Weekje verlof

Ik heb een weekje verlof in het verschiet. Onze firma is sowieso maandag dicht. Woensdag ben ik thuis door mijn ouderschapsverlof. Donderdag is een feestdag en vrijdag maken we de brug. Ik heb dan één dag verlof genomen en ik ben de hele week thuis.

ZALIG !

Maandag en dinsdag ben ik alleen thuis. Wat staat er op de planning? De voortuin en het terras onder handen nemen en zomerklaar maken. Als in: onkruid uittrekken, sigarettenpeuken oprapen (BWEIK! Ik ben dan een niet-roker, maar je zou er je benen over breken…), gras afrijden en kanten bijknippen, terras en wandelpaadjes afspuiten met de hogedrukreinger, brievenbus ontgroenen… Ik moet wel zien dat ik dinsdagavond op tijd in school ben voor mijn opdrachten van RZL. (Reminder: exact uur opzoeken!) Dat betekent nog snel “Mijn kleine oorlog” van Louis Paul Boon uitlezen en daar een ‘waardeconflict’ uit halen…

Vanaf woensdag zijn we thuis met de kindjes. Met ons viertjes. We gaan er dan gewoon van genieten en hopen dat het weer het toelaat dat we van ons proper terras en tuintje kunnen genieten. Voorlopig staat er niet veel op de planning, en dat wensen we zo te houden. Gewoon genieten… Ik hoop ook deze week al mijn schooltaken af te krijgen en aan de studiemodus te kunnen beginnen.

Wat doe jij tijdens deze korte week? Of heb jij niet zoveel geluk en moet je toch gaan werken?

Liefs,
Me, Myself and We.

Advertenties

Jeuj & Bleh ~ 2

jeuj

Het is weer vrijdag dus weer tijd voor een terugblik op de afgelopen week, zowel de positieve als de negatieve dingen. 🙂

Jeuj

  • Voor de superfijne vrijgezellendag van mijn buurvrouw en de initiatie paaldansen.
  • Voor de toffe dames die ik tijdens de vrijgezelle ontmoet heb. Op die manier weet ik met wie ik nog kan gaan babbelen tijdens het eigenlijke trouwfeest. 🙂
  • Voor de gestolen tijd op zondag (Ilian sliep, Mauro keek op de iPad naar Brandweerman Sam) zodat ik voor school kon werken.
  • Voor de nieuwe uitdaging op mijn werk waar ik énorm veel zin in heb en waar ik dankbaar voor ben. Ook voor het feit dat mijn baas gezien heeft dat hetgeen ik deed toch niet echt helemaal mijn ding was.
  • Voor mijn mama van wie ik een strijkijzer mag lenen tot ik een oplossing gevonden heb voor de mijne (nog eens binnendoen om te kuisen ofzo en nog maar eens een handleiding vragen, want ik weet écht niet wat ik verkeerd doe).
  • Voor de ontdekking  van een Libanees restaurant waar ik lekker gegeten heb en waar ik met Het Ventje gerust nog eens naartoe wil gaan, in hartje Brussel trouwens.
  • Voor de stad Brussel waar ik graag eens naar wil citytrippen, want ik denk dat er veel verborgen schatten te vinden zijn…
  • Voor mijn kleine zus die mijn nagels onder handen heeft genomen en die normaal gezien twee weken moeten stand houden.
  • Voor de trip down memory lane dankzij het kiezen van foto’s om een fotoboek te maken van Ilian zijn doop. (Nu de rest nog van de foto’s selecteren, bestellen en inkleven. Ik heb me trouwens bedacht om per jaar een fotoboek te maken… Zou ik dan mijn ‘ouderwetse foto-albums’ eerst nog moeten vol kleven?)
  • Voor de zéér leuke uitdaging op het werk waardoor ik mijn collega’s over het hele land kan plezieren met hun verjaardag.
  • Voor de onverwachte Mauro-mama-dag op woensdagvoormiddag. Samen boodschappen doen kan al eens leuk zijn. 🙂
  • Voor de twee zakken kleding die ik in de klerencontainer heb gegooid en waardoor mijn kleerkast terug een overzicht begint te krijgen.
  • Voor de opruimmicrobe waardoor ik weeral de drie schuiven van onze dressoir onderste boven heb gekeerd en opgeruimd.
  • Voor het weekje verlof in het vooruitzicht met veel wilde plannen.

Bleh

  • Voor de spierpijn de dag na de initiatie paaldansen… Wie zegt dat dat geen sport is, heeft het goed mis!
  • Voor de nog ergere spierpijn op maandag, na dat paaldansen. Allez, de tweede dag nog erger dan de eerste? Dat kan dus blijkbaar…
  • Voor mijn strijkijzer die weer rare kuren heeft en uit de zool bruin water spuwt op mijn versgewassen kleren. Geen idee hoe dat komt, maar nijg ambetant, dat wel.
  • Voor leerkrachten (in spé) die de volgende soort vragen stellen in de facebookgroepen voor leerkrachten: “Ik ben op zoek naar een boeiende film om te laten zien aan de thuisblijvers van een uitstap. Het hoeft dus niet echt een specifiek thema te zijn… 4 en 6 BSO, vooral jongens. Iemand?” Heb je nu écht geen flauw benul? Pfff.
  • Voor het feit dat ik het fotoboek van Ilian zijn doop drie keer opnieuw ben moeten beginnen samenstellen alvorens ik het besteld kreeg.
  • Voor het feit dat Mauro eerst een acute aanval van buikloop moest hebben alvorens onze Mauro-mama-dag kon aanvangen. Ik durfde het kind niet naar school sturen uit schrik voor ‘ongelukjes’…

Hoe was jouw week?

Liefs,
Me, Myself and We.

Jeuj & Bleh

jeuj

Een nieuwe rubriek. Ik ga proberen om elke vrijdag een Jeuj & Bleh momentje in te lassen met de leuke en de minder leuke dingen van de afgelopen week. Misschien heb ik mijn mosterd wel hier een beetje gehaald… Ik hoop dan ook dat ze het niet erg vindt dat ik een beetje ‘na-aap’…  Ik vind dat een heerlijke rubriek om te lezen, vooral ook omdat Romina zo heerlijk schrijft.

Jeuj

  • Voor het feit dat ik mij goed genoeg voelde om vorige week vrijdag boodschappen te gaan doen in de ‘grote delhaize’ en alle rayons eens op mijn gemakje af wandelen.
  • Voor de geslaagde opendeurdag van de winkel van mijn papa en broer afgelopen zaterdag. Het was een succes!
  • Voor het hamburgerkraam dat ik op zaterdag om 11u45 gebeld heb en die er stonden om halftwee om ons uit de nood te helpen.
  • Voor de langere dagen waardoor het langer licht blijft ’s avonds en de zon mooi opkomt terwijl ik naar het werk rij.
  • Voor de vrije woensdagen waarop ik mijn wekelijkse boodschappen doe, een weekmenu samenstel en al op voorhand begin te koken en invries (indien mogelijk) zodat ik later in de week minder werk heb.
  • Voor het goede weer op woensdagnamiddag zodat Mauro eindelijk eens op de trampoline kon springen en Ilian erop door elkaar werd geschud door het gespring van Grote Broer.
  • Voor de twee trouwuitnodigingen die we deze week mochten ontvangen. We zijn weer bij de goei!
  • Voor twee mensen die me – los van elkaar – gevraagd hebben of ik vermagerd ben.
  • Voor de poetsvrouw die elke donderdag komt en ons huisje weer netjes maakt zodat we daar in het weekend van kunnen genieten.
  • Voor de vrijgezelle die we morgen hebben. Niet de mijne, maar wel een hele fijne.
  • Voor de (her)ontdekking van de muziek van Prince.

