Verjaardagsfeestje

Zondag was het dan zover, het eerste verjaardagfeestje van Ilian. Ik wou er weer een ballonnenfeestje van maken met veel felle kleurtjes (ik werk graag met thema’s en bij Mauro was 1 ook ballonnen). Ik denk wel dat ik in mijn opzet geslaagd ben.

Eerst dronken we een glaasje cava en deden we de cadeautjes open. Nadien aten we een stukje taart en dronken een tas koffie. Als avondeten werd iedereen van één of twee (of drie) hotdogs voorzien met saus naar keuze.

Als we met zoveel volk zijn (we waren met 19, inclusief Ilian) dan maak ik het mezelf graag gemakkelijk. Ik denk dat dat maar logisch is, niet? Aan hotdogs heb je niet zo veel werk en op kartonnen bordjes geeft dat geen verkeerde indruk.

Voor de rest ga ik er niet te  veel woorden aan vuil maken. De foto’s spreken voor zich.

We waren niet zo heel blij met de taart van bij de bakker. Het Ventje heeft de naam 7x gespeld, en toch slagen ze erin om er een andere naam op te zetten. We hadden het niet gezien bij de bakker zelf, maar pas thuis. Gelukkig had ik nog een beetje suikerpasta over en decoratiechocolade, dus heb ik het zelf maar verbeterd. Beter dat dan me er druk in maken, niet?

Als de zon bij ons binnenschijnt, dan fleuren die felle kleuren nogal op! Een kleurrijk feestje was het dus zeker! Al zeg ik het zelf: ik vond de aankleding geslaagd!

Er werden veel cadeautjes gegeven, gekregen, uitgepakt en goedgekeurd. Ilian is verwend geweest, en dat zo vlak na de feestdagen. We hebben vooral veel opbergdozen gevraagd en gekregen, want al dat speelgoed overal, ik word er gek van! Nu kunnen we tenminste weer degelijk opruimen wat weer een nettere indruk geeft. Zo kunnen we dan ook duidelijker aflijnen wat voor wie is, want momenteel lukt het ‘samen spelen’ niet zo heel goed door Mauro. Ach, komt wel helemaal goed. Als ze vijftien zijn, ofzo?

Nu we de kans hadden, moesten we ervan profiteren om onze kinderen met hun meter en peter op de foto te krijgen, he. De ‘obligatoire’ foto’s als het ware. En nu pas zie ik dat mijn fototoestel écht aan vervanging toe is.

Uiteraard! Het belangrijkste moment van de dag! DE TAART! Net zoals bij Mauro hebben we nu ook Ilian zelf laten ‘sukkelen’ met zijn stuk taart. Er lag verbazingwekkend weinig deeg in de stoel, dus ik denk wel dat hij een groot deel in zijn buikje heeft doen verdwijnen. Let vooral op zijn guitige deugenietenblik als hij de tafel in de gaten houdt, want uiteraard zat hij aan het hoofd van de tafel! 🙂 Zijn papa heeft hem dan ook zo gek gekregen om hem ‘kiekeboe’ te laten doen als zijn handen vol slagroom hingen. Vandaar dat heel zijn hoofdje vol hing, maar ik ben een ‘chille’ mama en heb dit niet aan mijn hart laten komen.

De opkuis nadien is altijd rap-rap kuisen voor de meubels terug op hun plaats gaan, want laat ons eerlijk zijn: proper wordt je huis niet van zo’n feestjes. Om halftien zaten we met de voetjes omhoog in de zetel met een gekuist huisje (allez, of toch in de rapte), nog een slinger ballonnen aan het pafond en een stukje taart.

Het was een geslaagd feestje. Dus als je er zelf één wilt geven: je weet me te vinden voor als je hulp nodig hebt. 🙂 Ik moet wel zeggen: het was de eerste keer dat ik eens geen stress had en dat ik me niet heb opgejaagd door iets (verkeerde naam op de taart). Ik heb alles goed doorstaan, al zeg ik het zelf, en uiteraard krijg ik altijd hulp van iedereen. Mijn papa die me komt helpen met het opwarmen van de hotdogworsten, mijn schoonzus die meehelpt de tafel af te ruimen, Het Ventje die zonder zeuren de voorbereidingen mee tot een goed einde brengt en tijdens het feestje zelf ook altijd in de weer is. Ik mag me gelukkig prijzen met zo’n topteam en topfamilie, want waarschijnlijk heb ik de helft niet gezien van wie wat gedaan heeft.

Mijn mama zei me dat ik gek was om 19 man in mijn huis te ontvangen. Maar ik vind dat niet zo vreemd. Wat denk jij? Hoe pak(te) jij een kinderfeestje aan?

Liefs,
Me, Myself and We.

20 gedachtes over “Verjaardagsfeestje

  1. tinyblogt zegt:

    Ik heb amper familie, dus als met acht zijn is dat al veel. Kinderfeestjes vroeger, toen mijn zoon klein was, wat een stressmoment. Hij mocht een stuk of vijf, zes vriendjes uitnodigen, maar ik heb dit maar een keer of twee bij mij thuis georganiseerd. De andere keren gingen we naar een speelplein, een binnenspeeltuin, een bowling, het park, enzoverder. Als de kinderen maar konden spelen.
    Voor zo’n kleine ukkies kwamen gewoon de grootouders en dat was het. 🙂

    Liked by 1 persoon

    • memyselfandwe zegt:

      Ik denk dat we bij Mauro zijn volgende verjaardag de splitsing gaan maken… Een namiddag met kinderen, een namiddag met grootouders en meter en peter. We zien nog wel. Het is nog maar de vierde keer dat we een verjaardagsfeestje hebben gehouden voor de kinderen, maar zoals ik zei: het was de eerste keer zonder stress. Misschien omdat ik weet dat ik binnen x tijd een heus trouwfeest moet georganiseerd krijgen?

      Liked by 1 persoon

  2. Zij zegt:

    Wat een super feest ! De foto’s van Ilian met z’n taart zijn puur genieten. Z’n gezichtje.. zo schattig!
    Zo 19 mensen in huis.. da’s niet niks! En daar kan ik van meespreken. Vroeger ook meegemaakt, met dit verschil, dat ik voor alles alleen stond en dan natuurlijk zelf veel van het feestje miste wegens steeds bezig. Maar hoe dan ook.. ik genoot als ik zag, dat mijn kinderen van hun feestje genoten 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. A_nnick. zegt:

    Wat een dotje! En ook: wat een feestje! Heerlijk om te lezen dat je het zo chill aangepakt hebt.
    Wij vieren binnenkort Arthurkes derde verjaardag. Voor de allereerste keer gaan we ook effectief iets doen, omdat we altijd van het idee waren dat hij er de voorgaande keren toch niets aan gehad zou hebben. Aangezien ons huis te klein is om de familie van zowel mijn lief als die van mij binnen te laten, kozen we ervoor om buitenshuis een feestje te geven. Ons oog is gevallen op een binnenspeeltuin niet zo ver van hier. Dit, gecombineerd met een verrassingsontbijt, zou wel eens kunnen aanslaan denk ik dan. 14.02 is D-day. Binnenkort op de blog te lezen dus.

    Liked by 1 persoon

    • memyselfandwe zegt:

      En Arthur weet van niets, of de gasten? Ik denk wel dat dat een succes gaat worden! Alleen ben ik niet zo’n fan van binnenspeeltuinen. Als ik daar met de grootouders moet gaan zitten, liever thuis. Ik vind dat zelf al een marteling, laat staan dat ik hen daaraan blootstel. Maar in juni zullen we er niet onderuit kunnen. Mauro wordt danv ier en hij heeft er wel plezier aan natuurlijk. We zullen dan wel twee feestjes geven. 🙂

      Like

  4. Flavie zegt:

    19 man is wel veel! Hier zijn we met 10 volwassenen en 3 kinderen… meer dan genoeg!
    De laatste keer dat ik een taart bestelde bij de bakker stonden er geen namen op… enkel een wit vlak slagroom. Nu maak ik cakejes die de mini-me’s versieren met hun naam op en zijn er kleine dessertjes… chocomousse – mini-eclairs – mini-soesjes – mini-confituurtaartjes…
    Dit jaar gaat een collega de taart maken… een miniontaart… ik ben benieuwd!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s