Tweede zit

Ik heb een tweede zit, maar dat is niet verwonderlijk. Ik schiet altijd te laat in gang waardoor ik maar één opleidingsonderdeel onder de knie krijg. Liever één opleidingsonderdeel goed, dan twee slechte… Nietwaar?

Omdat ik in januari zo ziek was, zou ik in principe die vakken ook moeten herdoen, maar ik ga dat niet doen. Allez, waarom niet??

Om de eenvoudige reden dat ik volgend academiejaar voor 45 studiepunten wil ingeschreven zijn. Anders krijg ik bij de VDAB geen vrijstelling voor werk en solliciteren. Als ik alles nu in tweede zit meedoe, en ik slaag, dan heb ik volgend academiejaar maar 33 studiepunten op te nemen. Veel te weinig en kans om halftijds te moeten gaan werken. Met een beetje tegenslag is dat dan elke voormiddag…

Ik had me sowieso voorgenomen om het jaar van mijn bachelorproef loopbaanonderbreking te nemen ofzo. Maar door mijn ontslag van vorig jaar kan dat niet.

Alle respect voor mensen die hun bachelorproef schrijven en ondertussen gaan werken, maar ik weet dat dat voor mij geen haalbare combinatie is.

Ik focus me de komende tijd op mijn tweede zit en ga volgend academiejaar ook als campusstudent naar school gaan. Ik ben eens zeer benieuwd, want opnieuw op de schoolbanken gaan zitten… Het is potverdekke lang geleden dat ik dat nog gedaan heb!

Hoe het verder zit met mijn planning, aanpak en bureau zal ik je nog wel laten weten. Ik heb nog zoveel inspiratie om over te bloggen op dat vlak! Dus het wordt hier misschien opnieuw een beetje kalmer, maar ik zal niet helemaal verdwijnen. I will be back…

Liefs,
Me, Myself and We.

Advertenties

Planckendael

Blijkbaar wordt het een jaarlijkse gewoonte, ofzoiets. Een bezoekje brengen aan het dierenpark Planckendael. Vorig jaar zijn mijn mama en mijn zus mee geweest. Het jaar daarvoor was het met een vriendin en haar dochtertje.

Dit jaar had ik een vriendin meegevraagd die het een beetje moeilijk heeft thuis. Ik dacht dat ik haar kon plezieren door een dagje haar gedachten te verzetten, maar ze kon niet mee. Ik ben dus alleen gegaan, met de kinderen uiteraard.

 

Dit jaar was er ook een tijdelijke ‘tentoonstelling’ van dieren gemaakt uit legoblokjes. Omdat Mauro er zo gek op is, wou ik hem die vooral ook tonen. Dat doet er mij trouwens aan denken dat ik wel eens naar Legoland in Denemarken wil gaan, of anders wachten tot Legoland Nederland open gaat… Bon, ik wijk weer af.

We hebben geluk gehad met het weer. Ik vreesde het ergste, maar kreeg het beste. Mauro werd na Planckendael bij zijn oma en opa afgezet, die daar op een boogscheut vandaan wonen, om er te blijven logeren tot vrijdag. Zo heb ik in de dag vrij (mits Ilian in de crèche zit) om mij voor te bereiden voor mijn tweede zit.

Het was een fijne dag. Ik heb ze schandalig verwend: frietjes, een ijsje, schmink… Maar ach. Ik geniet er zelf van, dus waarom niet?

Ik denk niet dat ik volgend jaar terug zal gaan. Drie jaar op rij is goed genoeg. Het wordt tijd voor iets anders. Ik heb nog een heel jaar om vanalles te bedenken.

Liefs,
Me, Myself and We.

Weekendje Ardennen

Twee jaar geleden werden we door onze buren in de Ardennen uitgenodigd. Ook dit jaar viel die eer ons te beurt. De uitleg is eigenlijk exact hetzelfde als toen, alleen zijn de kinderen nu een tikkeltje groter geworden en zijn er dan ook andere dingen te beleven dan twee jaar geleden.