Bleh

  • Voor het thuis zitten met ontstoken sinussen en veel rusten, maar daar door het goede weer geen zin in hebben en dan toch maar bezig zijn in het huishouden…
  • Voor de foodtrucks die mijn papa besteld had voor de opendeurdag maar die niet zijn komen opdagen en die zelfs niet meer te bereiken waren! Dikke vette BLEH voor dat!
  • Voor de gele boa’s die we moesten dragen op zwarte kleding tijdens de opendeurdag. Een gepluimd kieken was er niks tegen en ik denk dat ze een week na datum nog altijd pluimen vinden in de winkel, het magazijn en op straat.
  • Voor Mauro die geen groentjes, patatjes en vlees meer wil eten, maar wel pizza, spaghetti, lasagne, frietjes…
  • Voor de laatste vaccins van Ilian (tegen hersenvliesontsteking) en waardoor hij een beetje koorts gemaakt heeft en zijn één armpje behoorlijk rood ziet (heeft de verpleegster verkeerd gestoken?).
  • Voor het vele snoepen. Bij thuiskomst heb ik zo’n honger dat een zak chips gemakkelijk open getrokken is en ik snoep tijdens het koken. Slecht voor de lijn, zeer slecht! Vandaar mijn op-voorhand-koken. Hopelijk heb ik dan sneller eten op tafel en kan ik het snoepen laten door nog een kwartiertje op mijn tanden te bijten.
  • Voor het feit dat Prince eerst jammer genoeg moest sterven voor ik er nog maar aan gedacht heb om zijn muziek te kopen.

Liefs,
Me, Myself and We.

As we speak

Waarom zou ik dan ook geen #aswespeak invoeren? Het idee breng ik nu pas ten uitvoer na het lezen van dit postje van Lilith. Ik had deze categorie al wel een paar keer zien passeren, maar ik zag er nooit de meerwaarde van in. Tot nu.

Ik heb zoveel kleine dingen te vertellen die geen aparte blog ‘verdienen’ maar die ook niet in de vergetelheid mogen geraken. Een herinneringetje voor mijzelf, als het ware.

School – stage

Mijn stage zit er al even op. Ik heb lesgegeven over het onderwerp ‘aids’. Ik zag het eerst niet zo goed zitten, maar nadien ben ik zeer blij dat ik het gedaan heb! (Ik had ook geen andere keuze.) De commentaren op mijn stage waren goed. Nu is het zaak om alles nog in deftige ‘reflectieverslagen’ te schrijven.
Deadline: 20 mei 2016

School – taken

Ik heb voor ‘aardrijkskunde’ (een onderdeel van PAV) nog twee taken te maken. Aan één ben ik al bezig: een virtuele stadswandeling die ze via Google Earth moeten doen en ondertussen de verkeersborden ontdekken, herkennen en de betekenis ervan opzoeken. Nadien is het de bedoeling dat we die wandeling in het echt gaan maken en de verschillen tussen Google Earth en de realiteit eens naast elkaar gaan leggen.
De tweede taak is een actualiteitenmap. Ik moet nog eens goed lezen wat er juist van me verwacht wordt en dan is dat ook rap gemaakt, want krantenartikels hou ik al van het begin van het schooljaar bij.
Deadline: 1 mei 2016

Voor ‘geschiedenis’ heb ik vandaag een taak afgewerkt en ingediend. Een webquest rond De Zonnekoning. Geïnteresseerden mogen altijd de link komen vragen. Ik ben zeer benieuwd naar de reacties van de mensen in het werkveld. 🙂
Dan heb ik nog een digitale tijdsband te maken. Hiervoor ga ik nog eens beroep moeten doen op Prezi. Ik heb al een flitsend en cool idee in mijn hoofd, maar de uitwerking laat nog even op zich wachten. 🙂
Deadline: 1 mei 2016

School – examens

Tegen de examens moet ik nog een boek ‘Een geschiedenis van België’ (op kinderniveau) uitlezen. Hier ben ik al mee bezig. Ook mijn werkboeken van aardrijkskunde moeten ingevuld geraken wat nog veel werk is. Nochtans liggen mijn nieuwe kleurpotloden al te wachten, maar het is er nog niet van gekomen.

