Weekje verlof

Ik heb een weekje verlof in het verschiet. Onze firma is sowieso maandag dicht. Woensdag ben ik thuis door mijn ouderschapsverlof. Donderdag is een feestdag en vrijdag maken we de brug. Ik heb dan één dag verlof genomen en ik ben de hele week thuis.

ZALIG !

Maandag en dinsdag ben ik alleen thuis. Wat staat er op de planning? De voortuin en het terras onder handen nemen en zomerklaar maken. Als in: onkruid uittrekken, sigarettenpeuken oprapen (BWEIK! Ik ben dan een niet-roker, maar je zou er je benen over breken…), gras afrijden en kanten bijknippen, terras en wandelpaadjes afspuiten met de hogedrukreinger, brievenbus ontgroenen… Ik moet wel zien dat ik dinsdagavond op tijd in school ben voor mijn opdrachten van RZL. (Reminder: exact uur opzoeken!) Dat betekent nog snel “Mijn kleine oorlog” van Louis Paul Boon uitlezen en daar een ‘waardeconflict’ uit halen…

Vanaf woensdag zijn we thuis met de kindjes. Met ons viertjes. We gaan er dan gewoon van genieten en hopen dat het weer het toelaat dat we van ons proper terras en tuintje kunnen genieten. Voorlopig staat er niet veel op de planning, en dat wensen we zo te houden. Gewoon genieten… Ik hoop ook deze week al mijn schooltaken af te krijgen en aan de studiemodus te kunnen beginnen.

Wat doe jij tijdens deze korte week? Of heb jij niet zoveel geluk en moet je toch gaan werken?

Liefs,
Me, Myself and We.

Advertenties

Mijn vrije woensdag

Op woensdag ben ik altijd thuis. Zalig is dat! De opvang in de school van Mauro is elke dag tot 18uur, behalve op woensdag. Dan is die maar tot 16uur. Ik vind het al zo erg dat hij vier dagen in de week naar de opvang moet, dat ik hem dat op woensdag niet wil aandoen.

Gisteren waande ik me echter Superwoman! Ik heb altijd zoveel plannen voor op mijn vrije dag, maar ik slaag er nooit in ze te verwezenlijken. Maar gisteren heb ik meer gedaan dan ik dacht!

Eerst en vooral ben ik – uiteraard – opgestaan, heb de kinderen aangekleed. Ilian zijn flesje gegeven. Samen met Mauro ontbeten. Om 8uur stuur ik Mauro naar het toilet en maak ik Ilian klaar. Na het toiletbezoekje maak ik Mauro verder klaar. Hop. Alles in de auto en weg zijn wij.

8u25 ben ik terug thuis. Er werd een extra tasje koffie gedronken, mijn weekmenu en boodschappenlijstje werden opgemaakt. Ik ben ineens ook beginnen werken in een werkbundel voor aardrijkskunde.

9u ben ik naar boven gegaan om te douchen, maar ons dekbedovertrek moest ook eens dringend ververst worden. Zodoende was ik pas om 9u45 gewassen en aangekleed terug beneden. Om 9u55 ben ik  in de auto gestapt om boodschappen te gaan doen.

10u45 was ik terug thuis met vier volle zakken. Alles mooi, netjes uitgepakt en op zijn plaats gelegd. Een beetje treuzelen tussendoor, een wasmachine insteken en opzetten, het afwasmachine opzetten en om 11u40 ben ik te voet naar school/crèche getrokken.

Onderweg naar school ben ik gestopt in de krantenwinkel om mijn wekelijkse Humo en roddelboekje te kopen, en ineens ook vuilniszakken. Dan stond ik daar aan de schoolpoort te wachten tot Mauro eraan kwam.

12u10 waren we in de crèche om Ilian op te halen. We stappen binnen “Oh? Waar is Ilian?” vroeg ik. “In zijn bedje.” was het antwoord. “Hij heeft toch al gegeten?” vroeg ik. “Neen.” kreeg ik te horen. Ik heb dan maar gewacht tot de stagiaire Ilian gaan halen was, aangekleed had én patatjes gegeven had! Het is niet de eerste keer dat ik om 12u10 in de crèche sta. Integendeel. Ze weten dat dat zo is op woensdag. Ik was dus niet echt gelukkig en heb nog eens geen excuses gekregen.

Om 12u50 waren we thuis. Snel een sandwichke gegeten met Mauro. Om 13u30 heb ik de tafel afgeruimd en de wasmachine leeggemaakt. Ondertussen stond Mauro aan de trap te wachten omdat hij wou slapen en Ilian te veel lawaai maakte naar zijn mening. Ik ben dan – met Mauro – naar boven gegaan. Ik heb hem in zijn bed gelegd en ben dan nog een verdieping hoger getrokken om de was op te hangen.

Om 14uur was ik op de terugweg naar beneden. Ik ben even gaan piepen bij Mauro en die lag vredig te slapen. Goed voor hem!
Ilian was heel de tijd aan het huilen, maar slapen wou hij niet. Ik heb hem proberen sussen met knuffels, maar dat hielp niet. Zelfs televisie vond hij niet tof!

Na anderhalf uur gezeur en geween van zijn kant en frustraties van mijn kant, omdat mijn strijk maar niet vooruit ging, heb ik hem om halfvier toch nog in zijn bed gelegd. Daar heeft hij heel even geweend en is dan ook nog in slaap gevallen.

Terug beneden heb ik met mijn mama gefacetimed. Ondertussen heb ik gestreken en zo en goed uur aan een stuk. Er werd wel wat strijk verzet en dat zonder dat ik me eenzaam voelde. Ik had precies gezelschap. 🙂

Om halfvijf was Mauro wakker. “Mama, ik heb lekker geslapen.” zei hij. Ik ben hem dan gaan halen en een klein halfuurtje later werd Ilian ook wakker. Om 5 uur hebben die kinderen van mij dan hun ‘vieruurtje’ gekregen.

Ik was echt oprecht van plan om om halfzes mijn patatjes te schillen, maar tegelijk wou ik die ene mand strijk ook leeg hebben zodat ik die terug kon vullen met gestreken gerief. Om 18uur ben ik pas aan het eten begonnen. Zo hadden we gedaan met eten om 18u50 en heb ik de kinderen in bad gestoken.

Terwijl de kindjes in bad zaten, heeft Het Ventje de gestreken was op zijn plaats gelegd. Toen iedereen gewassen en gestreken terug beneden was, heb ik de keuken opgeruimd als in: afwasmachine leegmaken, flesjes steriliseren, kleine afwas wegwerken.

Om 20uur lag alles aan de kant en konden de kindjes hun bed in. Mauro zijn verhaaltje werd voorgelezen. Het Ventje heeft verder opgeruimd (qua speelgoed dan. Want vandaag komt onze kuisvrouw en dan hebben we het liefst dat er niks in haar weg ligt). Ik ben ondertussen eventjes naar de zonnebank geweest.

21u30 zaten we in de zetel en hebben we nog een beetje televisie gekeken. Om 22u ben ik naar boven gegaan om te gaan slapen. Maar eerst wou ik nog mijn nagels doen (kortknippen, bijvijlen en een nieuw kleurtje geven). Om 22u30 kon ik het licht uitdoen en ben ik in slaap gevallen.

Zo zie je maar: een vrije dag is fijn, maar die is zo voorbij en veel tijd om te ‘rusten’ heb ik niet. Maar ik doe het mezelf aan en langs de andere kant: dan zijn we in het weekend meer op ons gemak…

Hoe zou jij een vrije dag in de week spenderen?

Liefs,
Me, Myself and We.

Persoonlijke update

Het is weer effe geleden dat ik tijd heb genomen om te bloggen. Er is dan ook zoveel anders te doen naast dat bloggen!

Eerst en vooral heb ik genoten van mijn goeie punten en mijn jongens. Ongelooflijk hoeveel liefde die ons al kunnen geven. “Mama, jij bent mijn dikke vriend” is dan ook een vaak gehoorde zin thuis. Zalig!

Afgelopen zondag was het Valentijn en in feite is dat om één of andere reden een beetje aan me voorbij gegaan. Ik heb dat dan woensdag goedgemaakt door alsnog een cadeautje te kopen voor Het Ventje. Zelf werd ik verwend met een nieuw boek en een parfum. Ik moest dus iets terug doen. Ik heb hem dan een trui gekocht (die die hij met kerst gekregen had was kasjmier en is al gekrompen in de was!) en een nieuwe parfum die hij nog nooit gebruikt heeft.

