Zandsculpturenfestival

In augustus sturen wij Ilian op woensdag niet naar de crèche. Hij gaat dan normaal gezien een halve dag, maar we vinden het zonde om Mauro uit zijn bed te kegelen om Ilian weg te brengen voor vier uurtjes… Vandaar dat we beslist hebben dat Ilian op woensdag thuis blijft, met Mauro en mama.

Ik probeer dan om leuke dingen met hen te doen. Vorige week gingen we naar Planckendael. Gisteren zijn we naar Oostende gereden voor het zandsculpturenfestival. Ik was sowieso van plan hier eens naartoe te gaan en heb ineens ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om Mauro in Bredene, bij zijn meter, af te zetten voor een paar dagen logeren. Iedereen happy en ik ben op donderdag en vrijdag alleen thuis zodat ik goed kan doorwerken.

Op de website van zandsculpturenfestival heb ik gelezen dat foto’s alleen voor eigen gebruik mogen dienen. Vandaar dat ik hier maar een kleine selectie laat zien. Ook had ik daar gelezen dat je korting kreeg met je fun-kaart, je delhaize-kaart of lerarenkaart. Kun je je nu voorstellen dat ik mijn fun-kaart ben vergeten afgeven en dus de volle pot heb betaald? Dom, he? Ach. Persoonlijk vond ik het veel geld (€8 voor Mauro, €12 voor mij, gratis voor Ilian) voor wat het was. Ik begrijp dat er veel werk kruipt in deze speciale zandkastelen (zo heb ik dat toch proberen uitleggen aan Mauro), maar er waren er al een aantal waar het zand begon af te brokkelen. Ik heb dus één goede raad voor wie er ook eens naartoe wil gaan: ga onmiddellijk nadat het is opengegaan. Zo heb je echt nog volledige zandsculpturen.

We waren thuis vertrokken om 11uur. We waren pas om 12u45 geparkeerd op de Visserskaai in Oostende (daar heb ik geen lift gevonden, dus met de buggy boven de grond geraken en nadien terug aan de auto is een hele onderneming!). Er was een beetje file… We moesten nog geen honderd km rijden, he! En dan zo lang in de auto zitten… Pfff…

We zijn dan direct een croque monsieur gaan eten in een zeer kitscherig etablissement. Prulletjes, lampjes, krulletjes, beeldjes… En allemaal het liefst zo kitsch mogelijk. Ach, de kinderen waren braaf, de croque was eetbaar (wel weinig groentjes om een croque met groentjes te vragen en daar dan bijna het dubbele voor te betalen) en we konden naar toilet gaan.

Na het eten moesten we niet ver stappen naar het Zeeheldenplein om de zandsculpturen te bekijken. Daarna eventjes op de pier en de dijk gewandeld en een pannenkoek/wafel gegeten. Rond twintig na vier waren we dan bij de meter van Mauro waar we nog gezellig op het terras hebben gezeten en een beetje hebben  gebabbeld, foto’s van de trouw bekeken…

En nu zit mijn pauze erop en ga ik terug in de boeken vliegen. Het laatste hoofdstuk van relationele en seksuele vorming. Weet je dat ik zelfs op schema zit? Ik ga relax mijn herexamens tegemoet, maar misschien ook te relax?

Liefs,
Me, Myself and We.

 

 

 

Advertenties

Planckendael

Blijkbaar wordt het een jaarlijkse gewoonte, ofzoiets. Een bezoekje brengen aan het dierenpark Planckendael. Vorig jaar zijn mijn mama en mijn zus mee geweest. Het jaar daarvoor was het met een vriendin en haar dochtertje.

Dit jaar had ik een vriendin meegevraagd die het een beetje moeilijk heeft thuis. Ik dacht dat ik haar kon plezieren door een dagje haar gedachten te verzetten, maar ze kon niet mee. Ik ben dus alleen gegaan, met de kinderen uiteraard.

 

Dit jaar was er ook een tijdelijke ‘tentoonstelling’ van dieren gemaakt uit legoblokjes. Omdat Mauro er zo gek op is, wou ik hem die vooral ook tonen. Dat doet er mij trouwens aan denken dat ik wel eens naar Legoland in Denemarken wil gaan, of anders wachten tot Legoland Nederland open gaat… Bon, ik wijk weer af.

We hebben geluk gehad met het weer. Ik vreesde het ergste, maar kreeg het beste. Mauro werd na Planckendael bij zijn oma en opa afgezet, die daar op een boogscheut vandaan wonen, om er te blijven logeren tot vrijdag. Zo heb ik in de dag vrij (mits Ilian in de crèche zit) om mij voor te bereiden voor mijn tweede zit.

Het was een fijne dag. Ik heb ze schandalig verwend: frietjes, een ijsje, schmink… Maar ach. Ik geniet er zelf van, dus waarom niet?

Ik denk niet dat ik volgend jaar terug zal gaan. Drie jaar op rij is goed genoeg. Het wordt tijd voor iets anders. Ik heb nog een heel jaar om vanalles te bedenken.

Liefs,
Me, Myself and We.

Even bijpraten ~ 3

 

De laatste vakantieweek voor mij, de eerste voor Het Ventje.

Dag 15

Deze dag zijn we naar familiepark Harry Malter geweest. We hebben daar het circus gezien, op het treintje gereden, op een bootje gezeten, gespeeld… De kinderen waren vuil maar hebben zich rot geamuseerd.

Dag 16

Een dag waarop Het Ventje tot kwart na elf heeft uitgeslapen! De kindjes hebben flink gespeeld en ik heb nog flink gestreken. De jongens hebben elkaar ook bijna platgeknuffeld. Er werd een gezond slaatje gegeten als avondeten. Er werd geweend, waarschijnlijk weer zonder reden. Er werd op tafel gedanst, iets wat wij absoluut niet aanmoedigen. Mauro heeft ook een toren gemaakt met de juiste blokjes om een rij van 1 tot 10 te maken, zonder hulp. Je kan je niet inbeelden hoe onnozel fier ik op dat moment op dat mannetje was.

Dag 17

Op de zeventiende dag maakten we gewoon zelf een binnenspeeltuin! Ik heb weer wat gestudeerd voor mijn herexamens. Er werd al een nieuwe boekentas gekocht voor Mauro en er werd onnozel gedaan met Ilian.

Dag 18

Op deze dag werd er nagedacht over opnieuw gezond gaan eten. Ben ik wéér mijn boeken ingedoken. Saai, saai, saai, maar broodnodig. Heb ik een mooie foto willen nemen van mijn drie mannetjes voor als ik terug aan het werk moest en ze achterlaten. En weigerde Mauro pertinent zijn avondeten.

Dag 19

Op de negentiende dag zijn we met zijn allen gaan zwemmen in een overdekt zwembad. Wat een strontweer was het ook! De zak die wij gebruiken als zwemzak is van Larelle en we zijn daar zo content van! En ze is nog mooi ook. Mauro vroeg en kreeg croque monsieurs als middageten, maar weigerde weeral om te eten. Ik stelde vast dat ik precies een  verslaving heb aan notitieboekjes en agenda’s inclusief bijpassende balpen van de hema. En als Ilian moe is, dan kan die zo gezellig komen kroelen en vleien…

Dag 20

Op mijn voorlaatste vakantiedag gingen we naar de wekelijkse markt in eigen stad. Ik kocht daar kip aan ’t spit, maar ze was niet zo heel lekker… We gingen ook op bezoek bij meter Suzanne en verkenden de speeltuin. En Ilian toonde zich weer zijn schattige, deugenietachtige zelve.

Dag 21

Op mijn laatste vakantiedag kwamen mijn ouders langs. Ik heb dan maar zelf stoofvlees gemaakt en de living opgeruimd. Jammer genoeg vreesde ik dat ik niet genoeg had voor allemaal die er uiteindelijk was, want ik dacht dat we met vier gingen zijn. Vandaar de pizza’s. 😉 En van het opruimen was er niks meer te zien nadat ze naar huis waren gegaan… Ach ja. Gezelligheid kent geen limieten en de rommel nemen we er dan graag bij.

Dit waren mijn drie weken vakantie. Niks gedaan, en toch veel. Ach. Alles mocht en niks moest was ook eens een fijn gevoel.

Liefs,
Me, Myself and We.

Even bijpraten ~ 2

Na die eerste week vakantie, volgde een tweede week.

Dag 8

Ilian bewees nog maar eens dat hij de grootste deugeniet in huis is. En als ik foto’s neem van Ilian, moet Mauro ook per sé op de foto. Maar die doet tegenwoordig een beetje onnozel als het op foto’s aankomt. Na de gezellige bbq van de avond tevoren, was onze keuken lichtjes ontploft. En het weer viel ook ineens minder goed mee waardoor we niet buiten zijn geweest. We hadden veel keuze om tussen de boterham te leggen ’s middags. Mauro mocht kiezen wat we als avondeten gingen eten, dus werd het macaroni.

Dag 9

Deze dag begon in mineur. Ik had een migraine-aanval dat het geen naam had. Ik heb me dus stilletjes buiten gezet, in de schaduw met mijn zonnebril op en iedereen moest mij met rust laten. De kindjes hebben dan braaf gespeeld, onder mijn half toegeknepen toeziend oog. Toen de hoofdpijn begon weg te trekken na de inname van Excedryn, ben ik verder beginnen lezen in Het Smelt van Lize Spit. Voor de rest was het een dag waarop er niets gedaan werd, wegens die hoofdpijn en bijhorend slecht gevoel dus.

