Fictie

Op deze pagina zal ik mijn fictie-verhalen noteren. Dingen die ik graag geschreven heb, maar waar ik niets anders mee doe.

Lekken
300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal lekken – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com 

Ze zette een emmer op de grond onder het gat in het plafond. *drup* *drup* *drup* hoorde ze, telkens met een interval van tien seconden.

Na een uurtje was haar emmer vol. Ze verving hem en goot het vocht weg. *drup* *drup* *drup* hoorde ze, telkens met een interval van twintig seconden.

Ze zette zich in de zetel met een waterijsje uit de diepvries en begon dit op te eten. Ondertussen las ze ook nog een thriller van Deflo. Ze ging er helemaal in op.

Op een bepaald ogenblik hoorde ze geen *drup* *drup* *drup* meer. Ze keek op van haar boek zonder te stoppen met haar ijsje op te eten en verslikte zich stevig. Haar emmer was overgelopen!

Ze zette zich recht, verving snel de emmer en ging weer in de zetel zitten. *drup* *drup* *drup* hoorde ze, telkens met een interval van dertig seconden en meer.

Haar ijsje was ondertussen ook al op. Haar boek was nog niet uit. Ze bleef liggen lezen.

Toen ze geen *drup* *drup* *drup* meer hoorde, keek ze nog eens op. Uit het gat in het plafond kwam niets meer naar beneden vallen.

Ze ging naar boven om te kijken wat er aan de hand was. Aangekomen in de slaapkamer zag ze wat de oorzaak was. Daar lag haar man. Met een schotwonde in zijn hoofd. Hij lag op zijn rug op de grond, had het pistool genomen en zichzelf door zijn hoofd geschoten. Vandaar ook het gat in de vloer/ het plafond.

Het druppen was gestopt omdat haar man letterlijk en figuurlijk was leeggebloed.

Ze ging terug naar beneden om de laatste emmer leeg te maken en begon het gemorste bloed op te kuisen. Dit ging iets moeilijker dan gedacht want was opgedroogd.

Ze rende naar toilet en kotste haar ingewanden uit.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Twisten
300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal twisten – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com 

“Zou je nou eens je mond willen houden, mens ?!” vroeg hij.

“Neen, ik zwijg niet! Het wordt hoog tijd dat je eens naar me gaat luisteren!”

“Ik heb geen zin om naar je te luisteren! Ik weet toch al waar het over zal gaan! Je bent me beu en in plaats van dat jij me verlaat en het hier aftrapt, zoek je allerlei manieren waardoor ik bij jou zal weggaan. Maar dat zal je niet lukken, mevrouwtje!” riep hij furieus.

“Maar neen! Ik ben je nog lang niet beu. Waar haal je dat nu vandaan?” vroeg ze geschrokken.

“Ach. Geef het toch gewoon maar toe. Je zoekt me. Maar het zal niet pakken. Ik laat me niet wegjagen!” zei hij.

“Anders moet jij het maar toegeven dat jij mij beu bent? Wat denk je daarvan?” vroeg ze.

“Ach ach, gaan we weer de meelijwekkende toer op ja?” vroeg hij.

“Als het zo zit, dan ga ik eventjes naar buiten. Of ik ga dingen zeggen die ik niet meen.” Zei ze en ze vertrok.

Zij dacht: Wat is dat nu toch met hem? Waarom doet hij nu zo? Ik wou het gewoon met hem hebben over de zwangerschap en dat we stilaan moeten beginnen om de kinderkamer in orde te brengen, een naam te kiezen, een meter en peter te kiezen…

Hij dacht: Als het zo zit is het leven voor mij toch ook niets waard, hoor. De natuur gunt ons geen kind. Net dat is mijn reden om te leven. We doen niet anders dan ruzie maken. Ik heb er genoeg van! Ik maak er een eind aan!

Ze was een cadeautje gaan kopen om hem op de hoogte te brengen van haar zwangerschap.

Ze deed de voordeur open en haar hart stond stil.

Hij hing aan de trap…

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Leuteren
300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal leuteren – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com 

Op een donkere donderdagavond in een bruine kroeg in het oude stadscentrum, speelde zich het volgende af.