Maandagavond was het de eerste schoolraad. Ik heb me kandidaat gesteld als voorzitter en ben eens benieuwd wie het uiteindelijk zal worden. Dinsdagavond werd ik dan in de hogeschool verwacht. Wat me opviel was dat er al een heel deel studenten zijn afgehaakt, ofwel is dat maar een idee.

Woensdag moest ik dan mijn observatielessen gaan bijwonen. Een leuke dame, mijn stagementor, en ik heb er zin in! Uiteraard was ik dan een beetje later dan van gewoonte bij Mauro en Ilian, maar ze hebben er niets van gemerkt. Zo rond halfvier zijn we naar het stad getrokken om een pannenkoek te gaan eten en de cadeautjes voor de papa te gaan halen. Ik heb ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om de stripspeciaalzaak een bezoekje te brengen omdat ik voor school een historische strip moet lezen. Er bestaan toch mooie dingen, hoor!

Gisteren hebben we dan op een rappeke spaghetti klaargemaakt en gegeten. Ik denk dat we om kwart na zes al gedaan hadden met eten, wat een unicum is! Ik heb dan 18 eieren verwerkt in chocomousse voor het Smikkelfeest van Mauro in zijn school van straks. De papa ging de potjes chocomousse afzetten vanmorgen, maar blijkbaar is hij uitgegleden op de speelplaats en kon hij 95% van de potjes redden. Ocharme, het gezichtsverlies dat hij geleden heeft!

Vanavond ga ik dan genieten van de jongens en verder  voorbereiden voor mijn stage. Morgenmiddag komt mijn zus met haar lief. Ik moet dan nog eerst  boodschappen gaan doen zodat we samen een boterham kunnen eten. Om 13 uur worden Het Ventje en ik in een feestzaal verwacht. De eerste echte voorbereidingen voor onze trouw gaan van start! Mijn zus en haar lief blijven dan bij de kindjes. Voor de rest staat er nog niks op de planning.

Hopelijk gaat het rustig weekend me deugd doen, want ik ben een beetje moe. Ilian slaapt tegenwoordig slecht. Ik denk dat hij op iets aan het broeden is. Ook lig ik er te laat in en ging mijn wekker te vroeg af. Ach ja. Ik overleef het wel.

Wat zijn jouw plannen voor dit weekend?

Liefs,
Me, Myself and We.

 

Ons weekend

Ons weekend begon eigenlijk al op donderdagavond, met een oudercontact voor Mauro. We hadden een afspraak gekregen om 17u50, maar ik denk dat wij pas rond 19uur zijn binnen gegaan. Note to ourselfs: volgende keer gaat er één iemand met de kinderen naar huis, de andere doorworstelt het oudercontact. Alles was goed. We hadden – om eerlijk te zijn – ook niet anders verwacht. Anders had de school ons al eerder gecontacteerd.

Mauro is wel aan het veranderen. Hij komt meer voor zichzelf op. Aanmoedigen mogen we dat niet doen, maar het is wel positief dat hij zijn mannetje begint te staan. Na een halfjaar in de instapklas en nu een paar maanden in de eerste kleuterklas mag dat wel. Waar hij vroeger zijn schouders ophaalde als er iemand iets afpakte, zal hij het nu terug afpakken.

Vrijdag hadden we een dagje verlof. Ik ben de kindjes gaan afzetten in de crèche en de school, ik ben koffiekoeken gaan halen voor Het Ventje en rond halftien zaten we in de auto op weg naar de Waasland shopping in Sint-Niklaas om kerstinkopen te doen. Heel veen cadeautjes hebben we nog niet… Rond vier uur zijn we de kindjes gaan halen en hebben we genoten van een relaxt avondje.

Zaterdag waren de kinderen relatief vroeg wakker. Ik denk dat het halfacht was. We hadden besloten om na het ontbijt te vertrekken naar mijn ouders. Of beter gezegd, naar de winkel van mijn broer en papa. Ze hebben daar zoveel in gewerkt en lange dagen gedraaid dat we hen wilden verrassen. Verrassing geslaagd! Ze waren zeer blij om ons en de kindjes te zien.

Mijn papa stelde plots voor om Ilian daar te laten slapen zodat Het Ventje en ik nog op cadeautjesjacht konden gaan in Mechelen. We hebben daar dan ook dankbaar gebruik van gemaakt en Mauro wél meegenomen. We parkeerder onze auto op het douaneplein en genoten van een gratis pendelbusje naar hartje centrum. Goed georganiseerd en al! Echt chapeau.
Rond drie uur waren we terug in de winkel. We hebben Mauro daar afgezet en zijn snel naar de Carrefour gegaan om fruitpap te gaan halen voor Ilian. We hadden dat namelijk niet mee…

Rond vijf uur ben ik met de kindjes en mijn mama naar huis gegaan. Ik ging, samen met mijn mama, pasta en saus klaarmaken om de vrienden van mijn broer te voorzien van spijs. Hij voorzag de drank om hen te bedanken voor de hulp in zijn winkel.

Zo rond zes uur zijn mijn ouders, Het Ventje, de kindjes en ik naar de wokchinees in Vilvoorde geweest. Volgens mijn mama is het de laatste keer dat we geweest zijn, want we werden helemaal achterin in een klein hoekje geduwd omdat we een baby bij hadden. We hebben Ilian van heel de tijd niet gehoord! Enfin… Rond halfnegen waren we thuis.

Zondag heb ik dan geslapen tot halfacht, acht uur. Ik heb een uurtje gestreken en ben me dan gaan klaarmaken om naar een blogbrunch te gaan ter afsluiting van de #boostyourpositivity-actie van Activia van Danone. Ik moet zeggen: het was fijn. Ook al was ik een groentje en keek ik liever de kat uit de boom, toch heb ik eindelijk een gezicht kunnen plakken op bepaalde blogs en leuke gesprekken gevoerd. Eerst en vooral keek ik er enorm naar uit om haar te ontmoeten, ze heeft me al goed geholpen voor PAV en ik ben haar daar eeuwig dankbaar voor. Ook dit mooie ding was fijn om te ontmoeten. Uiteraard mocht Carrie niet ontbreken. Na een hele tijd (pas gisterenavond) viel me te binnen wie zij was en ik was aangenaam verrast. In de rapte heb ik ook Tifosa gezien, jammer genoeg niet mee gesproken. Note to myself: volgende keer meer netwerken! Tiny wist het dan weer zo plastisch uit te drukken: ik ben een aandachtshoer en daarom blog ik. (En in feite sprak ze voor meer dan voor zichzelf, want ik ben dat ook wel een beetje en er zullen er nog zijn die zich hierin herkennen.) Gerhilde was ook een fijne ontdekking, vanaf nu volg ik haar blog ook. En uiteraard Liese niet vergeten!

Ik heb er zoveel mensen ontmoet dat ik het in feite niet meer weet. 🙂 Maar dat het fijn was in zaal Lux in Gent, dat kan ik je wel verzekeren. Onder de leiding van Kelly en Lies, en uiteraard ook Lieve van Danone en waarschijnlijk nog een heleboel andere mensen.

Enfin, eens thuisgekomen moest Ilian zijn fruitpap hebben. Mauro wou al onmiddellijk een yoghurtje uit de goodiebag, net zoals Het Ventje ook al een fruit fusion van Activia had ingepikt. Missie geslaagd, denk ik dan. Nadien had ik nog een beetje gestreken en dan avondeten gemaakt.

Toen de kinderen gewassen en gestreken in hun bed lagen, hebben we eerst nog een beetje televisie gekeken en dan was het tijd voor mij om voor school te werken. NERGENS vond ik mijn broodnodige papieren om een taak af te werken tegen dinsdag. Echt nergens. Na een uur zoeken heb ik ze uiteindelijk gevonden en dacht ik: ik ga nu eerst opruimen, want als ik altijd afgeleid ga worden door die rommel dan sta ik er goed op. Zodoende heb ik gisteren ons bureau nog verder opgeruimd. Normaal gezien kom ik tijdens het opruimen duizend keer mijn lamineerplastiekjes tegen, behalve gisteren en ik had ze nodig, he! Dat is dus om helemaal gek van te worden!

