Jeuj & Bleh ~ 13

jeujVrijdag vandaag en mijn papa is jarig! 55 kaarsjes mag hij uitblazen. Gelukkige verjaardag!!

Jeuj

  • Voor de supergezellig vrijdagavond met buren, cava, rode wijn, gin-tonic, pizza, roomsoesjes, veel gebabbel, veel gelach en een late terugkeer naar huis. Het was kwart voor één maar elke minuut was fijn en gezellig! Op gezelligheid staat geen tijd, toch?
  • Voor de rustige zaterdagochtend waarop we alleen met Ilian moesten bezig zijn en we ons op ons gemak konden klaarmaken voor ’s avonds.
  • Voor weeral een kappersbezoek van mij om te verven en om mijn haar op te steken.
  • Voor het oppikken van Mauro zijn nieuwe fiets. Binnenkort kan hij weer sjeezen door de straten!
  • Voor het geweldige trouwfeest van zaterdagavond! Het was zeer geslaagd.
  • Voor de ontmoeting met de vriendin van de baas van Het Ventje. Ik vond dat zo’n sympathieke madam!
  • Voor het overnachten bij mijn ouders, waar Ilian ook was en wat maar op tien minuten van de feestzaal af was.
  • Voor de toffe zondagmiddag bij Schoonzus en Schoonbroer met goed weer, lekker eten (barbecue) en leuke babbels.
  • Voor de ontdekking van de binnenspeeltuin Jabbedoe in Herzele. De kindjes hebben genoten en ik heb ontdekt dat alleen met twee kinderen de “zelfbediening” niet alles is, zeker niet als er een verdieping tussen zit.
  • Voor de leuke woensdagavond waarbij mijn snode plannen vorm hebben gekregen en we die beklonken hebben met een Kriek.
  • Voor het feit dat het mijn laatste werkdag is voor mijn drie weken durend verlof. Misschien schrijf ik wel tijdens mijn verlof, misschien niet. Dat zien we nog wel.

Bleh

  • Voor de slechte nacht van zondag op maandag. Mauro wist na vier dagen logement precies niet meer zo goed hoe hij zich thuis moest gedragen. Hij is om 23u32 bij mij in bed gekropen nadat hij heel de tijd ervoor aan het huilen is geweest. Ik heb er dan uiteindelijk maar aan toegegeven, want ik wou ook slapen.
  • Voor mensen die zodanig overdreven verhalen vertellen dat ze zichzelf geloven maar ik er geen jota van geloof. Too much enal, wettewel?
  • Voor weer een nieuwe aanslag. Wanneer gaat dat eens stoppen?
  • Voor de (sorry dat ik het zeg) hypocrisie die er hangt rond ‘JeSuisNice’. OK, ik vind het verschrikkelijk, maar hieronder staat een lijstje, geplukt van Wikipedia, met alle aanslagen na 22 maart 2016:
    • 25/03 – Iraaks voetbalstadion -> 41 doden + 105 gewonden
    • 25/03 – legerkamp in Aden -> 26 doden
    • 27/03 – Pakistaanse stad Lahore -> 72 doden
    • 13/05 – café in Balad -> 28 doden + 45 gewonden
    • 07/06 – bus in Istanboel -> 11 doden + tientallen gewonden
    • 08/06 – bomaanslag Istanboel -> 3 doden + meer dan 30 gewonden
    • 28/06 – luchthaven Istanbul Atatûrk -> 41 doden + 239 gewonden
    • 03/07 – Bagdad -> 292 doden + meer dan 300 gewonden. ‘JeSuisIstanbul’ of ‘JeSuisAden’ of ‘JeSuisLahore’ of ‘JeSuisBalad’ worden niet gelanceerd onder een hashtag hoor. Is dat te ver van ons af?

Sorry voor de ‘zwar(t)e’ afsluiting, maar we kunnen er niet omheen. Het zal vandaag wel weer heel de dag om Nice draaien. Ik ben daar trouwens in 1999 ooit geweest, maar ik kan me niet herinneren dat ik op die Promenade heb gestaan…

Hoe was jouw week?

Liefs,
Me, Myself and We.

Jeuj & Bleh ~ 12

jeuj

Het is al de tweede vrijdag van de grote vakantie! Nog zeven te gaan en het schooljaar begint opnieuw…

Jeuj

  • Voor het museumbezoek in Aalst, met onze buren en buurjongens. Ze hebben zeer gewillig de rondleiding door Elsa en Lisa gevolgd, twee nonnetjes getekend door Kathleen Amant.
  • Voor het opruimen van mijn bureau thuis. Wat een voldoening geeft zo’n opgeruimd bureau mij! En nu zo houden.
  • Voor het zwemmen op zondagochtend. Mauro vond het leuk en Ilian genoot met volle teugen.
  • Voor het dutje dat ik op zondagnamiddag gehouden heb. Een uur lang in ons logeerbed met Mauro naast mij. Het Ventje keek ondertussen naar de Formule 1.
  • Voor de nieuwe fiets die we voor Mauro gekocht hebben. Nog een beetje op de groei, maar zijn eerste fiets is veel te klein.
  • Voor het feit dat de vakantie zich ook op de baan laat voelen en ik daardoor iets minder file heb.
  • Voor het verjaardagsdinertje van mijn zus op maandag.
  • Voor het bezoekje aan mijn schoonzus op woensdag waarbij we op het terras hebben gezeten en een ijsje hebben gegeten.
  • Voor het feit dat Mauro op vakantie is bij zijn meter en ik dus door hem niet meer wakker gemaakt kan worden.
  • Voor de fijne vooruitzichten van dit weekend. Meer daarover volgende week. 🙂
  • Voor het feit dat ik al aan mijn bachelorproef aan het denken ben.
  • Voor Ilian die supergrappig de wereld ontdekt: roepend rond de tafel lopen, alles ondersteboven beginnen bekijken en dat grappig vinden, alles willen hebben en dat dan ook aanduiden.

Bleh

  • Voor het rotslechte weer, jongens toch. Wat was me dat in het weekend! Gelukkig is het beter geworden!
  • Voor het feit dat Mauro op vakantie is bij zijn meter en ik hem in feite wel een beetje mis…

Hoe was jouw week?

Liefs,
Me, Myself and We.

 

Bachelorproef

Ik loop al vooruit op de feiten, maar ik ben van mening dat je nooit vroeg genoeg kan beginnen aan je bachelorproef. Dit is iets voor het derde jaar, maar ik zit al een tijdje met een bepaald onderwerp in mijn hoofd… Ik zou iets willen doen rond Tablets in de klas. Nu weet ik niet of ik dit voor Nederlands of voor PAV moet doen, want ik denk dat dat voor beide vakken wel interessant kan zijn.

Voor een bepaald opleidingsonderdeel heb ik hier al een stukje over geschreven. De bedoeling was dat we een essay schreven, dit aan iemand doorstuurde die zijn opmerkingen noteerde en je dan met die opmerkingen aan de slag ging. Het eindresultaat zag er als volgt uit: (de rode tekst bevat de opmerkingen van mijn ‘kritische vriend’, de groene tekst heb ik weer geschreven als antwoord op die opmerkingen). De opdracht op zich vond ik redelijk lastig moet ik zeggen.

Tablets in de klas Ja of neen?

Tablets zijn een dagdagelijks iets geworden voor de jongeren. Het is een nieuwe technologie die overal opduikt en die iedereen wel kent. Iedereen zal het concept wel kennen, maar ga er niet van uit dat iedereen er mee overweg kan. Er zullen zeker jongeren zijn die niet met een tablet kunnen werken. Wel denk ik dat het aantal ‘tablet-dummy’s’ met elk jaar kleiner wordt. Elke reclame die we tegenkomen wordt begeleid door een te scannen vierkantje waardoor je meer informatie krijgt. Dit gebeurt via tablet of smartphone. Het zit bijna in onze vingers gebakken. Zie voorgaande opmerking. Indien ik zou merken dat een leerling toch niet zo vertrouwd is met de tablet, dan zal die de gepaste begeleiding krijgen om het toch te leren kennen.

