Kerstmis krijgt vorm

Bij ons thuis krijgt Kerstmis al stilaan vorm. Jaja, Sinterklaas moet nog passeren, maar bij ons thuis komt die niet langs. Niet omdat mijn kinderen niet braaf zijn, maar omdat Sinterklaas geholpen wordt door Sint-Maarten. En die is al langsgeweest op 11 november. En daarbij: wie weet ziet Sinterklaas een mooi versierd huis ook wel eens graag?

Gisteren, voor ik de jongens ben gaan afzetten, heb ik vijf keer de trappen in ons huis op – en afgelopen. In het naar beneden gaan waren mijn armen gevuld met dozen en zakken, in het naar boven gaan waren ze leeg. Eerst de kerstboom, daarna de dozen met versiering.

Ik ben de jongens gaan wegdoen en ben naar de Aldi gereden. Ik had in het reclameblaadje gezien dat ze daar setjes voor aperitiefhapjes (glaasjes, potjes en lepeltjes) verkochten aan een schappelijke prijs. Dat wilde ik wel hebben! En ik moest sowieso boodschappen doen voor ons huishouden, dus twee vliegen in één klap.

In de winkel aangekomen heb ik ook nog een lichtgordijn gekocht en een soort krans om aan onze voordeur te hangen. Wat dat lichtgordijn betreft: als je het zelf wilt gaan kopen, haal die plastiek zakjes er niet af voor je snoer op zijn plaats hangt. Ik heb geprobeerd het uitgepakt omhoog te hangen maar zat al meer te vechten met dat gordijn dan wat anders. Ik heb dan alle knopen weer ontward en elk stuk weer in zijn zakje gestoken om opnieuw te beginnen. Tijdverlies! Ik zeg het je!

Onze kerstboom staat op de plaats van het park, tussen de twee zetels, zodat Ilian er niet aan kan (althans, dat hoop ik). Zijn park is verhuisd naar de tegenovergestelde hoek. De ballen en de versiering die erin hangen zijn zwart en wit met een klein sprankeltje goud.
Op de dressoir heb ik het heel simpel gehouden, met alleen een strook zwarte stof en goud papier over. Daar dan drie omgekeerde wijnglazen op met witte kerstballen erin en daar bovenop een gouden theelichthoudertje.
Onze eettafel is voorzien van twee omgekeerde wijnglazen met gouden en zwarte kerstballen erin. Daarbovenop stompkaarsen en tussen de twee glazen een zelfgemaakte vaas met zwarte orchideeën in.
In de keuken staat er één vaas met sneeuw en drie zwarte kerstballen in. De lichtjes in de keuken heb ik proberen leuk op te hangen, net zoals die aan ons keukenraam. (Ik zal precies eens mijn fototoestel moeten bovenhalen om het je te laten zien, want nu weet je nog niks in feite.)

Ik heb ervoor gezorgd dat alle sporen van dozen en zakken uitgewist waren tegen dat Het Ventje naar huis kwam. Vandaag komt onze poetsvrouw langs en je weet: een kerstboom versieren brengt wel wat vuiligheid met zich mee. Ocharme het vrouwtje. Maar om nu zelf alles te gaan dweilen wetende dat zij daags nadien komt, dat is ook een beetje stom, niet? We zorgen er al voor dat al het speelgoed van de kinderen uit de weg ligt en alles opgeruimd ligt. Echt klagen mag ze dus niet doen, denk ik.

Op die manier – je huis versieren – is een dag snel voorbij, hoor. