School

Het is toch niet zo heel simpel om een volwaardige bacheloropleiding te volgen in afstandsonderwijs. Let op: ik heb nooit beweerd dat het wel gemakkelijk zou zijn. Hoewel ik dacht dat het iets makkelijker ging gaan omdat mijn intrinsieke motivatie* enorm groot is.

Op mijn gezins- en sociaal leven heeft dat ook een invloed natuurlijk. Of andersom: mijn gezins- en sociaal leven hebben een invloed op mijn studies. Hoewel ik beter ben om te zeggen dat alles van mijn sociale leven op een laag pitje staat zodat ik in eerste zit kan slagen en dan de verloren tijd kan inhalen in de zomermaanden (zonder tweede zit). Maar dat kan ik dus niet zeggen. Stom, he? Ik ben zo’n doemdenker die al eens durft denken: wat nu als ik sebiet een ongeluk krijg en ik sterf daarin. Wie heeft er dan iets aan dat ik naar die persoon niet omgekeken heb? Ik mag zo niet denken, maar soms schiet die gedachte mij toch te binnen.

Op regelmatige basis vinden er in de hogeschool ‘monitoraten’ plaats. Dat wil zeggen dat wij ons naar de school begeven en een tweetal uur doorbrengen met de vakdocent en onze vragen kunnen stellen, of uitleg krijgen bij de opdrachten. Echte lessen heb ik nog nooit bijgewoond en ergens vind ik dat wel jammer. Maar financieel is het niet aan te raden om te stoppen met werken en met één loon ons gezin te onderhouden en onze lening af te betalen zodat ik fulltime naar school kan gaan. Het studeren zou beter gaan, maar die studies kosten ook veel geld. Dat bovenop de lening en ons leven met één loon? Neen, dat is onmogelijk.

Alleszins, afgelopen dinsdag was het ook weer zo’n monitoraat voor PAV. Ik vind dat zo’n boeiend vak! Ongelooflijk dat ik daar nooit eerder aan gedacht heb! Ze heeft toen uitgelegd hoe we de opdrachten moeten maken en ik moet toegeven: ik had zin om er die avond direct in te vliegen. (Ik heb dat altijd na zo’n monitoraat. Tonnen motivatie, maar als ik dan om 21uur thuiskom na een lange werkdag en zo’n monitoraat, dan zakt die moed me direct in de schoenen.)

Nu is dat ook zo: ik heb tonnen motivatie en zelfs inspiratie! Maar ik zit vast op mijn werk voor nog een klein uurtje. Dan haast ik me naar huis om de jongens op te pikken en eten te maken. Dan nog wat opruimen of strijken… Nog een beetje ontspannen met Het Ventje. Morgenvroeg weer vroeg uit de veren om om 7u42 op de trein te stappen en om 9u20 weer af te stappen in Antwerpen. We gaan met een aantal studenten een wiskundewandeling maken in de boeiendste stad van Europa (of is het de wereld?). 😉 🙂 Ik schat tegen een uur of halfdrie terug thuis te zijn. ’s Avonds dan waarschijnlijk naar de familie om de leveringen van mijn homeparty van Larelle te gaan wegdoen.

Zondag moeten we er ook weer vroeg uit, want dan zou ik graag naar mijn lieve oma gaan. Het is een dikke maand geleden dat ik ze nog  gezien heb! De tijd dat ze nog bij ons is, wil ik ze niet verwaarlozen, he. Jammer genoeg woont ze niet achter de hoek, maar helemaal in een uithoekje van Limburg, Kinrooi met name. Misschien dat we niet gaan. Dat hangt een beetje af van wat mijn ouders zeggen, want zij gaan ook. En misschien zijn we dan met te veel rond oma haar hoofd. Ach… Ik zie het mensje zo graag, he. Net zoals de rest van mijn familie (of toch het merendeel daarvan). Dus die zondag is nog een beetje afhankelijk van andere factoren. 😉

Hoe zou jij het doen in mijn plaats op vlak van studies? Zou je niet op bezoek gaan bij je oma en studeren of taken afwerken? Of zou jij wel stoppen met werken en je ten volle op je studies concentreren?

*intrinsieke motivatie is de motivatie die ik voel vanuit mezelf omdat ik dat doel (leerkracht worden) zo graag wil bereiken

Liefs,
Me, Myself and We.

Advertenties

De maand juni in een notendop

Het is schandalig lang geleden dat ik nog geblogd heb. Ik durf nauwelijks mijn hoofd nog laten zien, maar het is zo druk geweest!

