Doelen voor 2019

Blijkbaar heb ik vorig jaar een doelenlijstje geschreven. Niet dat jij er benieuwd naar bent, maar voor mezelf is het wel eens leuk om te kijken hoe het met die doelen, oftewel voornemens, gegaan is.

In 2018 waren dit mijn doelen:

  • een bachelorproef schrijven
  • afstuderen
  • een opkuis houden in mijn digitale foto’s en daar fotoboeken van maken

Die bachelorproef is gelukt. Alleen was ik een beetje teleurgesteld in de punten die ik daarvoor kreeg, namelijk een 13/20. Maar al bij al hangt dit toch wel samen met dat tweede doel.

Ik ben afgestudeerd geraakt! Ook fijn om te weten. En zelfs met onderscheiding. Hoe ik dat gedaan heb, is mij een raadsel, maar het is gelukt en ik ben er onnozel weg super fier op.

Die opkuis houden in mijn digitale foto’s en de fotoboeken maken is deels gelukt. Ik ben klaar tot en met 2016. Ik heb dus nog 2017 en 2018 te “behandelen”.

Voor 2019 zijn dit mijn doelen:

  • digitale foto’s van 2017 en 2018 opkuisen en fotoboeken van maken
  • een nieuwe eetplaats kopen
  • ons huis rommelvrij, luchtig en leeg maken (KonMari-methode)

Ik heb met kerst een e-reader gekregen van Het Ventje, hoewel ik fan blijf van papieren boeken. Maar ik had het boek Opgeruimd! van Marie Kondo alleen als e-book gekocht. Op de iPad heb ik het nooit helemaal uitgelezen, maar nu op de e-reader heb ik het bijna in één keer verslonden. De zin om aan ons huis te beginnen is groot! Joy van dezelfde schrijfster ben ik ook aan het lezen.

Ik heb in een “colère”, hoewel er van kwaadheid ofzo geen sprake is, alle kleren uit mijn kleerkast gehaald en op mijn bed gelegd. Marie Kondo zegt wel om alles op de grond te leggen, maar ik leg dat liever op bed. Dat is dus het eerste wat ik doe: mijn kledingkast leeghalen, wegdoen waar ik niet blij van word, herschikken op haar manier in de schuiven die ik nu niet gebruik zoals het hoort. Ik ben nu al zeer benieuwd naar het eindresultaat.

Vermits er op mijn doelenlijstje ook een nieuwe eetkamer staat, moeten eerst alle kleren opgeruimd worden voor we aan de inhoud van de kasten van de eetplaats kunnen beginnen. Hoewel mijn boeken en paperassen normaal gezien eerst moeten gebeuren, maar dat zien we nog wel. Meteen de korte pijn zegt ze, maar ik heb ook nog schoolwerk te doen en dat gaat nu heel even toch nog voor. We zien wel…

Heb jij nieuwe doelen voor 2019? Of zijn het dezelfde als voor 2018? Hoe is het daarmee gegaan? Of zijn doelen voor jou niet hetzelfde als voornemens?

Liefs,
Me, Myself and We.

Een nieuw jaar, een nieuw begin

2018 is voorbij. 2019 is begonnen. Nog 81 jaar en we zitten aan het jaar 2300! Hoe gek!

Dit jaar word ik 34. In 2029 word ik 44. In 2039 word ik 54. In 2049 word ik 64 en in 2050 word ik 65! Hoe gek zijn die jaartallen? Ik kijk liever niet te ver vooruit, want de tijd vliegt.

Soms betrap ik mezelf erop dat ik niet meer in kalenderjaren reken, maar in schooljaren. Zeer lastig voor mensen die niet in het onderwijs staan. Ik heb dat zelf ook mogen ervaren. En toch is het sterker dan mezelf.

Van dit schooljaar is het eerste trimester voorbij gevlogen! Maar in kalenderjaren zijn dat in feite de laatste vier maanden van het jaar die voorbij zijn gegaan. Zie je hier de verwarring? Het eerste trimster van een schooljaar is eigenlijk de laatste periode van een gewoon kalenderjaar. Raar, toch?