Dag 10

Het leuke aan vakantie en goed weer is dat we tijd hebben om te voet naar de supermarkt te gaan. Heerlijk vind ik dat! Als de kindjes erbij zijn, dan wordt er al eens iets gekocht wat ze vragen, en zo gebeurde het dat we pannenkoeken aten als middageten. Ik heb ook roddelboekjes meegebracht die ik onder het genot van een tasje koffie kon doornemen. En als beloning voor de pannenkoeken kreeg ik spontane knuffels van Mauro. Ilian die was weer zijn schattige zelve, als hij niet zeurde. En de was vorderde ook goed waardoor de bodem van de (vuile) wasmand te zien was.

Dag 11

Op de elfde dag werd er zelfs slecht weer voorspeld! Ik ben dan maar aan die gigantische hoop gewassen kleren begonnen om die te strijken. De warmte was niet langer een excuus om niet aan de strijk te moeten beginnen. Uiteindelijk viel het weer beter mee dan verwacht. Niettegenstaande had ik toch afgesproken met een vriendin om naar de binnenspeeltuin te gaan. Daar kregen de kindjes dan uiteraard ook pannenkoeken (oeps, twee dagen op rij…). Thuis werden er dan pizza’s in de oven gestoken die door iedereen gesmaakt werden en zo was deze elfde vakantiedag ook weer sneller voorbij dan we dachten.

Dag 12

De twaalfde dag trokken we met een zelfgemaakte picknick naar Planckendael. Mauro mocht kaartlezen en we hebben tussen de pinguïns gewandeld. De speeltuin werd onveilig gemaakt en het viel nogmaals op dat onze kinderen veel liever andere dingen doen dan poseren voor de foto… Soit, ze waren zeer moe en hebben als roosjes geslapen.

Dag 13

Op de dertiende dag hadden onze kinderen het moeilijk en werd er door allebei veel geweend. Desondanks mocht ik toch van Het ventje mijn studieboeken gezelschap gaan houden en ben ik op deze dag begonnen aan aardrijkskunde voor mijn herexamen. De avond werd afgesloten met een lekkere kriek en de film ‘The Wolf of Wall Street” die ik eigenlijk supergoed vond. Vooral Leonardo Dicaprio vond ik GEWELDIG!

Dag 14

Op de laatste dag van mijn tweede vakantieweek hadden we alleen nog maar oud brood in huis en heb ik dus wentelteefjes gemaakt. Hoe wordt dat bij jou genoemd? Want dat is ook gekend onder de namen gewonnen brood en verloren brood. Misschien zijn er nog benamingen die ik niet ken? Soit. De keuken werd bijna showroom-proof gemaakt. Ik ben nog altijd superblij met onze keuken! Ilian en Mauro werden bezig gehouden terwijl ik aan het dweilen was. De kleurkaarten die al heel lang in onze schuif lagen werden gekeurd tegen de trap en de ‘goeie’ werden tegen de muur gehangen om eruit te kiezen. Na het dweilen van boven tot onder was ik zo blij dat ik met mijn voeten omhoog kon gaan liggen…

De tweede week was ook weer sneller voorbij dan gedacht. Het weer was ietsje minder, maar de sfeer was even goed.

Liefs,
Me, Myself and We.

Even bijpraten ~ 1

Vrijdag vandaag en om eerlijk te zijn was ik van plan om gewoon mijn rubriek Jeuj&Bleh opnieuw op te pakken. Maar dat zou zo raar zijn na mijn drie weken verlof en eerste werkweek.

Vandaar dat ik eventjes wil bijpraten.

Ik ga je even vertellen wat ik allemaal gedaan heb tijdens mijn verlof.

Dag 1

Tijdens mijn vakanties neem ik tijd om mijn haar te vlechten. Als ik ga werken heb ik daar nooit veel zin in. Dit is voor mij bijna het ultieme zomerkapsel. 🙂
Ik heb boodschappen gedaan in de Colruyt mét de jongens. Ze gaven goed weer dus heb ik een opblaaszwembadje gekocht en beslist om niet vers te koken voor de kleinste man. Het was voor mij ook vakantie, he!
Ik kreeg het ook in mijn bol en heb het traphokje onder handen genomen. Ik heb dus de gewilde wijnrekken in de Ikea gekocht en heb ze in elkaar gestoken. Ondertussen is het nog een beetje verzet en staat het nu perfect!

Dag 2

Op dag twee heb ik drie vlechten in mijn haar gedraaid. Alles is beter dan het los in mijn nek te laten hangen met zo’n warmte! Door het goeie weer kon mijn was buiten drogen en heb ik dan ook het ene wasje na het andere gedraaid. Alleen dat strijken was er te veel aan omdat het veel te warm was! Onze jongens en de buurjongens kunnen het wel goed met elkaar vinden. Ze speelden dan ook veel samen. En het zwembadje bracht gelukkig de verkoeling die ze zochten. Op dag 1 had ik het traphokje onder handen genomen. Op dag 2 heb ik het nog een beetje aangepast en nu staat het nog altijd zo. Alhoewel het wel een klein hokje blijft natuurlijk… Ik kon op mijn gemakje genieten van een aperitiefje op ons terras. Mauro die kwam naar huis voor het avondeten. De rest van de dag heb ik hem bijna niet gezien. Ilian heeft een wel héél speciale manier ontdekt om in het water te duiken en zo’n drie vlechten doen toch iets raars met je haar, hoor.

Dag 3

Op dag 3 van onze vakantie werd er ontbeten met ontbijtkoeken in plaats van de normale boterhammen. De kindjes vonden het lekker. Neen, op de foto van Mauro staat geen filter, maar om de warmte een beetje buiten te kunnen houden, hielden we de gordijnen dicht. Omdat die oranje zijn, geeft dat zo’n raar beeld op foto. Maar alleh. We gingen zwemmen bij oma en opa en gingen ook met hen op de foto. Dat we zo’n twee waterratten hebben, weten we nu dan ook weer al. Voorzichtig zijn de volgende keer dat we naar daar gaan! Ze zouden er durven in springen zonder dat we het weten…

Dag 4

Op de vierde dag gingen we op bezoek bij mijn mooie en lieve oma. Omdat zij zo ver woont, waren we stiekem blij dat de kinderen sliepen in de auto. Het is toch altijd een lange rit, hoor! We zijn ook een ijsje gaan eten want het weer vroeg er gewoon om! Ilian die vond het dan weer super om met zijn blote voeten op/tegen tafel te leunen. 🙂 We hebben ook boodschappen gedaan in de Jumbo. Mauro vond het leuk om met zo’n klein karretje te rijden en te scannen.

Dag 5

Op dag vijf werd er beslist dat we gingen shoppen. Maar voor we konden vertrekken waren de jongens weer zo mooi aan het spelen… Dat doet toch altijd deugd aan mijn hartje dat ze soms ook lief kunnen zijn voor elkaar.  Het Ventje had vanalles nodig en aangezien het nog solden waren hebben we onze slag geslagen. Ik denk dat Het ventje twee jeansbroeken en vier hemden gevonden heeft. Ikzelf heb het gehouden bij één kleedje, een rok en een bloesje. We hebben ook een terrasje gedaan, zowel in het stad als thuis en de dag werd afgesloten met een bbq.

Dag 6

Op de zesde dag werd er niet zo veel gedaan. Er werd een beetje voor de televisie gehangen terwijl ik de handdoeken aan het plooien was. We gingen op bezoek bij Meter Suzanne en nadien bij oma en opa. Daar werden de vingers van Ilian opgegeten door een tante en werd de kat door Ilian ontdekt.

Dag 7

Op zondag werd er beslist om de restjes van de bbq van vrijdag op te eten, maar toch een beetje bij te halen zodat mijn zus en haar lief konden mee komen eten. En dat is het zo’n beetje wat er die laatste dag van de eerste week gebeurd is. Een supergezellige namiddag en avond en meer moest dat niet zijn.

Mijn eerste weekje vakantie was overgoten met zon en plezier. Ik denk er nog met veel warmte (let op de woordspeling) aan terug.

Liefs,
Me, Myself and We.

Ons weekje verlof

Het was weer sneller voorbij dan we zouden gewild hebben. Veel hebben we niet gedaan in feite, behalve genoten van elkaar. Daar draait het toch om, niet?

We begonnen vrijdagavond. Ik ben toen met twee buurvrouwen naar een wijnbar in onze hometown getrokken en we hebben daar lekkere wijn gedronken, een lekker charcuteriebordje gegeten, leuk gebabbeld en veel gelachen… Heerlijk ontspannende avond waar er vooral over de nakende trouwfeesten gepraat werd. Eerst onze ene buurvrouw, in juni dit jaar. Dan wij in juni volgend jaar. Heerlijk om zo te keuvelen en te merken dat er iemand met net dezelfde frustaties als ik heeft rondgelopen over het niet-willen-trouwen door de mannelijke helft.

Zaterdag is de Paashaas dan langsgekomen die een trampoline heeft gebracht. Alleen was hij niet zo lief en had hij die niet helemaal in elkaar gestoken. Gevochten dat Het Ventje en ik hebben gedaan om die veren vast te krijgen!
Rond vier uur kwamen onze mete- en petekindjes met hun ouders. De papa’s hebben de trampoline verder in elkaar gestoken en plots ging dat als een fluitje van een cent! De mama’s bleven binnen om te ‘babysitten’ en te aperitieven.
Kindjes kregen dan balletjes in tomatensaus met frietjes. De papa’s waren ondertussen ook binnengekomen en hebben nog mee ge-aperitiefd. Na het eten van de kindjes was het onze beurt voor stoofvlees met frietjes. Ze was lekker, al zeg ik het zelf.
Ik denk dat het tien uur was eer we alles opgeruimd hadden en in de zetel zijn geploft. Maar het was een heerlijke avond! Wat geniet ik ervan om mensen te ontvangen en in de watten te leggen.

Zondag zijn we dan gaan brunchen bij mijn schoonzus en -broer. Leuk, lekker, dik in orde. Misschien volgend jaar een brunch bij ons… Want ik oraniseer dat ook wel graag. 🙂 We zien wel hoe het zal evolueren.
Rond een uur of zeven waren we thuis en heb ik nog gauw pizza’s in de oven geschoven als avondeten. Niet dat we heel grote honger hadden, maar toch.

Maandag zijn we dan naar mijn ouders gegaan om eitjes te rapen. Tegen een uur of twee werden we daar verwacht. Nadat Mauro alle eitjes gevonden had, werden wij verwend met verse pannenkoeken. Mmmmm. Om kwart voor vijf vertrokken we daar en gingen we mijn metekindje oppikken. Lilith kwam bij ons slapen.
Thuisgekomen heb ik snel spaghetti in elkaar geflanst en hebben we lekker gegeten. Dan samen een beetje televisie gekeken – de film Frozen – en dan de drie kindjes in hun bed. Lilith op de zolder, Mauro en Ilian in hun eigen bedje.

Om 8uur ’s morgens hoorde ik Lilith zachtjes roepen (ja, dat kan). “Meter” Ik ben eventjes naar haar gegaan want ze was wakker! “Het is al licht buiten.” Niet veel later hoorde ik Mauro ook rondlopen. Hup, kindjes naar toilet laten gaan en dan naar beneden. Ik had koffiekoeken in huis gehaald om zelf af te bakken en dus hebben we relatief uitgebreid ontbeten.
Na het ontbijt werden Mauro en Lilith samen in bad gestoken. Daarna hebben ze samen gespeeld tot het tijd was voor het middageten. Een boterhammetje met een dopeitje. Mmmm. 🙂
Na het middageten hebben we geknutseld. Er werd geverfd en geplakt en ze vonden het leuk. Het is toch raar om te zien dat Lilth die een jaar ouder is dan Mauro al direct zo’n heldere visie heeft van wat ze wil maken terwijl Mauro er gewoon op los schildert zonder idee. Zou dat binnen een jaar al anders zijn?
Rond halfzeven was de papa van Lilith bij ons om haar te komen ophalen en was ze weer weg, mijn prinsesje. 🙂
We hebben dan gegeten en zijn op tijd in ons bed gekropen (de kindjes dan toch).

Woensdagnamiddag moest ik naar de kapper en Mauro had ook een afspraak. We zijn daar dus een kleine twee uur gebleven en dan naar mijn schoonmama gereden. Het Ventje was daar al met Ilian. Het Ventje heeft daar trouwens het gras afgereden. We zijn daar dan eventjes gebleven en dan naar huis gegaan voor het avondeten.

Donderdagmiddag zijn we dan gaan zwemmen met onze jongens. Voor Ilian was het de eerste keer en dan zijn we nog zo lomp om zijn zwemband te vergeten… Je kent dat wel, zo’n babyfloat. Hij vond het super om daarin het zwembad te verkennen en stapte zelfs door het water. 🙂 Echt grappig om te zien. Wat me nog het meeste opviel was dat hij een nog grotere waterrat is dan zijn broer. Echt leuk!
Nadien zijn we nieuwe schoenen gaan kopen voor Mauro en hebben we ineens ook de eerste schoentjes voor Ilian meegebracht.

We zijn weer op tijd gaan slapen nadat we frietjes in de frituur waren gaan halen.

Vrijdag zijn we dan naar de winkel van mijn papa en broer gereden om te gaan helpen voor hun opendeurdag op 16 april. Er is nog veel werk en we zijn nog lang niet klaar, maar de dag had lang genoeg geduurd. We waren begonnen rond halfelf en zijn pas gestopt met ‘werken’ om 18uur.

God, het verhaal van de post is in feite ook wel grappig.