“Neen, ik ik heb niet te v veel pintjes gedr gedroken. HIPS. “ Hij stak zijn rechterduim in de lucht ten teken dat hij zich nog goed voelde en postuleerde zich op een barkruk.

“Yeah, right”, dacht de cafébaas. “Daarom dat je hier de hele tijd onzin zit te verkopen.” Toch schonk hij de andere man nog een glas bier uit.

“Geef er m mij nog één!” hikte de zatlap. Hij wankelde gevaarlijk op en met zijn kruk.

“Mijn ma madam he heeft me me in de steek ge gelaten… I ik weet echt ni niet waa waarom!” huilde de zatte man ineengedoken achter zijn glas.

“Ik zou het ook niet weten”, dacht de cafébaas. “Is een groot raadsel voor me.” Hij droogde op zijn doodste gemak een nieuwe reeks glazen af.

“En en dat nu jui juist op het mo moment da dat ik ha haar ten ten huwelijk wou vr vragen!” schreide de dronken man.

“Ach ja. Hij wou haar juist ten huwelijk vragen… Met een ring uit de kauwgomballenautomaat ofzo?” dacht de caféuitbater meewarig. Hij schudde zijn hoofd en glimlachte bij zoveel zatte leugens.

“K kijk eens wa wat een sch schone ring!” zei de drinker. Hij haalde een zwart fluwelen doosje uit zijn broekzak.

“Mmmm… Dat ziet er toch niet slecht uit…” dacht de cafébaas.

Het doosje werd geopend en daar stonden ze. Ze dachten een witgouden ring te zien liggen met vijf diamanten op. “Zo zoveel als de jaren da dat we sa samen waren”, lalde de dronkaard.

Maar neen.

Daar stonden ze allebei. Met hun mond vol tanden naar een leeg doosje te kijken. Alleen het rood kussentje was nog te zien.

“De trut!” riep hij opnieuw bloednuchter.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Verwaarlozen
300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal verwaarlozen – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op:http://platoonline.wordpress.com 

Ze keek door het venster en zag alleen maar groen. Overal groen. Ze waande zich in een echte jungle. Alleen was het probleem dat die jungle zich in haar achtertuin bevond. Als zij er niet naar omkeek, dan deed niemand het.

Het onkruid stond kniehoog. Voor de distels hadden de buren al klacht ingediend bij de politie, want dit is wettelijk niet toegestaan. Ze wist alleen niet waarom, maar het was nu zo. De buren werden trouwens in hun gelijk gesteld.

Ocharme zij…

Ze trok dan maar haar rubberen laarzen aan en ging naar buiten. Vooraleer ze buiten kon, moest ze eerst de spinnenwebben uit het deurgat slaan. Gelukkig zaten er – op het eerste zicht dan toch – geen spinnen in verstopt.

Ze is dan maar begonnen met het uittrekken van het onkruid. Eerst de grote stengels. Hoe meer ze uittrok, hoe meer kleine plantjes ze zag. Ze is dan maar beginnen prutsen tot uiteindelijk elk groen sprietje dat onkruid was, in haar compostbak was verdwenen.

Onderweg kwam ze van die lelijke, slijmerige, bruine en glibberige naaktslakken tegen. Ze gruwelde ervan. Ze deed ze dan in een emmer om daarna ergens weg te gooien, maar waar?

Toen ze na een paar uurtjes zwoegen iets te drinken ging halen en ze een blik wierp in de emmer met naaktslakken, stond haar hart eventjes stil. Dit kon gewoon niet waar zijn. Onmogelijk.

Alle naaktslakken waren verdwenen…

Gelukkig voor haar was het onkruid ook weg en kon ze zich gaan douchen en opfrissen. Maar voor wie moest ze het doen? Er was toch niemand die haar ging zien…

Daar zat ze dan. Moe, dorstig en vreselijk bang om die naaktslakken ergens tegen te komen waar ze zeker niet wou. Voor wie had ze die jungle aangevallen? Voor wie moest ze zich mooi maken?

