Trouwblog – update

Gisteren waren we nog exact vijf maanden van onze trouwdag verwijderd. Wat vliegt de tijd toch! Gisteren ben ik ook een beetje in actie geschoten.

Zo heb ik iemand aangeschreven om hun locatie als locatie voor onze huwelijksshoot te mogen gebruiken. Inclusief lichte lunch. We trouwen normaal gezien om 12u30 in het stadhuis in Aalst. Dat is een ambetant uur, he. Ik ga proberen om onze suite om 11uur te ontvangen en een soort van mini-buffet met kant-en-klare koffiekoeken te voorzien. Koeken waar je niet meer moet in snijden of die nog ‘gesmeerd’ moeten worden. Ik denk dan eerder aan rozijnenkoeken, chocoladebroodjes, boterkoeken.

Ik zou dan tijdens de fotoshoot een lichte lunch willen aanbieden aan onze suite, want dan nog wachten tot pakweg 19uur ’s avonds… Ik denk dat er dan een paar mensen zullen flauwvallen van de honger als er de hele dag niet gegeten wordt. In de eerste plaats ikzelf. Tenzij ik stilaan sterf van de zenuwen en geen honger ga hebben… Maar dat weer ik dus nog niet.

Ik heb ook de feestzaal aangeschreven met de vraag wat er nu juist van decoratie wordt voorzien door hen. “U moet op onze website kijken, mevrouw.” Jaja, allemaal goed en wel. Er staan daar een 25tal foto’s op en op geen enkele is duidelijk te zien wat er in de prijs is inbegrepen, want er zijn zoveel verschillende kleuren en settings enzo… Ik heb hen dus gevraagd wat zij juist doen en wat wij juist mogen vragen (bv. de kleur van de servietten). Hun antwoord kwam vrij snel en nu weet ik dat er nog véél ruimte is om DIY decoratie te voorzien in de kleuren die wij wensen, want zij voorzien alles in het wit.

Wat de ceremonie betreft ben ik ook in blijde verwachting van een antwoord. De DJ heb ik ook nog even gecontacteerd om te horen of alles nog in orde is. Ik begin wel stress te krijgen dat er iemand gaat afzeggen (fotograaf zou ik ook nog eens moeten contacteren…)

Ik heb zoveel zin om er écht werk van te maken. Ik zal jullie dan ook op de hoogte houden, want vijf maanden is echt niet zo lang meer.

Wat denk jij nu? Dat ik een bridezilla ben? Of dat het uiteindelijk allemaal nog wel zal meevallen? 🙂

Liefs,
Me, Myself and We.

Advertenties

Het nieuwe jaar

Ik ben het nieuwe jaar een beetje in mineur gestart… Op oudejaarsavond zelf ben ik behoorlijk ziek geworden van de drank. Voor je nu denkt dat ik een alcoholiste ben: neen, dat is het niet. We zijn begonnen met een glas cava als aperitief. Nadien hebben we een glas gin tonic gedronken. Tijdens het eten een glas witte wijn. Van mijn rode wijn heb ik eens geproefd, maar niet uitgedronken. En na middernacht terug gin tonic. Die laatste is mij zo slecht bevallen dat ik bijna moest gaan overgeven… Ik voelde mij slecht! Ongelooflijk! Ik denk dat ik gewoon teveel gemengd heb…

De woensdag na nieuwjaar werden we verwacht bij vrienden om nieuwjaar te vieren en nieuwjaarsbrieven te lezen. Ook daar kreeg ik een gin tonic voorgeschoteld die mij ook niet zo goed bevallen is, maar nog niet zo erg als met oudjaar. Ik begon me daar gewoon slecht te voelen… Spierpijn over heel mijn lijf, een lelijke hoest, koorts… Ik had het allemaal.

De maandag nadien ben ik dan maar eens naar de dokter gegaan omdat ik mij nog altijd niet goed voelde. Griep in combinatie met een bronchitis werd me gezegd. Daarmee dat ik mij zo slecht voelde! Maar de examens komen eraan! Ik voelde me zo slecht dat ik heel de week nadien vooral geslapen heb. Kinderen afzetten in de crèche en de school en dan terug mijn bed in tot ik ze moest gaan halen. Geen eetlust… Soit. Ik heb al een betere blokperiode gekend…

Nog een week later ben ik nog maar eens teruggegaan naar de dokter. Mijn hoest ging niet over, integendeel. Ze bekeek me nogal bedenkelijk toen ik begon te hoesten. “Oei. Dat klink slechter dan vorige week.” Ja, waarom denk je dat ik terug ben? Nog een weekje rusten en uitzieken. En puffen en antibiotica slikken. Ik kreeg ook een briefje dat ik mijn examens niet kon afleggen. Het zou nogal wat zijn om voor mijn docenten te zitten en een hoestbui te krijgen waarbij ik begin te kokhalzen. Noch voor hen, noch voor mij, noch voor eventuele medestudenten zou dit fijn geweest zijn.

Ik had gehoopt mijn examenkans in juni te krijgen, maar dat is dus “tegen mijn rekker”. Ik moet alles in augustus inhalen en verlies een examenkans. Jammer, want ik heb er ook niet voor gekozen om zo ziek te zijn. Ik ben echt in jaren zo ziek niet geweest. Ach ja. Kan al eens gebeuren, he. Ik kon echt niks doen. Laat staan studeren. Jammer, maar het is nu zo.

Ik hoop dat jij jouw jaar beter hebt ingezet dan ik. Een goede gezondheid, dat is wat ik je toewens. Want je mag het draaien of keren zoals je wilt: daar valt of staat toch veel mee, he.

Liefs,
Me, Myself and We.