Countdown…

Nog een maand en we trouwen. Nog exact 1 maand! Wat gaat de tijd toch snel…

We hebben nog wel het één en ander te regelen. Zo gaan we dit weekend de locatie voor de foto’s in orde proberen brengen, gaan we de lunch voor de suite regelen. En verder moeten we nog een openingsdans vinden en muziek voor tijdens de ceremonie.

Voor de rest is alles wel klaar. Mijn trouwjurk hangt al bij mijn ouders thuis. Het kostuum van Het Ventje is ook bijna klaar. De trouwringen liggen klaar bij de juwelier. Mijn juwelen zijn vandaag binnen gebracht om te maken zodat ik die dan kan aandoen. Ik heb ook prachtige kousen gevonden vandaag en ben vollebak bezig met het oefenen van lenzen dragen. Het begint goed te lukken, ja! De uitnodigingen zijn ook de deur uitgeraakt. De taart is ontworpen en wordt gemaakt naar onze wens. De DJ en de fotograaf hebben ook nog niet afgebeld. Wat een pak van ons hart is.

Ondertussen moet ik ook nog taken maken voor school en beginnen studeren voor mijn examens. Ik heb ook niet stilgezeten door mijn stage Nederlands. Ik wist heel even niet meer waar mijn hoofd stond. Vandaar ook – en omdat Het Ventje via een collega van hem kan meegenieten van mijn blog en dat niet zo heel tof vindt – dat het hier zo stil is geweest. Niet dat ik mij daarvoor verontschuldig, maar prioriteiten stellen heet dat.

Met de kinderen gaat ook alles heel goed. Binnenkort wordt onze oudste al 5 jaar! De voorbereidingen voor zijn feestje zijn ook al aan de gang. Heb jij trouwens een idee voor leuke buitenspeelspelletjes met een hoop kinderen? Ik denk aan 1,2,3 piano, schipper mag ik overvaren (maar hoe gaat dat verder?), zakdoek leggen, hinkelen…

Hoe gaat het in feite met jou?

Liefs,
Me, Myself and We.

Daar is de lente …

… daar is de zon …

21 maart vandaag, dat wil zeggen dat de lente écht begonnen is. Het zonnetje gaf ook die indruk vandaag, maar de warmte bleef een beetje achterwege.

Ondertussen heb ik een stageperiode van twee weken achter de rug voor het vak PAV. Ik moet eerlijk bekennen, de eerste week verliep goed. De tweede week… Als ik daar niet plat op mijn gezicht ben gegaan, dan was het een foutloos parcours. Man man man… Het begon al bij de start van de les: ik gaf helemaal geen leiding. Ik omschreef nadien de leerlingen dan ook als een bende losgeslagen objecten, maar dat was volledig aan mezelf te danken. Zo onzeker dat ik was! Zo slecht geslapen dat ik had! Vlak voor mijn stageles nog een soortement van aanvaring met een collega… Jongens toch, het was mijn dagje niet.

En net die dag kwam mijn docente kijken… Ze had me het heugelijke nieuws te melden dat ik niet geslaagd was voor mijn stage op basis van wat ze die twee lesuren gezien heeft. Ik kon haar geen ongelijk geven. Huilend ben ik naar huis gereden…

’s Avonds dan gefacetimed met mijn ouders. De tranen stroomden over mijn wangen, want draai het of keer je zoals je wilt: ik leg wel mijn hart en ziel in mijn stagelessen. Soit, zij zijn in de auto gesprongen, hebben 50km gereden, hebben me bij elkaar geveegd en samen hebben we een leuke les in elkaar gestoken voor de dag nadien. Dikke dikke dikke dank u aan mijn lieve mama en papa die dat voor mij wilden doen en gedaan hebben. Woorden kunnen niet genoeg uitdrukken hoe dankbaar ik hen ben!

Gelukkig voor mij voelde ik mij toen alweer een pak zekerder, ging de les ook beter, had ik terug controle en deden de leerlingen graag wat ik van hen verwachtte!

Dikke merci ook aan mijn stagementor, want zij heeft ervoor gezorgd dat ik mijn ‘mislukte’ stageles opnieuw mag doen. Ze heeft daarvoor gepleit bij mijn docente die me ook die kans wilt geven. Je hebt er geen idee van hoe dankbaar ik hen ben! Zowel mijn mentor als mijn docent.

Maar de combinatie fulltime baan met stages en studies is écht niet gemakkelijk. Ik heb dat niet onderschat, want Nederlands heb ik erbij genomen op het moment dat ik zonder job zat. Toch deed ik iets verkeerds: want in januari heb ik alles laten vallen. Ik kon het niet, ik trok het niet, ik was op. Ik denk dat het toch tot dan geduurd heeft eer mijn ego terug een beetje opgekrikt was. Ik heb van mijn ontslag toch meer afgezien dan ik dacht, hoewel ik niemand van de mensen daar mis, laat staan het werk… Soit. Chapeau voor iedereen die die combinatie wél weet te managen, maar voor mij werkt het niet.

Vandaar dat ik al heb laten weten dat ik een eventuele verlenging na de paasvakantie niet ga aannemen. De combinatie is echt te zwaar. Het werk bevalt me enorm, de afwisseling ook, de collega’s ook. Maar ja. Ik moet vooral aan mijn toekomst denken, en niet alleen aan de toekomst van morgen.

Zo dadelijk heb ik een gesprek met mijn docente over mijn mislukte stageles die zij mocht aanschouwen. Ik heb er zo mijn theorie over en hoop dat ik haar kan overtuigen om naar mijn inhaalles te komen kijken. Moest ik er zin in hebben, dan zal ik misschien eens uitschrijven wat er juist is misgelopen, maar voor nu is dit voldoende vind ik.

Heb jij ooit tijdens je studies, bijscholingen, nascholingen, … een grote uitschuiver gemaakt? Of verliep alles altijd vlekkeloos bij jou?

Liefs,
Me, Myself and We.

En plots zijn we maart …

Mijn vorig berichtje is al van een hele poos geleden, maar er is zoveel gebeurd intussen dat ik er voor mezelf eens nood aan heb om alles op een rijtje te zetten… Ondertussen heb ik al overal #40dagenbloggen zien opduiken. Leuk initiatief, maar ik kan nu al niet meer volgen.

Ik zal eens vertellen wat er allemaal gebeurd is…

Op 1 februari kreeg ik telefoon met de vraag of ik die dag kon beginnen werken in een school op 3km van ons huis. Ideaal! Maar ik heb mijn diploma nog niet en daarbij: het was pedagogische studiedag in de school van Mauro, dus ik kon die dag sowieso niet beginnen. Dit werd me trouwens via mijn voicemail gevraagd, samen met de vraag om terug te bellen wat ik dan ook deed, maar zonder gevolg.

Op donderdag 2 februari kreeg ik opnieuw telefoon. Ik legde uit dat ik echt wel had proberen terugbellen, maar zonder gehoor. Plots viel de ‘frank’: ze was vergeten een nummer achter te laten en op de vaste lijn antwoordt ze niet gemakkelijk op woensdagnamiddag… Soit: ik werd uitgenodigd voor een gesprek. Maar het was bijna einde schooltijd voor Mauro en onvoorbereid stuur ik die niet graag naar de opvang. Ik legde dit dan ook uit en kreeg prompt te horen: breng je kinderen maar mee. Dus donderdag zat ik om vier uur aan het bureau van de directrice van dat centrum, met twee kinderen in mijn kielzog en met mijn agenda in de aanslag.

Zou je zo snel mogelijk, als in morgen, kunnen starten bij ons op het leerlingensecretariaat? Ik heb open kaart gespeeld en gezegd dat ik dat wel wou doen, maar dat ik al veel stage had ingepland in het kader van mijn opleiding. “Geen probleem! Zet er niks nieuws bij en we passen daar wel een mouw aan.” Mijn stage PAV gaat door binnen dezelfde scholengroep als waar ik werk. Mijn stage voor Nederlands gaat door in een andere school en heb ik verzet tot na de paasvakantie.

