Alles samen

Het is weer een samenloop van vanalles, hoor. Voor mij toch…

Eerst en vooral heb ik nog massa’s schoolwerk. De examens zijn nu wel voorbij en ik moet smachtend wachten tot 12 februari om te weten of mijn harde werk in eerste zit beloond wordt. Maar ondanks het feit dat de examens afgelopen zijn, heb ik tegen nu woensdag toch nog werk voor mijn portfoliovoorstelling. Mijn gemaakte taken en opdrachten moet ik kunnen tonen aan mijn medestudenten. Ik heb daarvoor al veel didactisch materiaal gemaakt en moet nog aan pruiken zien te geraken. Een schoendoos zou in principe ook nog aangekleed moeten worden (maar dat is het laatste van mijn zorgen).

Tegen woensdag moet ik ook een korte stageles voorbereiden, ook voor mijn medestudenten. Ik moet dat nu woensdag indienen en volgende woensdag voorbrengen. Het thema waarrond ik wil werken is valse profielen op internet, hoe ze te herkennen. De bedoeling is om mijn leerlingen uiteindelijk een jeugdboek aan te brengen, namelijk Chatroom van Helen Vreeswijk. Soit, ik heb nog veel werk, maar het zal wel lukken. Uiteraard hoop ik dat als ik straks naar mijn bureau thuis ga, ik mijn stick daar ga vinden. Want die is verdwenen en daar staat mijn instap van de les op… Een keileuk filmpje dat me via facebook werd aangeraden. Als je zelf ooit iets wil doen daarmee, dan vraag je maar gerust wat ik gebruikt heb, want het is echt BANGELIJK GOED gedaan. Of als je je eigen kinderen wil behoeden voor valse profielen, vraag maar raak!

Die woensdag van de voorstelling van mijn korte stageles, moet ik naar mijn stageschool om al mijn documenten in orde te brengen. Na de krokusvakantie ga ik stage lopen, drie uur observeren en vier uur lesgeven, en ik moet zeggen: ik heb er zin in! Het thema waarrond ik daar mag/moet werken is aids. Ik heb al een werkbundel gekregen en een powerpointpresentatie, maar toch ga ik het een beetje aanpassen en naar mijn hand zetten. Een leuke instap vind ik zo belangrijk en daar ga ik dus ook mijn hoofd over moeten breken.

Vanavond heb ik trouwens ook nog eens een afspraak vastgelegd bij de huisarts. Ik geraak niet van mijn verkoudheid verlost en nu is het zelfs zo erg dat mijn keel geen pijn meer  doet, maar echt mijn luchtpijp in mijn borst. Als ik hoest voelt dat zo rauw aan en ’s nachts slaag ik er zelfs in te ‘piepen’. Voor de rest heb ik niet zoveel last, maar die pijnlijke luchtpijp is niet alles. Ook ben ik twee weken geleden geweest en had ik een beetje uitslag op mijn rechteronderarm. Blijkt dat dit een schimmelinfectie is (wat helemaal niets te maken heeft met slechte persoonlijke hygiëne) en die moest verdwijnen door er Daktarin aan te smeren, 2x per dag. Die uitslag is ook nog altijd niet weg en dat jeukt! Jongens toch!

Aanstaande maandag heb ik trouwens ook een afspraak bij de kaakchirurg. Mijn twee wijsheidstanden moeten getrokken worden, want de ene na de andere ontsteking daarop is ook geen pretje.

Ik weet niet wat er aan de hand is, maar het komt allemaal samen, he. Binnenkort krokusvakantie. Het Ventje is maandag-dinsdag-woensdag thuis met de kindjes. Ik woensdag-donderdag-vrijdag. Zo kunnen we op woensdag iets leuks gaan doen samen! De donderdag gaat Mauro voor de allereerste keer spelen bij een klasgenootje van hem. Wat wordt hij toch zo groot.

Wat de positieve kritiek op Mauro betreft, ik probeer er echt op te letten. Maar hij kijkt dan zo raar van “waarom geeft mama mij nu een kus?” Er werd een tip aangehaald om het speelgoed af te pakken tot ze eruit zijn wie met wat gaat spelen, maar is Ilian daar niet een beetje te jong voor (net 1 geworden)? Ik heb zoveel tips van jullie gekregen waarvoor dank en ik neem ze allemaal ter harte, maar toch. De meest voorkomende was dat ik Mauro veel positiefe feedback moest geven. Het enige probleem is dat hij meer stout dan flink is… Ach ja.

Dit weekend was ook de hel op vlak van was en plas. Twee keer is het gebeurd dat Ilian netjes aangekleed was om weg te gaan. Hij kreeg zijn patatjes en net na zijn eten doet hij zijn grote boodschap. Maar die boodschap was zo plat dat het van op zijn buik tot aan zijn knieën hing (na het uitdoen van zijn broek). Ik heb het kind twee keer per dag in bad gestoken. Een vochtig doekje ging geen redding brengen… Twee keer kreeg hij propere kleren aan. Twee keer in bad is twee keer zoveel handdoeken… Zo weten we weer wat gedaan.

Hoe gaat het met jou? Want ik heb zo te zien niet anders gedaan dan geklaagd. Maar, ik zei het vanmorgen al tegen mijn collega, al bij al ben ik een gelukkig mens. En dat is toch het belangrijkst, niet?

Liefs,
Me, Myself and We.

Advertenties

7 gedachtes over “Alles samen

  1. Zij zegt:

    Het allemaal van je afschrijven kan deugd doen. Ik kan het weten 😉

    Het onderwerp ‘Aids’ is wel een zwaar thema, hé. Maar dat maakt het misschien wel dubbel zo boeiend. Niet?

    Die schimmelinfectie.. Ik had heb dat een keer gekregen door te veel douchen (menopauze.. vapeurs ’s nachts.. op staan nog maar eens douchen… ). Die crème smeren hielp op de duur niet meer. Toen heb ik medicijnen gekregen en is het zeer snel genezen. Hopelijk kan de dokter je er ook snel van verlossen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s