Er moesten een 500-tal  brieven de deur uit voor dit event en dus gingen mijn mama en ik dat eens snel doen… We komen toe aan de post met een gigadoos met 500 brieven in. We bellen aan de deur “Neen, hier moet u niet zijn. Een beetje verder moet u zijn.” dus wij die doos terug in de camionette en dan verder gereden.
We komen dan op het juiste adres en zijn met twee die doos aan het dragen richting een ingang. Daar staat een jongeman een sigaretje te roken “Kan ik jullie helpen?” vroeg hij. “Ja, we moeten bij masspost zijn.”
“Ahja, maar dan moet je daar zijn. Best is om langs de trapjes te gaan tot halverwege die muur.” Wij dus die trapjes op naar waar we gewezen werden.
We komen daar binnen. “Voor wat is het?” vroeg de dame van de post.
“Ah, we hebben hier 504 brieven die de deur uit moeten. Hier zijn de voorbeelden die jullie nodig hebben. Hier zijn de enveloppen.”
“Goh, ja. Heeft u geen voorbeelden met daar ook een adres op?”
“Neen.”
“En ja, ik zie ook dat u geen stempel of afbeelding van Bpost op uw enveloppe heeft staan.”
“Euh. Neen. Moet dat?”
“Ja… Ge kunt best naar mister minit gaan en daar een stempel gaan laten maken en dan terugkomen om die op elke enveloppe te zetten.”
Wij dus naar mister minit.
“Goeiedag. Maakt u ook stempels?”
“Pfff… Ja.”
“Ah, wij hebben er zo één nodig.” (mijn mama toont een afbeelding).
“Heeft u die afbeelding mee op stick?”
“Neen, maar bij de post hebben ze verteld dat ze onlangs ook iemand naar hier hebben gestuurd voor hetzelfde probleem, dus misschien heeft u de afbeelding zelf nog?” zei ik zo bijdehand als mogelijk.
“Ah ja, u heeft gelijk. We hebben de afbeelding zelf nog.” zei de jongeman na vijf minuten zoeken. “Welke afmeting van stempel had u graag gehad?”
“2 op 3 cm” antwoordde mijn mama.
“Ja, dat moet dan speciaal besteld worden…”
Mijn mama steigerde al lichtjes “Dat gaat niet. We hebben dat nu nodig!”
“Rustig mama.” zei ik tegen haar “Welke afmetingen heeft u hier wel?” vroeg ik aan mister minit.
“1,4 op 3,8” antwoordde hij. “Maak die dan maar.” zei ik.
“En nu is het te hopen dat het toestel werkt.” zei mister minit al grappend.
Ik dacht voorwaar dat mijn mama een hartverzakking ging krijgen!
Soit, na een tijdje hadden we onze stempel, zijn we teruggereden naar de post, hebben we 504 stempels gezet en de enveloppen in de juiste richting in de blauwe bakken gestoken (‘De stempel weg van het vierkantje en met het adres naar beneden.’)
Enfin, de enveloppen waren op tijd de deur uit!

Teruggekomen in de winkel heb ik eerste de auto genomen en ben met mijn zus naar een babywinkel in de buurt gereden. We moesten nog een babycadeautje hebben voor de doop gevolgd door een babyborrel de dag daarop.

Na lange tijd, zo rond een uur of halfvijf, heb ik dan meegeholpen met het event zelf mee uit te tekenen. Datgene waarvoor ik in de eerste plaats was gekomen. Ondertussen hield mijn mama zich bezig met onze kindjes en met vrienden. Zo rond een uur of zeven werden er pizza’s besteld die geleverd werden en ik denk dat we rond negen uur thuis waren.

Zaterdag was het dan snel tijd! Kindjes in bad, zelf gedoucht geraken… Daarna was het tijd om te eten en zijn we naar Werchter gereden. We komen toe in de kerk om 5 voor 2. Op onze uitnodiging stond dat het om 2 uur begon. Dat was daar al vollebak bezig! Uiteindelijk bleek dat de doopviering een halfuur vroeger gestart was en ik daar geen berichtje over gekregen had.
Soit, daarna was het dan tijd voor de babyborrel. Inclusief puzzels en een springkasteel. Mauro puzzelt en kleurt liever dan dat hij op een springkasteel speelt. Het is een raar kind, maar ach. Ik vind dat wel schattig. 🙂 Het was een doop/babyborrel van iemand waarmee ik in mijn erste jaar hogeschool in de klas heb gezeten. We waren zo’n kliekje van vier, toen op één na vrijgezel. Ondertussen allemaal ‘van tstraat’. We zien elkaar niet veel, maar als we elkaar zien is er altijd direct een ‘klik’ net of we hebben elkaar vorige week nog maar gezien. Ik vind dat leuk. We moeten elkaar niet veel zien om te weten wat we aan elkaar hebben. Snap je?
Om halfzes zijn we naar huis gegaan. Rond halfzeven heb ik dan weer gauw spaghetti gemaakt (2x op 1 week! Niet goed, he, maar ja, het moest rap gaan.) en dan ons bed in.

Zondagochtend heb ik weer gestreken. Van 9 tot 11uur. Dan ben ik gaan douchen samen met Mauro (hij is daar geen fan van, maar hij moest in bad en daar hadden we geen tijd voor). Dan middageten eten en om kwart voor twee ben ik met een medestudente naar de volkssterrenwacht Mira in Grimbergen gegaan voor aardrijkskunde. We waren daar redelijk snel klaar en om halfvier was ik terug thuis.
Ilian zijn fruitpapje gegeven, logeertas voor Mauro gemaakt en dan weer vertrokken naar mijn ouders. Daar hebben de mannen naar de Formule 1 gekeken. De kindjes hebben rondgekropen, gesnoept, gespeeld… Om tien voor tien zaten we thuis in onze zetel, Mauro werd achtergelaten bij oma en opa, en hebben we nog twee delen van Temptation Island gezien.

En zo is onze week voorbij gevlogen en ben ik niet uitgeruster als anders. Integendeel.

Wat heb jij gedaan tijdens het paasweekend of tijdens je verlof? Als je nog verlof te goed hebt, heb je dan plannen gemaakt?

Liefs,
Me, Myself and We.

Fotoverslag vakantie juli deel 1

Ik ga proberen om tweewekelijks een fotoverslag te brengen van zaken die we gedaan hebben, zoals toen we naar Planckendael geweest zijn. Ik doe dat wel graag, zo’n fotoverslag. Maar als dat willekeurig gebeurt, dan wordt het zo’n rommeltje. vandaar dat ik er nu verandering in ga brengen en om de twee weken een fotoverslag ga uitbrengen. We doen wel altijd iets, dus inspiratie zal ik wel krijgen! Als er geen ‘overload’ van komt. Maar dat zal ik wel in de kiem smoren dan.

Zaterdag 18 juli – wij zijn pas zaterdagavond opgereden in plaats van vrijdag, omdat we zaterdag nog een verjaardagsfeestje hadden. Zoals elk jaar gaan wij ‘wat later’ omdat er altijd wel iets is waardoor we niet eerder kunnen vertrekken.

Het huisje waarin we gelogeerd hebben

Het huisje waarin we gelogeerd hebben

Het huisje waar we gelogeerd hebben en waarvan we het terras duchtig gebruikt hebben

Het huisje waar we gelogeerd hebben en waarvan we het terras duchtig gebruikt hebben

Mijn broer aan het badmintonnen

Mijn broer aan het badmintonnen

Marc aan het badmintonnen

Marc aan het badmintonnen

Marc die zich pijn gedaan had. Twee dagen nadien is gebleken dat zijn achillespees over was en dat die geopereerd moest worden. Wat een pijn moet hij geleden hebben!

Marc die zich pijn gedaan had. Twee dagen nadien is gebleken dat zijn achillespees over was en dat die geopereerd moest worden. Wat een pijn moet hij geleden hebben!

Mijn mooie mama

Mijn mooie mama

Mijn mooie oma

Mijn mooie oma

Mijn mooie mama in de keuken van ons vakantiehuisje

Mijn mooie mama in de keuken van ons vakantiehuisje

Mijn zus (de blonde), de beste vriendin van mijn mama en een superlekker aperitief

Mijn zus (de blonde), de beste vriendin van mijn mama en een superlekker aperitief

Kijken naar de sportmannen

Kijken naar de sportmannen

Onze Mauro mét zonnebril én tut bij het vertrek. Hij wou een beetje slapen...

Onze Mauro mét zonnebril én tut bij het vertrek. Hij wou een beetje slapen…

Zondag 19 juli – een simpel marktje werd afgeschuimd, nadien bleven we een beetje thuis omdat Marc last had van zijn voet en we hem in de namiddag ook niet in de steek wilden laten.

Mijn zus, Ilian in de draagzak en ik op een marktje

Mijn zus, Ilian in de draagzak en ik op een marktje

Vanuit het oogpunt van Ilian is deze foto getrokken: mijn oma, de beste vriendin van mijn mama en die blonde die wegkijkt is mijn mama.

Vanuit het oogpunt van Ilian is deze foto getrokken: mijn oma, de beste vriendin van mijn mama en die blonde die wegkijkt is mijn mama.

Selfie op de markt. Amai! Wat een gezever op die draagzak!

Selfie op de markt. Amai! Wat een gezever op die draagzak!

Gezinsfoto

Gezinsfoto

Mauro in de nek van Kenny - het lief van mijn zus

Mauro in de nek van Kenny – het lief van mijn zus

Mauro in de nek van zijn peter - mijn broer

Mauro in de nek van zijn peter – mijn broer

Ilian die zich de kusjes van Karin laat welgevallen

Ilian die zich de kusjes van Karin laat welgevallen

Ooh! Wat is het hier gezellig!

Ooh! Wat is het hier gezellig!

Onze clown

Onze clown

Mijn oma met Ilian: 81 jaar verschil.

Mijn oma met Ilian: 81 jaar verschil.

Maandag 20 juli – de jeugd is thuisgebleven terwijl ‘de oudjes’ (mijn ouders en mijn oma) naar de vlinderschuur zijn geweest. Daar was blijkbaar niet zo heel veel te zien… Wij hebben vooral gerust.

Wij allemaal samen met Mauro het liedje 'Tsjoe-tsjoe-wa' aan het zingen en dansen

Wij allemaal samen met Mauro het liedje ‘Tsjoe-tsjoe-wa’ aan het zingen en dansen

Ilian op Kenny zijn knie

Ilian op Kenny zijn knie

Mijn mama die moest knuffelen met de robot van Mauro

Mijn mama die moest knuffelen met de robot van Mauro

Mijn mama en Mauro. Die laatste wilde niet op de foto, de eerste moest daarmee lachen

Mijn mama en Mauro. Die laatste wilde niet op de foto, de eerste moest daarmee lachen

Mijn zus en broer en een heleboel drank!