Mijn gemaakte taken moet ik nog in een mooi portfolio gieten die dan voorgesteld wordt aan de medestudenten. Ik heb nog tal van ander didactisch materiaal en spelletjes die aardrijkskunde- en geschiedenisgerelateerd zijn. Uiteraard moet dat ook meegenomen worden om te tonen dat ik met mijn vak bezig ben.

Thuis

Thuis gaat alles zijn gangetje. Vanavond nog eens naar Kind&Gezin met Ilian. Ik ben al begonnen aan het knutselen van de verjaardagsversiering voor Mauro zijn feestje. Aanstaande zaterdag ga ik meedoen met een superleuke vrijgezelle (neen, niet de mijne). Mijn was en strijk was volledig bijgewerkt vorige week. Ondertussen sta ik weer achter met de strijk en vlieg ik er morgen in. De kinderen hebben met pasen een trampoline gekregen. Ze hebben daar al veel op kunnen springen (NOT). Ofwel was het slecht weer, ofwel waren we niet thuis bij goed weer…

Dieet

Dat loopt de laatste weer minder goed. Pfff. Ik moet me dringend herpakken, maar om één of andere reden lukt het me niet zo goed, ondanks alle hulp van alle kanten. Ik denk dat dat aan mijn karakter ligt… (Als in: géén karakter.)

De tijd staat niet stil. Als ontstoken sinussen geen roet in het eten gooien, dan kan ik alles aan. Maar om één of andere reden geraakte ik niet verlost van een stommeverkoudheid en is die tot op heden nog altijd niet helemaal opgelost, maar al wel beter dan een tweetal weken geleden.

Hoe gaat het met jou? Ben je weer helemaal mee met hoe het er bij Me, Myself and We aan toe gaat? 🙂

Liefs,
Me, Myself and We.

Vierde verjaardag

paw_patrol_03HR

Op twee juni wordt onze grootste man al 4 jaar. Wat vliegt de tijd toch!

Zoals jullie wellicht al weten ben ik niet vies van op tijd aan een feestje te beginnen. Ik ben dan ook al volop bezig met het uitdenken en uitwerken van het thema voor dit verjaardagsfeestje, namelijk Paw Patrol. Hij is er zo zot van!

Ik heb dan ook online een bestelling geplaatst om decoratie te vinden, want in de fysieke winkels is bijzonder weinig terug te vinden! Ook ga ik zelf ook een beetje aan de slag.

Ik ga een slinger maken van hondenbotjes. Dat moet wel lukken.
Ook ga ik slingers maken waarbij natuurlijk de kleuren van Paw Patrol centraal staan.

Het gaat weer kleurrijk worden en hopelijk van uitnodiging tot aankleding helemaal in orde. Ik zal ook proberen om een tutorial van de slingers te maken. Ik heb dat nog nooit gedaan, maar voor alles een eerste keer, toch?

Ik ben zelfs al aan het denken wat ik ga meegeven naar school en ik heb al iets in gedachten. Ooooh! Ik heb er zo’n zin in om alles al te maken en dan zijn gezichtje te zien. Maar eerst moet er nog zoveel ander werk gebeuren. Taken voor school, huishouden in orde krijgen, het event van mijn papa dat midden april doorgaat, een verjaardagsfeestje van een neefje van Het Ventje… Zoveel te doen, nog zoveel tijd, maar je gaat zien dat ik weer nipt op tijd in gang ga schieten. Hoewel mijn vingers jeuken om er nu al aan te beginnen.

Vind je me gek dat ik dit doe? Of zijn zo’n themafeestjes eigenlijk normaal?

Liefs,
Me, Myself and We.

Ons weekje verlof

Het was weer sneller voorbij dan we zouden gewild hebben. Veel hebben we niet gedaan in feite, behalve genoten van elkaar. Daar draait het toch om, niet?

We begonnen vrijdagavond. Ik ben toen met twee buurvrouwen naar een wijnbar in onze hometown getrokken en we hebben daar lekkere wijn gedronken, een lekker charcuteriebordje gegeten, leuk gebabbeld en veel gelachen… Heerlijk ontspannende avond waar er vooral over de nakende trouwfeesten gepraat werd. Eerst onze ene buurvrouw, in juni dit jaar. Dan wij in juni volgend jaar. Heerlijk om zo te keuvelen en te merken dat er iemand met net dezelfde frustaties als ik heeft rondgelopen over het niet-willen-trouwen door de mannelijke helft.

Zaterdag is de Paashaas dan langsgekomen die een trampoline heeft gebracht. Alleen was hij niet zo lief en had hij die niet helemaal in elkaar gestoken. Gevochten dat Het Ventje en ik hebben gedaan om die veren vast te krijgen!
Rond vier uur kwamen onze mete- en petekindjes met hun ouders. De papa’s hebben de trampoline verder in elkaar gestoken en plots ging dat als een fluitje van een cent! De mama’s bleven binnen om te ‘babysitten’ en te aperitieven.
Kindjes kregen dan balletjes in tomatensaus met frietjes. De papa’s waren ondertussen ook binnengekomen en hebben nog mee ge-aperitiefd. Na het eten van de kindjes was het onze beurt voor stoofvlees met frietjes. Ze was lekker, al zeg ik het zelf.
Ik denk dat het tien uur was eer we alles opgeruimd hadden en in de zetel zijn geploft. Maar het was een heerlijke avond! Wat geniet ik ervan om mensen te ontvangen en in de watten te leggen.

Zondag zijn we dan gaan brunchen bij mijn schoonzus en -broer. Leuk, lekker, dik in orde. Misschien volgend jaar een brunch bij ons… Want ik oraniseer dat ook wel graag. 🙂 We zien wel hoe het zal evolueren.
Rond een uur of zeven waren we thuis en heb ik nog gauw pizza’s in de oven geschoven als avondeten. Niet dat we heel grote honger hadden, maar toch.

Maandag zijn we dan naar mijn ouders gegaan om eitjes te rapen. Tegen een uur of twee werden we daar verwacht. Nadat Mauro alle eitjes gevonden had, werden wij verwend met verse pannenkoeken. Mmmmm. Om kwart voor vijf vertrokken we daar en gingen we mijn metekindje oppikken. Lilith kwam bij ons slapen.
Thuisgekomen heb ik snel spaghetti in elkaar geflanst en hebben we lekker gegeten. Dan samen een beetje televisie gekeken – de film Frozen – en dan de drie kindjes in hun bed. Lilith op de zolder, Mauro en Ilian in hun eigen bedje.

Om 8uur ’s morgens hoorde ik Lilith zachtjes roepen (ja, dat kan). “Meter” Ik ben eventjes naar haar gegaan want ze was wakker! “Het is al licht buiten.” Niet veel later hoorde ik Mauro ook rondlopen. Hup, kindjes naar toilet laten gaan en dan naar beneden. Ik had koffiekoeken in huis gehaald om zelf af te bakken en dus hebben we relatief uitgebreid ontbeten.
Na het ontbijt werden Mauro en Lilith samen in bad gestoken. Daarna hebben ze samen gespeeld tot het tijd was voor het middageten. Een boterhammetje met een dopeitje. Mmmm. 🙂
Na het middageten hebben we geknutseld. Er werd geverfd en geplakt en ze vonden het leuk. Het is toch raar om te zien dat Lilth die een jaar ouder is dan Mauro al direct zo’n heldere visie heeft van wat ze wil maken terwijl Mauro er gewoon op los schildert zonder idee. Zou dat binnen een jaar al anders zijn?
Rond halfzeven was de papa van Lilith bij ons om haar te komen ophalen en was ze weer weg, mijn prinsesje. 🙂
We hebben dan gegeten en zijn op tijd in ons bed gekropen (de kindjes dan toch).

