Barbie III

Hola! Kom maar al van je paard af jij! Ik heb je gewaarschuwd dat ik misschien een “wetenschappelijk onderbouwd” blogbericht zou schrijven over dit onderwerp, want ik vond het een zeer interessant artikel!

Eerst en vooral: Barbie door de jaren heen.
1956: De Amerikaans Ruth Handles reist naar Europa en vindt in Duitsland de inspiratie voor wat later Barbie zal worden: Lilli, een pop gebaseerd op een callgirl, voorzien van de maten die bij zo’n beroep horen.
1959: De première van Barbie, op een speelgoedbeurs in New York. Het is de eerste vrouwelijke pop die bedoeld is voor kinderen. Om diezelfde reden wordt  de pop aanvankelijk weggehoond, maar hetzelfde jaar worden er maar liefst 300.000 stuks van verkocht.
1963: Controverse  wanneer een Barbie-pop op de markt komt met als accessoire een dieetboek met als titel: ‘Don’t eat’.
1973: Een dokter-Barbie komt op de markt als deel van en serie Barbie-poppen die verschillende beroepen uitbeelden. Duizenden kinderen spelen plots doktertje, en raken daar niet voor in de problemen.
1980: De eerste multiculturele Barbies, met andere huidskleuren dan sneeuwwit, zien het levensecht. Critici zijn echter niet overtuigd: de poppen hebben immers nog altijd dezelfde blanke gelaatstrekken als voorheen. Michael Jackson laat weten niets te snappen van de hele commotie.
1986: Een nieuwe lijn Barbies komt op de markt. Elke pop beeldt iemand uit de Amerikaanse geschiedenis uit. De lijn is een succes, ook al worden de poppen aan 68 dollar per stuk verkocht.
1987: Regisseur Todd Haynes, toen nog universiteitsstudent, maakt een kortfilm over muzikante Karen Carpenter, die overleed aan de gevolgen van anorexia nervosa. Haynes gebruikt in zijn film Barbie-poppen om Carpenter te vertolken , waarmee hij het marketingprincipe dat élke publiciteit sowieso goeie reclame is, in één moeite op de helling.
2000: Slecht nieuws voor Mattel wanneer een ex-werknemer de Bratz-poppen boven de doopvont houdt. De hippere poppen zijn binnen de vijf jaar 2 miljard dollar waard, en happen pijlsnel een aanzienlijk deel weg van het marktaandeel van Barbie.
2004: Barbie, sinds 1961 gehuwd met Ken, is voortaan een gescheiden vrouw. Barbie krijgt het huis, Ken de roze sportwagen. Zeven jaar later zullen de twee hun huwelijk alsnog redden.
2012: Het Oekraïnse model Valerie Lukyanova raakt bekend als ‘de menselijke Barbie’, en bijnaam die ze te danken heeft aan haar gelijkenis met de pop. Ze geeft toe dat ze wel degelijk borstimplantaten heeft, maar dat de rest van haar lichaam natuurlijk is. Ook Jeff  Hoeyberghs beweert van niets te weten.
2015: De doorbraak van het gewelfde lichaam in de populaire media. Modehuizen pakken uit met grotere maten, voormalige stijliconen als >Barbie worden op de korrel genomen in de popmuziek, en Kim Kardashian haalt wereldwijd de pers door op de cover van een Amerikaans tijdschrift te figureren naast haar omvangrijke en ontblote achtersteven, die de hoofdrol opeist en daarbij geen tegenspraak duldt.
2016: Mattel, dat steeds meer met dalende verkoopcijfers en veranderende schoonheidsidealen te kampen heeft, neemt een beslissing die ooit ondenkbaar geacht werd, en wijzigt het onaantastbare uiterlijk van de Barbie-pop. Voortaan zullen er drie nieuwe versies van Barbie op de markt komen, elk met een ander lichaam.

Ik wil in feite gewoon bewijzen dat Mattel al veel watertjes heeft doorzwommen en altijd het centrum van menig discussie geweest is. Er zijn altijd voor- en tegenstanders geweest. Zijn mijn ogen opengegaan na het lezen van dit interessant artikel. Zeer zeker!

“Hallo, ik ben een dikkerd. Dik, dik, dik.” Een 6-jarig meisje dat voor het eerst een ‘curvy’ Barbie in handen heeft gekregen in de testruimte van Mattel, verleent haar eigen  stem aan de pop. Haar speelkameraadjes lachen zich kapot.
Dit kan toch nooit de bedoeling zijn van een project als dit! Het kan toch niet de bedoeling zijn dat een kind haar eigen zelfbeeld ondermijnt en daarin gesteund wordt door een speelgoedreus als Mattel en haar eigen speelkameraadjes!

Een beetje verder in het artikel staat dan weer dat kinderen niet zomaar het woord ‘dik’ in de mond durven nemen. Het mag pleiten voor de campagnes tegen pesten op school dat geen enkel kind het  woord ‘dik’ zomaar in de mond neemt, maar toch: de nieuwe Barbie omarmen doen ze nog niet echt.

Als je het hele artikel graag eens wil lezen, den verwijs ik je graag naar de Humo van 9 februari 2016. Ik vond het zeer boeiend en ben het  standpunt van  de tegenstanders ook beginnen begrijpen. Waar een artikel dat gelezen wordt in het kleinste kamertje al niet goed voor is…

Heb jij het artikel gelezen? Of heb je dat stilletjes aan je voorbij laten gaan?

Liefs,
Me, Myself and We.

Barbie II

Gisteren heb ik mijn mening gegeven over de nieuwe Barbiepoppen. Mijn eigen persoonlijke mening. Ik ben trouwens zeer blij geweest met je reacties! Ik heb er zelf om gevraagd. Wat ik iets minder leuk vind is dat ik op andere sociale media als “dom persoon” word beschouwd net omdat ik mijn mening gaf en ik dit een goed idee vond.

Na jouw opbouwende kritiek op mijn mening ben ik nog eens gaan nadenken. Heb je het trouwens goed gelezen? In mijn bericht van gisteren stond al dat ik mijn bedenkingen had dat als ze dit voor Barbie doen ze dit dan moeten doortrekken voor al het speelgoed. Of heb je daar over gelezen? Soit.

Gisteren is LEGO trouwens ook met iets nieuws op de markt gekomen.

image

Een baby en rolstoelpatiënt. Willen we hiermee (tiener)zwangerschappen of rolstoelgebruik aanmoedigen? Uiteraard niet! Maar ook hier komt er stilaan een weerspiegeling van de realiteit. En ik vind dat alleen maar positief!

Als je niet te spreken bent over de veranderingen bij Barbie, wat is dan je mening over de vervangingen bij LEGO?

Liefs,

Me, Myself and We.

Barbie

Ik ben zelf een meisje en wilde vroeger doodgraag alles van Barbie hebben. Hoe rozer, hoe liever ik het gewild zou hebben. Uiteindelijk had ik 1 of 2 Barbiepoppen en je wilt niet weten hoe fier ik daarop was! En toch vond ik het nog niet genoeg. Ik wilde alles: het huis, de auto, Ken…

Enfin, ik kreeg het niet.

Neem ik dat mijn ouders kwalijk? Neen, hoor! Misschien op dat moment wel, maar ondertussen ben ik allang tevreden dat ik niet altijd alles kreeg wat ik wilde. Hoe verwend zou ik dan geweest zijn!?

Je weet toch dat die Barbiepoppen niet realistisch zijn? Je weet toch dat die taille dodelijk smal is? Dat als ze in het echt zou bestaan ze omvalt door de véél te grote borsten? Dat haar voeten niet plat te krijgen zijn door die hoge hakken die ze altijd draagt?

Er zijn zelfs echte meisjes die als Barbie door het leven willen gaan. Plastische chirurgie to the rescue! Hoe zot kan je zijn? Zou jij zover gaan om je ‘doel’ te bereiken? Ik vraag me trouwens af wat echte mannen hiervan vinden. Want echt mooi is dat in het echt niet, he.

Wat ben ik blij om vandaag in de krant te lezen dat er nieuwe Barbiepoppen zijn uitgekomen vandaag. Barbiepoppen die dichter bij de realiteit liggen. HALLELUJAH!

Aanschouw: de nieuwe Barbiepoppen.

CZ0QzCyWQAEiv1R

Ikzelf ben grote fan van de nieuwe poppen. Eindelijk is het doorgedrongen bij de fabrikant. Maar langs de andere kant vind ik het vreemd dat fantasie zo afgestompt moet worden. Want dat is het uiteindelijk wel: fantasie.

Moest ik zelf een dochter hebben, denk ik wel dat ze hiermee zou mogen spelen, zowel met de oude als de nieuwe poppen. Ware het niet dat ze zo verschrikkelijk duur zijn! Voor mijn zonen ben ik niet van plan dit bewust in huis te halen, maar als ze ergens komen waar ze Barbie hebben en ze spelen ermee, dan zal ik ze ook niet tegenhouden.

Wat vind jij van deze evolutie? Speelt je dochter al met Barbiepoppen? Zoja, vertel je haar dan dat dat figuurtje niet realistisch is? Zo niet, waarom niet?
Moest je een dochter hebben, zou je haar dan met Barbie laten spelen? Of speelt je zoon met Barbie en koop je dat bewust voor hem?

Liefs,
Me, Myself and We.