nieuwe inval kan voor mij veel betekenen, want nu blijf ik een beetje gefocust op die hygiëne. Maar misschien is er iets helemaal anders dat ik kan doen.

Liefs,
Me, Myself and We.

School

Het is toch niet zo heel simpel om een volwaardige bacheloropleiding te volgen in afstandsonderwijs. Let op: ik heb nooit beweerd dat het wel gemakkelijk zou zijn. Hoewel ik dacht dat het iets makkelijker ging gaan omdat mijn intrinsieke motivatie* enorm groot is.

Op mijn gezins- en sociaal leven heeft dat ook een invloed natuurlijk. Of andersom: mijn gezins- en sociaal leven hebben een invloed op mijn studies. Hoewel ik beter ben om te zeggen dat alles van mijn sociale leven op een laag pitje staat zodat ik in eerste zit kan slagen en dan de verloren tijd kan inhalen in de zomermaanden (zonder tweede zit). Maar dat kan ik dus niet zeggen. Stom, he? Ik ben zo’n doemdenker die al eens durft denken: wat nu als ik sebiet een ongeluk krijg en ik sterf daarin. Wie heeft er dan iets aan dat ik naar die persoon niet omgekeken heb? Ik mag zo niet denken, maar soms schiet die gedachte mij toch te binnen.

Op regelmatige basis vinden er in de hogeschool ‘monitoraten’ plaats. Dat wil zeggen dat wij ons naar de school begeven en een tweetal uur doorbrengen met de vakdocent en onze vragen kunnen stellen, of uitleg krijgen bij de opdrachten. Echte lessen heb ik nog nooit bijgewoond en ergens vind ik dat wel jammer. Maar financieel is het niet aan te raden om te stoppen met werken en met één loon ons gezin te onderhouden en onze lening af te betalen zodat ik fulltime naar school kan gaan. Het studeren zou beter gaan, maar die studies kosten ook veel geld. Dat bovenop de lening en ons leven met één loon? Neen, dat is onmogelijk.

Alleszins, afgelopen dinsdag was het ook weer zo’n monitoraat voor PAV. Ik vind dat zo’n boeiend vak! Ongelooflijk dat ik daar nooit eerder aan gedacht heb! Ze heeft toen uitgelegd hoe we de opdrachten moeten maken en ik moet toegeven: ik had zin om er die avond direct in te vliegen. (Ik heb dat altijd na zo’n monitoraat. Tonnen motivatie, maar als ik dan om 21uur thuiskom na een lange werkdag en zo’n monitoraat, dan zakt die moed me direct in de schoenen.)

Nu is dat ook zo: ik heb tonnen motivatie en zelfs inspiratie! Maar ik zit vast op mijn werk voor nog een klein uurtje. Dan haast ik me naar huis om de jongens op te pikken en eten te maken. Dan nog wat opruimen of strijken… Nog een beetje ontspannen met Het Ventje. Morgenvroeg weer vroeg uit de veren om om 7u42 op de trein te stappen en om 9u20 weer af te stappen in Antwerpen. We gaan met een aantal studenten een wiskundewandeling maken in de boeiendste stad van Europa (of is het de wereld?). 😉 🙂 Ik schat tegen een uur of halfdrie terug thuis te zijn. ’s Avonds dan waarschijnlijk naar de familie om de leveringen van mijn homeparty van Larelle te gaan wegdoen.

Zondag moeten we er ook weer vroeg uit, want dan zou ik graag naar mijn lieve oma gaan. Het is een dikke maand geleden dat ik ze nog  gezien heb! De tijd dat ze nog bij ons is, wil ik ze niet verwaarlozen, he. Jammer genoeg woont ze niet achter de hoek, maar helemaal in een uithoekje van Limburg, Kinrooi met name. Misschien dat we niet gaan. Dat hangt een beetje af van wat mijn ouders zeggen, want zij gaan ook. En misschien zijn we dan met te veel rond oma haar hoofd. Ach… Ik zie het mensje zo graag, he. Net zoals de rest van mijn familie (of toch het merendeel daarvan). Dus die zondag is nog een beetje afhankelijk van andere factoren. 😉

Hoe zou jij het doen in mijn plaats op vlak van studies? Zou je niet op bezoek gaan bij je oma en studeren of taken afwerken? Of zou jij wel stoppen met werken en je ten volle op je studies concentreren?

*intrinsieke motivatie is de motivatie die ik voel vanuit mezelf omdat ik dat doel (leerkracht worden) zo graag wil bereiken

Liefs,
Me, Myself and We.

My body

Hier ben ik weer, met dat lijf van mij.

Vanaf 1 augustus dit jaar heb ik de echte cola volledig gebannen en ben ik begonnen met ’s morgens muesli te eten en ’s middags cracotten met magere charcuterie. We zijn ondertussen eind november en ik ben nog maar 5 kilo kwijt. Dat is 1 kilo per maand. Dat is mij een beetje te weinig. Zoals eerder gezegd voel ik me niet goed in mijn vel en moet dat dringend veranderen.

Daarom ben ik gisteren bij een diëtiste langsgeweest. Ze werd me aangeraden door mijn huisarts (wat ik positief vind). Ik ga beginnen – vanaf vandaag trouwens – aan een gecombineerd dieet. Proteïnedieet in combinatie met gezonde voeding.

Wat houdt dat nu in?
– 6u15 à 6u30: ontbijt – 30 gr muesli of 1 sneetje volkorenbrood met magere charcuterie + 200 ml melkproduct (mager) + 1 stuk fruit
– 9u30 à 10u: tussendoortje – een proteïnerijk drankje (vandaag is dat instant tomatensoep, maar van bij de diëtiste, dus geen royco)
– 12u: lunch – vlees of vis met groenten (vandaag wortelsoep met gekookte kipfilet erin)
– 15u: tussendoortje – proteïnerijke knabbel (vandaag zijn dat soepstengels van bij de diëtiste)
– 18u à 18u30: avondeten – vlees of vis met groenten

De bedoeling is om koolhydraten te vermijden, behalve ’s morgens, en daar de rest van de dag op te teren. Als de koolhydraten opgebruikt zijn, ga ik mijn eigen vetreserve aanspreken. Die tussendoortje die ik bij haar koop zijn rijk aan eiwitten. De groenten mag ik onbeperkt eten in eender welke vorm.
Ik moet ook zo vaak eten om mijn verbranding niet te laten stilvallen. Honger zal ik dus niet lijden. Veel water moet ik ook drinken, ongeveer 2 liter per dag, maar dat is tegenwoordig geen probleem. Dus het zit wel goed.

Normaal gezien zou ik 1 kilo per week moeten verliezen. Ik ben eens benieuwd! Maar ik heb er zin in. Ik wil met mijn kinderen kunnen spelen zonder dat ik mij als een schildpad op zijn rug voel, of zonder dat mijn tong op mijn tenen hangt (ik weet ook wel dat dat niet alleen met gewicht te maken heeft, maar ook met conditie). Die conditie zal ik later wel bijspijkeren.

Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn ontwikkelingen. Ik had wel het gevoel dat ik op de goeie weg zat, behalve het snoepen, dat ging de laatste tijd wat minder goed. Maar toch was er iets dat ervoor zorgde dat ik niet meer gewicht verloor. Dat kan ook aan die beweging (of het gebrek eraan) liggen, maar om nu in clichés te vervallen: wanneer moet ik dat nog doen? Ik vertrek ’s morgens rond kwart voor zeven naar mijn werk. Ik ben ’s avonds tegen 18uur thuis met de kinderen die eten moeten krijgen, in bad en in bed gestoken moeten worden. Het is snel 20u à 20u30 voor ik in de zetel zit en eens kan babbelen met Het Ventje. Ik heb al moeite genoeg met mij terug uit die zetel te slepen voor het studeren. Ik kruip ook graag tegen 22uur in mijn bed, want om 5u30 opstaan is mij veel te vroeg.

Ach ja. Ik kom er wel, hoop ik. 1 kilo per week wil zeggen dat ik binnen een halfjaar mijn streefdoel bereikt moet hebben. Ik ben echt benieuwd! Maar ik ga me er niet op focussen. Ik hoop het binnen een jaar bereikt te hebben en genoeg geleerd te hebben om het stabiel te houden.

