Zelfgemaakt kerstcadeau

image image

Wat kan je nu nog cadeau geven aan iemand die alles al heeft? Het wordt moeilijker en moeilijker… Ik zag op pinterest allerlei porseleinen bordjes, tasjes… passeren die een beetje gepompt werden. Ik heb daar dan ook mijn inspiratie gehaald.

Wat heb ik dus gedaan? Ik heb zeven witte porseleinen onderzetbordjes en tasjes gekocht. Ik wou er sowieso de dagen van de week opzetten, wat ik dan ook gedaan heb. Daar heb ik dan nog een klein tekeningetje van een sjabloon bij opgezet.

Daarna werd alles in de overpen geschoven et voilà! Mijn zelfgemaakt kerstcadeautje is een feit. Hopelijk is de ontvanger er blij mee…

Liefs,

Me, Myself and We.

Zes jaar

Afgelopen zaterdag waren Het Ventje en ik zes jaar samen. Omdat hij volop met de zolder bezig is en ik met zwanger zijn, hebben we het niet gevierd.

Vrijdagavond had ik mij een beetje boos gemaakt. Waarom konden we toen niet een hapje gaan eten? Een dagje te vroeg, maar daarom niet minder gezellig. Maar om één of andere reden wou Het Ventje niet.

Zaterdag heb ik dan een kaasschotel in huis gehaald. Mijn ouders waren hier ook om aan de zolder te helpen. Zij waren zaterdag 34 jaar samen, wij zes. We hebben het samen dan een beetje gevierd met die kaasschotel, maar niet helemaal zoals ik wou. Ik alleen met mijn Ventje zonder pottenkijkers en eens weg van de dagelijkse sleur die nu al een maand aansleept. We maken geen tijd voor elkaar en nu is het meer dan cruciaal dat we dat wel doen, vind ik!

Zondag heb ik niks gezegd of gevraagd. Die dag is gewoon gepasseerd.

Vandaag moesten we op controle bij de vroedvrouwen om halfzes. We passeren een frituur en ik zeg ‘ah, we kunnen hier een frietje komen steken voor ons zes jaar samenzijn’. Ventje vroeg nog: heb je geen eten misschien? Ik antwoordde ‘jawel, maar geen zin om dat klaar te maken’.

We komen terug naar huis en passeren er. Maar neen, er werd niet gestopt behalve voor onze deur. Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, maar ik mis hem. Hij is wel voor ons en onze tweede zoon bezig, maar één avondje op een maand tijd is nu toch niet teveel gevraagd, he?!

Blijkbaar wel…

Ik ga mijn patatjes afgieten en het vlees bakken… Blijkbaar het enige waar ik goed genoeg voor ben.

Sorry voor mijn gezeur. En morgen heb ik waarschijnlijk ongelooflijk veel spijt van dit blogberichtje. Ik zie nog wel of ik het al dan niet verwijder, maar ik moest mijn hart luchten.

Liefs,

Me, Myself and We