De eindspurt is ingezet

Even een pauzemomentje voor mezelf (het schrijven van dit berichtje he), want ik ben druk bezig mijn Bachelorproef uit te schrijven. Momenteel probeer ik een mooie synthese van mijn literatuurstudie uit mijn mouw te schudden, maar heel gemakkelijk is dat niet. Het vergt volle concentratie en focus. Gelukkig begrijpt Het Ventje me en is hij met de kinderen het huis uit gegaan. Maar ik verwacht ze elk moment terug zodat we vanavond lekker kunnen BBQ’en.

Ik heb ook gezien dat het blijkbaar lang geleden is dat ik hier nog eens iets geschreven heb. De opdrachten en deadlines volgen elkaar in een moordend tempo op en daardoor verwaarloos ik dit een beetje. In de zomervakantie zal ik hopelijk wel weer meer tijd vinden om iets te schrijven, maar voor nu is het alle hens aan dek om die eindspurt tot een goed einde te brengen.

Het diploma lonkt… Eén dezer moet ik ook beginnen solliciteren zodat ik op 1 september aan de slag kan. Bij wijze van spreken dan. Ik hoop écht dat ik op mijn pootjes terecht ga komen.

Ik heb er net drie weken stage op zitten in een lagere school. Voor de paasvakantie was het een week stage in een multiculturele school in Borgerhout. Komende week moet ik twee dagen naar de hogeschool. Dan is het weer een lang weekend en de week daarna vertrek ik naar Engeland voor een week buitenlandse stage. Het is dus nog behoorlijk druk zoals je kan zien.

Je weet nu dat alles hier zijn gang gaat (zijn gangetje gaat het niet, ik spreek echt van zijn gang. Zoveel dingen nog te doen!). Dat ik je nog niet vergeten ben. Dat ik het wel jammer vind dat ik hier niet veel meer post de laatste tijd. Dat ik daar echt verandering in wil brengen eens de studies achter de rug zijn. Dat ik hoop dat je nog altijd wilt komen lezen.

Ach… Ik overleef deze megadrukke periode wel. Als je je trouwens geroepen voelt om mijn Bachelorproef te lezen: geef me maar een seintje. Ik ben een krak in het negeren van mijn eigen gemaakte fouten. Niet uit kwade wil ofzo, maar gewoon… Ik weet wat er moet staan en ik lees dat dan ook, ook al staat dat er niet. Meestal gaat het over heel dwaze dingen… Je zou mij daar alleszins héél fel mee helpen, want een vreemd oog ziet meer dan het eigen oog.

Liefs,
Me, Myself and We.

Stageperiode

Momenteel ben ik aan “de koningin van de stages” van onze opleiding bezig. Allez, dat wordt zo genoemd door ons opleidingshoofd. We moeten 44uur lesgeven en 30uur aan meso-activiteiten doen. Of educatieve activiteiten binnen de school.

Momenteel ben ik lessen 35 en 36 aan het voorbereiden. Ik vind het zeer boeiend en interessant. Ik leer ook veel dingen bij, wat normaal is denk ik. Maar langs de andere kant ga ik ook blij zijn als de stage voorbij is. Want altijd creatief zijn en vernieuwende dingen integreren vergen enorm veel energie. Energie die ik begin te missen.

De taken voor de hogeschool blijven liggen. Dus volgende week woensdag, donderdag en vrijdag ga ik een inhaalbeweging maken. Maar ik zou ook graag ergens tussendoor onze kerstboom al zetten. Bon. Ik zal wel zien waar ik geraak, maar school inhalen primeert nu wel.

Ik moet me ook eens verder verdiepen in de lessenreeks voor mijn bachelorproef. De desbetreffende leerkracht zou ik ook eens moeten aanschrijven. De lesbundels bezorgen aan de school en hopen op feedback. Afspreken wanneer ik de lessen zou mogen gaan geven… Mijn promotor aanschrijven om te kijken hoe ik het best een nulmeting kan uitvoeren.

Wintermoeheid begin ik ook te voelen. Ziek ben ik (gelukkig) nog niet. Ik roep er ook niet op, want het is écht niet het moment nu. Die laatste rechte lijn naar mijn diploma is behoorlijk stevig.

Ik kan nog uren doorgaan over het vele werk dat ik moet doen, maar daarmee geraakt het werk niet af natuurlijk. Dus ik sluit hier weer af en vlieg er opnieuw in.

Hoe gaat het met jou trouwens?

Liefs,
Me, Myself and We.

Het studentenleven

Het studentenleven… Ik heb er nooit deel van uitgemaakt en zal dat ook nooit doen. Hoe kan het ook anders? Ik heb thuis twee koters rondlopen. Ik kan het me niet permitteren om nog naar fuiven te gaan tot een kot in de nacht.

Neenee, ik ben een zelfbewuste studente. Ik maak mijn taken (nipt) op tijd. Maar het zijn er zo veel. Ik combineer in het eerste semester 5 opleidingsonderdelen. Dat wil zeggen dat ik minimum 15 grote opdrachten moet maken, plus dan nog alle vaardighedenassessments. En ook nog de tussentijdse opdrachten van in de klas. Want ja, ik ga nu ook effectief naar de les.

Ik moet wel bekennen dat ik dit relatief leuk vind. Zo word ik al eens met de leerstof geconfronteerd en hoor ik alles al eens. Ik ben er nog gemotiveerder door en wil het écht tot een goed einde brengen.

Maar langs de andere kant: ik ben ook wel een uur onderweg naar ginder of naar huis. Ik zit dus minstens twee uur in de auto om naar school en terug thuis te geraken. Als de lessen tot 17u45 duren, ben ik niet voor 19 uur thuis. Als de lessen om 8u30 beginnen, moet ik om 7uur de deur uit zijn én sta ik op om 5u30. Eén dag in de week, de woensdag, starten de lessen om 8u30 en eindigen ze om 17u45. Dus… Ik zie de kinderen niet zo veel meer.

Gelukkig hebben we fantastische (schoon)moeders die gerust één dag in de week willen komen oppassen en de kinderen van school willen gaan halen. We hebben ook een babysit die dit wilt doen. Op die manier eten de kinderen op tijd en moeten Het Ventje noch ik ergens onderuit muizen of ons opjagen. Ik denk dat de (schoon)mama’s niet half weten hoe dankbaar ik hen ben. Want het is dankzij hun hulp dat ik mij volledig kan gooien op mijn studies.

Ik ben ook weer met vanalles tegelijk bezig. Een opdracht voor PAV werk ik uit zodat ik die tijdens mijn lessen voor mijn Bachelorproef ook kan gebruiken… Twee vliegen in één klap noemen ze dat dan. En de weekends… Tjah… Dit weekend wordt een werkweekend. Maar anders probeer ik zo veel mogelijk in de week te doen.

Ik merk wel dat ik geen 20 meer ben en dat ik kinderen heb, want ik ben op vrijdag zo moe. Mentaal wordt er veel van me gevraagd. Het vroeg opstaan, het laat doorwerken… ’s Nachts nog eens uit bed gezet worden door één van de twee knappe zonen. Ik voel het wel.

Volgende week begint mijn observatiestage. De week daarna begin ik aan mijn stagelessen. Ik kan onmogelijk uitleggen hoeveel zin ik erin heb en hoe had ik ernaar uit kijk om les te geven. Ken je het gevoel dat je je hart volgt? Dat gevoel heb ik echt wel.

Hoe gaat het eigenlijk met jou? Heb je ook soms het gevoel dat je nogal veel hooi op je vork genomen hebt? Want dat gevoel heb ik wel, hoewel ik er mij ook van bewust ben dat het nu in rechte lijn naar mijn diploma zal leiden. Daar trek ik mij aan op.

Blijkbaar ben ik niet de enige die een evenwicht zoekt tussen studeren en gezinsleven. Ik mag me dan nog gelukkig prijzen dat ik voorlopig niet hoef te werken, maar dat is ook ooit anders geweest. Kim doet ook haar eigen ding om een goed evenwicht te vinden. Een straffe madam vind ik haar.

Liefs,
Me, Myself and We.

Mijn bureau

Ik heb er een liefde-haat verhouding mee, met mijn bureau. Thuis dan. Aangezien ik al een jaar niet aan het werk ben, heb ik geen professioneel bureau meer en ik ben er niet rouwig om. Mijn eigen bureau thuis vind ik om eerlijk te zijn een heerlijk plaatsje om te vertoeven. Mijn bureautafel staat onder het dakvenster. Zo krijg ik lekker veel licht binnen (tijdens de juni maanden iets te veel en dan brengt de ventilator ook al eens ‘verkoeling’.) Alleen jammer dat ik het soms niet georganiseerd krijg…

Alles in fardes. Mooi. Op orde, maar toch ook weer niet… Die mappen zitten niet allemaal vol en in feite blader ik er niet zo veel meer door. Ze nemen ook veel plaats in… En dan heb ik het nog niet over de boeken die bij elk vak horen. Help! Nadenken, nadenken, nadenken…

Ik ben begonnen met van alle cursussen die afgewerkt waren een bundel te maken. Veel netter, nog altijd beschikbaar ter inzage en gedaan met nieuwe fardes kopen! Recyclen for the win! Maar langs de andere kant, het is ook een wanordelijk boeltje, he… Aan stevigheid ontbreekt het elke bundel dus echt mooi recht staan doen ze niet… Nadenken, nadenken, nadenken…

Dan was het mijn verjaardag… En ik heb nagedacht! Over een manier om de bundels te verstevigen en samen te voegen. Ik heb dus tijdschrifthouders (denk ik) gevraagd voor mijn verjaardag, en ze gekregen van mijn lieve zus! OK. Op zich neemt dit misschien wel even veel plaats in als een farde, maar in de bakjes zitten ook mijn studienotities, mijn opdrachten en taken (4 bundels per vak omvatten in feite twee dikke fardes en zitten nu samen in 1 bakje) en de bijhorende handboeken. Ik heb dus per vak 1 bak. Ik ontbreek er nog dus ga ik er binnenkort weer bijhalen. Ik heb namelijk nog wel wat bundels te maken, maar niet voor ik ze netjes kan wegzetten.

