Let’s kick some ass in 2018 !

2018 is al goed op gang. De jaarwisseling hebben wij rustig gevierd. Ik denk dat we rond halfdrie in ons bed lagen. Op het gemakje, toch? Samen met de buren lekker eten, de kindjes die samen spelen, iets drinken, beetje zot en onnozel doen, maar toch nog ernstige gesprekken. Voor mij hoeft dat niet meer te zijn.

Ik zou je gerust nog het beste willen wensen voor het nieuwe jaar, maar ik vind dat zo raar om te doen. Note to myself: volgende jaarwissel een bericht inplannen waarin dit gebeurt en die laten publiceren op 1 januari 2019.

Bon, ik ga voor mijzelf even de doelen voor het nieuwe jaar oplijsten. De dingen die ik wil doen en bereiken dit jaar:

  • een bachelorproef schrijven
  • afstuderen
  • een opkuis houden in mijn digitale foto’s en daar fotoboeken van maken

Je denkt nu misschien: is het alles? Neen, hoor. Er zijn nog veel kleinere doelen, maar mijn tijd is nu te beperkt om ze allemaal met jou te delen. Dit zijn de grootste, want de foto’s die ik moet opkuisen gaan over een tijdsperiode van minstens vijf jaar, als het niet meer is.

Ergens tussendoor wil ik ook leren handletteren en tekenen om mijn Bullet Journal mooi te krijgen. Hoewel het niet zozeer een planningsmethode is voor mij. Eerder een verzamelmethode voor alle collecties die we in huis hebben en halen. Gaande van strips over boeken naar dvd’s… Ook hou ik hier de verjaardagsfeestjes van de kinderen en de to do’s voor elk feestje in bij. Indien je meer wil zien, zal ik misschien wel eens een blogje wijden aan mijn eigen Bullet Journal.

Voor nu kruip ik terug met mijn neus in de boeken en hoop ik regelmatiger terug iets te schrijven.

Wat zijn jouw doelen voor het nieuwe jaar?

Liefs,
Me, Myself and We.

Het studentenleven

Het studentenleven… Ik heb er nooit deel van uitgemaakt en zal dat ook nooit doen. Hoe kan het ook anders? Ik heb thuis twee koters rondlopen. Ik kan het me niet permitteren om nog naar fuiven te gaan tot een kot in de nacht.

Neenee, ik ben een zelfbewuste studente. Ik maak mijn taken (nipt) op tijd. Maar het zijn er zo veel. Ik combineer in het eerste semester 5 opleidingsonderdelen. Dat wil zeggen dat ik minimum 15 grote opdrachten moet maken, plus dan nog alle vaardighedenassessments. En ook nog de tussentijdse opdrachten van in de klas. Want ja, ik ga nu ook effectief naar de les.

Ik moet wel bekennen dat ik dit relatief leuk vind. Zo word ik al eens met de leerstof geconfronteerd en hoor ik alles al eens. Ik ben er nog gemotiveerder door en wil het écht tot een goed einde brengen.

Maar langs de andere kant: ik ben ook wel een uur onderweg naar ginder of naar huis. Ik zit dus minstens twee uur in de auto om naar school en terug thuis te geraken. Als de lessen tot 17u45 duren, ben ik niet voor 19 uur thuis. Als de lessen om 8u30 beginnen, moet ik om 7uur de deur uit zijn én sta ik op om 5u30. Eén dag in de week, de woensdag, starten de lessen om 8u30 en eindigen ze om 17u45. Dus… Ik zie de kinderen niet zo veel meer.

Gelukkig hebben we fantastische (schoon)moeders die gerust één dag in de week willen komen oppassen en de kinderen van school willen gaan halen. We hebben ook een babysit die dit wilt doen. Op die manier eten de kinderen op tijd en moeten Het Ventje noch ik ergens onderuit muizen of ons opjagen. Ik denk dat de (schoon)mama’s niet half weten hoe dankbaar ik hen ben. Want het is dankzij hun hulp dat ik mij volledig kan gooien op mijn studies.

Ik ben ook weer met vanalles tegelijk bezig. Een opdracht voor PAV werk ik uit zodat ik die tijdens mijn lessen voor mijn Bachelorproef ook kan gebruiken… Twee vliegen in één klap noemen ze dat dan. En de weekends… Tjah… Dit weekend wordt een werkweekend. Maar anders probeer ik zo veel mogelijk in de week te doen.

Ik merk wel dat ik geen 20 meer ben en dat ik kinderen heb, want ik ben op vrijdag zo moe. Mentaal wordt er veel van me gevraagd. Het vroeg opstaan, het laat doorwerken… ’s Nachts nog eens uit bed gezet worden door één van de twee knappe zonen. Ik voel het wel.