Liefs,
Me, Myself and We.

Kerstmis

De feestdagen naderen met rasse schreden. Nog een goeie maand en het is alweer van ge-jinglebell langs alle kanten. Niet dat ik daar iets op tegen heb, he! Integendeel! Ik vind het heerlijk om onze kerstboom van de zolder te halen, die in elkaar te zetten en te versieren met lampjes en kerstballen. De rest van de living en de keuken worden ook onder handen genomen. Alles wordt versierd bij ons thuis. Niets zo leuk als in het donker thuiskomen en al die lichtjes doen branden om de duisternis te verdrijven.

De vuiligheid die dat met zich meebrengt neem ik er niet zo graag bij, maar houdt me ook niet tegen. Je mag er donder op zeggen dat ik na het versieren van alles grondig mag dweilen, want het stof dat ik van de kasten heb gejaagd om er iets op te zetten moet toch ergens naartoe? Dat valt dan altijd op de grond, he. Nooit valt dat op mijn plafond! Enfin.

Dit jaar heb ik gekozen voor de kleuren zwart-wit met een sprankeltje goud. Niet dat het al versierd is bij ons, hoor, maar de versiering ligt in mijn hoofd al klaar.

Kerstavond vieren we onder ons viertjes. Op pinterest heb ik al allerlei leuke ideetjes opgedaan qua eten, en dan nog kindvriendelijk ook. Ik zou het liefst van al fingerfood in de zetel eten en ondertussen een familie-kerstfilm kijken. Maar we moeten ons wel opkleden, want dat hoort zo bij kerstmis.

Daarom ben ik al eens gaan zoeken op internet naar leuke kleedjes… Nu kan ik niet kiezen natuurlijk! Hieronder de selectie van kleedjes die ik wel zie zitten voor met de feestdagen, want dat moet gedragen worden op kerstavond, met kerstdag, tweede kerstdag, oudjaar én nieuwjaar. Is het dan niet beter dat ik ze alle vijf koop…?

08003935_1073_01

08004018_1119_01

08004144_1148_01

jurk twee

jurk

En nu moet ik gaan kijken, passen en kopen… Om voor 1000% te genieten van mijn familie.

Wat zijn jouw plannen voor de feestdagen? En hoort daar voor jou ook nieuwe kleding bij? Of zit jij liever in je onesie naar een kerstfilm te kijken?

Liefs,
Me, Myself and We.

Cultureel erfgoed deel 4

Wauw! Deze maand is het wel een tegenvaller geweest seg… Uitleggen hoe dat komt ga ik niet doen. Het is wat het is. Voila.

Wat staat er komende maand op de planning?

p19ms71g0s196hjb3vv21l35io21Op zaterdag 19 december ga ik weer met mijn twee buurvrouwen naar een comedy-show kijken.

In zijn nieuwe show Kloenke deelt Han solo stevige klappen uit maar moet hij zelf ook slagen incasseren. Hij vecht terug. Nu de Islamitische Staat, de Kuringse Kleurenwies Kameraden en andere radicale hobbyclubjes de wereld bedreigen, is Han solo actueler dan ooit. En noodzakelijk! Hij is de stekende aambei in de reet van alles wat conservatief, extreem en naïef is. Ongemakkelijk, pijnlijk zelfs, maar altijd grappig. Humor met inhoud, diepgang, dubbele bodems en liters zalf.
Kloenke is de vierde avondvullende show van Han solo, gespeeld door acteur Han Coucke. Op tv was hij vorig seizoen te zien als vaste gast in het programma Balls of Steel. Momenteel speelt hij Lorenzo in het Canvasprogramma ‘Bevergem’.

Ik ben zeer benieuwd, want eigenlijk ken ik hem niet. Maar mijn ene buurvrouw heeft er al eens iets van gezien en vond hem goed. Ik weet het dus niet…

Theater

p19mq4o4j011881orh2sl1tko1jnc1Op woensdag 21 oktober ben ik naar ‘Vergeet het’ van het Vernieuwd Gents Volkstoneel geweest.

Didier Aspeslagh, oud-ambtenaar van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, wordt een dagje ouder en het lijkt wel alsof er wat ruis op zijn gedachten zit. Zijn naaste omgeving vindt dan ook dat het tijd is voor begeleid wonen. Ze maken zich immers zorgen over Didiers helderheid van geest, zijn steeds levendiger wordende fantasie en zijn recent ontloken religiositeit. En ook wel een beetje over zijn kunstverzameling waar ze tot voor kort geen weet van hadden…
Een evenwichtsoefening op de grens tussen strategisch geheugenverlies en de eerste tekenen van dementie. Verrassend volkstheater met een sterke cast. 

Het was grappig, met leuke  conversaties en een tof decor. Soms had ik het gevoel dat ik ogen te kort had om alles te volgen. Misschien kwam dat ook wel door het feit dat ik op het balkon zat. Dan is alles verder af.

Het verhaal was wel leuk. Een demente man die niet meer goed weet wat vandaag of gisteren gebeurde. Wat ze in ht stukje tekst schrijven om het stuk te verkopen, heb ik zo niet ervaren. Er staat dat zijn omgeving zich zorgen maakt? Neen, joh! Ze kwamen alleen maar profiteren! En misbruik maken van de situatie. Er was daar juist niets van bezorgdheid te merken. Wel raar dat ze over het verleden spraken, maar nooit echt gezegd hebben wat hun gemeenschappelijk deler was…

Alleszins, de tekst was grappig. Het verhaal iets minder. De cast was steengoed. Wederom heb ik ervan genoten.

Boeken

covers_boektoppers_B_chatroom1Chatroom ~ Helen Vreewswijk

“Dit is hem.”
Nieuwsgierig hield Marcia het gezicht van Floor met haarogen gevangen.
“Hij is achttien en heet Erik. Nou, wat vind je van hem?”
“Waarom is hij eigenlijk in zijn onderbroek?” wilde Floor weten.
“Daarom. Wat vind je nou van hem?”
“Hij is best knap.”
“Best knap? Hij is een stuk.”
Floor grijnsde. “Oké, hij is een stuk. Hoe lang ken je hem al?”
“Bijna drie weken.”
“Wat is dat nou met die onderbroek?” viste Floor.
“We hebben voor de webcam onze broek uitgetrokken. eerst hij en toen ik, gewoon voor de lol.”
Verscholen achter hun anonimiteit surfen Floor en Marcia rond op het internet, op zoek naar leuke jongens. Op een profielsite presenteren ze zich zo aantrekkelijk mogelijk. Ze veranderen hun naam en leeftijd en passen hun uiterlijk aan. Helaas zijn Floor en Marcia niet de enigen die de waarheid verdraaien. Al snel raken de meisjes verstrikt in een web van intriges en dan verandert een onschuldig avontuur in een ware nachtmerrie.

Dit boek zat in een pakket van boektoppers voor dit schooljaar voor de tweede graad. De perfecte doelgroep voor dit boek en dit verhaal. Ik heb het dus gelezen vanuit het standpunt leraar zijn.

Wat vond ik er nu van?
Beklijvend, een eye opener, een boek dat veel ruimte biedt om mee aan het werk te gaan.

Zou ik dit boek aanraden?
Ja, aan elke ouder met (tiener)dochters. En ook aan alle leerkrachten secundair onderwijs. Enfin, aan iedereen in feite.

happy-11Happy mama ~ Erika Van Tielen

In feite kan je alles wat ik over dit boek te zeggen heb al lezen in mijn verslag over de boekenbeurs. Ik ga dit dus niet nodeloos herhalen. Het laatste wat ik wil is je vervelen met herhalingen.

 

Musicals

Ons weekendje Londen heeft ons verleid tot het bezoeken van de musical Cats. Het ventje die nooit leest en me meenam naar de boekenbeurs en die nooit naartoneel gaat, ging met mij toch in een zeer knap Londens theater naar Cats kijken. De musical bestaat al 25 jaar, of langer, maar ze blijft mooi. Echt. Ik heb er immens van genoten! Dit was dus redelijk impulsief gebeurd. Wat het net zo leuk maakte. Foto’s zullen volgen in mijn reisverslagje.

Liefs,
Me, Myself and We.

#boostyourpositivity Kinderen

Het laatste thema van deze boostyourpositivity draait rond kinderen. Wat is de grootste uitdaging voor jou? En hoe spendeer je je tijd met de kinderen? De instagramchallenge #throwbacktosummer is gelukt. De andere nog niet en ik weet ook nog niet of ik daarin zal slagen… Tijdsgebrek enzo, je kent dat wel. Vooral om ons vieren op één foto te krijgen. Niet zo simpel als het soms lijkt.

Wij hebben bewust voor twee kinderen gekozen. Dat was al de eerste moeilijkheid, vond ik, de knoop doorhakken of we al dan niet voor kinderen gingen. Die knoop werd relatief snel doorgehakt. We voelden ons goed bij elkaar en we wilden allebei een kind, liefst dan nog van elkaar. Gelukkig maar! Er zijn relaties die stuklopen omdat hij niet wil en zij wel of andersom. Of omdat één genoeg is voor hem, maar niet voor haar of andersom. Deze beslissing is sowieso de eerste uitdaging die overwonnen moet worden.

Toen ik zwanger was van Ilian, heb ik mij uiteraard – zoals elke andere mama – de vraag gesteld of je dat tweede kindje even graag kon zien als dat eerste. Ik kan je verzekeren: ja! Dat is zo! Maar dat weet ik nu, niet toen ik zwanger was.

Ik probeer er dus op te letten om allebei evenveel kusjes en knuffeltjes te geven. (Niet dat ik ze tel, maar ik probeer ze wel gelijk te behandelen.) Soms gebeurt het dat Mauro toch jaloers is en er ook bij komt als ik Ilian aan het knuffelen ben, maar dan zeg ik hem duidelijk “jij hebt daarnet gemogen, nu is het aan je broer”. Dit is soms moeilijk duidelijk te maken aan een 3,5 jaar oude kleuter. Hier is nog veel werk aan de winkel! Heb jij trouwens geen tips voor mij? Want het is soms echt een moeilijke oefening.

Kwalitijd met de kinderen probeer ik ook te garanderen. (Ik weet dat kwaliteit normaal zo geschreven is, maar ik wilde een beetje een woordspeling maken. 🙂 ) Gewoon bij hen zijn en kijken hoe ze spelen is al een plezier voor mijn moederhart. Jammer genoeg ben ik zo’n mama die ook altijd het huishouden ziet en dat moeilijk kan laten liggen… Dus echt samen iets doen met de kinderen doe ik nog niet. Ze zijn ook nog te klein om een spelletje te spelen. Knutselen durven we al wel eens doen. Maar dat is het dan ook.

Ik probeer ook wel exclusieve tijd te besteden aan elk van hen. Met Mauro gaat dat al omdat die oud genoeg is om het te begrijpen. Ilian heeft er nog niet veel aan. Zo had ik op de laatste dag van de zomervakantie een Mauro-mama-dagje ingepland. Eerst Ilian in de crèche gaan afzetten, dan gaan zwemmen, dan een croque monsieur eten, dan naar de speeltuin in het park en daar een pannenkoek gegeten… Ik weet niet wie er het meest genoten heeft van die dag: Mauro of ik. Maar het was heerlijk! Dat zonder twijfel! En voor herhaling vatbaar.

Ik zie ze allebei even graag. Ik heb geen favorietje, hoewel ik Ilian wel héél schattig vond toen die nog heel afhankelijk was en Mauro al wat zelfstandiger was. Of op de momenten dat Ilian huilt zonder aanleiding, dan vind ik Mauro nét iets leuker.

Wie weet plak ik ze binnen een 12-tal jaar het liefst van al achter het behang, maar momenteel ben ik zeer tevreden met hoe het gaat bij ons. Natuurlijk voel ik me schuldig dat ik Mauro en Ilian als één van de laatsten ga halen in de opvang, maar dat gaat momenteel niet anders. Daar is ook nog ruimte voor verbetering, maar daar ben ik mee bezig.

Hoe zit het bij jou? Ben jij een tevreden mama of papa? Ik namelijk wel omdat ik denk dat we een warm nest zijn. Alleszins, dat hoop ik toch.

Liefs,
Me, Myself and We.

Boekenbeurs 2015

11930930_918944048193255_830029248_nVorige week dinsdagavond drong het Ventje er nogal op aan dat ik woensdagnamiddag iets leuks zou gaan doen met onze jongens. Het was de eerste keer dat hij echt aandrong om eens met hen naar een binnenspeeltuin te gaan. Ik heb dat dan ook met plezier gedaan, hoewel ik vergeten was wat voor een lawaai er is in zo’n etablissement. Maar achteraf gezien ben ik er zeker van dat Mauro zich geamuseerd heeft. Ilian had er wat minder aan, maar dat komt gewoon door zijn leeftijd. Dat zal wel beteren.

Woensdagavond kwam dan de aap uit de mouw waarom ik iets moest gaan doen met onze jongens. Het Ventje had tickets geregeld om naar de boekenbeurs te gaan. Het Ventje die nooit leest ging met mij, zonder de kindjes, naar de boekenbeurs. Ik was zo blij!

Wat bedroeg onze buit?
Een speciale editie van een Jommekes-strip omdat die 60jaar geworden is.
Een strip over leraars. Zo van die ‘kortverhaaltjes’.
Onderhuids van Deflo&Liefrink.
Een boek uit de Shopaholic-serie van Sophie Kinsella.
Twee werkboekjes van PAV-atelier.
Duizend brochures voor leerkrachten over autisme, hoogbegaafdheid, pesten…
Happy mama van Erika Van Tielen, gesigneerd en met foto op de telefoon.

Het boek van Erika was eergisteren al uitgelezen. Ik denk dat ik het kan omschrijven als een langgerekte column, of een in boek uitgebrachte blog. Maar daar is helemaal niets mis mee! Ik heb het boek met plezier gelezen, maar ik denk dat het toch eerder een aanrader is voor aanstaande mama’s. Ik heb namelijk mijn bevallingen en borstvoedingssessies al een tijdje achter de rug waardoor ik mij minder persoonlijk aangesproken voelde.

Maar toch herkende ik mij in haar verhaal! Wie me volgt op Instagram weet al dat ik standaard tegen zwangere vrouwen (die ik ken) zeg: “Als jullie eens een positief bevallingsverhaal willen horen, kom maar af.” Ik ben het volledig met Erika eens dat vrouwen ongegeneerd de horrorverhalen met elkaar delen en zo elkaar schrik willen aanjagen ofzo? Ikzelf heb nooit geluisterd naar zo’n verhalen. Ik wachtte af wat er ging gebeuren en liet alles op me afkomen. Ik ging wel zien en het is zéér positief uitgedraaid.

Ook heeft ze het uitgebreid over borst – of flesvoeding. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook altijd die vraag stel aan zwangere vrouwen, maar ik kan jullie met mijn hand op mijn hart zweren dat ik mij bij de gemaakte keuze geen enkele vraag stel of een oordeel vel. Dat is puur uit persoonlijke interesse dat ik dat vraag.

Dat vergelijken van de kindjes, doe dat toch niet. Daarin heeft Erika dan ook weer gelijk. We maken er onszelf niet gelukkig mee. Dat Kind&Gezin ook altijd alles vergelijkt helpt natuurlijk ook niet echt. Elk kind heeft zijn eigen ritme en er is geen enkel 16-jarige die nog een pamper draagt of een fopspeen nodig heeft of niet kan spreken. Dus alles komt uiteindelijk wel goed.

Wat me vooral opviel was dat Erika zo’n sympathieke dame is. Niet dat ik iets anders verwacht had, maar toch. Van zo’n ‘BV’ weet je dat eigenlijk nooit op voorhand he.

De boekenbeurs van dit jaar zit er weer op. Ik ben eindelijk nog eens geweest en heb veel meer kennis dan boekenwijsheid meegenomen.

En jij? Ben jij naar de boekenbeurs geweest? Of lees je in feite toch niet zo graag? En heb je al gehoord van het boek van Erika Van Tielen? Al gelezen? Wil je het wel of niet lezen?

Liefs,
Me, Myself and We.