We zijn begonnen…

Dit weekend hebben we de eerste dozen van de zolder gehaald. De dozen met de babykleertjes. Ik geloof dat het met gemak een twintigtal pamperdozen zijn…

Ik heb ze allemaal opengedaan. Ik heb nieuwe hoopjes gemaakt per kledingmaat. Ik heb de kapotte en na herhaaldelijk wassen toch nog vuile kleertjes in een zak gestoken voor de kledingcontainer. De andere heb ik netjes terug in dozen gestoken. Daar heb ik dan een net papiertje opgeplakt met de kledingmaat. Zo kunnen we bij de nakende geboorte de nodige dozen nemen, beginnen wassen en drogen en zo blijven we bij.

De dozen staan nu verspreid op onze slaapkamer. Tussen de spleten van de muur en de kleerkast. (langs de zijkant, he, niet langs achter ofzo.) Op de eerste verdieping he. Aangezien de zolder helemaal leeg moet.

Nu zijn we van plan elke avond een halfuurtje aan de zolder te werken. We zullen er wel geraken! En of hij nu wil of niet, ik ga hem helpen! Ik wil ook mijn zegje doen  bij het kiezen van wat we weggooien en wat niet. Want Het Ventje houdt ALLES bij…

Het Ventje zei dat we dan nadien de kleertjes terug in die dozen kunnen steken. Hij, die absoluut geen derde kindje wilt, wilt toch nog geen afstand nemen van de babykleertjes. Wie weet komt het er nog van…

Foto’s van onze overvolle zolder volgen nog! Ze staan nog op het fototoestel, maar ik wil ze jullie zeker niet onthouden.

Liefs,

Me, Myself and We.

Planning

Het Ventje heeft me min of meer gerustgesteld wat betreft de planning voor zoon nummer 2.

Op 3 oktober gaan we er een gezellig dagje van maken. Een ontbijtje meepikken, naar een babywinkel gaan voor een geboortelijst, kaartjes gaan bekijken, ideetjes opdoen voor de doopsuiker… Wij twee samen. Zonder zoon nummer 1. Maar daarom niet minder gezellig.

Op 11 oktober wordt de chauffage op onze zolder gehangen. Dan kunnen we die ook verwarmen als we daar gaan ‘leven’.

Eind oktober wordt de gyproc geplaatst op de zolder. Als die geplaatst is, neemt het Ventje verlof om de vloer te leggen.

Midden november zouden de meubels uit ‘onze bureau’ naar de zolder moeten geraken zodat ‘den bureau’ vrij is en er een kinderkamer van gemaakt kan worden.

Goh. Ik ga mijn fototoestel van onder het stof mogen halen want er gaat nog veel veranderen op korte tijd in ons huisje!

Liefs,

Me, Myself and We.

Frustraties

Volgens Van Dale: gevoel van teleurstelling.

Iedereen kent het wel. Iedereen wordt er jammer genoeg mee geconfronteerd. Bij mij is dat niet anders…

Ik heb vooral frustraties op mijn werk. Ik denk dat dit ook bij de meesten bekend is.

Hoe komt dat nu?

Wel. Ik werk hier nu bijna vijf jaar. Ik dacht dat ik mijn job goed deed, want niets wees het tegendeel aan. Ik heb nooit opmerkingen gekregen, ondanks het feit dat ik regelmatig om feedback vroeg. Ik heb hier ook veel veranderingen gezien (op twee jaar tijd heb ik 16 collega’s gehad en drie bazen. Na vier jaar zijn we gesplitst en terug op 2 mensen gevallen ipv ons gekend team van 4…) en ik heb me altijd weten aan te passen. De ene keer al een beetje beter en geduldiger dan de andere keer, maar ik denk dat dat niet geheel abnormaal is.

Toen ik 18 weken zwanger was van zoon nummer 2 (dus een vijftal weken geleden), begon ik last te krijgen van bekkeninstabileit. Om aan mijn bureau te geraken, moet ik 51 treden afleggen. Dit is net iets hoger dan twee gemiddelde trappen. Er is geen lift ter beschikking.