Het was weer een fijn weekend, met fijne mensen. ’s Avonds aan een vuurmand zitten met daarin een brandend vuur en gewoon praten over koetjes en kalfjes terwijl de kindjes binnen slapen? Zalig, toch?!

We hebben vooral gewandeld in het bos, een heel korte rondvaart gedaan op het plezierbootje, de jongens reden een toertje met de tractor. Gelukkig viel het weer ook nog goed mee!

Liefs,
Me, Myself and We.

Weer een beetje groter …

Dat kinderen groeien als kool, dat moet ik je niet uitleggen. Dat weet iedereen, en niet in het minst de mensen die zelf kinderen hebben. De tijd gaat zo snel voorbij! Ik heb ergens eens gelezen dat je dat gevoel hebt, dat de tijd sneller voorbij gaat, naarmate je verantwoordelijkheden groter worden. En ergens kan ik die redenering wel volgen…

Ook onze kleinste prins wordt groot. Weet je dat die op 1 september al naar school gaat? Kleine jongens worden ook groot. Maar tegelijk kan hij ook nog zo klein zijn en bijna terug kruipen in mijn buik… Dan rolt hij zich in een heel klein bolletje en komt echt in mijn oksel liggen en wringen tot hij erin past. Zo schattig! Ik zou hem dan zo kunnen opvreten!

Toen Mauro naar school ging, kreeg hij zijn ‘groot bed’. We hebben dat met Ilian ook gedaan. Het Ventje is een hele dag bezig geweest om de babykamer om te toveren in een grote jongenskamer.

IMG_5423IMG_5424IMG_5425

Een dag van bloed, zweet en tranen heeft het hem gekost. Maar ik heb niet geholpen. Niet dat ik niet wou, maar voor de lieve vrede in huis en het risico op ruzies te doen dalen, was dat de beste optie.

Ziehier het eindresultaat.

IMG_5641IMG_5640IMG_5638IMG_5639IMG_5429IMG_5430

Hoe hij het doet in zijn ‘groot bed’ is echt een ramp. Het was al de laatste twee weken dat hij in zijn babybedje sliep en vooral het eerste uur veel huilde. Soms zelf zo luid dat we dachten dat hij erin zou blijven. We hoopten dat met de verandering naar een groot bed dit zou beteren, maar nu komt hij eruit en gaat op de gang staan brullen. Normaal gezien hebben wij goede slapers en slapen die quasi direct nadat hun hoofd het hoofdkussen raakt, maar nu… We weten echt niet wat er aan de hand is met onze kleine man. ’s Nachts blijft hij gelukkig wel liggen en lijkt hij goed te knorren, maar dat eerste uur nadat hij in zijn bed werd gelegd… De Hel!

Ik heb al helemaal wilde plannen voor de kamer van Mauro onder handen te nemen als die naar het eerste schooljaar gaat. Hij heeft zo heel zachte kleuren tegen zijn muren en ik zou hem volgend jaar in de zomervakantie willen verrassen met een stoere jongenskamer in stoere kleuren. Maar daar hebben we nog tijd voor.

Ohja, de potjestraining van Ilian loopt ook niet van een leien dakje. Maar elk kind is anders zeker? Op zijn zestiende zal hij geen pampers meer dragen, denk ik dan…

Liefs,
Me, Myself and We.

Verjaardagsfeestjes

Mauro is in tussentijd ook vijf jaar geworden. Ze worden zo snel groot, he… Het is het eerste jaar waarop we beslist hebben om twee feestjes te geven voor Mauro: eentje voor kindjes, eentje voor volwassenen (in feite onze familie). Het probleem is dat als ze allemaal samen komen, het hier veel te druk wordt. Je kan niet meer deftig praten met elkaar. Vandaar de opsplitsing.