Volgende week begint mijn observatiestage. De week daarna begin ik aan mijn stagelessen. Ik kan onmogelijk uitleggen hoeveel zin ik erin heb en hoe had ik ernaar uit kijk om les te geven. Ken je het gevoel dat je je hart volgt? Dat gevoel heb ik echt wel.

Hoe gaat het eigenlijk met jou? Heb je ook soms het gevoel dat je nogal veel hooi op je vork genomen hebt? Want dat gevoel heb ik wel, hoewel ik er mij ook van bewust ben dat het nu in rechte lijn naar mijn diploma zal leiden. Daar trek ik mij aan op.

Blijkbaar ben ik niet de enige die een evenwicht zoekt tussen studeren en gezinsleven. Ik mag me dan nog gelukkig prijzen dat ik voorlopig niet hoef te werken, maar dat is ook ooit anders geweest. Kim doet ook haar eigen ding om een goed evenwicht te vinden. Een straffe madam vind ik haar.

Liefs,
Me, Myself and We.

Countdown…

Nog een maand en we trouwen. Nog exact 1 maand! Wat gaat de tijd toch snel…

We hebben nog wel het één en ander te regelen. Zo gaan we dit weekend de locatie voor de foto’s in orde proberen brengen, gaan we de lunch voor de suite regelen. En verder moeten we nog een openingsdans vinden en muziek voor tijdens de ceremonie.

Voor de rest is alles wel klaar. Mijn trouwjurk hangt al bij mijn ouders thuis. Het kostuum van Het Ventje is ook bijna klaar. De trouwringen liggen klaar bij de juwelier. Mijn juwelen zijn vandaag binnen gebracht om te maken zodat ik die dan kan aandoen. Ik heb ook prachtige kousen gevonden vandaag en ben vollebak bezig met het oefenen van lenzen dragen. Het begint goed te lukken, ja! De uitnodigingen zijn ook de deur uitgeraakt. De taart is ontworpen en wordt gemaakt naar onze wens. De DJ en de fotograaf hebben ook nog niet afgebeld. Wat een pak van ons hart is.

Ondertussen moet ik ook nog taken maken voor school en beginnen studeren voor mijn examens. Ik heb ook niet stilgezeten door mijn stage Nederlands. Ik wist heel even niet meer waar mijn hoofd stond. Vandaar ook – en omdat Het Ventje via een collega van hem kan meegenieten van mijn blog en dat niet zo heel tof vindt – dat het hier zo stil is geweest. Niet dat ik mij daarvoor verontschuldig, maar prioriteiten stellen heet dat.

Met de kinderen gaat ook alles heel goed. Binnenkort wordt onze oudste al 5 jaar! De voorbereidingen voor zijn feestje zijn ook al aan de gang. Heb jij trouwens een idee voor leuke buitenspeelspelletjes met een hoop kinderen? Ik denk aan 1,2,3 piano, schipper mag ik overvaren (maar hoe gaat dat verder?), zakdoek leggen, hinkelen…

Hoe gaat het in feite met jou?

Liefs,
Me, Myself and We.

En plots zijn we maart …

Mijn vorig berichtje is al van een hele poos geleden, maar er is zoveel gebeurd intussen dat ik er voor mezelf eens nood aan heb om alles op een rijtje te zetten… Ondertussen heb ik al overal #40dagenbloggen zien opduiken. Leuk initiatief, maar ik kan nu al niet meer volgen.

Ik zal eens vertellen wat er allemaal gebeurd is…

Op 1 februari kreeg ik telefoon met de vraag of ik die dag kon beginnen werken in een school op 3km van ons huis. Ideaal! Maar ik heb mijn diploma nog niet en daarbij: het was pedagogische studiedag in de school van Mauro, dus ik kon die dag sowieso niet beginnen. Dit werd me trouwens via mijn voicemail gevraagd, samen met de vraag om terug te bellen wat ik dan ook deed, maar zonder gevolg.

Op donderdag 2 februari kreeg ik opnieuw telefoon. Ik legde uit dat ik echt wel had proberen terugbellen, maar zonder gehoor. Plots viel de ‘frank’: ze was vergeten een nummer achter te laten en op de vaste lijn antwoordt ze niet gemakkelijk op woensdagnamiddag… Soit: ik werd uitgenodigd voor een gesprek. Maar het was bijna einde schooltijd voor Mauro en onvoorbereid stuur ik die niet graag naar de opvang. Ik legde dit dan ook uit en kreeg prompt te horen: breng je kinderen maar mee. Dus donderdag zat ik om vier uur aan het bureau van de directrice van dat centrum, met twee kinderen in mijn kielzog en met mijn agenda in de aanslag.

