Ons weekje verlof

Het was weer sneller voorbij dan we zouden gewild hebben. Veel hebben we niet gedaan in feite, behalve genoten van elkaar. Daar draait het toch om, niet?

We begonnen vrijdagavond. Ik ben toen met twee buurvrouwen naar een wijnbar in onze hometown getrokken en we hebben daar lekkere wijn gedronken, een lekker charcuteriebordje gegeten, leuk gebabbeld en veel gelachen… Heerlijk ontspannende avond waar er vooral over de nakende trouwfeesten gepraat werd. Eerst onze ene buurvrouw, in juni dit jaar. Dan wij in juni volgend jaar. Heerlijk om zo te keuvelen en te merken dat er iemand met net dezelfde frustaties als ik heeft rondgelopen over het niet-willen-trouwen door de mannelijke helft.

Zaterdag is de Paashaas dan langsgekomen die een trampoline heeft gebracht. Alleen was hij niet zo lief en had hij die niet helemaal in elkaar gestoken. Gevochten dat Het Ventje en ik hebben gedaan om die veren vast te krijgen!
Rond vier uur kwamen onze mete- en petekindjes met hun ouders. De papa’s hebben de trampoline verder in elkaar gestoken en plots ging dat als een fluitje van een cent! De mama’s bleven binnen om te ‘babysitten’ en te aperitieven.
Kindjes kregen dan balletjes in tomatensaus met frietjes. De papa’s waren ondertussen ook binnengekomen en hebben nog mee ge-aperitiefd. Na het eten van de kindjes was het onze beurt voor stoofvlees met frietjes. Ze was lekker, al zeg ik het zelf.
Ik denk dat het tien uur was eer we alles opgeruimd hadden en in de zetel zijn geploft. Maar het was een heerlijke avond! Wat geniet ik ervan om mensen te ontvangen en in de watten te leggen.

Zondag zijn we dan gaan brunchen bij mijn schoonzus en -broer. Leuk, lekker, dik in orde. Misschien volgend jaar een brunch bij ons… Want ik oraniseer dat ook wel graag. 🙂 We zien wel hoe het zal evolueren.
Rond een uur of zeven waren we thuis en heb ik nog gauw pizza’s in de oven geschoven als avondeten. Niet dat we heel grote honger hadden, maar toch.

Maandag zijn we dan naar mijn ouders gegaan om eitjes te rapen. Tegen een uur of twee werden we daar verwacht. Nadat Mauro alle eitjes gevonden had, werden wij verwend met verse pannenkoeken. Mmmmm. Om kwart voor vijf vertrokken we daar en gingen we mijn metekindje oppikken. Lilith kwam bij ons slapen.
Thuisgekomen heb ik snel spaghetti in elkaar geflanst en hebben we lekker gegeten. Dan samen een beetje televisie gekeken – de film Frozen – en dan de drie kindjes in hun bed. Lilith op de zolder, Mauro en Ilian in hun eigen bedje.

Om 8uur ’s morgens hoorde ik Lilith zachtjes roepen (ja, dat kan). “Meter” Ik ben eventjes naar haar gegaan want ze was wakker! “Het is al licht buiten.” Niet veel later hoorde ik Mauro ook rondlopen. Hup, kindjes naar toilet laten gaan en dan naar beneden. Ik had koffiekoeken in huis gehaald om zelf af te bakken en dus hebben we relatief uitgebreid ontbeten.
Na het ontbijt werden Mauro en Lilith samen in bad gestoken. Daarna hebben ze samen gespeeld tot het tijd was voor het middageten. Een boterhammetje met een dopeitje. Mmmm. 🙂
Na het middageten hebben we geknutseld. Er werd geverfd en geplakt en ze vonden het leuk. Het is toch raar om te zien dat Lilth die een jaar ouder is dan Mauro al direct zo’n heldere visie heeft van wat ze wil maken terwijl Mauro er gewoon op los schildert zonder idee. Zou dat binnen een jaar al anders zijn?
Rond halfzeven was de papa van Lilith bij ons om haar te komen ophalen en was ze weer weg, mijn prinsesje. 🙂
We hebben dan gegeten en zijn op tijd in ons bed gekropen (de kindjes dan toch).