Eerst en vooral had ik nog een paar taken af te werken voor 1 juni. Aangezien we op 31 mei een verjaardagsfeestje hadden voor Mauro, heb ik alles na afloop van dat feestje nog mogen maken en doorsturen. Binnen de deadline, maar ik was niet zeker van de kwaliteit van mijn taken…

Over dit verjaardagsfeestje zal ik een andere keer bloggen, inclusief foto’s. Dus stay tuned!

Op 5 juni had ik mijn eerste examen. Ik heb al mijn educatief verlof ingepland om mij ten volle te kunnen concentreren op de examens. Ik had eerst Nederlands, zowel mondeling als schriftelijk. Ik voelde me redelijk zelfzeker, maar tijdens het mondeling smolt mijn zelfvertrouwen als sneeuw voor de zon. Ik stapte daar buiten en voelde me nog kleiner dan een speldenkop. Ik kreeg als commentaar ‘je kent het wel, maar je kan er geen geheel van maken’. Ik werd in feite afgebroken voor de ogen van de andere studenten die hun examen zaten voor te bereiden. Ik ging al huilend naar huis. Dit herexamen was een feit! Ik vroeg me af hoe mijn schriftelijk was verlopen… Ik voelde mij er wel goed bij, maar in het verleden is al gebleken dat dit gevoel soms fout kon zijn.

Dan had ik RZL (Religie, Zingeving en Levensbeschouwing). We moesten hiervoor een ethische casus bespreken. Ik heb dit rap-rap gedaan na het verjaardagsfeestje van Mauro. De examenvragen hadden we op voorhand gekregen, dus die heb ik allemaal ingestudeerd. Een deel openboekexamen, de rest gesloten boek. Ik heb hier toch een weekend aan gewerkt en het examen verliep vlot.

Dan Frans. Ik heb nog nooit in mijn leven zo intensief gestudeerd! Ik wou het echt goed doen. Maar dan kreeg ik die schriftelijke examens… Sommige vragen wist ik absoluut niet (Voorbeeld: Wat is het verschil tussen l’articile partitif ‘du’ en l’article contracté ‘du’?) Andere vragen kon ik dan vlekkeloos invullen…

Tussen de twee examens Frans, had ik nog mijn portfolio voor agogische vaardigheden toe te lichten. Dit mondeling examen heb ik gewoon gekilled, of met dat gevoel stapte ik toch buiten.

Ik heb dus acht examendelen afgelegd. Ik vrees zes herexamens. Ik hoop vier…

En dan, de laatste examendag. Ik kwam hypernerveus thuis. En toen gebeurde er iets ongelooflijks! (Zie volgend blogbericht.)

En dan nu … De punten van deze examenperiode … Benieuwd?

Voor mondeling Nederlands: 8/20. -> Dit was te verwachten.
Voor schriftelijk Nederlands: 16/20. -> Huh !? Vreugdedansje is gevolgd, hoor!
Voor RZL: 15/20. -> Lag wel binnen de verwachtingen moet ik toegeven.
Voor mondeling Frans: 7/20. -> Lap, ik dacht dat dit wel goed ging zijn…
Voor schriftelijk Frans: 7/20. -> Dju.
Voor agogische vaardigheden: 15/20. -> Zie je nu wel?
Voor mondeling Frans: 1/20. -> Ja, mijn portfolio was niet af. Wat wil je?
Voor schriftelijk Frans: 6/20. -> Njah…

Aanvankelijk zag ik deze tweede zit nog wel zitten, tot ik feedback kreeg van mijn docent Frans. Ik citeer: “Je moet werk maken van een vlotter en correcter taalgebruik, zowel mondeling als schriftelijk. Het wordt een hele klus om dit allemaal in te studeren en klaar te krijgen tegen 24/8. Houd me a.u.b. op de hoogte van jouw plannen. Jouw niveau van Frans is niet echt geëvolueerd.”

Man, dit kwam als een mokerslag in mijn gezicht terecht! En dan zwijg ik nog over de feedback van mijn portfolio’s. Ik durf dit zelfs niet lezen!

Ondertussen heb ik deze commentaar laten bezinken. Ik heb ook gesproken met mijn docente Nederlands. Ik heb het gevoel dat zij me niet voor de klas ziet staan. Ze zou me precies liever in het lager zien… Ja, dag, Jan. Ik heb van allebei geproefd, maar die pubers liggen mij toch beter dan die kleinere kinderen, hoor. Vraag me niet waarom, maar dat is nu eenmaal zo.