Jammer genoeg heeft niet iedereen een tablet in zijn bezit thuis omdat het nog steeds duur in aankoop is. Dat is een terechte opmerking. Op die manier kan het gebruik van tablets de diversiteit in je klas heel duidelijk maken. Dat kan een positief gegeven zijn als je er goed mee omgaat. Het kan echter een negatieve ervaring worden voor de jongere(n) als de klas in zijn geheel niet op een correcte manier leert om te gaan met deze diversiteit. Het is binnen je onderzoek misschien wel interessant om ook daar even kort bij stil te staan. Hoe werk je met tablets zodat elke leerling in de klas een optimaal leerresultaat bereikt? Wat als tablet-experts en tablet-dummy’s in één klas zitten? Ik zou er dan ook voor zorgen dat de school deze tablet ‘uitleent’ zodat niemand zijn eigen tablet moet meebrengen. Als iedereen een tablet ‘leent’, valt de diversiteit van wie heeft zijn eigen tablet minder op. Ook zou ik ervoor opteren om met verschillende niveau’s van applicaties te werken zodat de experts zich niet ondergewaardeerd voelen en de dummy’s overschat.

Dit is voor scholen nagenoeg niet anders waardoor het voorstel om tablets te integreren in de klas afgeketst kan worden. Er zijn verschillende scholen die een ‘tabletkoffer’ hebben voor gedeeld gebruik. Maar zoals je opmerkt niet alle scholen. Met je onderzoek kan je die scholen misschien alsnog over de streep trekken. Ook wordt de vraag gesteld wie er voor de reparatie gaat opdraaien als zo’n tablet niet correct gebruikt wordt. Dat is denk ik zeker een groot probleem. Dat heb je ook met de schoolcomputers. Je kunt misschien onderzoeken hoe scholen omgaan met dit probleem bij hun schoolcomputers. Er kunnen zo misschien al enkele tips naar voor komen die toepasbaar zijn voor tablets. Via mijn bachelorproef zal ik proberen om zoveel mogelijk scholen de voordelen van het gebruik van een tablet in de klas te overtuigen. In samenspraak met de andere leerkrachten, de leerlingen zelf en de directie kan er over het reparatieprobleem ook al iets gezegd worden. Potje breken is potje betalen?

Om deze problemen te kunnen aanpakken is een grondige marktstudie nodig. Welke tablets worden aangeboden aan welke prijs? Hoe zit het met de dienst na verkoop? Uiteraard moeten er ook duidelijke afspraken gemaakt worden over wie de tablet-koffer mag en kan gebruiken en hoe dat zal gebeuren. Dit is dus een werk van lange adem, want zo’n marktstudie kan algauw veel tijd in beslag nemen. (Prijzen vergelijken, informatie en advies inwinnen, wachten op feedback van allerlei verschillende partijen.)

Veel zal ook afhangen van hoe de ingesteldheid van de betrokken partijen is. De leerlingen zullen er maar al te graag mee aan de slag willen dat denk ik ook, maar ik zou eerder zeggen dat de meesten er zeker mee aan de slag willen, er zullen denk ik enkelen zijn die het niet graag zullen doen, maar net zo goed gaan er leerlingen zijn die zich onzeker voelen en er niet graag mee werken. Leerkrachten zullen misschien iets terughoudender zijn, om nog maar te zwijgen over de directie. Ik denk dat er inderdaad veel leerkrachten en directie sceptisch kijken naar tablets in de klas, maar zijn er ook niet al veel leerkrachten en directies die hierin heel progressief zijn? En de sceptici hebben ook hun redenen om tegen te stemmen. Het is belangrijk alle voordelen tegenover de nadelen te plaatsen. Formuleer daarna zelf een conclusie zonder vooroordeel. Veel praten en beargumenteren zal dus nodig zijn en is niet op vijf minuten geklonken. Daarom wil ik tijdens de bachelorproef alle partijen aan het woord laten om een sluitende conclusie te kunnen trekken zonder iemand voor de borst te stoten.

Maar misschien is het net wel leuk om van deze leuke, nieuwe ontspanningsmogelijkheid iets te maken waarmee we aan de slag kunnen in de klas? Daar ben ik ook van overtuigd. Aangezien niet elke jongere dit in huis heeft (daar mogen we nooit vanuit gaan) kan dit een leuke manier zijn om hier kennis mee te maken. Het is ook eens iets anders dan met krijt en bord te werken en al zeker dan iets noteren op een stuk papier in een werkboek. Alles wordt veel interactiever. En via bepaalde platformen kan je ook alle leerlingen dwingen deel te nemen aan de les. (vb. iedereen moet verplicht antwoorden op een bepaalde vraag, want de leerkracht kan dit snel nagaan op eigen tablet) Voor de leerkracht kan het ook handig zijn om zo’n tablet te koppelen aan een beamer waardoor de leerlingen exact kunnen volgen wat er moet gebeuren. Ook hoeft er dan niet meer geïnvesteerd te worden in aparte computerlokalen, Daar had ik niet aan gedacht, maar je hebt wel een punt. Het is waarschijnlijk goedkoper om tablets voor een hele klas te kopen dan om een hele klas uit te rusten met vaste computers.  maar wel in de tablets natuurlijk. Voor dit punt is uiteraard ook een kosten-baten-analyse vereist en deze zou ik graag maken.

Elk gestaafd argument is goed genoeg om de directie toch proberen te overtuigen en stimuleren om mee in dit project te stappen. Zo denk ik bijvoorbeeld aan de (zelf)ontplooiing van de leerlingen, de variatie in werkvormen waardoor de motivatie groot genoeg blijft en het feit dat de leerkracht ook verplicht wordt om na te denken over hoe dit geïntegreerd kan worden in de klas. Dit daagt iedereen uit om na te denken over hun eigen aanpak. Het is ook van groot belang dat het financiële plaatje goed wordt toegelicht, want door al de bezuinigingen zal hier niet licht overgegaan worden.

Misschien is het ook ‘gevaarlijk’ voor de afleiding die ermee kan ontstaan, want het internet is dan onbeperkt toegankelijk. Deze internetverbinding moet dan wel vlekkeloos kunnen verlopen wat niet altijd het geval is. Bestaan er educatieve apps die gewoon gedownload kunnen worden, zodat internet niet noodzakelijk meer is. Kan je ook gewoon met Bluetooth werken? Daarom ga ik op zoek naar applicaties die offline perfect functioneren zonder dat een internetverbinding vereist is.

Daarom denk ik dat het handig zou zijn om een app te ontwikkelen die alle deelvaardigheden die in PAV aan bod komen te oefenen. De leerlingen moeten aan deze verleidingen kunnen weerstaan en spelenderwijs aan de slag kunnen met oefeningen voor taal of wiskunde. Dat is een noodzakelijke vaardigheid die ze moeten leren, niet alleen in de les. Het zal hen ook in het dagelijkse leven ten goede komen als ze leren geconcentreerd werken en daarbij kunnen weerstaan aan de ‘verleidingen’. Leerlingen moeten deze verleidingen kunnen weerstaan, want in hun latere professionele carrière zullen ze deze ook moeten kunnen mijden. Dan wordt er niet offline gewerkt, maar is alles online te vinden en zullen ze van alles moeten afblijven wat niet werk-gerelateerd is.

Uiteraard zal dit verder onderzocht worden in mijn bachelor proef. Ik ben namelijk van mening dat tablet niet uit de klas weerhouden kunnen worden. Veel hangt af van de leerkracht en zijn visie op tablets. Wie weet wordt het later in de werkomgeving een onontbeerlijk iets en worden de toekomstige werkkrachten er wel toe verplicht om hiermee te kunnen werken. We zouden dan niet goed bezig zijn door deze boot te missen.

Zelf heb ik absoluut geen ervaring met het gebruik van een tablet in de klas. Toen ik jonger was, mochten we al blij zijn dat we eens naar het computerlokaal gingen en van de 50 minuten les toch wel 10 minuten effectief op de computer mochten werken. Daarom ben ik ervan overtuigd dat dit zeer goed werkbaar is als dit goed en grondig wordt aangepakt.

 

Wat is jouw mening over tablets in de klas? Moet dit geïntegreerd worden of vind je dat dit uit de klas moet blijven? Ik ben zeer benieuwd naar jouw ideeën hierrond!

Liefs,
Me, Myself and We.

 

Nostalgie ten top

Nu het huidige academiejaar erop zit (op die tweede zit na) heb ik mij eens aan het opruimen van mijn bureau gezet. Opruimen als in: alles klasseren en beginnen prepareren voor volgend jaar, want ik heb een goed oog in die tweede zit.

