Gedichtendag

Vandaag is het gedichtendag, of dat wordt toch beweerd… Vandaag is dan ook de startdag van de Week van Poëzie. Als leerkracht Nederlands in wording zou ik mij dit enorm moeten aantrekken, wat ik ook wel een beetje doe.

Zo ben ik uitgekomen op een website Out Of Office Poetry. Zeer grappig en gewaagd om zo’n Out Of Office te plaatsen. Ik zou het niet durven. Zou jij één van onderstaande zaken durven publiceren op je werkmail?

Gedicht 1 – Maarten Inghels

Hoe mooi ik verdween

Sommigen zijn hun leven lang zoek,
verstoppen zich in de diepte van een schelp
of liggen reeds onder een verweerde steen.

En nu ikzelf [tot datum x] weg ben
betreur ik dat niemand zag
hoe mooi ik verdween.

[collega X beantwoordt uw mails]

Gedicht 2 – David Troch

Afwezigheidsassistent(e)

raak niet in paniek, sla geen alarm.
robotfoto’s hoeft u niet te verspreiden,
die flatteren me niet.

en, er is geen misdaad in het spel,
ik verliet het schip zonder slag of stoot.

tot [de datum van mijn terugkeer] heeft het geen zin mij te zoeken,
ik heb mij in een wekkerloze tijd verstopt.

zodra ik weer tevoorschijn spring,
zit ik zo snel als kan in uw postvak in
met een veelkleurige vakantieherinnering.

in geval van grote nood neemt u contact
met de dichtstbijzijnde hulpdienst, mijn collega
[met de naam, het e-mailadres en het al dan niet
directe telefoonnummer].

met wat geluk slaat de bliksem
tussen u beiden in.

Gedicht 3 – Stijn Vranken

Betreurde aanwezige,

Wees niet bang: ik ben niet volmaakt
in mijn afwezigheid, mijn lijf hangt vast
wel ergens in de lucht
te lurken aan de tijd, niet te denken
aan hoe wreed het is te moeten
werken tussen [datum vertrek] en [datum terugkomst] zoals u, aldaar.

Ach, hoe wenste ik u elders in het licht
van deze lange dag, ergens eender waar
een mens niet zijn moet, maar mag,
zoals niet hier, ik,

uw afwezige.

Zou een bedrijf dit überhaupt wel toestaan om eens uit de band te springen? Een bedrijf die iets met de Nederlands taal doet bijvoorbeeld?

Alleszins, ik was eerlijk gezegd op zoek naar een gedicht over motor(rijders) maar vond niet zo direct iets terug. Want daarover (over motorrijders) wil ik ook mijn zegje doen. Ik wou dat eigenlijk in het thema van de dag (via een gedicht) doen, maar aangezien ik geen dichter ben ga ik er mij niet zelf aan wagen. De gedichten die ik terugvond op het wereldwijde web zijn ook niet echt schoon…

Wat wil ik daar nu over kwijt?

Neem me niet kwalijk: ik heb niets tegen motorrijders. Zowel mijn mama als papa rijden met de moto en ik heb daar begrip voor. Voor de motorrijders in het algemeen. Ze zijn kwetsbaar.

Ik snap dat die door weer en wind op een tweewieler willen rijden en zich zo blootstellen aan alle weersomstandigheden. Het is hun keuze. Ze zijn kwetsbaar.

Ik begrijp dat zij niet in de file willen staan en tussen twee rijen auto’s rijden. Ik ben de eerste die aan de kant gaat om hen een vrije doorgang te geven. Ze zijn kwetsbaar.

Ik begrijp niet dat ze nog niet eens het fatsoen hebben om trager te rijden (als ik stilsta, moeten ze me niet aan 70km/u inhalen, langs rechts!) en een teken te geven als ‘bedanking’ ofzo. Ze zijn kwetsbaar en gedragen zich er ook naar.

Ik begrijp nog minder dat ze me zelfs langs rechts willen inhalen als ik 120 km/u rij op de linkerrijstrook! Daar gaat mijn haar van overeind staan en ik ga daarvoor niet aan de kant! Nu kan je me een gevaarlijke chauffeur noemen, maar waarom zouden ze dat mogen? Ik heb altijd gehoord dat ze zich in principe moeten gedragen als een gewone wagen. Dat betekent 120 km/u in het midden van een rijstrook. Waarom wil jij, lieve motorrijder, mij dan alsnog langs rechts inhalen als ik al aan de maximumsnelheid zit met gevaar voor eigen leven? Want je bent zo snel dat het rap geklonken kan zijn dat ik je niet gezien heb in die milliseconde tijd en je van de baan maai. Is het dat dat je wil?

Wat vind jij van motorrijders? Ben ik te streng?
Ik denk wel dat ik al genoeg rij-ervaring heb (elke dag van Aalst naar Anderlecht en terug gedurende zes jaar) om hier mijn eigen mening over te hebben. Ik scheer ze echt niet allemaal over dezelfde kam, want soms ben ik zelfs verbaasd als een motorrijder mij ‘bedankt’ omdat ik aan de kant sta of als ik zie dat er eentje zich als een gewone wagen gedraagt. Oprecht verbaasd. Dat zou toch niet mogen?

Liefs,
Me, Myself and We.

6 gedachtes over “Gedichtendag

  1. Evi zegt:

    Hahaha, grappige out of offices! Als je die krijgt als antwoord op een mail dan begin je toch spontaan te lachen 🙂

    Wat die motorrijders betreft, daar volg ik je in hoor. Ik merk het zelf elke dag op de baan. Het is zeker en vast niet zo dat ik iets tegen heb heb (verre van zelfs), maar er zijn die soms echt wel gevaarlijke toeren uithalen. Al heb je dat ook wel met autobestuurders, maar die zijn (soms) wel net een (klein) beetje minder kwetsbaar.

    Liked by 1 persoon

  2. Brubeck zegt:

    Best inventieve out of offices.. En wat motorrijders betreft, ik heb zelf eens een vakantie op de motor doorgebracht en dat was een aparte ervaring.
    Maar uiteindelijk ben ik geen motorrijder en vallen me telkens weer de nieuwsberichten over ongevallen op, iets wat binnenkort weer begint als de lente aanbreekt. Door hun wendbaarheid zijn ze vaker een gevaar dan ze willen inzien.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s