Eindelijk krijgt mijn boekenkast zijn overzicht terug! Net als mijn bureau zelf… Opruimen zonder rommel maken gaat niet.

Zoals gezegd: ik spendeer graag tijd aan mijn bureau. Ik hoop het helemaal in orde te krijgen tegen eind volgende week zodat ik hier met plezier kan komen zitten om mijn bachelorproef te schrijven… En te studeren. En dingen uit te werken. Ja, de laatste rechte lijn naar mijn diploma gaat bijna van start!

Hoe ziet jouw bureau eruit? Wordt dat ook gemakkelijk een rommeltje? Of heb jij altijd alles continu onder controle?

Liefs,
Me, Myself and We.

Tweede zit

Ik heb een tweede zit, maar dat is niet verwonderlijk. Ik schiet altijd te laat in gang waardoor ik maar één opleidingsonderdeel onder de knie krijg. Liever één opleidingsonderdeel goed, dan twee slechte… Nietwaar?

Omdat ik in januari zo ziek was, zou ik in principe die vakken ook moeten herdoen, maar ik ga dat niet doen. Allez, waarom niet??

Om de eenvoudige reden dat ik volgend academiejaar voor 45 studiepunten wil ingeschreven zijn. Anders krijg ik bij de VDAB geen vrijstelling voor werk en solliciteren. Als ik alles nu in tweede zit meedoe, en ik slaag, dan heb ik volgend academiejaar maar 33 studiepunten op te nemen. Veel te weinig en kans om halftijds te moeten gaan werken. Met een beetje tegenslag is dat dan elke voormiddag…

Ik had me sowieso voorgenomen om het jaar van mijn bachelorproef loopbaanonderbreking te nemen ofzo. Maar door mijn ontslag van vorig jaar kan dat niet.

Alle respect voor mensen die hun bachelorproef schrijven en ondertussen gaan werken, maar ik weet dat dat voor mij geen haalbare combinatie is.

Ik focus me de komende tijd op mijn tweede zit en ga volgend academiejaar ook als campusstudent naar school gaan. Ik ben eens zeer benieuwd, want opnieuw op de schoolbanken gaan zitten… Het is potverdekke lang geleden dat ik dat nog gedaan heb!

Hoe het verder zit met mijn planning, aanpak en bureau zal ik je nog wel laten weten. Ik heb nog zoveel inspiratie om over te bloggen op dat vlak! Dus het wordt hier misschien opnieuw een beetje kalmer, maar ik zal niet helemaal verdwijnen. I will be back…

Liefs,
Me, Myself and We.

Daar is de lente …

… daar is de zon …

21 maart vandaag, dat wil zeggen dat de lente écht begonnen is. Het zonnetje gaf ook die indruk vandaag, maar de warmte bleef een beetje achterwege.

Ondertussen heb ik een stageperiode van twee weken achter de rug voor het vak PAV. Ik moet eerlijk bekennen, de eerste week verliep goed. De tweede week… Als ik daar niet plat op mijn gezicht ben gegaan, dan was het een foutloos parcours. Man man man… Het begon al bij de start van de les: ik gaf helemaal geen leiding. Ik omschreef nadien de leerlingen dan ook als een bende losgeslagen objecten, maar dat was volledig aan mezelf te danken. Zo onzeker dat ik was! Zo slecht geslapen dat ik had! Vlak voor mijn stageles nog een soortement van aanvaring met een collega… Jongens toch, het was mijn dagje niet.

En net die dag kwam mijn docente kijken… Ze had me het heugelijke nieuws te melden dat ik niet geslaagd was voor mijn stage op basis van wat ze die twee lesuren gezien heeft. Ik kon haar geen ongelijk geven. Huilend ben ik naar huis gereden…

’s Avonds dan gefacetimed met mijn ouders. De tranen stroomden over mijn wangen, want draai het of keer je zoals je wilt: ik leg wel mijn hart en ziel in mijn stagelessen. Soit, zij zijn in de auto gesprongen, hebben 50km gereden, hebben me bij elkaar geveegd en samen hebben we een leuke les in elkaar gestoken voor de dag nadien. Dikke dikke dikke dank u aan mijn lieve mama en papa die dat voor mij wilden doen en gedaan hebben. Woorden kunnen niet genoeg uitdrukken hoe dankbaar ik hen ben!

Gelukkig voor mij voelde ik mij toen alweer een pak zekerder, ging de les ook beter, had ik terug controle en deden de leerlingen graag wat ik van hen verwachtte!

Dikke merci ook aan mijn stagementor, want zij heeft ervoor gezorgd dat ik mijn ‘mislukte’ stageles opnieuw mag doen. Ze heeft daarvoor gepleit bij mijn docente die me ook die kans wilt geven. Je hebt er geen idee van hoe dankbaar ik hen ben! Zowel mijn mentor als mijn docent.

Maar de combinatie fulltime baan met stages en studies is écht niet gemakkelijk. Ik heb dat niet onderschat, want Nederlands heb ik erbij genomen op het moment dat ik zonder job zat. Toch deed ik iets verkeerds: want in januari heb ik alles laten vallen. Ik kon het niet, ik trok het niet, ik was op. Ik denk dat het toch tot dan geduurd heeft eer mijn ego terug een beetje opgekrikt was. Ik heb van mijn ontslag toch meer afgezien dan ik dacht, hoewel ik niemand van de mensen daar mis, laat staan het werk… Soit. Chapeau voor iedereen die die combinatie wél weet te managen, maar voor mij werkt het niet.

Vandaar dat ik al heb laten weten dat ik een eventuele verlenging na de paasvakantie niet ga aannemen. De combinatie is echt te zwaar. Het werk bevalt me enorm, de afwisseling ook, de collega’s ook. Maar ja. Ik moet vooral aan mijn toekomst denken, en niet alleen aan de toekomst van morgen.

Zo dadelijk heb ik een gesprek met mijn docente over mijn mislukte stageles die zij mocht aanschouwen. Ik heb er zo mijn theorie over en hoop dat ik haar kan overtuigen om naar mijn inhaalles te komen kijken. Moest ik er zin in hebben, dan zal ik misschien eens uitschrijven wat er juist is misgelopen, maar voor nu is dit voldoende vind ik.

Heb jij ooit tijdens je studies, bijscholingen, nascholingen, … een grote uitschuiver gemaakt? Of verliep alles altijd vlekkeloos bij jou?

Liefs,
Me, Myself and We.

Nieuw academiejaar

agenda

Het nieuw academiejaar staat voor de deur, maar het gaat een pittig jaartje worden! Ik ben supergemotiveerd én het einde is eindelijk in zicht! Nog even en ik heb eindelijk dat diploma in handen! Het gaat me bloed, zweet en tranen gekost hebben, maar ik ga zo blij en fier zijn. En met mij hoop ik ook de rest van mijn familie (als Het Ventje, mijn ouders en schoonmama en mijn broer en zus enzo…)

Nu hebben ze op de hogeschool niet beter gevonden dan de benamingen van de opleidingsonderdelen te veranderen. Het kan dus zijn dat ik niet goed kan reconstrueren welke resultaten ik behaald heb, omdat het voor mij heel even een spinnenweb is. Maar ik geraak er wel uit!

Ik heb al een heel deel afgewerkt, want ik ben over de helft. Ik ga dan ook kort schetsen hoe het komend academiejaar eruit gaat zien.

Afhankelijk van mijn resultaat van mijn tweede zit, kunnen deze vakken er nog aan toegevoegd worden:
PAV 1-2a = Historisch en actueel referentiekader (ofte geschiedenis)
PAV 1-2b = Ruimtelijke en maatschappelijke oriëntatie (ofte aardrijkskunde)

Voor aardrijkskunde heb ik een goed gevoel bij mijn herexamen van gisteren. Ik denk wel dat ik geslaagd ga zijn. Geschiedenis was een pak moeilijker… Geen idee wat dat gaat geven. Dit zijn dus opties die eventueel bovenop de komende opleidingsonderdelen kunnen terechtkomen.

Voor het tweede jaar heb ik de volgende opleidingsonderdelen op de planning staan:
PAV 2-1a = Vakstudie verdieping
PAV 2-1b = Wetenschap en techniek
PAV 2-1c = Moderne vreemde talen Frans
Stage = 6 uur lesgeven
-> Dit alles staat ook vast vanaf september tot aan de kerstvakantie en hier dien ik examens voor af te leggen in januari.
PAV 2-2a = Democratie en burgerzin
PAV 2-2b = Relationele en seksuele vorming
PAV 2-2c = Moderne vreemde talen Engels
Stage = 12 uur lesegeven
-> Dit alles staat ook vast vanaf februari tot mei en hier dien ik in juni examens voor af te leggen.

Van het derde jaar pik ik ook al een aantal zaken mee:
Zorg in het onderwijs
Psychopedagogiek
-> Dit zijn algemene vakken waarbij ik beoordeeld zal worden aan de hand van portfolio-opdrachten.
Stage Nederlands = 22 uur lesgeven

Het gaat, zoals eerder gezegd, pittig worden en een strikte planning zal noozakelijk zijn. Maar wat nog noodzakelijker zal zijn is om mij daaraan te houden! Dat wordt de grootste uitdaging…

Ik zie het wel zitten. En jij? 🙂

Liefs,
Me, Myself and We.

 

 

Bachelorproef

Ik loop al vooruit op de feiten, maar ik ben van mening dat je nooit vroeg genoeg kan beginnen aan je bachelorproef. Dit is iets voor het derde jaar, maar ik zit al een tijdje met een bepaald onderwerp in mijn hoofd… Ik zou iets willen doen rond Tablets in de klas. Nu weet ik niet of ik dit voor Nederlands of voor PAV moet doen, want ik denk dat dat voor beide vakken wel interessant kan zijn.

Voor een bepaald opleidingsonderdeel heb ik hier al een stukje over geschreven. De bedoeling was dat we een essay schreven, dit aan iemand doorstuurde die zijn opmerkingen noteerde en je dan met die opmerkingen aan de slag ging. Het eindresultaat zag er als volgt uit: (de rode tekst bevat de opmerkingen van mijn ‘kritische vriend’, de groene tekst heb ik weer geschreven als antwoord op die opmerkingen). De opdracht op zich vond ik redelijk lastig moet ik zeggen.

Tablets in de klas Ja of neen?

Tablets zijn een dagdagelijks iets geworden voor de jongeren. Het is een nieuwe technologie die overal opduikt en die iedereen wel kent. Iedereen zal het concept wel kennen, maar ga er niet van uit dat iedereen er mee overweg kan. Er zullen zeker jongeren zijn die niet met een tablet kunnen werken. Wel denk ik dat het aantal ‘tablet-dummy’s’ met elk jaar kleiner wordt. Elke reclame die we tegenkomen wordt begeleid door een te scannen vierkantje waardoor je meer informatie krijgt. Dit gebeurt via tablet of smartphone. Het zit bijna in onze vingers gebakken. Zie voorgaande opmerking. Indien ik zou merken dat een leerling toch niet zo vertrouwd is met de tablet, dan zal die de gepaste begeleiding krijgen om het toch te leren kennen.

Jammer genoeg heeft niet iedereen een tablet in zijn bezit thuis omdat het nog steeds duur in aankoop is. Dat is een terechte opmerking. Op die manier kan het gebruik van tablets de diversiteit in je klas heel duidelijk maken. Dat kan een positief gegeven zijn als je er goed mee omgaat. Het kan echter een negatieve ervaring worden voor de jongere(n) als de klas in zijn geheel niet op een correcte manier leert om te gaan met deze diversiteit. Het is binnen je onderzoek misschien wel interessant om ook daar even kort bij stil te staan. Hoe werk je met tablets zodat elke leerling in de klas een optimaal leerresultaat bereikt? Wat als tablet-experts en tablet-dummy’s in één klas zitten? Ik zou er dan ook voor zorgen dat de school deze tablet ‘uitleent’ zodat niemand zijn eigen tablet moet meebrengen. Als iedereen een tablet ‘leent’, valt de diversiteit van wie heeft zijn eigen tablet minder op. Ook zou ik ervoor opteren om met verschillende niveau’s van applicaties te werken zodat de experts zich niet ondergewaardeerd voelen en de dummy’s overschat.

Dit is voor scholen nagenoeg niet anders waardoor het voorstel om tablets te integreren in de klas afgeketst kan worden. Er zijn verschillende scholen die een ‘tabletkoffer’ hebben voor gedeeld gebruik. Maar zoals je opmerkt niet alle scholen. Met je onderzoek kan je die scholen misschien alsnog over de streep trekken. Ook wordt de vraag gesteld wie er voor de reparatie gaat opdraaien als zo’n tablet niet correct gebruikt wordt. Dat is denk ik zeker een groot probleem. Dat heb je ook met de schoolcomputers. Je kunt misschien onderzoeken hoe scholen omgaan met dit probleem bij hun schoolcomputers. Er kunnen zo misschien al enkele tips naar voor komen die toepasbaar zijn voor tablets. Via mijn bachelorproef zal ik proberen om zoveel mogelijk scholen de voordelen van het gebruik van een tablet in de klas te overtuigen. In samenspraak met de andere leerkrachten, de leerlingen zelf en de directie kan er over het reparatieprobleem ook al iets gezegd worden. Potje breken is potje betalen?

Om deze problemen te kunnen aanpakken is een grondige marktstudie nodig. Welke tablets worden aangeboden aan welke prijs? Hoe zit het met de dienst na verkoop? Uiteraard moeten er ook duidelijke afspraken gemaakt worden over wie de tablet-koffer mag en kan gebruiken en hoe dat zal gebeuren. Dit is dus een werk van lange adem, want zo’n marktstudie kan algauw veel tijd in beslag nemen. (Prijzen vergelijken, informatie en advies inwinnen, wachten op feedback van allerlei verschillende partijen.)

Veel zal ook afhangen van hoe de ingesteldheid van de betrokken partijen is. De leerlingen zullen er maar al te graag mee aan de slag willen dat denk ik ook, maar ik zou eerder zeggen dat de meesten er zeker mee aan de slag willen, er zullen denk ik enkelen zijn die het niet graag zullen doen, maar net zo goed gaan er leerlingen zijn die zich onzeker voelen en er niet graag mee werken. Leerkrachten zullen misschien iets terughoudender zijn, om nog maar te zwijgen over de directie. Ik denk dat er inderdaad veel leerkrachten en directie sceptisch kijken naar tablets in de klas, maar zijn er ook niet al veel leerkrachten en directies die hierin heel progressief zijn? En de sceptici hebben ook hun redenen om tegen te stemmen. Het is belangrijk alle voordelen tegenover de nadelen te plaatsen. Formuleer daarna zelf een conclusie zonder vooroordeel. Veel praten en beargumenteren zal dus nodig zijn en is niet op vijf minuten geklonken. Daarom wil ik tijdens de bachelorproef alle partijen aan het woord laten om een sluitende conclusie te kunnen trekken zonder iemand voor de borst te stoten.

Maar misschien is het net wel leuk om van deze leuke, nieuwe ontspanningsmogelijkheid iets te maken waarmee we aan de slag kunnen in de klas? Daar ben ik ook van overtuigd. Aangezien niet elke jongere dit in huis heeft (daar mogen we nooit vanuit gaan) kan dit een leuke manier zijn om hier kennis mee te maken. Het is ook eens iets anders dan met krijt en bord te werken en al zeker dan iets noteren op een stuk papier in een werkboek. Alles wordt veel interactiever. En via bepaalde platformen kan je ook alle leerlingen dwingen deel te nemen aan de les. (vb. iedereen moet verplicht antwoorden op een bepaalde vraag, want de leerkracht kan dit snel nagaan op eigen tablet) Voor de leerkracht kan het ook handig zijn om zo’n tablet te koppelen aan een beamer waardoor de leerlingen exact kunnen volgen wat er moet gebeuren. Ook hoeft er dan niet meer geïnvesteerd te worden in aparte computerlokalen, Daar had ik niet aan gedacht, maar je hebt wel een punt. Het is waarschijnlijk goedkoper om tablets voor een hele klas te kopen dan om een hele klas uit te rusten met vaste computers.  maar wel in de tablets natuurlijk. Voor dit punt is uiteraard ook een kosten-baten-analyse vereist en deze zou ik graag maken.

Elk gestaafd argument is goed genoeg om de directie toch proberen te overtuigen en stimuleren om mee in dit project te stappen. Zo denk ik bijvoorbeeld aan de (zelf)ontplooiing van de leerlingen, de variatie in werkvormen waardoor de motivatie groot genoeg blijft en het feit dat de leerkracht ook verplicht wordt om na te denken over hoe dit geïntegreerd kan worden in de klas. Dit daagt iedereen uit om na te denken over hun eigen aanpak. Het is ook van groot belang dat het financiële plaatje goed wordt toegelicht, want door al de bezuinigingen zal hier niet licht overgegaan worden.

Misschien is het ook ‘gevaarlijk’ voor de afleiding die ermee kan ontstaan, want het internet is dan onbeperkt toegankelijk. Deze internetverbinding moet dan wel vlekkeloos kunnen verlopen wat niet altijd het geval is. Bestaan er educatieve apps die gewoon gedownload kunnen worden, zodat internet niet noodzakelijk meer is. Kan je ook gewoon met Bluetooth werken? Daarom ga ik op zoek naar applicaties die offline perfect functioneren zonder dat een internetverbinding vereist is.

Daarom denk ik dat het handig zou zijn om een app te ontwikkelen die alle deelvaardigheden die in PAV aan bod komen te oefenen. De leerlingen moeten aan deze verleidingen kunnen weerstaan en spelenderwijs aan de slag kunnen met oefeningen voor taal of wiskunde. Dat is een noodzakelijke vaardigheid die ze moeten leren, niet alleen in de les. Het zal hen ook in het dagelijkse leven ten goede komen als ze leren geconcentreerd werken en daarbij kunnen weerstaan aan de ‘verleidingen’. Leerlingen moeten deze verleidingen kunnen weerstaan, want in hun latere professionele carrière zullen ze deze ook moeten kunnen mijden. Dan wordt er niet offline gewerkt, maar is alles online te vinden en zullen ze van alles moeten afblijven wat niet werk-gerelateerd is.

Uiteraard zal dit verder onderzocht worden in mijn bachelor proef. Ik ben namelijk van mening dat tablet niet uit de klas weerhouden kunnen worden. Veel hangt af van de leerkracht en zijn visie op tablets. Wie weet wordt het later in de werkomgeving een onontbeerlijk iets en worden de toekomstige werkkrachten er wel toe verplicht om hiermee te kunnen werken. We zouden dan niet goed bezig zijn door deze boot te missen.

Zelf heb ik absoluut geen ervaring met het gebruik van een tablet in de klas. Toen ik jonger was, mochten we al blij zijn dat we eens naar het computerlokaal gingen en van de 50 minuten les toch wel 10 minuten effectief op de computer mochten werken. Daarom ben ik ervan overtuigd dat dit zeer goed werkbaar is als dit goed en grondig wordt aangepakt.

 

Wat is jouw mening over tablets in de klas? Moet dit geïntegreerd worden of vind je dat dit uit de klas moet blijven? Ik ben zeer benieuwd naar jouw ideeën hierrond!

Liefs,
Me, Myself and We.

 

Nostalgie ten top

Nu het huidige academiejaar erop zit (op die tweede zit na) heb ik mij eens aan het opruimen van mijn bureau gezet. Opruimen als in: alles klasseren en beginnen prepareren voor volgend jaar, want ik heb een goed oog in die tweede zit.

Ik wil ook weggooien wat ik niet meer denk nodig te hebben. Maar alvorens ik dat over mijn hart krijg, ben ik bezig met alles in te scannen zodat ik dit digitaal kan bewaren. Je weet maar nooit of ik iets kan gebruiken voor de literatuurstudie van mijn bachelorproef. Of als inspiratie voor nieuwe lessen. Of om te zien hoe het niet moet.

Want in het schooljaar 2004-2005 heb ik ook al de opleiding leraar secundair onderwijs gevolgd. Toen moest ik nog drie vakken kiezen en ik koos als afgestudeerde in Economie-Moderne Talen voor de vakken Nederlands-Engels-Economie. Man, wat heb ik me daaraan mispakt! Was ik te jong? Heb ik het verkeerd aangepakt? Nochtans ben ik niet zo’n uitgaander geweest. Het zal wel een samenloop van vanalles geweest zijn.

Vrijheid, blijheid, nieuwe mensen leren kennen, volwassen worden, breken met mijn toenmalig lief… Eigenlijk is zo’n beslissing van een verdere studiekeuze toch erg ingrijpend voor een achttienjarige die nog volop zijn/haar eigen identiteit aan het zoeken is? Ik ben er zeker van dat iedereen dat voor zichzelf moet uitmaken, maar er gebeurt toch veel op die leeftijd, he. Ik heb het daar zo te zien behoorlijk moeilijk mee gehad.

Ach, gedane zaken nemen geen keer zeker? Maar toen ik de scans aan het lezen was, merk ik toch dat zowel ik als persoon als de algemene zaken fel veranderd zijn op die tijd. Ten eerste het computergebruik: hoeveel schreef ik nog met de hand twaalf jaar geleden!? Nu is dat quasi ondenkbaar en in onze opleiding nu wordt alles digitaal gevraagd. Ik heb zelfs handgeschreven ‘werkblaadjes’  teruggevonden! Waar was ik toch mee bezig? Ten tweede moet ik bekennen en toegeven dat mijn taalgebruik er ook op vooruit gegaan is. Zowel inhoudelijk als foutief. Hoeveel fouten schreef ik toen? En dat als leerkracht Nederlands in spe? “Alle vragen zijn beantwoordt” Stel je dat eens voor! Blijkbaar was ik in die tijd ook redelijk goed in ruzie maken met mijn mentor! Schaam-schaam-schaam…

Ach. Zo zie je maar dat elke dag een leerschool is. Elke dag leer je wel iets. En als je dan terugkijkt op de afgelegde weg, dan geef je jezelf een “speekmedaille”. Sowieso.

Heb jij de juiste keuze gemaakt toen je achttien was? Heb jij het gemakkelijk gehad met het zoeken naar je eigen identiteit, of heb jij ook je weg moeten zoeken? Heb jij spijt van de dingen die je wel of niet gedaan hebt?

hsfile_171242

Liefs,
Me, Myself and We.

Geloofsovertuiging

Ik moest voor het vak RZL in de lerarenopleiding een taak maken over de katholieke dialoogschool. Onlangs was er op Twitter een discussie over het feit dat Lieven Boeve (de nieuwe directeur-generaal van het VSKO Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs) wel open staat voor dialoog, maar dat er geen ruimte zou zijn voor “zedenleer”.

Normaal gezien hoe ik mijn mening voor mij over bepaalde gevoeligheden, maar deze opdracht wil ik toch met jou delen omdat ik er voor de  volle 200% achter sta. Ziehier de integrale tekst die ik heb ingediend met mijn mening over de dialoogschool…

In feite hoefde ik geen geloofsenquête in te vullen om te weten dat ik niet geloof in God.
Ja, ik ben gedoopt en ja, mijn kinderen zijn ook gedoopt. Maar eerder uit traditie dan uit geloofsovertuiging.

Waarom ben ik mijn geloof kwijt geraakt? Want vroeger heb ik zeker in God geloofd! Alles wat met God en Jezus te maken had,  vond ik zeer boeiend.
Ik ben mijn geloof echt kwijtgeraakt op 6 mei 2014. Daarvoor twijfelde ik al, maar vanaf die datum ben ik er meer dan ooit van overtuigd dat er geen God bestaat. Op die dag hebben onze buren hun 22-maanden oude dochtertje verloren aan een bloedziekte.

Op 1 juni 2016 hebben zij het nieuws gekregen dat hun zoontje aan dezelfde ziekte lijdt. Dus neen, als er een God zou bestaan, dan zou die zo’n jonge mensen hun kind niet afnemen en hun tweede kind ook met die ziekte opzadelen. Dus dat God je geeft wat je verdient, dat geloof ik écht niet. Ik zal dus ook nooit tot God bidden voor een goede afloop, maar rekenen op de wetenschap.

Ik heb wel respect voor mensen die wél geloven in God en heb daar zelfs bewondering voor. Ik zal dus ook nooit iets doen om hen proberen te overtuigen van het niet geloven. Zo heb ik ook respect voor mensen die in een andere God dan de onze geloven, bijvoorbeeld Allah. Moest er al een God bestaan, dan zou dat voor mij één en dezelfde persoon zijn die door iedereen anders genoemd wordt.

Vandaar dat ik zeker open sta dialoogscholen! Die zijn meer dan eens nodig. Zeker in de huidige omstandigheden waarbij de Islam misbruikt wordt door terroristen die beweren dat ze moorden in naam van Allah. Ik heb onlangs een open en eerlijk gesprek gevoerd met een moslim en die zei me dat ze in feite zelfs geen dieren mogen doden of zelfmoord mogen plegen, laat staan andere (en onschuldige mensen) meenemen in hun waanideeën.

Ik wil dus zeker meewerken aan een dialoog tussen katholieken, boeddhisten, joden, atheïsten en alle andere mensen met nog andere godsdiensten of geloofsovertuigingen om elkaars gedachtegang te leren kennen, te begrijpen en te respecteren. Het kan misschien geen kwaad om open te praten in de klas over de Islam en de moslims de gelegenheid te geven zich te distantiëren van de terroristen die hun godsdienst misbruiken. Dit om misverstanden en ruzie te vermijden.

Ik heb het gevoel dat mijnheer Boeve niet echt open staat voor te veel dialoog. Zo vind hij dat er geen plaats is voor zedenleer (de atheïsten of ongelovigen). Integendeel: ik ben ervan overtuigd dat ook deze mensen met vragen zitten over bepaalde godsdiensten (in het bijzonder de Islam die de laatste tijd zeer negatief in de actualiteit komt).

Dialoog moet er dus zeker zijn, maar met iedereen. Daarom vind ik het nog niet zo’n dom idee om maar één onderwijsnet in te voeren. Waarom zou iedereen naar het Katholieke net moeten gaan, zoals mijnheer Boeve gekscherend verklaart? “Al zwanzend zegt een zot de waarheid” wordt er bij ons al eens gezegd en aangezien volgens het gelezen interview deze verklaring van mijnheer Boeve gevolg wordt door een schaterlach, kan ik me daar wel iets bij voorstellen.

Is het daarom niet beter om helemaal van nul te beginnen? Met een open en eerlijke structuur voor iedereen, ongeacht de geloofsovertuiging? Is het echt nodig dat de kinderen in school met godsdienst geconfronteerd moet worden?
Laat alle symbolen achterwege (een kruis of hoofddoek) en maak gewoon een cleane dialoogschool en gebruik de vrijgekomen uren die voor godsdienst gereserveerd waren voor andere zaken die door de leerlingen als nuttig ervaren worden voor het latere leven.

We moesten eerst een geloofsenquête invullen via ‘kahoot’. Dat was iets heel nieuw voor mij waar ik nog nooit van gehoord had, maar wat wel interessant lijkt om eens op een andere manier aan de slag te gaan tijdens de lessen. Dus ik ga proberen dat toch een beetje te onthouden.

Geef gerust jouw mening op mijn mening, maar hou het netjes. 🙂

Liefs,
Me, Myself and We.