Woensdagnamiddag moest ik naar de kapper en Mauro had ook een afspraak. We zijn daar dus een kleine twee uur gebleven en dan naar mijn schoonmama gereden. Het Ventje was daar al met Ilian. Het Ventje heeft daar trouwens het gras afgereden. We zijn daar dan eventjes gebleven en dan naar huis gegaan voor het avondeten.

Donderdagmiddag zijn we dan gaan zwemmen met onze jongens. Voor Ilian was het de eerste keer en dan zijn we nog zo lomp om zijn zwemband te vergeten… Je kent dat wel, zo’n babyfloat. Hij vond het super om daarin het zwembad te verkennen en stapte zelfs door het water. 🙂 Echt grappig om te zien. Wat me nog het meeste opviel was dat hij een nog grotere waterrat is dan zijn broer. Echt leuk!
Nadien zijn we nieuwe schoenen gaan kopen voor Mauro en hebben we ineens ook de eerste schoentjes voor Ilian meegebracht.

We zijn weer op tijd gaan slapen nadat we frietjes in de frituur waren gaan halen.

Vrijdag zijn we dan naar de winkel van mijn papa en broer gereden om te gaan helpen voor hun opendeurdag op 16 april. Er is nog veel werk en we zijn nog lang niet klaar, maar de dag had lang genoeg geduurd. We waren begonnen rond halfelf en zijn pas gestopt met ‘werken’ om 18uur.

God, het verhaal van de post is in feite ook wel grappig.

Er moesten een 500-tal  brieven de deur uit voor dit event en dus gingen mijn mama en ik dat eens snel doen… We komen toe aan de post met een gigadoos met 500 brieven in. We bellen aan de deur “Neen, hier moet u niet zijn. Een beetje verder moet u zijn.” dus wij die doos terug in de camionette en dan verder gereden.
We komen dan op het juiste adres en zijn met twee die doos aan het dragen richting een ingang. Daar staat een jongeman een sigaretje te roken “Kan ik jullie helpen?” vroeg hij. “Ja, we moeten bij masspost zijn.”
“Ahja, maar dan moet je daar zijn. Best is om langs de trapjes te gaan tot halverwege die muur.” Wij dus die trapjes op naar waar we gewezen werden.
We komen daar binnen. “Voor wat is het?” vroeg de dame van de post.
“Ah, we hebben hier 504 brieven die de deur uit moeten. Hier zijn de voorbeelden die jullie nodig hebben. Hier zijn de enveloppen.”
“Goh, ja. Heeft u geen voorbeelden met daar ook een adres op?”
“Neen.”
“En ja, ik zie ook dat u geen stempel of afbeelding van Bpost op uw enveloppe heeft staan.”
“Euh. Neen. Moet dat?”
“Ja… Ge kunt best naar mister minit gaan en daar een stempel gaan laten maken en dan terugkomen om die op elke enveloppe te zetten.”
Wij dus naar mister minit.
“Goeiedag. Maakt u ook stempels?”
“Pfff… Ja.”
“Ah, wij hebben er zo één nodig.” (mijn mama toont een afbeelding).
“Heeft u die afbeelding mee op stick?”
“Neen, maar bij de post hebben ze verteld dat ze onlangs ook iemand naar hier hebben gestuurd voor hetzelfde probleem, dus misschien heeft u de afbeelding zelf nog?” zei ik zo bijdehand als mogelijk.
“Ah ja, u heeft gelijk. We hebben de afbeelding zelf nog.” zei de jongeman na vijf minuten zoeken. “Welke afmeting van stempel had u graag gehad?”
“2 op 3 cm” antwoordde mijn mama.
“Ja, dat moet dan speciaal besteld worden…”
Mijn mama steigerde al lichtjes “Dat gaat niet. We hebben dat nu nodig!”
“Rustig mama.” zei ik tegen haar “Welke afmetingen heeft u hier wel?” vroeg ik aan mister minit.
“1,4 op 3,8” antwoordde hij. “Maak die dan maar.” zei ik.
“En nu is het te hopen dat het toestel werkt.” zei mister minit al grappend.
Ik dacht voorwaar dat mijn mama een hartverzakking ging krijgen!
Soit, na een tijdje hadden we onze stempel, zijn we teruggereden naar de post, hebben we 504 stempels gezet en de enveloppen in de juiste richting in de blauwe bakken gestoken (‘De stempel weg van het vierkantje en met het adres naar beneden.’)
Enfin, de enveloppen waren op tijd de deur uit!

Teruggekomen in de winkel heb ik eerste de auto genomen en ben met mijn zus naar een babywinkel in de buurt gereden. We moesten nog een babycadeautje hebben voor de doop gevolgd door een babyborrel de dag daarop.

Na lange tijd, zo rond een uur of halfvijf, heb ik dan meegeholpen met het event zelf mee uit te tekenen. Datgene waarvoor ik in de eerste plaats was gekomen. Ondertussen hield mijn mama zich bezig met onze kindjes en met vrienden. Zo rond een uur of zeven werden er pizza’s besteld die geleverd werden en ik denk dat we rond negen uur thuis waren.

Zaterdag was het dan snel tijd! Kindjes in bad, zelf gedoucht geraken… Daarna was het tijd om te eten en zijn we naar Werchter gereden. We komen toe in de kerk om 5 voor 2. Op onze uitnodiging stond dat het om 2 uur begon. Dat was daar al vollebak bezig! Uiteindelijk bleek dat de doopviering een halfuur vroeger gestart was en ik daar geen berichtje over gekregen had.
Soit, daarna was het dan tijd voor de babyborrel. Inclusief puzzels en een springkasteel. Mauro puzzelt en kleurt liever dan dat hij op een springkasteel speelt. Het is een raar kind, maar ach. Ik vind dat wel schattig. 🙂 Het was een doop/babyborrel van iemand waarmee ik in mijn erste jaar hogeschool in de klas heb gezeten. We waren zo’n kliekje van vier, toen op één na vrijgezel. Ondertussen allemaal ‘van tstraat’. We zien elkaar niet veel, maar als we elkaar zien is er altijd direct een ‘klik’ net of we hebben elkaar vorige week nog maar gezien. Ik vind dat leuk. We moeten elkaar niet veel zien om te weten wat we aan elkaar hebben. Snap je?
Om halfzes zijn we naar huis gegaan. Rond halfzeven heb ik dan weer gauw spaghetti gemaakt (2x op 1 week! Niet goed, he, maar ja, het moest rap gaan.) en dan ons bed in.

Zondagochtend heb ik weer gestreken. Van 9 tot 11uur. Dan ben ik gaan douchen samen met Mauro (hij is daar geen fan van, maar hij moest in bad en daar hadden we geen tijd voor). Dan middageten eten en om kwart voor twee ben ik met een medestudente naar de volkssterrenwacht Mira in Grimbergen gegaan voor aardrijkskunde. We waren daar redelijk snel klaar en om halfvier was ik terug thuis.
Ilian zijn fruitpapje gegeven, logeertas voor Mauro gemaakt en dan weer vertrokken naar mijn ouders. Daar hebben de mannen naar de Formule 1 gekeken. De kindjes hebben rondgekropen, gesnoept, gespeeld… Om tien voor tien zaten we thuis in onze zetel, Mauro werd achtergelaten bij oma en opa, en hebben we nog twee delen van Temptation Island gezien.

En zo is onze week voorbij gevlogen en ben ik niet uitgeruster als anders. Integendeel.

Wat heb jij gedaan tijdens het paasweekend of tijdens je verlof? Als je nog verlof te goed hebt, heb je dan plannen gemaakt?

Liefs,
Me, Myself and We.

9 gedachtes over “Ons weekje verlof

  1. Samaja zegt:

    Voor ons geen verlof nu, behalve een dagje er tussenuit volgende vrijdag. Daar kijk ik al geweldig hard naar uit. Wat leuk hé, zo van die mensen die je misschien niet vaak ziet, maar waarmee je direct weer een klik hebt. Ik sta daar ook telkens weer van te kijken :-).

    Liked by 1 persoon

  2. Zij zegt:

    Wat een goed gevulde week verlof 🙂

    Ik ben zelf zo geen fan van Mister Minut .. :-/
    Als het enigszins kan.. zal ik daar niet te gauw binnen stappen. Maar het kan natuurlijk ook aan het filiaal liggen. Misschien hebben wij hier de meest onvriendelijkste MisterMinut 😉

    Het vakantieweekje zit er hier ook op. Maar buiten het tuincenter en de boodschappen ben ik de deur niet uit geweest. Gelukkig was het gisteren super weer! Genoten van buiten zitten en mijn boek eindelijk uit gelezen 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s