Ik wil ook weggooien wat ik niet meer denk nodig te hebben. Maar alvorens ik dat over mijn hart krijg, ben ik bezig met alles in te scannen zodat ik dit digitaal kan bewaren. Je weet maar nooit of ik iets kan gebruiken voor de literatuurstudie van mijn bachelorproef. Of als inspiratie voor nieuwe lessen. Of om te zien hoe het niet moet.

Want in het schooljaar 2004-2005 heb ik ook al de opleiding leraar secundair onderwijs gevolgd. Toen moest ik nog drie vakken kiezen en ik koos als afgestudeerde in Economie-Moderne Talen voor de vakken Nederlands-Engels-Economie. Man, wat heb ik me daaraan mispakt! Was ik te jong? Heb ik het verkeerd aangepakt? Nochtans ben ik niet zo’n uitgaander geweest. Het zal wel een samenloop van vanalles geweest zijn.

Vrijheid, blijheid, nieuwe mensen leren kennen, volwassen worden, breken met mijn toenmalig lief… Eigenlijk is zo’n beslissing van een verdere studiekeuze toch erg ingrijpend voor een achttienjarige die nog volop zijn/haar eigen identiteit aan het zoeken is? Ik ben er zeker van dat iedereen dat voor zichzelf moet uitmaken, maar er gebeurt toch veel op die leeftijd, he. Ik heb het daar zo te zien behoorlijk moeilijk mee gehad.

Ach, gedane zaken nemen geen keer zeker? Maar toen ik de scans aan het lezen was, merk ik toch dat zowel ik als persoon als de algemene zaken fel veranderd zijn op die tijd. Ten eerste het computergebruik: hoeveel schreef ik nog met de hand twaalf jaar geleden!? Nu is dat quasi ondenkbaar en in onze opleiding nu wordt alles digitaal gevraagd. Ik heb zelfs handgeschreven ‘werkblaadjes’  teruggevonden! Waar was ik toch mee bezig? Ten tweede moet ik bekennen en toegeven dat mijn taalgebruik er ook op vooruit gegaan is. Zowel inhoudelijk als foutief. Hoeveel fouten schreef ik toen? En dat als leerkracht Nederlands in spe? “Alle vragen zijn beantwoordt” Stel je dat eens voor! Blijkbaar was ik in die tijd ook redelijk goed in ruzie maken met mijn mentor! Schaam-schaam-schaam…

Ach. Zo zie je maar dat elke dag een leerschool is. Elke dag leer je wel iets. En als je dan terugkijkt op de afgelegde weg, dan geef je jezelf een “speekmedaille”. Sowieso.

Heb jij de juiste keuze gemaakt toen je achttien was? Heb jij het gemakkelijk gehad met het zoeken naar je eigen identiteit, of heb jij ook je weg moeten zoeken? Heb jij spijt van de dingen die je wel of niet gedaan hebt?

hsfile_171242

Liefs,
Me, Myself and We.

Een wat vreemde vaststelling

Vanmiddag ben ik in de Ikea in Anderlecht het verjaardagscadeautje gaan halen voor mijn zus. Ik werk op vijf minuutjes afstand van daar, dus onder de middag is een snel bezoekje niet uitgesloten.

Vanmiddag was daar iets heel raars te zien en ik vraag me af aan wat dat kan liggen. Aanschouw: een bijna lege parking!

IMG_0736

Uiteraard opent dat wat prespectieven, zeker zolang mijn verlof nog niet begonnen is. Misschien kan ik ervan profiteren om tijdens deze rustige zomerperiode (want waarom zouden er anders zo weinig auto’s zijn?) een paar nuttige zaken in te slaan die ik kan gebruiken voor ons huisproject?

De kader voor de babyfoto’s van Mauro moet ik eens opmeten. Wie weet kan ik een ‘goedkope’ kader op de kop tikken en daar het glas van gebruiken?