Ook dit jaar had ik gekozen voor een themafeestje, namelijk Blaze. In feite is het Mauro die gekozen heeft, en ik probeer dat dan uit te voeren. Van uitnodiging tot versiering is dat dan.

Hierbij een paar sfeerbeelden van het kinderfeestje.

Ik weet waarom ik niet voor kleuterjuf studeer hoor. Dat is echt niks voor mij. Chapeau voor de kleuterjuffen, maar ik zie mezelf dat echt niet doen. Deze ene namiddag was al goed genoeg voor mij… Maar Mauro vond het geweldig, heeft leuke cadeautjes gekregen, lekkere cake gegeten en appel-kersensap gedronken. En Ilian? Die was ziek, had koorts en moest binnenblijven met de papa (Het Ventje). Dus ik heb in mijn eentje deze bende proberen entertainen.

De zondag na deze drukke woensdagnamiddag hadden we dan het familiefeestje. Daarbij is er ook altijd taart in thema en wordt er avondeten voorzien. Hierbij ook een paar sfeerbeelden.

Het was de eerste keer dat we een feestje buiten konden houden. Normaal gezien aperitieven we buiten, maar trekken we voor de taart en het eten naar binnen. Maar deze eerste keer hebben we alles buiten kunnen doen. Er was wel felle wind, maar dat hield ons niet tegen om er toch een fijne namiddag van te maken. We hebben ineens die rustige namiddag ook gebruikt om een draaiboek te schrijven voor onze trouwdag.

De versiering die ik zelf gemaakt heb, hangt momenteel in Mauro zijn slaapkamer. Ik heb de decoratie van zijn Paw Patrol feestje van vorig jaar weg gedaan en dit in de plaats gehangen. Hij vindt dat super!

Door alles samen te laten komen, ben ik heel eventjes ingestort. Het werd me op een zaterdag te veel… Ik had afgesproken met een lieve buurvrouw om tickets voor cultuuruitjes te bestellen, maar ik was dat vergeten en ben naar de markt gegaan met Het Ventje en de boys. We hebben toen ook onze trouwringen opgehaald. En plots kreeg ik telefoon. “Waar blijf je?” Lap! Ik heb me dan maar naar huis gehaast, maar at was niet met de zin van Het Ventje… En ja: plots wist ik dat ik niet goed bezig was om een goede moeder, vriendin, lief, organisator en student te zijn. Ik was plat op mijn gezicht gegaan, maar ik ben rechtgekrabbeld en dat heeft welgeteld 24 uur geduurd. Nadien ben ik opnieuw kunnen kalmeren. Maar dat weet ik dan ook weer: niet te veel hooi op mijn vork nemen.

Momenteel ben ik ook al een beetje bezig met het helpen van het organiseren van de babyborrel voor mijn zus. Ook niet gemakkelijk, maar we zijn er op tijd aan begonnen en dat is ook al goed. 🙂

Liefs,
Me, Myself and We.

Time flies…

Het is al een goede twee maand geleden dat ik nog eens tijd genomen heb om een blogje te schrijven. Het is dan ook zo druk geweest! Gelukkig op een positieve en blije manier, maar toch enorm druk.

Wat is er allemaal gebeurd?

Wij zijn ondertussen getrouwd. Het was een heerlijke dag waarbij er niks verkeerd is gelopen. We hebben er met volle teugen van genoten, samen met de mensen die we graag zien.

DSC_0116IMG_5365IMG_5366IMG_5371IMG_5449IMG_5450

Daarna zijn we op huwelijksreis geweest, zonder kindjes, naar Kreta. Ik zie onze zoontjes doodgraag, maar voor deze ene speciale reis wilde ik ze er niet bij hebben. Ik ben van mening dat je ook nog tijd voor elkaar moet vrijmaken als koppel, zeker op vlak van huwelijksreis! We hebben ook geopteerd voor een adults-only hotel. Als we onze eigen kinderen niet bij ons hebben, willen we die van een ander ook niet in onze buurt. En daarbij: als dat dan een kindvriendelijk hotel is, dan doe je jezelf toch pijn door constant aan je eigen kinderen te denken in het genre van “ze zouden dat hier toch tof vinden, he?” Pas op: niks mis met mensen die hun kinderen mee op huwelijksreis nemen, he. Maar dit is mijn mening, en die van Het Ventje.