Dus op vrijdag 3 februari ben ik beginnen werken. En tot op de dag van vandaag doe ik dat nog altijd met véél plezier en graagte. Het contact met leerlingen spreekt mij enorm aan. Het feit dat het ook een beroepsschool is en ik voor het vak PAV kies heeft er ook voor gezorgd dat ik zonder schrik de sprong waagde. En uiteindelijk is het een tijdelijke opdracht, tot aan de paasvakantie. Leuk voor mij ook, want zo altijd alleen thuis zitten. Het heeft zijn voor- en nadelen!

Plots was het aanpassen, want van fulltime thuis zijn naar fulltime werken. Het was weer even zoeken naar een evenwicht thuis. Ondertussen hebben we dat gevonden, maar mijn stage loopt een beetje ‘in het honderd’, organisatorisch toch. Plots heb ik geen tijd meer overdag om eraan te werken. En dat voel ik wel. Gelukkig is het woensdag gedaan. Niet dat ik het niet graag doe, maar gewoon zodat ik terug op tijd mijn bed in kan.

Ergens tussendoor probeer ik dan nog dingen te regelen voor onze trouw. Het huishouden blijft liggen, want mijn prioriteiten liggen elders. Vandaag hebben we toch kunnen kuisen. Het was hoog tijd! Straks ga ik nog twee lesuren van 100 minuten voorbereiden en dan kan ik met een gerust hart gaan slapen.

Mijn docent waarvoor ik morgen normaal een opdracht klaar moet hebben, heb ik ook gemaild om te zeggen dat ik er niet klaar mee ga geraken. Ik hoop dat hij mij begrijpt… Ik wil niks afgeven waar ik niet tevreden mee ben. Dat is voor niemand fijn, dus ik heb een beetje respijt gevraagd tot volgend weekend. Dat valt nog mee, he?

Voor de rest gaat alles hier zijn gangetje. Alles loopt goed. De kinderen groeien als kool. De trouw nadert met rasse schreden. Carnaval in de carnavalsstad bij uitstek hebben we niet meegevierd door een zieke Ilian. Ach ja… Het is een beetje druk, maar we kunnen daar wel tegen.

Ik ga proberen weer wat meer structuur te brengen in mijn blog. Maar voorlopig heeft ons gezin het meest nood aan structuur.

Hoe gaat het in feite met jou?

Liefs,
Me, Myself and We.

Trouwblog – update

Gisteren waren we nog exact vijf maanden van onze trouwdag verwijderd. Wat vliegt de tijd toch! Gisteren ben ik ook een beetje in actie geschoten.

Zo heb ik iemand aangeschreven om hun locatie als locatie voor onze huwelijksshoot te mogen gebruiken. Inclusief lichte lunch. We trouwen normaal gezien om 12u30 in het stadhuis in Aalst. Dat is een ambetant uur, he. Ik ga proberen om onze suite om 11uur te ontvangen en een soort van mini-buffet met kant-en-klare koffiekoeken te voorzien. Koeken waar je niet meer moet in snijden of die nog ‘gesmeerd’ moeten worden. Ik denk dan eerder aan rozijnenkoeken, chocoladebroodjes, boterkoeken.

Ik zou dan tijdens de fotoshoot een lichte lunch willen aanbieden aan onze suite, want dan nog wachten tot pakweg 19uur ’s avonds… Ik denk dat er dan een paar mensen zullen flauwvallen van de honger als er de hele dag niet gegeten wordt. In de eerste plaats ikzelf. Tenzij ik stilaan sterf van de zenuwen en geen honger ga hebben… Maar dat weer ik dus nog niet.

Ik heb ook de feestzaal aangeschreven met de vraag wat er nu juist van decoratie wordt voorzien door hen. “U moet op onze website kijken, mevrouw.” Jaja, allemaal goed en wel. Er staan daar een 25tal foto’s op en op geen enkele is duidelijk te zien wat er in de prijs is inbegrepen, want er zijn zoveel verschillende kleuren en settings enzo… Ik heb hen dus gevraagd wat zij juist doen en wat wij juist mogen vragen (bv. de kleur van de servietten). Hun antwoord kwam vrij snel en nu weet ik dat er nog véél ruimte is om DIY decoratie te voorzien in de kleuren die wij wensen, want zij voorzien alles in het wit.