Om terug te komen tot de kern van de zaak: ik heb nog geen ene seconde spijt gehad van mijn beslissing om les te gaan geven. Integendeel! Ik heb echt het gevoel dat alles op zijn plooi is terecht gekomen. Dat ik in mijn plooi ben gevallen.  Dat ik eindelijk doe wat ik doodgraag doe. Met geen pen valt te beschrijven hoe zielsgelukkig en apetrots ik ben dat ik ben blijven doorzetten. Dat ik mijn droom per se wou verwezenlijken.

Aangezien ik tot nu toe, na dat eerste trimster, nog geen enkele negatieve (behalve eens een halve opmerking waar ik uit kan leren en iets wat de zender dacht en dan heeft moeten aanpassen) commentaar heb gekregen, ben ik echt blij. Dit was trouwens een vervangingscontract voor een bevallingsverlof, dus in principe keer ik na de kerstvakantie niet terug.

Maar…

Er is een andere dame die ook Nederlands geeft die na de kerstvakantie in bevallingsverlof gaat. Ik heb de kans gekregen mij nogmaals te bewijzen, want ik mag in dezelfde school blijven. Weliswaar met een ander uurrooster en andere klassen, maar mannekes… Zo blij dat ik ben! Nu komen er ook 5 uur mavo bij, wat binnen mijn vak PAV valt. Ideaal dus. Deze opdracht loopt tot aan de paasvakantie.

Een relaxte kerstvakantie is al ver over de helft. Nu begint het voorbereiden voor de eerste week na de vakantie. Ik heb er zoveel zin in!

Dit is dan voor het tweede trimster van het schooljaar, maar voor de eerste drie maanden van het nieuwe kalenderjaar.

Wat staat er nog op de planning in 2019? Een doopsel in januari, drie communiefeesten in mei waaronder eentje van onszelf (allez, van onze oudste zoon) en in juni en juli twee trouwfeesten. We weten weer wat doen dit jaar…

Ohja, als je graag foto’s ziet van wat me zoal bezig houdt, je kan me volgen op Instagram.

Hoe gaat het met jou? Heb jij ook mooie vooruitzichten voor het jaar 2019?

Liefs,
Me, Myself and We.

Eindelijk vakantie!

In augustus 2012 had ik mijn laatste vakantie. Een échte vakantie, waarin ik eens niet moest studeren. Want vanaf augustus 2013 heb ik elk jaar een tweede zit gehad voor mijn lerarenopleiding. Maar deze augustus, in 2018, heb ik géén herexamens en voor de eerste keer een échte vakantie waarin ik kan genieten van de kinderen. EINDELIJK!

Want dat diploma waar ik zo hard voor gewerkt heb, heb ik op zak! Allez, het voorlopig attest heb ik al. Op 31 augustus krijg ik mijn officieel diploma. Ik ben dus afgestudeerd, kan eindelijk weer genietend lezen in plaats van studerend… Ik kan weer leven! Want de weg was lang, hard en moeilijk. Maar ik ben er geraakt. Ohja, die ‘met onderscheiding’ staat ook zo schoon op dat diploma he. Ik ben zot content. Echt.

Maar hiermee is mijn goed-nieuws-show nog niet afgelopen. Want…
Ik mocht vandaag naar een sollicitatiegesprek gaan voor een fulltime opdracht tot aan de kerstvakantie.

En…

…ik heb de job! Ik mag beginnen! Ik ben nu al doodnerveus! Maar ik ben ook zo overenthousiast en dolblij! Woehoe! Eindelijk wordt mijn droom werkelijkheid!

Hoe gaat het met jou?

Liefs,
Me, Myself and We.

Op welke manier leren jongeren graag zaken bij?

Minstens één keer per week krijgt het Oscar Romerocollege een melding binnen van zowel slachtoffers als daders van cyberpesten en sexting. Cyberpesten is een vorm van pesten via digitale kanalen. Vaak wordt er gebruik gemaakt van Facebook, Twitter of Whatsapp. Het kan veel vormen aannemen en er zijn weinig maatregelen die men kan nemen om het tegen te gaan of te stoppen. Sexting is het verspreiden of delen van seksueel getinte foto’s of berichten via mobiele telefoons of andere mobile media. Het aantal meldingen is een verontrustend cijfer, maar het is wel goed dat hierover gesproken wordt binnen de school.

Sociale omgang bij jongeren

Sociale media zijn in feite het verlengde van de wereld waarin jongeren verder kunnen experimenteren en met elkaar kunnen communiceren. De populairste apps hiervoor zijn Facebook, Whatsapp, Snapchat en Instagram.

Als leerkracht kan het nuttig zijn om “media maken” in de klas te gebruiken. Zo kan er een Pinterest bord gemaakt worden over een bepaald onderwerp, een You-Tube-video als spreekopdracht of een blogbericht voor externe lezers.

Bijna de helft van de ondervraagde jongeren in het Apestaartonderzoek van Mediaraven die met sexting in aanraking kwamen, stuurde een foto van zichzelf in bloot bovenlijf door. Een kwart van deze groep jongeren is van mening dat een ontvangen sext zonder toestemming doorgestuurd mag worden.

Er wordt dus online veel gecommuniceerd, maar soms ook verkeerd. Hier werd iets aan gedaan bij het opmaken en geven van de verschillende lessen rond sociale media.

Leerstof

Het Oscar Romerocollege was vragende partij om een lessenreeks uit te werken rond Sociale Media. De focus moest vooral liggen op ‘veilig online’, ‘je privacy onder de loep nemen en beter beschermen’, ‘hoe met elkaar communiceren’ en ‘sexting’. De jongeren moeten ook weerbaarder worden online en kritisch leren omgaan met de zaken die ze daar treffen. Al deze zaken werden uitgewerkt en in een kant-en-klaar lessenpakket gestopt. Op welke manier zou jij graag les krijgen?

Verschillende werkvormen

Als leerkrachten lesgeven, dan denken ze na over op welke manier ze de les gaan aanpakken. Dit noemen we didactische werkvormen. Het hoofddoel van een les is dat leerlingen iets bijleren. Het is ook van belang om als leerkracht de leerlingen aan het werk te zetten, want alleen al doende leert men iets.

Bij het ontwikkelen van deze lessenreeks werden er vijf verschillende werkvormen bedacht, uitgewerkt en uitgetest. Zo werden de leerlingen onderworpen aan een workshop, hoekenwerk, verhaalanalyse, begeleid zelfstandig leren en een lee en schrijfles.

Aangezien mijn onderwijsvakken Nederlands en Project Algemene Vakken zijn, vallen deze werkvormen in eender welke les te gebruiken. Het lesonderwerp leent zich hier ook perfect toe omdat we door de barrières van de vakken breken.

Samenvatting

Workshop

Tijdens de workshop werd vooral de nadruk gelegd op het niet zomaar alles online posten of zomaar vreemden toevoegen. Er werd dus vooral gewerkt op het kritisch leren omgaan met de zaken die de jongeren doen.

Hoekenwerk

Bij het hoekenwerk werden er vijf hoeken ingericht die de leerlingen via een vooraf afgesproken doorschuifsysteem moesten doorlopen. Zo was er een online spelletje dat ze moesten spelen waarbij ze de rol van een webdetective op zich namen. Dit is een heel leuk spel opgemaakt door Child Focus. Hier leren ze veel uit. Er was ook een boekenkast met boekenfiches met daarop de titel van een boek, de cover, de auteur en een korte inhoud. Alle boeken gingen wel over online gaan of internet, cyberpesten of grooming. Hieruit moesten de leerlingen een top drie maken. Ze kregen ook een stappenplan om hun privacy te verzekeren online. Van dit stappenplan werd er een gedicht gemaakt dat ze nadien moesten voordragen aan de rest van de klas. Een ganzenbord met standaard vragen uit een quiz over sociaal gedrag online lag ook op de leerlingen te wachten. Ten slotte was er ook nog een kwartetspel waarbij ze verschillende zaken rond sociale media, cyberpesten, online opslag… moesten verzamelen.

Verhaalanalyse

Hier komt mijn liefde voor literatuur naar boven. Een filmpje over loverboys werd bekeken en nadien besproken aan de hand van ludieke vragen. Er werd op een subtiele manier aan verhaalanalyse gedaan. In plaats van te spreken over de saaie termen zoals ruimte, verteltijd en personage werden er doordachte vragen gesteld zoals “Als jij dit had geschreven, wat had je dan anders of beter gedaan?”. Diezelfde vragen werden ook gebruikt na het lezen van een fragment uit Chatroom. Dit is een boek geschreven door Helen Vreeswijk en gaat ook over meisjes die in de val van een loverboy lopen.

Begeleid Zelfstandig Leren

Dit spreekt in feite voor zich. De leerlingen gaan zelfstandig verschillende zaken leren en de leraar begeleid hen daarbij. In dit geval werd er een webquest opgemaakt. Een webquest is een website waarop de opdrachten staan die ze moeten uitvoeren maar ook hulplijnen waar ze antwoorden op bepaalde vragen kunnen vinden. Dit vergt veel voorbereiding van de leraar, maar tijdens de les zijn de leerlingen vooral zelf aan het werk.

Lees- en schrijfles

De laatste les was een lees- en schrijfles. Hierbij werden er van de website www.hln.be krantenartikels gehaald samen met lezersreacties. De bedoeling was dat de leerlingen dit kritisch lazen en ontdekten dat je niet ondoordacht iets mag posten. De grens met beleefdheid was in sommige gevallen ver overschreden en soms viel het zelfs op dat lezers van de nieuwssite niet altijd heel het artikel lazen alvorens hun gal te spuwen.

Meeste indruk

Welke les heeft nu het meeste indruk gemaakt op de leerlingen? Vooral de eerste les, de workshop, is hen bijgebleven. De manier waarop de zaken werden aangebracht en wat er juist werd gelezen en verteld tijdens de les zijn bij de jongeren blijven hangen.

Jongeren spelen graag spelletjes en dit is ook gebleken bij het hoekenwerk. De afwisseling in deze les en het spelelement vonden ze het boeiendst. Als het aan hen had gelegen, werden er nog meer spelletjes voorzien.

De eindspurt is ingezet

Even een pauzemomentje voor mezelf (het schrijven van dit berichtje he), want ik ben druk bezig mijn Bachelorproef uit te schrijven. Momenteel probeer ik een mooie synthese van mijn literatuurstudie uit mijn mouw te schudden, maar heel gemakkelijk is dat niet. Het vergt volle concentratie en focus. Gelukkig begrijpt Het Ventje me en is hij met de kinderen het huis uit gegaan. Maar ik verwacht ze elk moment terug zodat we vanavond lekker kunnen BBQ’en.

Ik heb ook gezien dat het blijkbaar lang geleden is dat ik hier nog eens iets geschreven heb. De opdrachten en deadlines volgen elkaar in een moordend tempo op en daardoor verwaarloos ik dit een beetje. In de zomervakantie zal ik hopelijk wel weer meer tijd vinden om iets te schrijven, maar voor nu is het alle hens aan dek om die eindspurt tot een goed einde te brengen.

Het diploma lonkt… Eén dezer moet ik ook beginnen solliciteren zodat ik op 1 september aan de slag kan. Bij wijze van spreken dan. Ik hoop écht dat ik op mijn pootjes terecht ga komen.

Ik heb er net drie weken stage op zitten in een lagere school. Voor de paasvakantie was het een week stage in een multiculturele school in Borgerhout. Komende week moet ik twee dagen naar de hogeschool. Dan is het weer een lang weekend en de week daarna vertrek ik naar Engeland voor een week buitenlandse stage. Het is dus nog behoorlijk druk zoals je kan zien.

Je weet nu dat alles hier zijn gang gaat (zijn gangetje gaat het niet, ik spreek echt van zijn gang. Zoveel dingen nog te doen!). Dat ik je nog niet vergeten ben. Dat ik het wel jammer vind dat ik hier niet veel meer post de laatste tijd. Dat ik daar echt verandering in wil brengen eens de studies achter de rug zijn. Dat ik hoop dat je nog altijd wilt komen lezen.