Ik heb trouwens ook besloten om geen herexamens Frans te doen. Mijn docente Nederlands zegt met van me er niet meer moe voor te maken. Ik heb oprecht mijn best gedaan en ben niet van plan mijn zonen weer twee maand te negeren. Ik ga alleen Nederlands afleggen en daarna zien we wel.

Er staat een gesprek gepland met mijn studietrajectbegeleider alsook met een andere docente. Ik ga nogmaals van onderwijsvak veranderen, maar wil niet weer voor verrassingen komen te staan. Daarom ga ik met haar ook eens praten… I’ll keep you posted!

Deze vakantie ga ik me dus toeleggen op de poëzie van de Nederlandse taal en de verhaalanalyses van de Boektoppers 2014-2015 (als iemand zich geroepen voelt mij hierbij te helpen, want ik heb ze wel gelezen maar niet van allemaal een grondige analyse gemaakt. Anders moet ik ze nog eens lezen…) en voor de rest ten volle genieten van mijn jongens.

Mijn poëziealbum is gemaakt. Nu alleen nog herlezen en herlezen en herlezen… En dan zou ik Nederlands ook moeten killen!

Liefs,
Me, Myself and We.

Hulp gezocht

Ik ben volop bezig met mijn taken voor mijn studies. Dat is niet altijd even gemakkelijk omdat die dikke buik nu toch wel in de weg begint te zitten om lang in dezelfde houding aan een tafel te kunnen blijven zitten. Ach ja, het is allemaal  voor en goed doel. Ik wil niet weer dezelfde fout maken als vorig jaar en ik ben mij dus ook vollebak aan ‘het smijten’ zoals ze dat bij ons zo schoon kunnen zeggen.

Ik zit alleen met een klein probleempje… Ik ben op zoek, en naarstig op zoek, naar (taal)leerkrachten of leerkrachten uit het lager onderwijs die me op een paar vraagjes kunnen antwoorden. Via facebook of twitter is er weinig reactie gekomen (heb ik misschien te weinig vrienden/ volgers?) vandaar dat ik mijn kans hier eens waag. Dus ken je een leerkracht die aan mijn ‘eisen’ voldoet, speel de vragen zeker door! Ik zou ze graag dit weekend kunnen verwerken…

Hieronder vinden jullie de vragen.

1) Voor welke leeftijdsgroep en in welk(e) vak(ken) geef je les?
 
2) Heb je tijdens je eigen opleiding met portfolio’s moeten werken?
        -> Indien je hier ‘neen’ op antwoordt, dan hoef je verder niets te doen met deze vraag.
        -> Indien je hier ‘ja’ op antwoordt, graag de drie volgende vragen ook nog beantwoorden.
            –    Voor welk(e) vak(ken) heb je met portfolio’s moeten werken?
            –    Hoe heb je dat dan aangepakt?
            –    Vond je dat tijdverlies of vond je dat juist interessant?
 
3) Geef je aan je eigen leerlingen de opdracht met portfolio’s te werken?
        -> Indien je hier ‘neen’ op antwoordt, graag een woordje uitleg waarom niet.
            –    Zou je deze werkmethode in de toekomst toch in overweging durven nemen? Waarom wel/niet?
 
        -> Indien je hier ‘ja’ op antwoordt, graag de verdere vragen ook nog verder beantwoorden.
            –    Voor welk(e) vak(ken) moeten jouw leerlingen met een portfolio werken?
            –    Waarom kies je voor deze werkmethode?
            –    Verlies je niet te veel tijd met de portfolio’s na te kijken en te verbeteren?
            –    Wat is er voor jou belangrijk bij het maken van een portfolio?
            –    Zijn er bepaalde tips die je aan jonge leerkrachten zou willen meegeven omtrent het gebruik van portfolio’s?
            –    Wat weegt er bij een totale evaluatie toch nog het meest door bij jou: een reproductieve toets of een productief portfolio?
 
4) Heb je hier nog iets aan toe te voegen? Ga je gang!
 
Deze vragen werden jou gesteld als een onderdeel van mijn literatuurstudie omtrent deze evaluatiemethode. Dit dient dus voor persoonlijk gebruik en zal alleen door mij en mijn vakdocent gelezen worden. 
Ik hoop dat jullie mij iets kunnen bijleren en dat jullie mij kunnen helpen. Elke leerkracht is goed, he, of die nu in België of in Nederland lesgeeft. Het is misschien wel fijn om eens te zien hoe het in Nederland nu juist allemaal in zijn werk gaat.
Alvast bedankt voor jullie hulp en bereidwillige medewerking.
Liefs,
Me, Myself and We.