Mijn zus en broer en een heleboel drank!

Wij

Wij

Ilian die altijd vrolijk is

Ilian die altijd vrolijk is

Mauro die naar Brandweerman Sam kijkt

Mauro die naar Brandweerman Sam kijkt

's Avonds in Couvin City op de kermis. Mijn papa, mijn oma (de mama van mijn papa) en mijn mama

’s Avonds in Couvin City op de kermis. Mijn papa, mijn oma (de mama van mijn papa) en mijn mama

Wij

Wij

Een selfie

Een selfie

Traplopen in Couvin

Traplopen in Couvin

Het ging daar nogal omhoog

Het ging daar nogal omhoog

En omlaag

En omlaag

Overal lagen mozaïekstoeptegels

Overal lagen mozaïekstoeptegels

Wij

Wij

Mijn mama en papa aan de drank

Mijn mama en papa aan de drank

Dinsdag 21 juli – Belgische nationale feestdag. Normaal gezien ook gekend als ‘drash national’, maar niet dit jaar! Dit jaar was het eens droog op onze nationale feestdag. Bijna een unicum!

Dit lieveheersbeestje MOEST op foto vastgelegd woden van Mauro. Zijn wil is wet!

Dit lieveheersbeestje MOEST op foto vastgelegd woden van Mauro. Zijn wil is wet!

Het Ventje

Het Ventje

Dikke kus

Dikke kus

Mijn mooie prins *hartjes*

Mijn mooie prins *hartjes*

Op de rommelmarkt in Couvin

Op de rommelmarkt in Couvin

We hebben het nu wel gezien

We hebben het nu wel gezien

Eendjes vangen

Eendjes vangen

Eendjes vangen

Eendjes vangen

“Die auto wil ik”

Een volkswagenauto was OK, die Barbie daarop - tjah - maar die molen! Niet helemaal zijn ding.

Een volkswagenauto was OK, die Barbie daarop – tjah – maar die molen! Niet helemaal zijn ding.

Hoe meer rondjes hij maakte, hoe meer hij op zijn gemak was

Hoe meer rondjes hij maakte, hoe meer hij op zijn gemak was

Mauro en zijn papa

Mauro en zijn papa

Mauro en ik

Mauro en ik

Ilian en ik

Ilian en ik

Nog is eendjes gaan vangen, voor een andere auto

Nog is eendjes gaan vangen, voor een andere auto

Met tante aan het spelen

Met tante aan het spelen

Er moest toch iemand de pet en zonnebril in bewaring nemen...

Er moest toch iemand de pet en zonnebril in bewaring nemen…

Onze mooie prins *hartjes*

Onze mooie prins *hartjes*

Woensdag 22 juli – we kregen bezoek van goede vrienden. Ik ben de meter van Lilith, hun oudste dochtertje. We zijn dus voor altijd met elkaar verbonden en zijn wel verplicht om tijd met elkaar door te brengen. Ik zie ze toch graag, hoor, mijn prinsesje.

Mijn broer met een waterijsje

Mijn broer met een waterijsje

Mauro aan het wachten op frietjes

Mauro aan het wachten op frietjes

Kaylin (L) en Lilith (R) ook aan het wachten op hun frietjes

Kaylin (L) en Lilith (R) ook aan het wachten op hun frietjes

Mauro met zijn mayonaisemondje

Mauro met zijn mayonaisemondje

Spelen in de waterspeeltuin

Spelen in de waterspeeltuin

De drie musketiers

De drie musketiers

De drie musketiers

De drie musketiers

En maar wandelen

En maar wandelen

Van brug naar brug

Van brug naar brug

Ook een beetje rusten op de bank

Ook een beetje rusten op de bank

Onze goeie vrienden

Onze goeie vrienden

Ook Ilian mocht iets leuks doen op de stapstenen

Ook Ilian mocht iets leuks doen op de stapstenen

Mauro

Mauro

In het toeristich treintje

In het toeristich treintje

Mauro en ik

Mauro en ik

Papa en Ilian

Papa en Ilian

Papa en Ilian

Papa en Ilian

Papa en Mauro

Papa en Mauro

Ilian en ik

Ilian en ik

Mauro

Mauro

Aan het treintje

Aan het treintje

Onze prinsjes *hartjes*

Onze prinsjes *hartjes*

Mauro

Mauro

Lilith en Mauro

Lilith en Mauro

Lilith en Mauro

Lilith en Mauro

Grote liefde !

Grote liefde !

Dit is nog geen hele week, maar ik denk dat het al genoeg foto’s zijn. Binnen twee weken het vervolg. Hopelijk hebben jullie ervan genoten. Ik alleszins wel met het herbekijken van deze zonnige foto’s.

Liefs,
Me, Myself and We.