Niemand …

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Spinnen
300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal spinnen – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com 

Ik keek het aan. Dat zwart beestje dat daar zo rond trippelt alsof de wereld van hem was. Oh! Wat haat ik ze! Wat haat ik ze! Die vuile beesten!

Ik keek lui vanop mijn knus plekje in de zetel naar deze creatie van de natuur.

‘Mmm… Jij wordt mijn lunch…’ dacht ik en bij het idee allee al likte ik eens langs mijn lippen.

Zwart lijfje met de acht poten trippelde snel verder. Het was net of hij voelde mijn ogen in zijn rug branden. De acht pootjes gingen afwisselend op en neer, steeds sneller en sneller.

Vanuit mijn ooghoek volgde ik hem. Hij zag er zo lekker uit. Zo groot en harig! Mmm… Nog eens een lik langs mijn lippen.

Ik zette me sloom recht en rekte me eens uit. Voorpoten vooruit, rug hol maken… Geeuw… Mmm. Zalig dutje gedaan. Ik draaide nog een beetje in het rond en het zwarte ding kwam stilletjes dichterbij. Het kwam langs me getrippeld op weg naar buiten. Daar is hij niet geraakt, jammer genoeg voor hem.

KRAB! PAK! HAP!

Slik…

‘Mmm… Heerlijk.’ Het beestje gleed door mijn slokdarm in mijn maag. Ik had onmiddellijk een voldaan gevoel, zo groot was hij!

Ik vleide me terug neer op mijn knus plekje in de zetel en ging daar verder liggen nagenieten.

Mijn baasje kwam op mijn genotsgeluidje af. “Zo’n lief beestje dat je bent” zei hij me en hij streelde over mijn kop.

Hij ging aan de kast met de terrarium staan en zei: “Tiens, waar is Sebastiaan?”

Ik richtte mijn kop op en keek naar mijn baasje. Oeps…

Het was onmiddellijk gedaan met nagenieten.

Ik ben weer uit de zetel gekomen en ben met een schuldgevoel naar buiten gestapt waar ik gras ben beginnen eten om te kunnen braken.

Sorry, baasje, sorry.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Schakelen
300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal schakelen – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/

Het lukte haar niet. Absoluut niet. Vertrekken aan rode lichten op een bergop. Hoe doe je dat toch?

“Allez! Trek je handrem op. Je gaat in eerste. Je duwt op je gas en als je voelt dat je koffer van je auto naar beneden wordt getrokken, dan los je je handrem en ben je weg zonder achteruit te bollen!”

Pffff… Het lukte haar niet. Absoluut niet.

“Maar allez, hoe komt dat nu dat ik altijd stilval?”

“Omdat je niet genoeg gas geeft. Meer gas geven!”

Ze probeerde het voor de, naar haar gevoel, driehonderdste keer. Weer viel ze stil. Ze begon te wenen, want ondertussen had ze een file van twintig auto’s veroorzaakt. En die stomme L op de achterruit hielp haar ook niet vooruit. Claxonneren en roepen en met hun gebalde vuist schudden, dat konden ze om ter best. Maar een beetje geduld uitoefenen omdat het haar echt niet lukte, neen. Dat konden ze niet.

Toen ze voor de driehondereneerste keer haar ogen had drooggeveegd, begon ze met hernieuwde moed. Handrem optrekken, naar eerste gaan, gas geven en handrem lossen als het licht op groen sprong. Ze had het gevoel dat het haar ging lukken deze keer!

“Ja, ja !!!”

Plotseling schoot de dure en grote BMW die achter haar stond te toeteren haar voorbij. Die moest rechts afslaan en had door zijn blinde woede de overstekende fietser niet gezien.

“Godverdomme! Weer en L’eke, zenne! Waarom laten ze die ook los op de baan?” foeterde hij in zijn achteruitkijkspiegel.

BOEM! KRAAK! CRASH!

“Oh shit! Mijn auto!”

Mevrouwtje werd met fiets en al over de motorkap gekatapulteerd, over de voorruit, over het dak en belandde achter de auto. De dikke BMW reed zonder schaamte maar met geblutste bumper en gebroken voorruit verder.