Ach… Ik overleef deze megadrukke periode wel. Als je je trouwens geroepen voelt om mijn Bachelorproef te lezen: geef me maar een seintje. Ik ben een krak in het negeren van mijn eigen gemaakte fouten. Niet uit kwade wil ofzo, maar gewoon… Ik weet wat er moet staan en ik lees dat dan ook, ook al staat dat er niet. Meestal gaat het over heel dwaze dingen… Je zou mij daar alleszins héél fel mee helpen, want een vreemd oog ziet meer dan het eigen oog.

Liefs,
Me, Myself and We.

Al een maand geleden

Al een maand geleden werd onze kleinste man al drie jaar. De tijd vliegt echt. Het is ongelooflijk. Drie jaar al. Maar soms kan hij toch nog zo klein zijn… Hij kan dan echt komen kroelen als een baby, een tutje vragen op een zeer zielige manier… Knuffelen doet hij als de beste. En als hij ’s morgens bij ons in bed komt liggen, dan streelt hij zo lief en zachtjes over mijn wang. Hij is zo lief, maar langs de andere kant zou ik hem soms achter het behang willen plakken.

Mauro zijn derde verjaardag was in het thema Kabouter Plop. Pas vanaf zijn vierde verjaardag mocht hij zelf kiezen. Ik ben een mama die van het principe is: wat de ene krijgt, krijgt de andere ook. Vooral ook omwille van het feit dat Mauro enorm veel beseft en hij zich jaloers durft gedragen. Ik ben er echt van overtuigd dat ik ze gelijk behandel en ik streef daar ook naar. Soms is dat wel vermoeiend, maar ik heb het er voor over.

Mauro zijn derde verjaardag in thema Plop? Die van Ilian ook dan. Maar er was nog zo weinig decoratiemateriaal van te vinden! Ondanks de twintigste verjaardag van die kabouter. Niks te vinden in de winkel. Ik heb dan maar met nog wat restjes van Mauro zijn feestje iets geknutseld en me op die kleuren gebaseerd voor de rest van de decoratie. Ik heb ook voor het eerst een slinger gemaakt van heel het eerste levensjaar van Ilian. Elke maand werd er een foto gemaakt en zo werd er dan een jaar opgebouwd. Alleen jammer dat hij verkeerd geplakt is en van rechts naar links ‘te lezen’ is. Ik zal daar niet goed over nagedacht hebben… Tegen Mauro zijn volgende verjaardag moet ik dat van hem ook hebben. Dan kan die slinger elk jaar boven water komen. Maar ik moet eens nadenken over een gemakkelijker en lichter exemplaar. Die van Ilian is behoorlijk ‘zwaar’. Dus als je een idee hebt hoe ik dat het best kan doen of waar ik dat eventueel zou kunnen bestellen, dan hoor ik het graag.

Zoals bij ons de gewoonte is, gaven we eerst taart, gevolgd door soep en pasta met bolognaisesaus. Lekker gemakkelijk. Wel veel afval, maar minder afwas. Het is maar waar je je prioriteiten legt… Koffie werd uiteraard niet in kartonnen bekers geschonken. Ik heb nog een beetje fatsoen hoor.

Hieronder foto’s van de versieringen, de mise-en-place, de taart en het feestje.

Ilian heeft genoten van zijn feestje en de cadeautjes, net zoals de gasten zelf ook genoten hebben. Althans, dat hoop ik. Ondertussen ben ik uiteraard al aan het nadenken over Mauro zijn volgende verjaardag, maar daar hebben we nog tijd voor.

Nu moet ik wel toegeven dat het ophangen van de versiering beduidend langer geduurd heeft dan ik dacht. Ik denk dat dat net zolang duurde als het eigenlijke feestje geduurd heeft. Als die krulletjes en spiralen en tierlantijntjes… Na het feestje is de versiering van Plop ook naar de kamer van Ilian gegaan. Zo heeft hij nu een jaar lang een Plop kamer.

Vind je het eigenlijk wel leuk om onze feestjes te zien? Of verveel ik je daar alleen maar mee?

Liefs,
Me, Myself and We.