Uitbreiding

Neen! Er komt geen derde kindje aan bij ons. (Voorlopig toch.  We zijn er nog niet helemaal uit of we het hierbij laten…) Ik heb mijn pagina’s op mijn blog een beetje uitgebreid. Ik heb er eentje toegevoegd.

In plaats van alles op losse papiertjes te schrijven in de hoop dat Het Ventje die weet liggen als iemand een cadeautip vraagt maar die ik toch altijd kwijtraak, heb ik hier een pagina toegevoegd met mijn verlanglijst voor boeken. Ik ben nog aan het denken of ik er een soort ‘boekverslag’ van zou schrijven, van die boeken.

Want ik heb nog andere pagina’s ook. Een ‘about’ wat voor zich spreekt. Een ‘jeugdboekenbibliotheek’, met boeken die ik lees in functie van mijn opleiding. Ik moet van die boeken altijd een verhaalanalyse maken. Misschien moet ik die hier dan ook maar eens beginnen zetten. Misschien kan ik daar nog iemand mee van dienst zijn. Ook heb ik nog een ‘volwassenbibliotheek’ voor als ik tussen de soep en de patatten tijd heb om te lezen voor mezelf. Het is dus de bedoeling dat de boeken van mijn verlanglijst naar mijn ‘volwassenbibliotheek’ verhuizen.

Liefs,
Me, Myself and We.

Hoe doen anderen dat toch?

Ik zie de ene na de andere megatoffe blog voorbijkomen. Ik heb er een paar ‘heldinnen’ tussenzitten, alleen weten ze het zelf nog niet. Ik vraag mij alleen af hoe zij aan zo’n leuke layout komen, zowel op hun blog als hun instagram. Hoe zij zoveel volgers kunnen trekken. Hoe zij zoveel boeiende dingen weten te vertellen.

Voor de geïnteresseerden, ik heb het over:
Sarah, mama van Cis en Vin (hoe cool zijn die namen?) met de meest prachtige foto’s op Instagram, volgens mij een madam die gewoon haar hart volgt en waar ik naar op kijk.
Marion, een vrolijke meid (of zo oogt ze toch) die over alles durft schrijven en waar ik veel respect en bewondering voor heb, ze gaat geen enkel onerwerp uit de weg.
Carrie, wiens blog ik heel fel heb zien evolueren en waarvan ik het gevoel heb dat ik ze irl ken.
Lilith, die me – zonder dat ik wist wie ze was – meteen aansprak door haar speciale naam. Die is namelijk dezelfde als dat van mijn metekindje…
En dan heb ik er nog een heleboel andere die ik volg en die jullie in het rijtje hiernaast ook eens kunnen gaan bezoeken.

Ik voel me in het niets verdwijnen… Ik wil me ook ‘opwerken’. Ik wil opvallen. Maar hoe doe ik dat zonder te kopiëren? Zonder te irriteren? Mijn instagram staat bol van de kleuter – en babyspam. Maar vinden jullie dat wel leuk?

Ik denk dat ik eens het blogboek moet gaan aanschaffen. Misschien kan die godin (dit is Lilith van hierboven trouwens) me het één en ander bijbrengen…

Ik voel me tegenwoordig meer een lurker…

Liefs,
Me, Myself and We.

Laatste keer

laatste keer

Hierbij hebben we de eerste ‘verplichte’ blogspot.

Maak een lijst met de laatste keren.

De laatste keer dat je moest huilen: dat zal in november 2013 geweest zijn. Mijn grootvader is toen voor de eerste keer in het ziekenhuis opgenomen doordat hij dingen uitstak waar hij zich niet meer bewust van was door zijn dementie. Hij was toen 83 jaar, ondertussen 84. Hij stelt het nog altijd niet heel goed en de dag dat hij ons verlaat kan vandaag of morgen zijn, maar evengoed binnen vijf jaar… Enfin. Ik zag hem dus in dat ziekenhuis bed liggen en hij was gefixeerd aan zijn buik. Hij was dus vastgebonden. Ik kan jullie verzekeren dat dat absoluut geen pretje was om hem zo te zien liggen. Het brak letterlijk en figuurlijk mijn hart en ik heb toen geweend vanuit het diepst van mijn hart. In mei dit jaar, op de crematie van ons buurmeisje, heb ik ook gehuild, maar precies iets minder ‘gemeend’ dan toen… Bizar eigenlijk.

Het laatste gerecht dat je klaarmaakte: ik kook elke dag! Gisteren was het gewone kost eigenlijk. Patatjes met gestoofde worteltjes en voor Het Ventje gehaktburger, voor mij een gepaneerde kipfilet met ham en kaas vulling. Maar zondag heb ik iets meer mijn best gedaan. Steak met een champignongroomsausje en pommes duchesses. Mmmmmmmm… Ik bestel op restaurant zelden nog champignonroomsaus omdat ik de mijne véél lekkerder vind! Vanavond staan er weer patatjes op de menu, met groentenmix uit de diepvries (boontjes, erwtjes, worteltjes en maïs) en kaasburgers voor Het ventje en weer zo’n kipfilet voor mij.

Het laatste boek dat je las: goh. Ik lees in feite constant. Het laatste dat ik las was Zijde van Alessandro Baricco, een boektopper van uitgeverij Van In voor de derde graad. Over een Fransman die in 1861 voor de eerste keer naar Japan vertrok om zijderupsen te gaan kopen. In die tijd bestonden er nog geen vliegtuigen. Zo’n reis duurde toen veel langer dan nu. Het was wel een speciaal boek. Waarom lees ik nu jeugdboeken? Allemaal voor mijn droom, jongens! Het wordt nu eenmaal van ons verlangd om die te lezen in het kader van onze opleiding.
Momenteel ben ik Rusteloos Land van Belinda Bauer aan het lezen, ook een jeugdboek. het sleept me helemaal mee!

De laatste site die je bezocht: de website van Van In. Om mijn vorige vraag te kunnen beantwoorden…

Het laatste waar je trots op was: de schoppende baby in mijn buik en de knuffelachtige peuter thuis. Ons huisje dat gisterenavond helemaal proper en opgeruimd was toen ik ging slapen. Ach: de kleine dingen thuis, waar alles in feite om draait.

Liefs,

Me, Myself and We.

Zot project

Ik kom er weer niet toe om dagelijks te schrijven. Wekelijks zal ook moeilijk worden. Daarom ga ik proberen mee te doen met een projectje. Lilith (aka Kelly) heeft een geweldige blog! En ze heeft een blogboek geschreven! Ik moet het nog wel bestellen om te lezen… Maar later meer daarover.

Wat ik al wel weet, is dat er in het boek 120 bloglijstjes staan. Nu zijn er nog een heleboel andere bloggers die al die bloglijstjes gaan afwerken. Ik heb de eerste post gezien en ga er ook over bloggen.

Morgen. Als ik minder moe ben.

Ik ga ook proberen vanavond het boek te bestellen. Ofwel ga ik vrijdag naar onze stad en ga ik daar eens in de boekenwinkel kijken.

Liefs,

Me, Myself and We.