Zou je zo snel mogelijk, als in morgen, kunnen starten bij ons op het leerlingensecretariaat? Ik heb open kaart gespeeld en gezegd dat ik dat wel wou doen, maar dat ik al veel stage had ingepland in het kader van mijn opleiding. “Geen probleem! Zet er niks nieuws bij en we passen daar wel een mouw aan.” Mijn stage PAV gaat door binnen dezelfde scholengroep als waar ik werk. Mijn stage voor Nederlands gaat door in een andere school en heb ik verzet tot na de paasvakantie.

Dus op vrijdag 3 februari ben ik beginnen werken. En tot op de dag van vandaag doe ik dat nog altijd met véél plezier en graagte. Het contact met leerlingen spreekt mij enorm aan. Het feit dat het ook een beroepsschool is en ik voor het vak PAV kies heeft er ook voor gezorgd dat ik zonder schrik de sprong waagde. En uiteindelijk is het een tijdelijke opdracht, tot aan de paasvakantie. Leuk voor mij ook, want zo altijd alleen thuis zitten. Het heeft zijn voor- en nadelen!

Plots was het aanpassen, want van fulltime thuis zijn naar fulltime werken. Het was weer even zoeken naar een evenwicht thuis. Ondertussen hebben we dat gevonden, maar mijn stage loopt een beetje ‘in het honderd’, organisatorisch toch. Plots heb ik geen tijd meer overdag om eraan te werken. En dat voel ik wel. Gelukkig is het woensdag gedaan. Niet dat ik het niet graag doe, maar gewoon zodat ik terug op tijd mijn bed in kan.

Ergens tussendoor probeer ik dan nog dingen te regelen voor onze trouw. Het huishouden blijft liggen, want mijn prioriteiten liggen elders. Vandaag hebben we toch kunnen kuisen. Het was hoog tijd! Straks ga ik nog twee lesuren van 100 minuten voorbereiden en dan kan ik met een gerust hart gaan slapen.

Mijn docent waarvoor ik morgen normaal een opdracht klaar moet hebben, heb ik ook gemaild om te zeggen dat ik er niet klaar mee ga geraken. Ik hoop dat hij mij begrijpt… Ik wil niks afgeven waar ik niet tevreden mee ben. Dat is voor niemand fijn, dus ik heb een beetje respijt gevraagd tot volgend weekend. Dat valt nog mee, he?

Voor de rest gaat alles hier zijn gangetje. Alles loopt goed. De kinderen groeien als kool. De trouw nadert met rasse schreden. Carnaval in de carnavalsstad bij uitstek hebben we niet meegevierd door een zieke Ilian. Ach ja… Het is een beetje druk, maar we kunnen daar wel tegen.

Ik ga proberen weer wat meer structuur te brengen in mijn blog. Maar voorlopig heeft ons gezin het meest nood aan structuur.

Hoe gaat het in feite met jou?

Liefs,
Me, Myself and We.

Het nieuwe jaar

Ik ben het nieuwe jaar een beetje in mineur gestart… Op oudejaarsavond zelf ben ik behoorlijk ziek geworden van de drank. Voor je nu denkt dat ik een alcoholiste ben: neen, dat is het niet. We zijn begonnen met een glas cava als aperitief. Nadien hebben we een glas gin tonic gedronken. Tijdens het eten een glas witte wijn. Van mijn rode wijn heb ik eens geproefd, maar niet uitgedronken. En na middernacht terug gin tonic. Die laatste is mij zo slecht bevallen dat ik bijna moest gaan overgeven… Ik voelde mij slecht! Ongelooflijk! Ik denk dat ik gewoon teveel gemengd heb…

De woensdag na nieuwjaar werden we verwacht bij vrienden om nieuwjaar te vieren en nieuwjaarsbrieven te lezen. Ook daar kreeg ik een gin tonic voorgeschoteld die mij ook niet zo goed bevallen is, maar nog niet zo erg als met oudjaar. Ik begon me daar gewoon slecht te voelen… Spierpijn over heel mijn lijf, een lelijke hoest, koorts… Ik had het allemaal.