Ook heb ik mijn oog laten vallen op dit flessenrek… Voor in ons traphokje… Maar ik ga dat eerst eens allemaal moeten opmeten. Kwestie dat het er zeker in past!

omar-flessenrek__30463_PE118907_S4

Afmetingen 46x92x36

Onze gang wil ik ook onder handen nemen als in: magneetverf voorzien, kleurtje tegen de muren en deuren (kleurkaarten liggen al thuis, nu kiezen!) en dan een schoenenrek. De schoenenopberger op de foto zou ik graag gaan halen, in drievoud. We hebben er al drie witte. Die zou ik dan met cif en javel te lijf gaan zodat ze weer wit-wit zijn. En dat in combinatie met deze zwarte, in dambordpatroon. Drie in de lengte, twee hoog, vastgevezen aan de muur zodat er plaats is tussen de vloer en de kast. Dan kunnen we eronder blijven kuisen, he. En misschien vinden we dan onder de schoenenkast een plaatsje om onze plooibuggy neer te leggen… (Voor zolang we die nog nodig hebben…) Boven de schoenenkast zou ik dan de strook magneetverf willen hebben om daar Instagramfoto’s op te hangen met de mooie magneetjes van de geboortesuiker van Ilian. Ooooh! Ik heb er zo’n zin in en zie het al helemaal voor mij!

trones-schoenenkast-opberger-zwart__63277_PE170753_S4

Zou het voor de rest wel goed zijn voor onze rekening? Ik denk het niet. Maar hey: het wordt eens hoog tijd dat er investeringen gaan gebeuren zodat we ons huis EINDELIJK eens op orde gaan hebben!

Wat zou jij gebruiken om de drankvoorraad in op te bergen? En heb jij misschien een ideetje om onze stofzuiger en allerhande kuisgerief deftig weg te steken, maar wel in een piepklein hokje? (Denk de grootte van Harry Potter zijn ‘slaapkamer’ in de eerste film… 😉 :)) En wat denk je van mijn idee qua schoenenkast? Van Het Ventje kunnen er twee paar schoenen per bak in. Voor mij zijn dat er drie per bak. Plaats genoeg, denk ik dan!

Liefs,
Me, Myself and We.

Jeuj & Bleh ~ 11

jeujWeer vrijdag. De tijd gaat toch snel, he. En het bizarst van allemaal, het is zelfs al juli! De grote vakantie is dus aangebroken. Het schooljaar zit erop! Jawadde…

Jeuj

  • Voor het etentje van zaterdagmiddag met een klein groepje van facebook waarvan ik alle leden dus virtueel heb leren kennen. Het was gezellig en lekker!
  • Voor het cadeautje dat ik mocht kopen voor een klasgenootje van Mauro bij wie hij voor de allereerste keer is uitgenodigd op een verjaardagsfeestje.
  • Voor het debuut van Lize Spit dat ik niet kon weerstaan en dat ik heb meegebracht toen ik een afscheidscadeautje ging kopen voor de juf van Mauro. Hopelijk vind ik snel de tijd om het te lezen.
  • Voor het goede oudercontact van Mauro. Hij scoort op alle doelstellingen goed, op twee ‘oranje’ dingetjes na.
  • Voor het feit dat Mauro blijkbaar de puzzelkampioen van de klas is. Zonder grote problemen legt hij puzzels van 35 stukjes.
  • Voor het gaan kiezen van een trouwjurk met mijn mama en zus. De keuze is trouwens gemaakt!
  • Voor het gezellig gaan inkopen doen in de colruyt met mijn zus. Een uur zijn we binnen geweest en we hadden twee volle karren (en rekeningen in lijn met de boodschappen uiteraard…)
  • Voor het gezellig etentje bij ons thuis op woensdagavond ter ere van de 32ste huwelijksverjaadag van mijn ouders. Garnalencocktail, spaghetti bolognaise en dan vers ijs met fruit.
  • Voor het inzetten van de zomervakantie samen met onze buren, sangria, champagne en frietjes van de frituur.

Bleh

  • Voor de twee uur die ik vrijdagochtend ben kwijtgespeeld om op mijn bstemming te geraken.
  • Voor de drie uur en veertig minuten die ik vrijdagavond ben kwijtgespeeld om terug thuis te geraken.
  • Voor de 40 minuten vertraging die het oudercontact met zich meebracht. We hadden afspraak om 17u40 en ik denk dat we pas om 18u20 zijn binnen gegaan…
  • Voor dat slecht weer, jongens toch! Het is precies herfstvakantie…

Hoe was jouw week?

Liefs,
Me, Myself and We.