Ik had aan mijn baas gevraagd of ik in één van onze filialen mocht gaan werken waar het gelijkvloers is. Eventueel wou ik wel in twee verschillende winkels gaan werken, om de één niet voor te trekken op de andere (we hebben er in totaal zeven, maar dit geheel ter zijde). Zo moest ik geen trappen doen en ontzag ik mijn bekken een beetje.

“Ja… Ik begrijp dat wel, hoor. Maar we staan daar niet voor te springen…” werd mij toen geantwoord.

Twee weken later viel de puzzel in elkaar. Ik werd op het matje geroepen. Er waren klachten over mij. De winkels durfden mij niet te bellen want ik ben te cru en te bot, ik heb geen begrip voor hun situatie. Mijn communicatieve skills lieten te wensen over. En als klap op de vuurpijl sta ik niet open om mij naar de winkels te verplaatsen om daar te gaan werken! (We hebben er, zoals eerder vermeld, zeven: in Bredene, Nazareth, Ranst, Leuven, Kermt, Grace-Hollogne en Charleroi. Ik moet deze afstanden volgens hen twee maal per maand per winkel afleggen met mijn eigen wagen!). Ook komt mijn privéleven op de eerste plaats omdat ik dus 4/5de werk, binnenkort in bevallingsverlof ga en daarna terug van plan om 4/5de te komen werken.

Hierdoor kreeg mijn rechtstreekse collega ‘promotie’ en werd hij mijn leidinggevende. Hij kreeg een auto, een gsm… Niet dat ik dat zou willen, dus ik heb hem daarmee gefelicteerd. Hij antwoordde direct met te zeggen dat hij er niet om gevraagd had.. Goed voor hem. Ik mag mij bezighouden met alléén maar bellen naar de klanten om geld te innen, en dan nog ‘de kleine klanten’. De grote zijn dus voor mijn baas, net zoals het contact met de winkels.

Dit alles werd me meegeedeeld op een donderdag, vlak voor mijn weekend. Maandagochtend kom ik dan braafjes terug naar het werk en mijn baas ‘die er niet naar gevraagd heeft’ kon ineens niet snel genoeg met mij samenzitten om het takenpakket te herverdelen. Ineens wordt er ook van mij verwacht dat ik alle telefoontjes in de eerste lijn beantwoord. Alle post wordt bij mij gelegd ter klassement.

Vandaag zit ik hier met barstende hoofdpijn: een migraine-aanval.

Ik heb dit al gemeld aan ‘mijn baas’. Zijn laconieke reactie: “Ah, dan ben ik niet alleen. En nu weet ik zeker dat ’t niet van ’t drinken is.” Mijn andere ‘baas’ zei doodleuk: “Ik ben blij dat ik geen vrouw ben, want niets mogen innemen bij een migraine-aanval… Pfff…”

Ik ben nog geen enkele dag ziek geweest n.a.v. een zwangerschap. Niet bij zoon nummer 1; noch nu. Maar op een beetje begrip kan ik hier niet rekenen en dat frustreert me enorm, wat dan ook weer niet goed is voor de baby…

Wat moet ik toch doen? Ik ben alles goed aan het afwegen en zal jullie hiervan op de gepaste tijden op de hoogte houden.

Liefs,

Me, Myself and We.

Een leesclub

Ik ben op een superinteressante blog gevallen! Haar blognaam viel onmiddellijk in mijn smaak, want mijn metekindje heet in het echt zo. Ook over haar zal ik jullie nog wel veel vertellen!

Lilith heeft dus op haar blog een hele lijst gezet van hoe je een leesclub moet oprichten. Awel, ik heb goesting om daarmee te starten, zie! Voor meer informatie en details enzo verwijs ik jullie naar haar stukje tekst. Het is te schitterend geschreven om het niet met jullie te delen.

Dus als er gegadigden zijn in de omgeving van Aalst, aarzel niet! Ik zal de organisatie wel op mij nemen om eens ‘uit mijn kot’ te komen met anderen die ook graag lezen en zonder gezien te worden als een alien omdat ik graag lees.

Ik lees de reacties hier wel en kijk er alvast naar uit!

Liefs,

Me, Myself and We.

Onze vakantie

Ook dit jaar zijn we er eventjes tussenuit geweest. Tien daagjes naar de Belkgische ardennen met heel de familie. Weg van thuis en de dagelijke routine omringd door mensen die elkaar graag zien… Wat heeft een mens nog meer nodig?

Hieronder staan een paar sfeerfotootjes van onze familie.

vakantie deel 2

Het was leuk. Liefdevol. Warm. Gezellig.

Ik kijk al uit naar de volgende editie, dat ik weer kan meespelen met drankspelletjes! 😉

Liefs,

Me, Myself and We.

Nieuwe verslaving

Ik ben aan niet veel dingen verslaafd. Of toch niet bij mijn weten… Ik rook niet, ik drink niet, ik gebruik geen drugs… Een nymfomane ben ik allerminst. 😉

Waar ik wel aan verknocht ben, is aan mijn smartphone. Ik heb die in maart cadeau gekregen van Het Ventje. Ik had nood aan een nieuwe gsm en ik wou heel graag een witte iPhone5c (beetje reclame maken mag, maar is niet mijn bedoeling…) Je moet niet vragen hoe graag Het ventje me ziet dat hij dat dan ook gaat kopen voor mij. 🙂

Enfin. Het is gemaakt om te bellen en te smsen natuurlijk. Dat doe ik daar ook mee.

Maar ik kan er ook mee op internet. En op sociale media. Zo check ik constant Facebook (zeker nu ik lid ben geworden van de groep ‘Iedereen leest’, goed voor boekenwurmen zoals ik). Ik zit ook op Twitter en Instagram. Maar mijn allerlaatste nieuwste zonde is Pinterest. Ik kan er uren en dagen op rondsnuffelen en borden maken. Ideeën opdoen. Ongelooflijk eigenlijk. Bij elk dingetje dat ik daar zie, begint het meer en meer te kriebelen om te beginnen knutselen.

Momenteel heb ik verschillende prikborden aangemaakt. De eerste waar ik aan wil beginnen is ‘Halloween’. Nadien zal dan Sinterklaas aan de beurt zijn. Dan Kerstmis. Dan geboorte en doopsel. Dan Pasen. Dan is er een derde verjaardag die gevierd moet worden. Dan zijn er twee die dertig worden op redelijk korte tijd. Dan is het weer bijna Halloween…

Zo blijft een mens bezig natuurlijk. En dat is nu net mijn laatste nieuwste verslaving.

Liefs,

Me, Myself and We.

Boekenwurm

Ik ben een echte boekenwurm. Ik lees sowieso graag een boek, ter ontspanning. Vlak voor het slapengaan.

In functie van mijn opleiding ben ik nu verplicht om per academiejaar 15 jeugdboeken te lezen. Dit is voor mij geen straf, maar wel tijdrovend, wetende dat ik dan een hele verhaalanalyse moet maken. Dat is het minst fijne eraan, maar daarom niet minder graag gelezen.

Ik ben trouwens van plan om mijn bestaande verhaalanalyses allemaal digitaal te zetten zodat ik ze altijd ga hebben. Dan hoef ik er ook niet meer voor te zorgen dat ik netjes geschreven heb. Dat is een werkje voor momenten dat ik me min of meer verveel.

Ik ga mijn reeds gekochte boekjes ook plastificeren zoals in een echte bibliotheek zodat ze netjes blijven. Ik ben nogal een boekenfreak, vandaar.

Om jullie niet op jullie honger te laten zitten, heb ik op deze blog twee nieuwe pagina’s aangemaakt. Ik heb een pagina met Mijn jeugdboekenblibliotheek en een pagina met Mijn volwassenbibliotheek. Hier vinden jullie een lijst terug met de door mij gelezen boeken.

Indien gewenst kan ik eventueel een woordje uitleg geven bij één of ander boek waarvan de interesse jullie interesse al heeft weten op te wekken.

Nog een fijn weetje: ik heb grootse plannen voor een fantastische boekenkast! Van zodra alles in orde is, zal ik jullie ook daarvan weer op een paar fotootjes trakteren. Ik kijk er al enorm naar uit om eraan te beginnen!

Liefs,
Me, Myself and We.