Nostalgie ten top

Nu het huidige academiejaar erop zit (op die tweede zit na) heb ik mij eens aan het opruimen van mijn bureau gezet. Opruimen als in: alles klasseren en beginnen prepareren voor volgend jaar, want ik heb een goed oog in die tweede zit.

Ik wil ook weggooien wat ik niet meer denk nodig te hebben. Maar alvorens ik dat over mijn hart krijg, ben ik bezig met alles in te scannen zodat ik dit digitaal kan bewaren. Je weet maar nooit of ik iets kan gebruiken voor de literatuurstudie van mijn bachelorproef. Of als inspiratie voor nieuwe lessen. Of om te zien hoe het niet moet.

Want in het schooljaar 2004-2005 heb ik ook al de opleiding leraar secundair onderwijs gevolgd. Toen moest ik nog drie vakken kiezen en ik koos als afgestudeerde in Economie-Moderne Talen voor de vakken Nederlands-Engels-Economie. Man, wat heb ik me daaraan mispakt! Was ik te jong? Heb ik het verkeerd aangepakt? Nochtans ben ik niet zo’n uitgaander geweest. Het zal wel een samenloop van vanalles geweest zijn.

Vrijheid, blijheid, nieuwe mensen leren kennen, volwassen worden, breken met mijn toenmalig lief… Eigenlijk is zo’n beslissing van een verdere studiekeuze toch erg ingrijpend voor een achttienjarige die nog volop zijn/haar eigen identiteit aan het zoeken is? Ik ben er zeker van dat iedereen dat voor zichzelf moet uitmaken, maar er gebeurt toch veel op die leeftijd, he. Ik heb het daar zo te zien behoorlijk moeilijk mee gehad.

Ach, gedane zaken nemen geen keer zeker? Maar toen ik de scans aan het lezen was, merk ik toch dat zowel ik als persoon als de algemene zaken fel veranderd zijn op die tijd. Ten eerste het computergebruik: hoeveel schreef ik nog met de hand twaalf jaar geleden!? Nu is dat quasi ondenkbaar en in onze opleiding nu wordt alles digitaal gevraagd. Ik heb zelfs handgeschreven ‘werkblaadjes’  teruggevonden! Waar was ik toch mee bezig? Ten tweede moet ik bekennen en toegeven dat mijn taalgebruik er ook op vooruit gegaan is. Zowel inhoudelijk als foutief. Hoeveel fouten schreef ik toen? En dat als leerkracht Nederlands in spe? “Alle vragen zijn beantwoordt” Stel je dat eens voor! Blijkbaar was ik in die tijd ook redelijk goed in ruzie maken met mijn mentor! Schaam-schaam-schaam…

Ach. Zo zie je maar dat elke dag een leerschool is. Elke dag leer je wel iets. En als je dan terugkijkt op de afgelegde weg, dan geef je jezelf een “speekmedaille”. Sowieso.

Heb jij de juiste keuze gemaakt toen je achttien was? Heb jij het gemakkelijk gehad met het zoeken naar je eigen identiteit, of heb jij ook je weg moeten zoeken? Heb jij spijt van de dingen die je wel of niet gedaan hebt?

hsfile_171242

Liefs,
Me, Myself and We.

10 gedachtes over “Nostalgie ten top

  1. MissCaesar zegt:

    Ik heb gelukkig de “goede” keuze gemaakt voor mezelf. Moet ik wel zeggen dat ik zes maand “op den dool” geweest ben om mij ergens in te schrijven (vanaf januari in’t zesde beginnen zoeken, in augustus pas definitief beslist), en dat ik na drie weken me op eigen houtje uitgeschreven heb uit de richting om TOCH de lerarenopleiding aan te vatten 😀

    En wat een geluk, het is iets wat ik dolgraag doe en ondanks het voorbije lastige jaar (niet echt op werkvlak, eerder op andere vlakken), nooit meer zou kunnen missen. Het komende halfjaar ga ik gebruiken om weer tot rust te komen want studeren, werken, gezin, het doet wat met je (lijf). En daarna hoop ik er gewoon weer volledig tegenaan te kunnen!

    Je geeft het perfect aan: het leven is een goeie leerschool! Je komt er ook wel, met veel geduld, lastige en leuke dagen, in the end, komt het allemaal in orde 🙂

    Like

    • memyselfandwe zegt:

      Die combinatie van werken-studeren-gezin is dodelijk!
      In de hogeschool waar ik de opleiding in afstandsonderwijs volg hebben ze al de dingen aangepast. In het begin zeiden ze dat dit kon op drie jaar met 60 studiepunten. Nu staat er op hun website dat hun basistraject vijf jaar duurt met 30 studiepunten per jaar.
      Volgend jaar zal ik er 30 hebben, dus dat wordt een zwaar jaar. Maar ik ga het wel overleven, want ik doe het suuuupergraag!

      Like

  2. Zij zegt:

    Ik heb achteraf echt heel veel spijt gehad , dat ik niet voor mijn eerste keuze gegaan ben. Ik heb er eigenlijk nog spijt van :-/

    Op de leeftijd van achttien was ik veel te veel beïnvloedbaar door mijn moeder.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s