Ik ben – weeral! – boos

Op mijn werk is het niet zo ideaal als ik zou willen. Integendeel. Zoals jullie wellicht nog weten is het tegenwoordig dik tegen mijn goesting dat ik kom werken, hoewel ik stilaan meer en meer plezier begin te krijgen in mijn werk (in de mate van het mogelijke).

Zoals jullie misschien wel weten, en anders weten jullie het nu, heb ik in februari mijn evaluatiegesprek gehad. Deze was niet zo goed, maar ik dacht dat ik me goed had verdedigd. Ik kreeg trouwens tijdens dit evaluatiegesprek te horen dat ik asociaal ben omdat ik altijd mijn oortjes in heb. “Het is net of je vertrouwt je collega’s niet.”

Ik heb hierop gereageerd en gezegd dat ik dat puur voor mezelf doe, omdat ik afgeleid word door het geruzie van mijn collega’s en me zo niet kan concentreren. Dit werd genoteerd, dacht ik.

Mijn evaluatieformulier werd samen met een voor mij onbekend begeleidend schrijven, aangetekend opgestuurd. De inhoud van die begeleidende brief was voor mij totaal nieuw, dus ik was behoorlijk geschrokken. Ik vroeg aan mijn collega die altijd loopt te stoefen dat hij zoveel kennis van het rechtsysteem en al heeft, wat ik moest doen. Volgens hem moest ik aangetekend reageren.

Ik heb dan ook een brief opgesteld en ik had aan hem gevraagd of hij die eens wou lezen als hij zin en tijd had. Zo geschiedde. Hij heeft dat voor mij gedaan. Ik heb die brief afgeprint en aangetekend teruggestuurd.

Als reactie kreeg ik per aangetekende een bevestiging dat mijn brief ontvangen werd, dat er niet akkoord werd gegaan met de inhoud ervan. Maar over welke inhoud er gesproken werd, daar is tot op heden nog niets over verteld of toegelicht.

Ondertussen zijn we dik twee weken verder. Afgelopen vrijdag kwam de financiële directeur bij mij, tevens ook de baas van mijn “collega”.
“In het vervolg je frustraties niet op de werkvloer uiten, he. En zeker je collega’s daar niet in betrekken. Dat is een raadgeving die ik je geef.” zei hij mij.
“Ja, OK. Ik zal het onthouden en nooit meer doen. Bedankt voor de tip.”

Ik kom maandagochtend aan op kantoor en de volgende mail zat in mijn mailbox.

Onderwerp: onderhoud 18/03

Dag Sarah,

Zoals kort heden samen besproken naar aanleiding van jouw antwoord op een aangetekend schrijven van NV Huppeldepup, gelieve:

  1. Dergelijke zaken buiten het werk te verrichten en dus niet tijdens de kantooruren en binnen de kantoormuren
  2. Jouw collega’s op het werk hierin niet mee te betrekken

Ik dank je voor jouw begrip.

Met vriendelijke groet – Cordialement

Eerst en vooral: onderhoud?? Ik dacht dat het een tip was die hij mij gegeven heeft?

Ten tweede: excuse me? Ik heb aan die ene collega gevraagd om die brief te lezen als hij tijd en zin had. Als hij dat per sé tijdens de kantooruren wil doen, dan is dat zijn zaak, toch? Ik heb om 7u50 geantwoord op deze mail met de vraag of die financieel directeur naar kantoor kwam maandagochtend omdat ik hem ook het één en ander te vertellen heb.

Ik heb hem niet gezien maandag… Ondanks het feit dat hij op kantoor was!

Ik zou hem willen zeggen dat het een vrijblijvende vraag was. Dat mijn collega zelf beslist heeft dat tijdens de kantooruren te doen.

Verder zou ik ook willen zeggen dat ik niet betrokken wil worden in de vunzigheid van mijn collega:
– die stinkt
– die snuit zijn neus zonder zakdoek
– die verzamelt muizenkeutels op zijn bureau
– die zit ongenegeerd te boeren
– die komt al zuchtend binnen en zegt dat hij moe is
– die start zijn dag met een bruistablet omdat hij koppijn heeft
– die stinkt geweldig hard
– die zit heel de tijd scheten te laten
– die maakt ruzie met klanten en onze winkels
– die prijst zichzelf de hemel in ten aanzien van onze advocaat
– die stinkt zodanig hard dat ik er mottig van word
– …

Ik zit dus weer met mijn oortjes in mijn oren, het risico lopend dat op mijn volgend evauatiegesprek weer naar boven gaat komen dat ik mijn collega’s niet vertrouw.

Maar heb ik ongelijk misschien? Het is weer maar eens gebleken dat ik die ene persoon echt niet kan vertrouwen. Dat die zelfs alles gaat overbrieven vind ik nog het degoutants van al.

Omwille van dat tijdskrediet enzo blijf ik hier nog. Maar punten voor sfeer en gezelligheid liggen vér onder nul.

Pfff… Ik weet niet wat ik het best doe om goed te doen…

Liefs,
Me, Myself and We.

27 gedachtes over “Ik ben – weeral! – boos

  1. misssexandthecity zegt:

    Ik vrees dat je hier machteloos bent,…..en contradictorisch, want ze willen dat je je collega vertrouwd maar je mag hem niet betrekken?? Speciale houding,……als je kan zou ik naar iets anders uitkijken,……wie weet wat er uit de bus komt!

    Liked by 1 persoon

  2. Samaja zegt:

    Pfff, zo te horen is er van enige integriteit en respect voor elkaar ook maar weinig plaats op de werkvloer. Ik zou me alleszins verraden voelen door die collega, die kan je immers duidelijk niet vertrouwen. Ik hoor jammer genoeg steeds vaker zo’n verhalen. Bij mijn man is het ook allesbehalve gezellig tegenwoordig. Ik hoop met je mee op beterschap of op een betere job met leuke collega’s!

    Liked by 1 persoon

  3. Falderie zegt:

    Een rotstreek van die collega.
    Met zulke dingen zou ik altijd wel wat opletten om er een collega – al is het maar zijdelings – bij te betrekken. de vraag is altijd in hoeverre die collega ook een vriend is of niet…

    sterkte daar op je werk. Lijkt me echt geen leuke situatie om nog te moeten werken…

    Liked by 1 persoon

  4. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik werk al 28 jaar voor dezelfde werkgever, maar heb op 2 kantoren gewerkt! Ik heb daar 1! belangrijk ding van onthouden… wees altijd “voorzichtig” met collega’s, de meesten zijn ok, maar je weet nooit wie je een mes in de rug steekt en dit is daar een duidelijk voorbeeld van. Ik hoop dat je sterk bent en niet op je kop laat zitten, want dit is een enorme rotstreek die je niet hoeft te pikken!!
    Sterkte!

    Liked by 1 persoon

  5. Zij zegt:

    OMG … wat een rotstreek van die ‘collega’ ! Ik voel zo met je mee, hoe het voor jou moet aanvoelen om vast te stellen, dat die mens echt niet te vertrouwen is. Er lopen toch nogal schijnheilige mensen rond 😦
    En niets is zo erg om te moeten werken in zo’n situatie! Ik heb zo met je te doen.
    Ik hoop, dat het toch nog een beetje doenbaar blijft voor jou op kantoor.
    Dikke knuffel!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s