Woensdagnamiddag moest ik naar de kapper en Mauro had ook een afspraak. We zijn daar dus een kleine twee uur gebleven en dan naar mijn schoonmama gereden. Het Ventje was daar al met Ilian. Het Ventje heeft daar trouwens het gras afgereden. We zijn daar dan eventjes gebleven en dan naar huis gegaan voor het avondeten.

Donderdagmiddag zijn we dan gaan zwemmen met onze jongens. Voor Ilian was het de eerste keer en dan zijn we nog zo lomp om zijn zwemband te vergeten… Je kent dat wel, zo’n babyfloat. Hij vond het super om daarin het zwembad te verkennen en stapte zelfs door het water. 🙂 Echt grappig om te zien. Wat me nog het meeste opviel was dat hij een nog grotere waterrat is dan zijn broer. Echt leuk!
Nadien zijn we nieuwe schoenen gaan kopen voor Mauro en hebben we ineens ook de eerste schoentjes voor Ilian meegebracht.

We zijn weer op tijd gaan slapen nadat we frietjes in de frituur waren gaan halen.

Vrijdag zijn we dan naar de winkel van mijn papa en broer gereden om te gaan helpen voor hun opendeurdag op 16 april. Er is nog veel werk en we zijn nog lang niet klaar, maar de dag had lang genoeg geduurd. We waren begonnen rond halfelf en zijn pas gestopt met ‘werken’ om 18uur.

God, het verhaal van de post is in feite ook wel grappig.

Er moesten een 500-tal  brieven de deur uit voor dit event en dus gingen mijn mama en ik dat eens snel doen… We komen toe aan de post met een gigadoos met 500 brieven in. We bellen aan de deur “Neen, hier moet u niet zijn. Een beetje verder moet u zijn.” dus wij die doos terug in de camionette en dan verder gereden.
We komen dan op het juiste adres en zijn met twee die doos aan het dragen richting een ingang. Daar staat een jongeman een sigaretje te roken “Kan ik jullie helpen?” vroeg hij. “Ja, we moeten bij masspost zijn.”
“Ahja, maar dan moet je daar zijn. Best is om langs de trapjes te gaan tot halverwege die muur.” Wij dus die trapjes op naar waar we gewezen werden.
We komen daar binnen. “Voor wat is het?” vroeg de dame van de post.
“Ah, we hebben hier 504 brieven die de deur uit moeten. Hier zijn de voorbeelden die jullie nodig hebben. Hier zijn de enveloppen.”
“Goh, ja. Heeft u geen voorbeelden met daar ook een adres op?”
“Neen.”
“En ja, ik zie ook dat u geen stempel of afbeelding van Bpost op uw enveloppe heeft staan.”
“Euh. Neen. Moet dat?”
“Ja… Ge kunt best naar mister minit gaan en daar een stempel gaan laten maken en dan terugkomen om die op elke enveloppe te zetten.”
Wij dus naar mister minit.
“Goeiedag. Maakt u ook stempels?”
“Pfff… Ja.”
“Ah, wij hebben er zo één nodig.” (mijn mama toont een afbeelding).
“Heeft u die afbeelding mee op stick?”
“Neen, maar bij de post hebben ze verteld dat ze onlangs ook iemand naar hier hebben gestuurd voor hetzelfde probleem, dus misschien heeft u de afbeelding zelf nog?” zei ik zo bijdehand als mogelijk.
“Ah ja, u heeft gelijk. We hebben de afbeelding zelf nog.” zei de jongeman na vijf minuten zoeken. “Welke afmeting van stempel had u graag gehad?”
“2 op 3 cm” antwoordde mijn mama.
“Ja, dat moet dan speciaal besteld worden…”
Mijn mama steigerde al lichtjes “Dat gaat niet. We hebben dat nu nodig!”
“Rustig mama.” zei ik tegen haar “Welke afmetingen heeft u hier wel?” vroeg ik aan mister minit.
“1,4 op 3,8” antwoordde hij. “Maak die dan maar.” zei ik.
“En nu is het te hopen dat het toestel werkt.” zei mister minit al grappend.
Ik dacht voorwaar dat mijn mama een hartverzakking ging krijgen!
Soit, na een tijdje hadden we onze stempel, zijn we teruggereden naar de post, hebben we 504 stempels gezet en de enveloppen in de juiste richting in de blauwe bakken gestoken (‘De stempel weg van het vierkantje en met het adres naar beneden.’)
Enfin, de enveloppen waren op tijd de deur uit!

Teruggekomen in de winkel heb ik eerste de auto genomen en ben met mijn zus naar een babywinkel in de buurt gereden. We moesten nog een babycadeautje hebben voor de doop gevolgd door een babyborrel de dag daarop.

Na lange tijd, zo rond een uur of halfvijf, heb ik dan meegeholpen met het event zelf mee uit te tekenen. Datgene waarvoor ik in de eerste plaats was gekomen. Ondertussen hield mijn mama zich bezig met onze kindjes en met vrienden. Zo rond een uur of zeven werden er pizza’s besteld die geleverd werden en ik denk dat we rond negen uur thuis waren.

Zaterdag was het dan snel tijd! Kindjes in bad, zelf gedoucht geraken… Daarna was het tijd om te eten en zijn we naar Werchter gereden. We komen toe in de kerk om 5 voor 2. Op onze uitnodiging stond dat het om 2 uur begon. Dat was daar al vollebak bezig! Uiteindelijk bleek dat de doopviering een halfuur vroeger gestart was en ik daar geen berichtje over gekregen had.
Soit, daarna was het dan tijd voor de babyborrel. Inclusief puzzels en een springkasteel. Mauro puzzelt en kleurt liever dan dat hij op een springkasteel speelt. Het is een raar kind, maar ach. Ik vind dat wel schattig. 🙂 Het was een doop/babyborrel van iemand waarmee ik in mijn erste jaar hogeschool in de klas heb gezeten. We waren zo’n kliekje van vier, toen op één na vrijgezel. Ondertussen allemaal ‘van tstraat’. We zien elkaar niet veel, maar als we elkaar zien is er altijd direct een ‘klik’ net of we hebben elkaar vorige week nog maar gezien. Ik vind dat leuk. We moeten elkaar niet veel zien om te weten wat we aan elkaar hebben. Snap je?
Om halfzes zijn we naar huis gegaan. Rond halfzeven heb ik dan weer gauw spaghetti gemaakt (2x op 1 week! Niet goed, he, maar ja, het moest rap gaan.) en dan ons bed in.

Zondagochtend heb ik weer gestreken. Van 9 tot 11uur. Dan ben ik gaan douchen samen met Mauro (hij is daar geen fan van, maar hij moest in bad en daar hadden we geen tijd voor). Dan middageten eten en om kwart voor twee ben ik met een medestudente naar de volkssterrenwacht Mira in Grimbergen gegaan voor aardrijkskunde. We waren daar redelijk snel klaar en om halfvier was ik terug thuis.
Ilian zijn fruitpapje gegeven, logeertas voor Mauro gemaakt en dan weer vertrokken naar mijn ouders. Daar hebben de mannen naar de Formule 1 gekeken. De kindjes hebben rondgekropen, gesnoept, gespeeld… Om tien voor tien zaten we thuis in onze zetel, Mauro werd achtergelaten bij oma en opa, en hebben we nog twee delen van Temptation Island gezien.

En zo is onze week voorbij gevlogen en ben ik niet uitgeruster als anders. Integendeel.

Wat heb jij gedaan tijdens het paasweekend of tijdens je verlof? Als je nog verlof te goed hebt, heb je dan plannen gemaakt?

Liefs,
Me, Myself and We.