Na thuiskomst uit Kreta hebben we snel al onze kleren gewassen en opnieuw gestreken, want we vertrokken niet lang daarna mét de jongens naar Frankrijk. Wij op vakantie? Zij ook! We hebben ervan genoten! De twee reizen met elkaar vergelijken ga ik niet doen, want ze waren zo verschillend dat dat quasi onhaalbaar is…

Ondertussen zijn we ook alweer bijna drie weken terug van Frankrijk, maar het huis moest dringend gekuist worden. De versiering van de trouwdag is weggehaald. De kaartjes werden opgeborgen. En de tweede examenzittijd komt eraan. Dus daar heb ik ook nog een beetje werk voor…

Niet dat het mij allemaal tegensteekt, hoor. Integendeel. De vakanties hebben me deugd gedaan. Echt waar. En vanaf nu is het alle hens aan dek voor mijn herexamens… Studeren, taken afwerken… Maar op woensdag ga ik proberen nog een beetje vakantie in te plannen met de jongens.

Zo ben ik aan het denken om volgende week woensdag naar Planckendael te gaan. De week daarna zou ik graag naar het zandsculpturenfestival gaan. De week daarna heb ik dan examen en dan pas heb ik weer volop vakantie om die laatste week met volle teugen van de jongens te genieten…

Hoe gaat het in feite met jou? Nog plannen voor de maand augustus?

Liefs,
Me, Myself and We.

Countdown…

Nog een maand en we trouwen. Nog exact 1 maand! Wat gaat de tijd toch snel…

We hebben nog wel het één en ander te regelen. Zo gaan we dit weekend de locatie voor de foto’s in orde proberen brengen, gaan we de lunch voor de suite regelen. En verder moeten we nog een openingsdans vinden en muziek voor tijdens de ceremonie.

Voor de rest is alles wel klaar. Mijn trouwjurk hangt al bij mijn ouders thuis. Het kostuum van Het Ventje is ook bijna klaar. De trouwringen liggen klaar bij de juwelier. Mijn juwelen zijn vandaag binnen gebracht om te maken zodat ik die dan kan aandoen. Ik heb ook prachtige kousen gevonden vandaag en ben vollebak bezig met het oefenen van lenzen dragen. Het begint goed te lukken, ja! De uitnodigingen zijn ook de deur uitgeraakt. De taart is ontworpen en wordt gemaakt naar onze wens. De DJ en de fotograaf hebben ook nog niet afgebeld. Wat een pak van ons hart is.

Ondertussen moet ik ook nog taken maken voor school en beginnen studeren voor mijn examens. Ik heb ook niet stilgezeten door mijn stage Nederlands. Ik wist heel even niet meer waar mijn hoofd stond. Vandaar ook – en omdat Het Ventje via een collega van hem kan meegenieten van mijn blog en dat niet zo heel tof vindt – dat het hier zo stil is geweest. Niet dat ik mij daarvoor verontschuldig, maar prioriteiten stellen heet dat.

Met de kinderen gaat ook alles heel goed. Binnenkort wordt onze oudste al 5 jaar! De voorbereidingen voor zijn feestje zijn ook al aan de gang. Heb jij trouwens een idee voor leuke buitenspeelspelletjes met een hoop kinderen? Ik denk aan 1,2,3 piano, schipper mag ik overvaren (maar hoe gaat dat verder?), zakdoek leggen, hinkelen…

Hoe gaat het in feite met jou?

Liefs,
Me, Myself and We.