Wat de ceremonie betreft ben ik ook in blijde verwachting van een antwoord. De DJ heb ik ook nog even gecontacteerd om te horen of alles nog in orde is. Ik begin wel stress te krijgen dat er iemand gaat afzeggen (fotograaf zou ik ook nog eens moeten contacteren…)

Ik heb zoveel zin om er écht werk van te maken. Ik zal jullie dan ook op de hoogte houden, want vijf maanden is echt niet zo lang meer.

Wat denk jij nu? Dat ik een bridezilla ben? Of dat het uiteindelijk allemaal nog wel zal meevallen? 🙂

Liefs,
Me, Myself and We.

Het nieuwe jaar

Ik ben het nieuwe jaar een beetje in mineur gestart… Op oudejaarsavond zelf ben ik behoorlijk ziek geworden van de drank. Voor je nu denkt dat ik een alcoholiste ben: neen, dat is het niet. We zijn begonnen met een glas cava als aperitief. Nadien hebben we een glas gin tonic gedronken. Tijdens het eten een glas witte wijn. Van mijn rode wijn heb ik eens geproefd, maar niet uitgedronken. En na middernacht terug gin tonic. Die laatste is mij zo slecht bevallen dat ik bijna moest gaan overgeven… Ik voelde mij slecht! Ongelooflijk! Ik denk dat ik gewoon teveel gemengd heb…

De woensdag na nieuwjaar werden we verwacht bij vrienden om nieuwjaar te vieren en nieuwjaarsbrieven te lezen. Ook daar kreeg ik een gin tonic voorgeschoteld die mij ook niet zo goed bevallen is, maar nog niet zo erg als met oudjaar. Ik begon me daar gewoon slecht te voelen… Spierpijn over heel mijn lijf, een lelijke hoest, koorts… Ik had het allemaal.

De maandag nadien ben ik dan maar eens naar de dokter gegaan omdat ik mij nog altijd niet goed voelde. Griep in combinatie met een bronchitis werd me gezegd. Daarmee dat ik mij zo slecht voelde! Maar de examens komen eraan! Ik voelde me zo slecht dat ik heel de week nadien vooral geslapen heb. Kinderen afzetten in de crèche en de school en dan terug mijn bed in tot ik ze moest gaan halen. Geen eetlust… Soit. Ik heb al een betere blokperiode gekend…

Nog een week later ben ik nog maar eens teruggegaan naar de dokter. Mijn hoest ging niet over, integendeel. Ze bekeek me nogal bedenkelijk toen ik begon te hoesten. “Oei. Dat klink slechter dan vorige week.” Ja, waarom denk je dat ik terug ben? Nog een weekje rusten en uitzieken. En puffen en antibiotica slikken. Ik kreeg ook een briefje dat ik mijn examens niet kon afleggen. Het zou nogal wat zijn om voor mijn docenten te zitten en een hoestbui te krijgen waarbij ik begin te kokhalzen. Noch voor hen, noch voor mij, noch voor eventuele medestudenten zou dit fijn geweest zijn.

Ik had gehoopt mijn examenkans in juni te krijgen, maar dat is dus “tegen mijn rekker”. Ik moet alles in augustus inhalen en verlies een examenkans. Jammer, want ik heb er ook niet voor gekozen om zo ziek te zijn. Ik ben echt in jaren zo ziek niet geweest. Ach ja. Kan al eens gebeuren, he. Ik kon echt niks doen. Laat staan studeren. Jammer, maar het is nu zo.

Ik hoop dat jij jouw jaar beter hebt ingezet dan ik. Een goede gezondheid, dat is wat ik je toewens. Want je mag het draaien of keren zoals je wilt: daar valt of staat toch veel mee, he.

Liefs,
Me, Myself and We.

Huisproject – update

Het jaar is bijna ten einde. Tijd voor een update van ons huisproject. Wat hebben we al kunnen schrappen? Of wat heb ik toegevoegd of aangepast?