Rond elf uur lag ik in mijn bed. Ik heb eerst nog een beetje gelezen en toen ik mijn boek wilde wegleggen en mijn ogen wilde dichtdoen, werd ik opgeschrikt door een gepiep. Kort, maar luid. Ik wist niet wat het was! Ik was dus niet meer slaperig, maar klaarwakker. Om twintig voor één ben ik naar beneden gegaan, want ik was wéér wakker geschoten door een kort maar luid gepiep. Blijkbaar zijn de batterijen van onze rookmelders aan vervanging toe. Ik had schrik dat dat ineens ging afgaan voor heel de wijk dat ik Het Ventje uit de zetel ben gaan halen en hem gesommeerd heb om dat spel van het plafond te halen.

Zo gezegd, zo gedaan. En toen om 5u30 mijn wekker afliep wilde ik mij het liefst van al nog eens omdraaien, maar helaas…

En zo is het weer maandagochtend, een pijnlijke. Maar na deze week heb ik twee weken verlof. Ik kijk ernaar uit!

Hoe was jouw weekend?

Liefs,
Me, Myself and We.

Komende tijd is het weer druk-druk-druk…

Er komt weer een drukke periode aan. Ik zou eigenlijk willen zeggen “De feestdagen staan voor de deur” maar dat is nog niet helemaal aan de orde. Daarvoor is het nog een beetje te vroeg…

En toch staan de komende weken volgeboekt tot-en-met!

Eerst en vooral ga ik morgen naar school.
Woensdag doe ik in de voormiddag boodschappen (ik ga eens langs bij AVA en bij Action. Wie weet ga ik dan voor het eerst een shoplog schrijven…) en ga ik naar toneel.
Zaterdag gaan we dan eindelijk onze fotoshoot doen en een heel klein beetje shoppen.
Zondag hebben we dinertje ter ere van de verjaardag van Het Ventje. Bibi gaat koken.

Zaterdag 31 oktober ben ik alleen thuis met de jongens. Het Ventje gaat iets doen met zijn vrienden. ’s Avonds verwacht ik dan gezang aan de voordeur. (En nu gaat er niemand meer komen, let erop!)
Zondag is het 1 november en gaan we naar de kerkhoven en mijn oma. Ik zou eens moeten proberen of ik tussen de kinderstoelen pas, want dan brengen we mijn oma mee.

Dan opvang voorzien voor Mauro op maandag en dinsdag (waarschijnlijk logeren bij oma en opa).
Woensdag de 4e november zou ik graag naar de Boekenbeurs gaan. Of anders donderdag of vrijdag erna. Alleszins, Het Ventje is donderdag en vrijdag ook thuis. Eén dag van de twee ga ik doorbrengen in de mediatheek in de hogeschool. De andere dag doen we samen iets gezelligs, mag ik hopen. (Misschien Boekenbeurs?)
Zaterdag 7 november is dan die Homeparty.
Zondag 8 november komt mijn neef met zijn vrouw en hun dochtertje op bezoek. Mijn neef is een paar jaar geleden ongelukkig van de trap gevallen en zit vanaf dan in een rolstoel. Dus chapeau dat ze willen komen.

Woensdag 11 november brengt Sint Maarten in Aalst cadeautjes voor onze kindjes en ons mete- en petekindjes en hun zusjes. Ze komen die dan halen en ik ga om vier uur pannenkoeken bakken. Dan komt er nog een bevriend koppel en gaan we bespreken wat we met oudjaar gaan doen.

Vrijdag 13 november vertrekken Het Ventje en ik op citytrip. Zondagavond komen we terug. Het gaat zo leuk worden!

Woensdag 18 november ga ik een totale make-over doen qua kapsel. Wie weet kan ik er nog iemand plezier mee doen… Ook daar zal een blogje over volgen!

Vrijdag 20 en zaterdag 21 november heb ik op het werk inventaris. Dit jaar heb ik geen excuus om niet te moeten deelnemen (vorig jaar was ik 7 maanden zwanger…).
Zondag 22 november vieren Het Ventje en ik ons zeven jaar samen zijn.

Dan zijn we 28 en 29 november en is onze agenda blanco.

Het weekend daarna ben ik op zaterdagavond gaan eten met ex-collega’s.
Zondag 6 december moet Het Ventje gaan werken… Ik ga dan misschien naar een babyborrel, maar ben er nog niet helemaal uit.

gedecoreerde-kerstboom-Gorgeous-Gold-Basic-CollectionEn dan is het tijd om de kerstboom te zetten en alles voor te bereiden voor de feestdagen! Ik ga niets meer plannen zodat we kunnen gaan kersthoppen, en ruim op tijd. Anders is het weer last minute en vind ik weer niet wat ik nu juist zoek…

Wat doe ik mijzelf toch aan?!

Hoe zien jullie komende weekends eruit? Of is het bij jullie altijd zo druk?

Liefs,
Me, Myself and We.

Werkelijk weekend

Eerder konden jullie al lezen hoe ik graag mijn weekend gezien had. Maar zoals jullie wellicht weten komt een planning in iemand zijn hoofd nooit overeen met de werkelijk uitgevoerde plannen.

Vrijdagavond verliep een beetje zoals gepland. Het eerste deel: de jongens gaan halen, mijn jogging aandoen en het eten maken is goed gelukt. Voor mij werd het uiteindelijk loempia met roze garnalen en ik moet zeggen: het was lekker! De jongens in bad steken is niet meer gelukt, want het was snel laat. Ook waren de aardappelen voor de jongens grandioos mislukt. Leeggekookt en aangebrand. Dat kan stinken! Enfin. Ze hebben dus Ardeense vink gegeten met brocolli zonder patatten.

Zaterdagochtend was Ilian wakker om 7u. Om 10 na zeven zijn we naar beneden gegaan en heb ik hem zijn fles gegeven. Een uur eerder dan ik gehoopt had! Ik wou me dus na dat flesje nog even in de zetel installeren terwijl Ilian in zijn park lag, maar dat was buiten Mauro gerekend. Om kwart voor acht stond die aan de trap “mamaaaaaa! Ik wil mee naar beneden!” te roepen. Ik ben hem dan maar gaan halen en heb hem bij mij onder het dekentje in de zetel genomen en een filmpje van Plop opgezet. ‘Plop in de wolken’. Mauro keek naar de film; ik sliep een beetje half in coma maar toch met één oog open.

Om negen uur was de film afgelopen en verkondigde Mauro dat hij honger had. Hij installeerde zich al aan de keukentafel terwijl ik de slaap uit mijn ogen wreef. We hebben dan maar ontbeten. Blauwe ontbijtgranen voor Mauro, Special K voor mij. Tijdens ons eten werd Ilian ook weer wakker en begon die te brabbelen. Om halftien zijn de we dan naar boven gegaan. Papa werd een eerste keer wakker gemaakt. De kindjes werden in bad gestoken. Om tien uur waren ze allebei gewassen en aangekleed en waren we terug beneden. De papa is ook beneden gesukkeld, die dronk een tas koffie terwijl ik mij aan het douchen was.

Om halfelf was ik beneden, heb ik de verzorgingszak van Ilian gemaakt (pampers, reservekleren, een potje patatjes) en om tien voor elf zaten we in de auto. We gingen eerst naar Dreamland om een cadeautje te scoren voor volgende week zaterdag. Dan zijn we even in Dreambaby binnen geweest en hebben we nog een paar nieuwe body’s voor Ilian meegebracht alsook nieuwe fopspenen.

Na het winkelen zijn we naar mijn schoonmama gegaan. We hebben Ilian daar zijn patatjes gegeven en zelf een boterham gegeten. Na het eten ging Het Ventje het gras afrijden. Ik heb me bezig gehouden met wiskunde. De kindjes hebben zich ook bezig gehouden. We zijn een beetje blijven hangen en om 15uur zijn we naar huis gegaan.

Thuisgekomen om halfvier heb ik fruitpap gemaakt voor Ilian en hem die gegeven. Ondertussen stak Het Ventje een machine was in en at Mauro ook een stuk fruit. Na het eten ging Ilian een beetje slapen en Het Ventje naar de Delhaize met Mauro achter balletjes in tomatensaus. Ik wou me dan ook eventjes in de zetel leggen om te dutten, maar ik kreeg dadelijk het volgende naar mijn hoofd geslingerd “Een lief vrouwtje zou zelf naar de winkel gaan en mij naar de qualificaties van de Formule 1 laten kijken in plaats van te dutten.” Ik heb me dan maar rechtgezet en het afwasmachine leeggemaakt. Maar Ilian weende nogal veel, dus echt makkelijk was dat niet. Enfin. Ik was niet zo goed gezind na die opmerking eigenlijk, maar allez. (Er zit een heel verhaal achter, maar dat zal ik misschien nog wel eens vertellen…)

Toen Het Ventje thuiskwam was ik aan het strijken. Balletjes in tomatensaus had hij niet gevonden dus was het lasagne geworden. Voor mezelf had ik een wrap gemaakt volgens dat Weight Watchers boek. Om kwart na zes waren we aan het eten. Dan tafel afruimen en nog een beetje tv kijken met Mauro tot vijfentwintig na zeven.

Dan ben ik naar de garage gegaan, heb mijn fiets genomen en gewacht op twee buurvrouwen. Om acht uur wilden we in De Werf zijn, met de fiets, om naar Battle, the show te gaan kijken. (Later meer daarover.) Rond tien uur was het optreden afgelopen, zijn we weer op onze fiets gekropen en naar Bar Terroir in Aalst gereden. We hebben alledrie een lekker glaasje rosé wijn gedronken, gevolgd door een glas rode wijn en vergezeld van een charcuteriebordje. Om een beetje te ontnuchteren heb ik na die twee glazen wijn een glas spuitwater gedronken. Voor een kleine 50 euro hadden we met drie lekker gedronken en gesnoept. Rond één uur kropen we opnieuw op onze fiets engingen we naar huis.

Om halftwee kwam ik thuis (nog een beetje napraten aan de garageboxen, je kent dat wel). De gordijnen waren nog open en de lichten brandden nog volop. De tv stond nog aan, maar Het Ventje lag diep te slapen. Hij heeft niet gemerkt dat ik thuis was en ik kreeg hem niet wakker. Om kwart voor twee ben ik in bed gedoken.

Om zeven uur waren de twee jongens opnieuw wakker! Weer zo vroeg! Maar nu mocht ik blijven liggen en heeft papa zich om de kinderen bekommerd. Pas om tien voor tien ben ik naar beneden gegaan. Ik heb snel ontbeten en heb dan Mauro bij mij geroepen. Samen hebben we appelcake gebakken. Mauro mocht de bakvorm ‘schilderen’ met gesmolten boter. Hij mocht de suiker in de mengkom kieperen en de keukenrobot aanzetten. Ondertussen stond de boter te smelten die ik bij het suiker en ei mengsel kapte. De bloem hebben we samen gezeefd. Eerst heb ik gemengd, nadien mocht Mauro roeren. Ik sneed de appels in kleine blokjes. Mauro mocht die eerst in een kommetje doen. Als de appels gesneden waren, mocht hij alles onder het beslag doen. En maar roeren! Dan alles in de bakvorm gieten en alles in de oven schuiven. Ik denk dat Mauro het leuk vond om de pot uit te likken.

Ilian zijn patatjes werden gemaakt in de babycook. Rond twaalf uur kon hij eten (nadat ik de keuken van ons bakavontuur had opgeruimd). Na de patatjes aten wij een boterham en Ilian viel rechtopzittend in zijn stoel in slaap. Ik heb hem om halféén naar boven gedragen. Zijn pamper ververst en in zijn bedje gelegd. De cake stond ondertussen af te koelen. Ik heb me deftig aangekleed. Dan terug naar beneden en wat gestreken. Om kwart voor twee alles opgeruimd, want om twee uur kregen we bezoek.

Het werd twee uur, geen bezoek te zien. Het Ventje zat naar de Formule 1 te kijken. Mauro liep een beetje rond. Ilian sliep. Uiteindelijk heeft Mauro op de iPad een beetje naar Brandweerman Sam gekeken. Om kwart voor drie kwam ons bezoek dan toe. Als je zo aan het wachten bent, dan gaat de tijd traag voorbij. Zeker omdat je aan niks meer kan beginnen ofzo.

We dronken een glaasje cava, er werden cadeautjes uitgepakt, Ilian werd gewekt en die kreeg dan weer fruitpap. Na de fruitpap installeerden wij ons ook aan tafel om appelcake te eten en koffie te drinken. Om zes uur is ons bezoek dan vertrokken. Het was gezellig!

Dan nog snel de verzorgingszak van Ilian gemaakt (pampers, reservekleren en twee flesjes). Snel-snel de auto in en wij weg naar mijn ouders. Om kwart voor zeven kwamen we daar toe. Ilian zijn pap gegeven. Dan lekker gegeten. Om kwart voor tien vertrokken we daar opnieuw. Onderweg gestopt bij mijn schoonmama om Mauro daar te gaan afzetten. Die bleef daar slapen zodat hij vandaag niet uit zijn bed gehaald moest worden. Om kwart voor elf waren we thuis. Ilian kreeg zijn fles om elf uur en zelf lag ik in mijn bed om kwart na elf.

Om zes uur liep mijn wekker af. Snel mijn haar bij elkaar gebonden, mascara aangebracht, tanden gepoetst. Dan naar beneden om twintig na zes, koffie gedronken, ontbijtgranen gegeten, lunchpakket gemaakt en om tien voor zeven zat ik achter het stuur van mijn auto richting werk.

Zo zie je maar. De planning die je in je hoofd hebt komt nooit helemaal overeen met de werkelijkheid. Het was een fijn weekend. Maar ik ben toch nog moe.

En bij jullie? Slagen jullie er altijd in om jullie planning volledig af te werken?

Liefs,
Me, Myself and We.

Oeps

Een bijna dagelijkse update posten tijdens ons verlof is zo te zien niet echt gelukt…
Binnenkort zal ik een fotoverslagje schrijven.

We hebben het goed gehad, maar ik heb vooral veel geslapen… Ook overdag durfde ik al eens een dutje doen. En nog ben ik niet over mijn vermoeidheid heen. Wat is dat toch? Vandaag kan ik het op het weer steken, maar anders toch niet?
Tijdens ons verlof sliep ik ook elke keer we in de auto zaten. Elk ritje benutte ik om te slapen. Vreselijk! Het zal willen zeggen dat ik het nodig had zeker?

Zaterdagochtend heb ik de knop omgedraaid. Geen cola of snoep meer voor mij. Absoluut niets. Ik blijf er toch netjes vanaf, maar de keerzijde is dan weer dat ik veel hoofdpijn heb. Ik kom van dagelijks bijna anderhalve liter cola naar helemaal niks. Ik denk dat mijn lichaam aan het afkicken is.

Maandag zijn we opnieuw gestart met werken.
Vandaag zou ik eens aan mijn strijk moeten beginnen. Dat is allemaal blijven liggen door die vervelende hoofdpijn die vandaag al beter is, maar nog niet helemaal verdwenen.
Morgen staat er alweer een vrij dagje voor mij op de planning. De oudste gaat naar het piratenkamp, de jongste gaat een hele dag naar de crèche in plaats van een halve. Zo kan ik op mijn gemakje naar de action gaan om gerief te gaan kopen voor ons verjaardagsfeestje in september (misschien dat ik ook eens ga proberen er een shoplogje aan te hangen). Kan ik ineens ook naar de beenhouwer en winkel, want morgenavond is het barbecue bij ons thuis.

Ik heb zoveel zin om ons feestje te organiseren! Ik zie er niet tegenop om dertig te worden. Ik voel me nog in de fleur van mijn leven, dus waarom zou ik er tegenop zien?

Ergens tussenin ook gesprekken voeren over mijn studietraject en studeren voor mijn herexamen. het is er maar één. Frans ga ik wijselijk niet meedoen. Ik heb er geen zin in.

Ik zou er geld voor geven om voor de klas te mogen staan en in de zomervakantie veel tijd te hebben, maar de lijdensweg begint te wegen… Ik ontbreek een beetje motivatie ofzo. Ik zie mijn jongens groeien en vraag me af waarom ik mijn tijd nu verspil in plaats van te genieten… Ik kom wel op mijn pootjes terecht.

Liefs,
Me, Myself and We.