Barbie III

Hola! Kom maar al van je paard af jij! Ik heb je gewaarschuwd dat ik misschien een “wetenschappelijk onderbouwd” blogbericht zou schrijven over dit onderwerp, want ik vond het een zeer interessant artikel!

Eerst en vooral: Barbie door de jaren heen.
1956: De Amerikaans Ruth Handles reist naar Europa en vindt in Duitsland de inspiratie voor wat later Barbie zal worden: Lilli, een pop gebaseerd op een callgirl, voorzien van de maten die bij zo’n beroep horen.
1959: De première van Barbie, op een speelgoedbeurs in New York. Het is de eerste vrouwelijke pop die bedoeld is voor kinderen. Om diezelfde reden wordt  de pop aanvankelijk weggehoond, maar hetzelfde jaar worden er maar liefst 300.000 stuks van verkocht.
1963: Controverse  wanneer een Barbie-pop op de markt komt met als accessoire een dieetboek met als titel: ‘Don’t eat’.
1973: Een dokter-Barbie komt op de markt als deel van en serie Barbie-poppen die verschillende beroepen uitbeelden. Duizenden kinderen spelen plots doktertje, en raken daar niet voor in de problemen.
1980: De eerste multiculturele Barbies, met andere huidskleuren dan sneeuwwit, zien het levensecht. Critici zijn echter niet overtuigd: de poppen hebben immers nog altijd dezelfde blanke gelaatstrekken als voorheen. Michael Jackson laat weten niets te snappen van de hele commotie.
1986: Een nieuwe lijn Barbies komt op de markt. Elke pop beeldt iemand uit de Amerikaanse geschiedenis uit. De lijn is een succes, ook al worden de poppen aan 68 dollar per stuk verkocht.
1987: Regisseur Todd Haynes, toen nog universiteitsstudent, maakt een kortfilm over muzikante Karen Carpenter, die overleed aan de gevolgen van anorexia nervosa. Haynes gebruikt in zijn film Barbie-poppen om Carpenter te vertolken , waarmee hij het marketingprincipe dat élke publiciteit sowieso goeie reclame is, in één moeite op de helling.
2000: Slecht nieuws voor Mattel wanneer een ex-werknemer de Bratz-poppen boven de doopvont houdt. De hippere poppen zijn binnen de vijf jaar 2 miljard dollar waard, en happen pijlsnel een aanzienlijk deel weg van het marktaandeel van Barbie.
2004: Barbie, sinds 1961 gehuwd met Ken, is voortaan een gescheiden vrouw. Barbie krijgt het huis, Ken de roze sportwagen. Zeven jaar later zullen de twee hun huwelijk alsnog redden.
2012: Het Oekraïnse model Valerie Lukyanova raakt bekend als ‘de menselijke Barbie’, en bijnaam die ze te danken heeft aan haar gelijkenis met de pop. Ze geeft toe dat ze wel degelijk borstimplantaten heeft, maar dat de rest van haar lichaam natuurlijk is. Ook Jeff  Hoeyberghs beweert van niets te weten.
2015: De doorbraak van het gewelfde lichaam in de populaire media. Modehuizen pakken uit met grotere maten, voormalige stijliconen als >Barbie worden op de korrel genomen in de popmuziek, en Kim Kardashian haalt wereldwijd de pers door op de cover van een Amerikaans tijdschrift te figureren naast haar omvangrijke en ontblote achtersteven, die de hoofdrol opeist en daarbij geen tegenspraak duldt.
2016: Mattel, dat steeds meer met dalende verkoopcijfers en veranderende schoonheidsidealen te kampen heeft, neemt een beslissing die ooit ondenkbaar geacht werd, en wijzigt het onaantastbare uiterlijk van de Barbie-pop. Voortaan zullen er drie nieuwe versies van Barbie op de markt komen, elk met een ander lichaam.

Ik wil in feite gewoon bewijzen dat Mattel al veel watertjes heeft doorzwommen en altijd het centrum van menig discussie geweest is. Er zijn altijd voor- en tegenstanders geweest. Zijn mijn ogen opengegaan na het lezen van dit interessant artikel. Zeer zeker!

“Hallo, ik ben een dikkerd. Dik, dik, dik.” Een 6-jarig meisje dat voor het eerst een ‘curvy’ Barbie in handen heeft gekregen in de testruimte van Mattel, verleent haar eigen  stem aan de pop. Haar speelkameraadjes lachen zich kapot.
Dit kan toch nooit de bedoeling zijn van een project als dit! Het kan toch niet de bedoeling zijn dat een kind haar eigen zelfbeeld ondermijnt en daarin gesteund wordt door een speelgoedreus als Mattel en haar eigen speelkameraadjes!

Een beetje verder in het artikel staat dan weer dat kinderen niet zomaar het woord ‘dik’ in de mond durven nemen. Het mag pleiten voor de campagnes tegen pesten op school dat geen enkel kind het  woord ‘dik’ zomaar in de mond neemt, maar toch: de nieuwe Barbie omarmen doen ze nog niet echt.

Als je het hele artikel graag eens wil lezen, den verwijs ik je graag naar de Humo van 9 februari 2016. Ik vond het zeer boeiend en ben het  standpunt van  de tegenstanders ook beginnen begrijpen. Waar een artikel dat gelezen wordt in het kleinste kamertje al niet goed voor is…

Heb jij het artikel gelezen? Of heb je dat stilletjes aan je voorbij laten gaan?

Liefs,
Me, Myself and We.

5 gedachtes over “Barbie III

  1. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik heb het aandachtig gelezen en vind het zeer gefundeerd…
    Ik blijf er echter bij dat het om een pop blijft gaan en dat de hele heisa overroepen is….
    Jongeren spiegelen zich aan andere dingen om een ideaalbeeld te bereiken die veel gevaarlijker zijn! Laat de kinderen toch gewoon met poppen spelen… 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s