Zolder

  • babykleding sorteren
  • dozen babykleding correct labelen
  • schappen leegmaken en hersorteren
    • in goeie dozen/ boxen steken wat we nog nodig hebben
    • wegdoen wat we niet meer nodig hebben
  • speelgoed kindjes goed zetten
    • naar beneden wat klein en makkelijk opruimbaar is
    • uitstallen en spelensklaar zetten wat groot is
  • afgewerkte cursussen/ taken van school bundelen
  • leerplannen bundelen
  • boekenkast vastvijzen
  • administratie klasseren
  • boekenkast leegmaken en hersorteren
    • naar De Slegte wat weg mag
  • kleerkast leegmaken en hersorteren
  • 1 rek bijkopen
  • archiefdozen bijkopen
  • opbergboxen bijkopen
  • luiken en kadrement wegdoen
  • zonnewering/verduistering dakvenster kopen

Badkamer

  • kasten leegmaken en hersorteren
  • handdoeken wegdoen die we niet gebruiken
  • vervallen medicijnen weggooien
  • handdoeken jongens in de kast leggen
  • rekje wegdoen

Onze slaapkamer

  • kleerkast leegmaken en hersorteren
  • dressoir leegmaken en hersorteren
  • nachtkastjes leegmaken en hersorteren
  • kleren wegdoen die we nooit dragen

Douchekamer

  • kast leegmaken en hersorteren

Mauro zijn slaapkamer

  • kleerkast leegmaken en hersorteren
  • dressoir leegmaken en hersorteren
  • nachtkastje leegmaken en hersorteren
  • te kleine kleren naar de zolder
  • kapotte en vuile kleren (ook na het wassen) wegdoen
  • babykader in orde zetten
    • nieuw glas voor voorzien
    • babyfoto’s (-1 jaar) bestellen

Ilian zijn slaapkamer

  • kleerkast leegmaken en hersorteren
  • dressoir leegmaken en hersorteren
  • nachtkastje leegmaken en hersorteren
  • te kleine kleren naar de zolder
  • kapotte en vuile kleren (ook na het wassen) wegdoen
  • nieuwe kastdeur

Traphokje

  • schilderen langs binnen
  • plaats voorzien voor drank
  • kuisproducten deftig opbergen

Vestiaire

  • opruimen
  • wegdoen wat we niet gebruiken
  • schilderen langs binnen
  • zomerjassen of winterjassen naar zolder (afhankelijk wanneer ik opruim)
  • te kleine jassen van de kinderen naar zolder

Hal + traphal

  • strook magneetverf voorzien
  • alles schilderen
  • schoenenkast voorzien
  • plank boven schoenenkast voorzien
  • vestiairedeuren schilderen
  • traphekje benedenverdieping naar 1e verdieping

Keuken

  • kasten leegmaken en hersorteren
  • naar zolder wat we niet veel gebruiken (1x/jaar)
  • wegdoen wat we niet gebruiken
  • voorraadkast inventariseren en weggooien wat vervallen is
  • vouwgordijn fixen

Living

  • glazenkast
    • leegmaken, afwassen en herorderen
    • naar zolder doen
    • brede kaders geboortekaartjes jongens kopen (goed meten)
  • barkast
    • leegmaken en herordenen
    • weggooien wat vervallen is
    • extra schap (ikea) voorzien
    • DVD’s ordenen
    • muziekcd’s op pc zetten en weggooien
    • foto’s bestellen en inkleven
  • dressoir
    • leegmaken en herordenen (servies)
    • plaats maken voor foto-albums
    • schuiven leegmaken en herordenen
    • 1 schuif voorzien voor teken – en kleurgerief kindjes
    • kaarskast leegmaken en herordenen

Berging

  • alles schilderen
  • bekisting voorzien rond regenwaterpomp
  • strijkgerief naar zolder
  • schoenenrek wegdoen (naar garage)
  • herschikken naar gelang mogelijkheden

Tuin

  • opbergbox kussens kopen
  • opbergbox buitenspeelgoed kopen

Garage

  • leegmaken en herordenen
  • schappen aan muren hangen
  • haken aan muren voorzien voor borstels, harken…
  • extra rek (uit berging)
  • rolsysteem tuinslang + verlengkabel kopen

Ophangen

  • whiteboard op zolder
  • schapje op Ilian zijn kamer
  • 2 zwart-wit  canvassen op onze kamer
  • 1 kader met foto Ilian op onze kamer
  • 1 canvasschilderij voor Ilian op de gang boven
  • 1 canvas doop Ilian in de living
  • surroundboxen aan voorziene kabels
  • olifant verhuizen naar zolder
  • puzzels ophangen op zolder
  • babykader op Mauro zijn kamer

Retouches

  • deur wc bijschilderen
  • wcrolhouder, handdoekhaakje, reservewcrolhouder afhalen + gaten opvullen met beton (brico) en opnieuw ophangen
  • trapleuningen bijschilderen
  • livingdeur bijschilderen
  • keuken retoucheren + bijschilderen
  • TV muur retoucheren + bijschilderen
  • zetelmuur retoucheren + bijschilderen
  • douchekamer retoucheren + bijschilderen
  • klinken van alle deuren vastmaken
  • spiegelkast badkamer: lamp vervangen

 

Liefs,
Me, Myself and We.

As we speak ~ 3

Je zou nu toch denken dat als een mens alle dagen thuis zit, dat die alle tijd van de wereld heeft om te bloggen? Niets is minder waar! Man man man. Ik weet soms zelf niet waar beginnen, want het is al midden december en de examens komen er stilaan aan.

School – stage

Mijn stage is achter de rug. Ik mocht het hebben over “de smaak” en ik werd uitgedaagd om er mijn eigen draai aan te geven. Ik heb dat dan ook gedaan. Ik moet zeggen: ik was wel tevreden met mijn lessen, maar het is nog maar eens gebleken dat wiskunde niet echt mijn ding is. Maar al doende leert men en ik heb zoveel geleerd tijdens deze stage! Ongelooflijk! De volgende keer zal ik het wel beter doen, hoor.

School – taken

Doordat ik zoveel tijd gestoken heb in mijn stage en de voorbereidingen, ben ik niet aan mijn taken gekomen. En dat wreekt zich nu een beetje. Ik ben momenteel druk bezig om alle taken nog af te werken, of beter gezegd – aan te vangen. Maar het is dan ook zo veel! Een lijst van de opdrachten ga ik je niet geven, maar neem het maar van me aan dat het veel is.

School – studeren

Daar ben ik dus gewoonweg nog niet aan begonnen. Ik hoop daar bij aanvang van de kerstvakantie me te kunnen beginnen en alle taken af te hebben. Momenteel ziet mijn ‘planning’ er als volgt uit. Op de dag zelf maak ik een inventaris van wat ik moet doen in de hoop het één en ander te kunnen afvinken. Dit overzicht wordt gemaakt op een deskplanner van de Hema. Ik vind dit wel iets nuttig. (Ik gebruik er ook zo één voor ons weekmenu. 🙂 )

img_1841

img_1842

Trouw

Op 14 december ga ik voor de 1e pass van mijn trouwjurk. Ik ga dan ook foto’s nemen die niemand mag zien, behalve de kapster/schminkster want die komt de zaterdag erop langs voor een proefkapsel en make-up. Ik ben eens benieuwd of Het Ventje mij dan wel mooi zal vinden… Voor de rest ligt het vervoer vast, zijn de getuigen gevraagd, ligt de feestzaal nog altijd vast, de fotograaf ook… En onze huwelijksreis! Momenteel ben ik ook bezig om Save the Date kaartjes te proberen maken, maar het is nog niet zo simpel. Ik wil zelf iets maken in de kleuren marineblauw en geel. Maar op de gebruikelijke website vind ik dat nu precies niet…

Kids

Die groeien als kool. Allebei. Mauro draagt sinds het begin van dit schooljaar kledingmaat 110, maar we moeten nu al 116 beginnen inslaan omdat alles te klein wordt. Ook kostelijk hoor! Soit. Ze zijn allebei wel lief, maar kunnen elkaar ook ‘den duvel’ aandoen ze. Ach ja… Dat hoort erbij zeker?

Hoe gaat het met jou? Wat wil jij nog graag weten over mij of over bepaalde zaken?

Liefs,
Me, Myself and We.