“Wat moet ik nu doen?” vroeg de leerlingchauffeur.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Boeien
300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal boeien – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/

“In de supermarkt kwam ik Suzy tegen, een oude schoolvriendin. Jaren is het geleden dat ik haar nog gezien heb! Ik vroeg haar dus hoe het haar tegenwoordig verging en ze begon me in geuren en kleuren te vertellen over haar schattig zoontje Jack. Die zat op haar te wachten in de auto. Heb je trouwens gezien hoe warm het was vandaag! Het was om dood te vallen van de hitte. Ik fronste dus mijn wenkbrauwen maar ging toch door met mijn boodschappen. Ach: iedereen doet toch zijn zin zeker? Wie ben ik om commentaar te geven of om het mij aan te trekken? Het was mijn kleine niet. Ze zal wel weten wat ze doet zeker?”

“Hmmm….” Knikte hij afwezig maar gaf toch de indruk dat hij luisterde.

“Toen ik buitenkwam uit de supermarkt, kreeg ik een slag van de hamer. Zo warm! Ongelooflijk! De mevrouw die na mij buiten kwam zei ‘ze hebben precies de oven toegedaan’. Zo warm! Toen ik de hoek omging om naar de auto te gaan, zag ik drie politiewagens staan. Ik vroeg mij al af wat ze daar deden maar ik durfde niet gaan kijken…”

‘Tiens, tiens, en dat voor iemand die anders niet rap genoeg haar neus in iemand anders zijn zaken kan steken…’ dacht hij denigrerend.

“Ik heb dan maar de boodschappen ingeladen en ben naar huis gekomen om nog wat tijd met jou door te brengen, he, schat. Lief, he?”

“Sjjjt!” riep hij.

Op TV: “Nieuwsflash. Vanavond werd op de parking van een supermarkt een kind bevrijd uit een overhitte wagen. De moeder was boodschappen gaan doen en liet het kind zitten. Het kind is jammer genoeg door de hitte overleden.

Mevrouw werd ook stil en met twee keken ze naar de rest van het tragische nieuws.

Doodstil en aandachtig.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Verdelen
300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal verdelen – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com

Tachtig jaar. Het is een gezegende leeftijd.

Ik wacht op mijn zoon, kleinkinderen en zelfs achterkleinzoon! Die gaan langskomen om samen met mij mijn verjaardag te vieren.

Ik hoor een auto naderen. Mijn hart maakt een sprongetje. Ik ga aan het raam staan en zie een auto voorbijrijden. Neen, het zijn zij niet… Jammer. Ik ga terug in de zetel zitten wachten. Ik kijk op de klok. Het is al elf uur. Ze gingen toch komen tegen de middag? Dan wordt het wel tijd!

Ik hoor weer een auto. Ik blijf zitten. Ik hoor die auto vertragen. Zou ik het toch proberen? Ik kijk stiekem door het venster. Ja! Ze zijn daar! Oh wat ben ik blij! Ik ga naar de voordeur en doe die open. Ze stappen uit. Ik strek mijn armen uit naar mijn zoon en schoondochter. Wat ben ik blij! Ik geef hen drie kussen. Mijn kleindochter en haar man lopen erachter. Ook zij krijgen drie zoenen. Mijn achterkleinzoon is ook van de partij. Die komt op mij afgelopen en zegt “Dikke knuffel geven!”. Mijn kleinzoon en kleindochter komen ook binnen. Ze hebben een grote doos meegebracht.

Ik ben zo gelukkig dat mijn familie zo ver komt rijden om samen met mij mijn verjaardag te vieren! We gaan aan tafel zitten met een vers gezette pot koffie. Uit de doos komt een grote taart! Tachtig kaarsjes worden aangestoken. De taart komt naar me toe, met die tachtig brandende kaarsjes.

“Blaas ze maar uit, oma. Doe een wens.” en ik blaas de longen uit mijn lijf. Iedereen applaudisseert. De taart wordt aangesneden. Iedereen krijgt een stukje. De taart is overheerlijk! Zou ik mijn wens delen met mijn familie of niet?

Na een tijdje gaat iedereen naar huis.

Voor mij de ideale gelegenheid om mijn wens te laten uitkomen…

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –