Op welke manier leren jongeren graag zaken bij?

Minstens één keer per week krijgt het Oscar Romerocollege een melding binnen van zowel slachtoffers als daders van cyberpesten en sexting. Cyberpesten is een vorm van pesten via digitale kanalen. Vaak wordt er gebruik gemaakt van Facebook, Twitter of Whatsapp. Het kan veel vormen aannemen en er zijn weinig maatregelen die men kan nemen om het tegen te gaan of te stoppen. Sexting is het verspreiden of delen van seksueel getinte foto’s of berichten via mobiele telefoons of andere mobile media. Het aantal meldingen is een verontrustend cijfer, maar het is wel goed dat hierover gesproken wordt binnen de school.

Sociale omgang bij jongeren

Sociale media zijn in feite het verlengde van de wereld waarin jongeren verder kunnen experimenteren en met elkaar kunnen communiceren. De populairste apps hiervoor zijn Facebook, Whatsapp, Snapchat en Instagram.

Als leerkracht kan het nuttig zijn om “media maken” in de klas te gebruiken. Zo kan er een Pinterest bord gemaakt worden over een bepaald onderwerp, een You-Tube-video als spreekopdracht of een blogbericht voor externe lezers.

Bijna de helft van de ondervraagde jongeren in het Apestaartonderzoek van Mediaraven die met sexting in aanraking kwamen, stuurde een foto van zichzelf in bloot bovenlijf door. Een kwart van deze groep jongeren is van mening dat een ontvangen sext zonder toestemming doorgestuurd mag worden.

Er wordt dus online veel gecommuniceerd, maar soms ook verkeerd. Hier werd iets aan gedaan bij het opmaken en geven van de verschillende lessen rond sociale media.

Leerstof

Het Oscar Romerocollege was vragende partij om een lessenreeks uit te werken rond Sociale Media. De focus moest vooral liggen op ‘veilig online’, ‘je privacy onder de loep nemen en beter beschermen’, ‘hoe met elkaar communiceren’ en ‘sexting’. De jongeren moeten ook weerbaarder worden online en kritisch leren omgaan met de zaken die ze daar treffen. Al deze zaken werden uitgewerkt en in een kant-en-klaar lessenpakket gestopt. Op welke manier zou jij graag les krijgen?

Verschillende werkvormen

Als leerkrachten lesgeven, dan denken ze na over op welke manier ze de les gaan aanpakken. Dit noemen we didactische werkvormen. Het hoofddoel van een les is dat leerlingen iets bijleren. Het is ook van belang om als leerkracht de leerlingen aan het werk te zetten, want alleen al doende leert men iets.

Bij het ontwikkelen van deze lessenreeks werden er vijf verschillende werkvormen bedacht, uitgewerkt en uitgetest. Zo werden de leerlingen onderworpen aan een workshop, hoekenwerk, verhaalanalyse, begeleid zelfstandig leren en een lee en schrijfles.

Aangezien mijn onderwijsvakken Nederlands en Project Algemene Vakken zijn, vallen deze werkvormen in eender welke les te gebruiken. Het lesonderwerp leent zich hier ook perfect toe omdat we door de barrières van de vakken breken.

Samenvatting

Workshop

Tijdens de workshop werd vooral de nadruk gelegd op het niet zomaar alles online posten of zomaar vreemden toevoegen. Er werd dus vooral gewerkt op het kritisch leren omgaan met de zaken die de jongeren doen.

Hoekenwerk

Bij het hoekenwerk werden er vijf hoeken ingericht die de leerlingen via een vooraf afgesproken doorschuifsysteem moesten doorlopen. Zo was er een online spelletje dat ze moesten spelen waarbij ze de rol van een webdetective op zich namen. Dit is een heel leuk spel opgemaakt door Child Focus. Hier leren ze veel uit. Er was ook een boekenkast met boekenfiches met daarop de titel van een boek, de cover, de auteur en een korte inhoud. Alle boeken gingen wel over online gaan of internet, cyberpesten of grooming. Hieruit moesten de leerlingen een top drie maken. Ze kregen ook een stappenplan om hun privacy te verzekeren online. Van dit stappenplan werd er een gedicht gemaakt dat ze nadien moesten voordragen aan de rest van de klas. Een ganzenbord met standaard vragen uit een quiz over sociaal gedrag online lag ook op de leerlingen te wachten. Ten slotte was er ook nog een kwartetspel waarbij ze verschillende zaken rond sociale media, cyberpesten, online opslag… moesten verzamelen.

Verhaalanalyse

Hier komt mijn liefde voor literatuur naar boven. Een filmpje over loverboys werd bekeken en nadien besproken aan de hand van ludieke vragen. Er werd op een subtiele manier aan verhaalanalyse gedaan. In plaats van te spreken over de saaie termen zoals ruimte, verteltijd en personage werden er doordachte vragen gesteld zoals “Als jij dit had geschreven, wat had je dan anders of beter gedaan?”. Diezelfde vragen werden ook gebruikt na het lezen van een fragment uit Chatroom. Dit is een boek geschreven door Helen Vreeswijk en gaat ook over meisjes die in de val van een loverboy lopen.

Begeleid Zelfstandig Leren

Dit spreekt in feite voor zich. De leerlingen gaan zelfstandig verschillende zaken leren en de leraar begeleid hen daarbij. In dit geval werd er een webquest opgemaakt. Een webquest is een website waarop de opdrachten staan die ze moeten uitvoeren maar ook hulplijnen waar ze antwoorden op bepaalde vragen kunnen vinden. Dit vergt veel voorbereiding van de leraar, maar tijdens de les zijn de leerlingen vooral zelf aan het werk.

Lees- en schrijfles

De laatste les was een lees- en schrijfles. Hierbij werden er van de website www.hln.be krantenartikels gehaald samen met lezersreacties. De bedoeling was dat de leerlingen dit kritisch lazen en ontdekten dat je niet ondoordacht iets mag posten. De grens met beleefdheid was in sommige gevallen ver overschreden en soms viel het zelfs op dat lezers van de nieuwssite niet altijd heel het artikel lazen alvorens hun gal te spuwen.

Meeste indruk

Welke les heeft nu het meeste indruk gemaakt op de leerlingen? Vooral de eerste les, de workshop, is hen bijgebleven. De manier waarop de zaken werden aangebracht en wat er juist werd gelezen en verteld tijdens de les zijn bij de jongeren blijven hangen.

Jongeren spelen graag spelletjes en dit is ook gebleken bij het hoekenwerk. De afwisseling in deze les en het spelelement vonden ze het boeiendst. Als het aan hen had gelegen, werden er nog meer spelletjes voorzien.

Advertenties

De eindspurt is ingezet

Even een pauzemomentje voor mezelf (het schrijven van dit berichtje he), want ik ben druk bezig mijn Bachelorproef uit te schrijven. Momenteel probeer ik een mooie synthese van mijn literatuurstudie uit mijn mouw te schudden, maar heel gemakkelijk is dat niet. Het vergt volle concentratie en focus. Gelukkig begrijpt Het Ventje me en is hij met de kinderen het huis uit gegaan. Maar ik verwacht ze elk moment terug zodat we vanavond lekker kunnen BBQ’en.

Ik heb ook gezien dat het blijkbaar lang geleden is dat ik hier nog eens iets geschreven heb. De opdrachten en deadlines volgen elkaar in een moordend tempo op en daardoor verwaarloos ik dit een beetje. In de zomervakantie zal ik hopelijk wel weer meer tijd vinden om iets te schrijven, maar voor nu is het alle hens aan dek om die eindspurt tot een goed einde te brengen.

Het diploma lonkt… Eén dezer moet ik ook beginnen solliciteren zodat ik op 1 september aan de slag kan. Bij wijze van spreken dan. Ik hoop écht dat ik op mijn pootjes terecht ga komen.

Ik heb er net drie weken stage op zitten in een lagere school. Voor de paasvakantie was het een week stage in een multiculturele school in Borgerhout. Komende week moet ik twee dagen naar de hogeschool. Dan is het weer een lang weekend en de week daarna vertrek ik naar Engeland voor een week buitenlandse stage. Het is dus nog behoorlijk druk zoals je kan zien.

Je weet nu dat alles hier zijn gang gaat (zijn gangetje gaat het niet, ik spreek echt van zijn gang. Zoveel dingen nog te doen!). Dat ik je nog niet vergeten ben. Dat ik het wel jammer vind dat ik hier niet veel meer post de laatste tijd. Dat ik daar echt verandering in wil brengen eens de studies achter de rug zijn. Dat ik hoop dat je nog altijd wilt komen lezen.

Ach… Ik overleef deze megadrukke periode wel. Als je je trouwens geroepen voelt om mijn Bachelorproef te lezen: geef me maar een seintje. Ik ben een krak in het negeren van mijn eigen gemaakte fouten. Niet uit kwade wil ofzo, maar gewoon… Ik weet wat er moet staan en ik lees dat dan ook, ook al staat dat er niet. Meestal gaat het over heel dwaze dingen… Je zou mij daar alleszins héél fel mee helpen, want een vreemd oog ziet meer dan het eigen oog.

Liefs,
Me, Myself and We.

Al een maand geleden

Al een maand geleden werd onze kleinste man al drie jaar. De tijd vliegt echt. Het is ongelooflijk. Drie jaar al. Maar soms kan hij toch nog zo klein zijn… Hij kan dan echt komen kroelen als een baby, een tutje vragen op een zeer zielige manier… Knuffelen doet hij als de beste. En als hij ’s morgens bij ons in bed komt liggen, dan streelt hij zo lief en zachtjes over mijn wang. Hij is zo lief, maar langs de andere kant zou ik hem soms achter het behang willen plakken.

Mauro zijn derde verjaardag was in het thema Kabouter Plop. Pas vanaf zijn vierde verjaardag mocht hij zelf kiezen. Ik ben een mama die van het principe is: wat de ene krijgt, krijgt de andere ook. Vooral ook omwille van het feit dat Mauro enorm veel beseft en hij zich jaloers durft gedragen. Ik ben er echt van overtuigd dat ik ze gelijk behandel en ik streef daar ook naar. Soms is dat wel vermoeiend, maar ik heb het er voor over.

Mauro zijn derde verjaardag in thema Plop? Die van Ilian ook dan. Maar er was nog zo weinig decoratiemateriaal van te vinden! Ondanks de twintigste verjaardag van die kabouter. Niks te vinden in de winkel. Ik heb dan maar met nog wat restjes van Mauro zijn feestje iets geknutseld en me op die kleuren gebaseerd voor de rest van de decoratie. Ik heb ook voor het eerst een slinger gemaakt van heel het eerste levensjaar van Ilian. Elke maand werd er een foto gemaakt en zo werd er dan een jaar opgebouwd. Alleen jammer dat hij verkeerd geplakt is en van rechts naar links ‘te lezen’ is. Ik zal daar niet goed over nagedacht hebben… Tegen Mauro zijn volgende verjaardag moet ik dat van hem ook hebben. Dan kan die slinger elk jaar boven water komen. Maar ik moet eens nadenken over een gemakkelijker en lichter exemplaar. Die van Ilian is behoorlijk ‘zwaar’. Dus als je een idee hebt hoe ik dat het best kan doen of waar ik dat eventueel zou kunnen bestellen, dan hoor ik het graag.

Zoals bij ons de gewoonte is, gaven we eerst taart, gevolgd door soep en pasta met bolognaisesaus. Lekker gemakkelijk. Wel veel afval, maar minder afwas. Het is maar waar je je prioriteiten legt… Koffie werd uiteraard niet in kartonnen bekers geschonken. Ik heb nog een beetje fatsoen hoor.

Hieronder foto’s van de versieringen, de mise-en-place, de taart en het feestje.

Ilian heeft genoten van zijn feestje en de cadeautjes, net zoals de gasten zelf ook genoten hebben. Althans, dat hoop ik. Ondertussen ben ik uiteraard al aan het nadenken over Mauro zijn volgende verjaardag, maar daar hebben we nog tijd voor.

Nu moet ik wel toegeven dat het ophangen van de versiering beduidend langer geduurd heeft dan ik dacht. Ik denk dat dat net zolang duurde als het eigenlijke feestje geduurd heeft. Als die krulletjes en spiralen en tierlantijntjes… Na het feestje is de versiering van Plop ook naar de kamer van Ilian gegaan. Zo heeft hij nu een jaar lang een Plop kamer.

Vind je het eigenlijk wel leuk om onze feestjes te zien? Of verveel ik je daar alleen maar mee?

Liefs,
Me, Myself and We.

Let’s kick some ass in 2018 !

2018 is al goed op gang. De jaarwisseling hebben wij rustig gevierd. Ik denk dat we rond halfdrie in ons bed lagen. Op het gemakje, toch? Samen met de buren lekker eten, de kindjes die samen spelen, iets drinken, beetje zot en onnozel doen, maar toch nog ernstige gesprekken. Voor mij hoeft dat niet meer te zijn.

Ik zou je gerust nog het beste willen wensen voor het nieuwe jaar, maar ik vind dat zo raar om te doen. Note to myself: volgende jaarwissel een bericht inplannen waarin dit gebeurt en die laten publiceren op 1 januari 2019.

Bon, ik ga voor mijzelf even de doelen voor het nieuwe jaar oplijsten. De dingen die ik wil doen en bereiken dit jaar:

  • een bachelorproef schrijven
  • afstuderen
  • een opkuis houden in mijn digitale foto’s en daar fotoboeken van maken

Je denkt nu misschien: is het alles? Neen, hoor. Er zijn nog veel kleinere doelen, maar mijn tijd is nu te beperkt om ze allemaal met jou te delen. Dit zijn de grootste, want de foto’s die ik moet opkuisen gaan over een tijdsperiode van minstens vijf jaar, als het niet meer is.

Ergens tussendoor wil ik ook leren handletteren en tekenen om mijn Bullet Journal mooi te krijgen. Hoewel het niet zozeer een planningsmethode is voor mij. Eerder een verzamelmethode voor alle collecties die we in huis hebben en halen. Gaande van strips over boeken naar dvd’s… Ook hou ik hier de verjaardagsfeestjes van de kinderen en de to do’s voor elk feestje in bij. Indien je meer wil zien, zal ik misschien wel eens een blogje wijden aan mijn eigen Bullet Journal.

Voor nu kruip ik terug met mijn neus in de boeken en hoop ik regelmatiger terug iets te schrijven.

Wat zijn jouw doelen voor het nieuwe jaar?

Liefs,
Me, Myself and We.

Kerst 2017

Ik dacht dat ik dit jaarlijks postte, maar dat blijkt niet zo te zijn. Mijn vorige kerstsfeer dateert al van 2015! Twee jaar geleden dus… Oepsie. De tijd gaat toch vlug, he.

Ondertussen staat onze kerstboom voor dit jaar ook al. De luiertafel die al vijf jaar in dit lege hoekje stond heb ik uit elkaar gehaald en naar de zolder gedragen. Hopelijk komt die niet meer terug. Plaats voor de kerstboom dus! Ik heb ondertussen kerstversiering in allerlei kleuren. Dit jaar heb ik gekozen voor de combinatie rood-wit-zilver. Ik denk dat het tien jaar geleden is dat er iets roods in onze kerstboom kwam. Tijd voor herhaling dus, me dunkt.

IMG_8177IMG_8178

Leeg trekt ze op niks natuurlijk. Dat is ook maar normaal denk ik. Alle versiering naar beneden halen vraagt veel over en weer geloop van het gelijkvloers naar de zolder en terug. Het Ventje denkt dat ik 7 kerstbomen kan versieren met de versiering die wij hebben. Elk jaar koop ik een beetje bij. Maar nu mag ik niet meer… Allez, het komende jaar toch.

IMG_8183IMG_8184IMG_8185IMG_8186IMG_8187

Naast de standaard-kerstballen hang ik altijd een paar eye-catchers in de boom. En de lichtjes? Die knipperen! Maar net niet hard genoeg om er dol van te worden.

IMG_8188IMG_8189

Ik probeer ook om zo weinig mogelijk versiering op de kasten te zetten. Zelfs door het jaar probeer ik minder en minder op de kasten te zetten. Te veel is nooit goed, natuurlijk. Maar zo maak ik wel plaats voor de kerstversiering en staat er alleen kerstmis op onze kast te blinken.

IMG_8190IMG_8191IMG_8192

Ons keukenraam biedt ook altijd wel perspectief. Grote kandelaars en veel lichtjes, daar hou ik van. Kerst is toch het feest van het licht, of zie ik dat verkeerd?

IMG_8182

IMG_8193

En zo is het einde van dit jaar ook bijna in zicht. De laatste maand is ingegaan. Nog drie weken les, dan de feestdagen overleven en dan de examens.  De kerstvakantie wordt dit jaar ook mijn laatste blokvakantie. Eindelijk.

Staat jouw kerstboom al?

Liefs,
Me, Myself and We.

Stageperiode

Momenteel ben ik aan “de koningin van de stages” van onze opleiding bezig. Allez, dat wordt zo genoemd door ons opleidingshoofd. We moeten 44uur lesgeven en 30uur aan meso-activiteiten doen. Of educatieve activiteiten binnen de school.

Momenteel ben ik lessen 35 en 36 aan het voorbereiden. Ik vind het zeer boeiend en interessant. Ik leer ook veel dingen bij, wat normaal is denk ik. Maar langs de andere kant ga ik ook blij zijn als de stage voorbij is. Want altijd creatief zijn en vernieuwende dingen integreren vergen enorm veel energie. Energie die ik begin te missen.

De taken voor de hogeschool blijven liggen. Dus volgende week woensdag, donderdag en vrijdag ga ik een inhaalbeweging maken. Maar ik zou ook graag ergens tussendoor onze kerstboom al zetten. Bon. Ik zal wel zien waar ik geraak, maar school inhalen primeert nu wel.

Ik moet me ook eens verder verdiepen in de lessenreeks voor mijn bachelorproef. De desbetreffende leerkracht zou ik ook eens moeten aanschrijven. De lesbundels bezorgen aan de school en hopen op feedback. Afspreken wanneer ik de lessen zou mogen gaan geven… Mijn promotor aanschrijven om te kijken hoe ik het best een nulmeting kan uitvoeren.

Wintermoeheid begin ik ook te voelen. Ziek ben ik (gelukkig) nog niet. Ik roep er ook niet op, want het is écht niet het moment nu. Die laatste rechte lijn naar mijn diploma is behoorlijk stevig.

Ik kan nog uren doorgaan over het vele werk dat ik moet doen, maar daarmee geraakt het werk niet af natuurlijk. Dus ik sluit hier weer af en vlieg er opnieuw in.

Hoe gaat het met jou trouwens?

Liefs,
Me, Myself and We.

Opluchting…

Wat een opluchting. Wat een blok is er van mijn schouders gevallen! Herinner je je nog de hele rompslomp die er volgde op mijn ontslag van september vorig jaar? Het was nogal een geloop en een gedoe, maar om het kort samen te vatten: het is in orde!

Vorige week dinsdag kreeg ik een mail van mijn vakbond. “U heeft een goedgekeurde code gekregen voor de maanden april tot en met juli. U zal dus uitbetaald worden. Maar is het mogelijk ons de controlekaarten voor deze 3 maanden opnieuw te bezorgen, net zoals uw inschrijvingsbewijs bij de VDAB?”

Eerst was ik blij, tot ik de ‘maar’ las. Het is toch niet mogelijk, he?! Nu dat weer! Ik mail vriendelijk terug dat ze mijn inschrijvingsbewijs twee weken geleden nog maar een derde keer gekregen hebben, maar dat ik ondertussen een vrijstelling heb gekregen bij de VDAB. Ik vroeg ineens ook welke controlekaarten ik nu opnieuw moest indienen, want door die vrijstelling heb ik er geen blauwe meer, maar witte. Bon.

Ik kreeg een mail terug met de vraag of ze mij die blauwe controlekaarten opnieuw moest opsturen. Uiteraard heb ik ‘ja’ geantwoord! Woensdag zaten ze al in mijn bus.

Donderdagochtend, ik ga wéér naar het kantoor van mijn vakbond. Ik krijg eindelijk een ticketje toegewezen. Maar mijn kaarten had ik nog niet afgegeven. “Ik wil ze persoonlijk afgeven en horen dat het in orde is, dat ik binnen twee dagen weer geen brief krijg om te zeggen dat er iets niet in orde is.” Ik werd begrepen.

Ik kwam bij een man terecht. Die zegt mij: “het is allemaal in orde. Ik ben nu de betaling aan het valideren.” Je wilt niet weten hoe blij ik was. Echt serieus! Bovenop de betaling die volgde, kwam er ook nog een bijpassing, want ik had te weinig gekregen. Ongelooflijk content was ik! Ik wil vertrekken, en die man van de vakbond zei me: “Ik wil u nog bedanken voor uw koelbloedigheid, mevrouw. In uw plaats zou ik bijlange zo kalm niet kunnen gebleven zijn. Want het had nogal wat voeten in de aarde, he.” Ik schrok van deze woorden, want ik vond dat ik alles behalve koelbloedig was. Maar langs de andere kant wil dat ook zeggen dat ze daar heel wat andere gevallen dan mij over de vloer krijgen.

Bon, gisteren was ik helemaal content. Het geld stond op onze rekening. Eindelijk in orde! En vanaf nu zal het ook zo zijn. Oef.

Van slag was mijn stageles die ik nadien gaf een pak beter dan eerder in de week. En thuis was ik ook plots een ander mens. Want zo lopen en doen, dat vreet toch aan een mens…

Liefs,
Me, Myself and We.