De maandag nadien ben ik dan maar eens naar de dokter gegaan omdat ik mij nog altijd niet goed voelde. Griep in combinatie met een bronchitis werd me gezegd. Daarmee dat ik mij zo slecht voelde! Maar de examens komen eraan! Ik voelde me zo slecht dat ik heel de week nadien vooral geslapen heb. Kinderen afzetten in de crèche en de school en dan terug mijn bed in tot ik ze moest gaan halen. Geen eetlust… Soit. Ik heb al een betere blokperiode gekend…

Nog een week later ben ik nog maar eens teruggegaan naar de dokter. Mijn hoest ging niet over, integendeel. Ze bekeek me nogal bedenkelijk toen ik begon te hoesten. “Oei. Dat klink slechter dan vorige week.” Ja, waarom denk je dat ik terug ben? Nog een weekje rusten en uitzieken. En puffen en antibiotica slikken. Ik kreeg ook een briefje dat ik mijn examens niet kon afleggen. Het zou nogal wat zijn om voor mijn docenten te zitten en een hoestbui te krijgen waarbij ik begin te kokhalzen. Noch voor hen, noch voor mij, noch voor eventuele medestudenten zou dit fijn geweest zijn.

Ik had gehoopt mijn examenkans in juni te krijgen, maar dat is dus “tegen mijn rekker”. Ik moet alles in augustus inhalen en verlies een examenkans. Jammer, want ik heb er ook niet voor gekozen om zo ziek te zijn. Ik ben echt in jaren zo ziek niet geweest. Ach ja. Kan al eens gebeuren, he. Ik kon echt niks doen. Laat staan studeren. Jammer, maar het is nu zo.

Ik hoop dat jij jouw jaar beter hebt ingezet dan ik. Een goede gezondheid, dat is wat ik je toewens. Want je mag het draaien of keren zoals je wilt: daar valt of staat toch veel mee, he.

Liefs,
Me, Myself and We.

As we speak ~ 3

Je zou nu toch denken dat als een mens alle dagen thuis zit, dat die alle tijd van de wereld heeft om te bloggen? Niets is minder waar! Man man man. Ik weet soms zelf niet waar beginnen, want het is al midden december en de examens komen er stilaan aan.

School – stage

Mijn stage is achter de rug. Ik mocht het hebben over “de smaak” en ik werd uitgedaagd om er mijn eigen draai aan te geven. Ik heb dat dan ook gedaan. Ik moet zeggen: ik was wel tevreden met mijn lessen, maar het is nog maar eens gebleken dat wiskunde niet echt mijn ding is. Maar al doende leert men en ik heb zoveel geleerd tijdens deze stage! Ongelooflijk! De volgende keer zal ik het wel beter doen, hoor.

School – taken

Doordat ik zoveel tijd gestoken heb in mijn stage en de voorbereidingen, ben ik niet aan mijn taken gekomen. En dat wreekt zich nu een beetje. Ik ben momenteel druk bezig om alle taken nog af te werken, of beter gezegd – aan te vangen. Maar het is dan ook zo veel! Een lijst van de opdrachten ga ik je niet geven, maar neem het maar van me aan dat het veel is.

School – studeren

Daar ben ik dus gewoonweg nog niet aan begonnen. Ik hoop daar bij aanvang van de kerstvakantie me te kunnen beginnen en alle taken af te hebben. Momenteel ziet mijn ‘planning’ er als volgt uit. Op de dag zelf maak ik een inventaris van wat ik moet doen in de hoop het één en ander te kunnen afvinken. Dit overzicht wordt gemaakt op een deskplanner van de Hema. Ik vind dit wel iets nuttig. (Ik gebruik er ook zo één voor ons weekmenu. 🙂 )

img_1841

img_1842

Trouw

Op 14 december ga ik voor de 1e pass van mijn trouwjurk. Ik ga dan ook foto’s nemen die niemand mag zien, behalve de kapster/schminkster want die komt de zaterdag erop langs voor een proefkapsel en make-up. Ik ben eens benieuwd of Het Ventje mij dan wel mooi zal vinden… Voor de rest ligt het vervoer vast, zijn de getuigen gevraagd, ligt de feestzaal nog altijd vast, de fotograaf ook… En onze huwelijksreis! Momenteel ben ik ook bezig om Save the Date kaartjes te proberen maken, maar het is nog niet zo simpel. Ik wil zelf iets maken in de kleuren marineblauw en geel. Maar op de gebruikelijke website vind ik dat nu precies niet…

Kids

Die groeien als kool. Allebei. Mauro draagt sinds het begin van dit schooljaar kledingmaat 110, maar we moeten nu al 116 beginnen inslaan omdat alles te klein wordt. Ook kostelijk hoor! Soit. Ze zijn allebei wel lief, maar kunnen elkaar ook ‘den duvel’ aandoen ze. Ach ja… Dat hoort erbij zeker?

Hoe gaat het met jou? Wat wil jij nog graag weten over mij of over bepaalde zaken?

Liefs,
Me, Myself and We.

 

As we speak ~ 2

Opnieuw een as we speak, want het blijft hier stilletjes. Veel vrije tijd hebben en toch geen tijd hebben om te bloggen. Je moet het maar kunnen, he! Ik ben daar dus een krak in…

School – Nederlands

Op school is het sinds de start van het academiejaar al alle hens aan dek geweest. Door mijn ontslag heb ik redelijk snel beslist om het derde jaar Nederlands ook aan te vangen en dat heb ik geweten. Ik moest plots op twee weken tijd twee boeken lezen van Willem Frederik Hermans, bij elk boek een collage maken en proberen mee nadenken over mijn aandeel in de literaire wandeling.
Ik moet bekennen dat WF Hermans niet mijn eerste keuze zou zijn qua auteur, maar zijn beide boeken die ik gelezen heb, waren wel OK. “Conserve” en “Ik heb altijd gelijk”. Vooral dat eerste boek vond ik steengoed omdat het me niet losliet, ik zag alles voor mijn ogen afgespeeld worden als een film en werd er zelfs bijna onpasselijk van. Een Stephen King kan ermee vergeleken worden (wat dat boek betreft).
Ik heb dus die twee boeken gelezen, ben heel regelmatig (als in 1x in de week) voor deze literaire wandeling naar Sint-Niklaas gegaan. (Dan heb ik het nog niet over de monitoraten voor mijn onderwijsvakken.) Mijn auto heeft dus de laatste tijd veel kilometertjes afgelegd.

School – stage

Na de herfstvakantie ga ik observeren in het vierde middelbaar Retail (verkoop) voor het vak PAV. De week daarna ga ik daar zes uur lesgeven. Ik heb er nu al zin in! Want lesgeven in een beroepsklas is wel iets voor mij, hoewel ik altijd dacht dat Nederlands mijn grootste liefde was. Dat is het ook wel, maar PAV doe ik net iets liever omdat je daar meer ‘vrijheid’ hebt. En uiteindelijk draait lesgeven toch om de passie die je voor het vak kan tonen? Ik denk wel dat ik daar als leerkracht PAV in slaag.

School – zorg in het onderwijs

Voor dit opleidingsonderdeel moet ik een onderzoek voeren naar het zorgbeleid in mijn stageschool. Ik heb geprobeerd om aan informatie te geraken, maar er is een nieuwe adjunct-directeur waardoor alles vernieuwd zal worden en ik een afspraak moet maken om hier meer zicht op te krijgen. Ik hoop hier ook in de week na de herfstvakantie aan te beginnen. Ik heb al wel enkele reportages hierrond gezien en ik moet zeggen: interessante materie! En een doordenkertje…

Thuis

Thuis gaat alles zijn gangetje. Het huishouden kabbelt voort, de kindjes groeien als kool en zie ik veel (ik sta om 15u20 aan de schoolpoort), het huis blijft voorlopig wel effe rommelig. Maar nu de literaire wandeling voor Nederlands achter de rug is, heb ik weer meer tijd om te ademen en iets te doen in huis wat niet voor school is. Momenteel ben ik bezig met ons huis Halloween-proof te maken. Je bent een deco- en thema-madam of je bent het niet, he.

Trouw

Voor ons trouwfeest volgend jaar blijven we zo’n beetje hangen… Trouwjurk is gekozen, DJ ligt vast, fotograaf ligt vast, vervoer is gereserveerd, feestzaal ligt vast… Wat moeten we zo snel mogelijk in orde brengen? Nadenken over de ceremonie: rent-a-priest of toch een vrijzinnige beweging? De getuigen moeten ook nog gevraagd worden. Voor de rest hebben we nog heel veel werk, maar ik heb er ook het volste vertrouwen in dat dat gaat goed komen.

Sporten

Op maandag probeer ik om 20u30 naar de BBB te gaan. Lukt dat niet, dan ga ik overdag naar de fitness.
Op dinsdag ga ik naar de fitness.
Op woensdag volg ik om 20u30 Body Pump.
Op donderdag en vrijdag ga ik ook naar de fitness, net zoals op zondag.
Nu nog een degelijk voedingsschema en dat komt helemaal in orde, denk ik.

Je bent weer een beetje meer op de hoogte. Ik zou je kunnen vervelen met al dat schoolwerk, maar ga dat niet doen. Het is zo al erg genoeg.

Liefs,
Me, Myself and We.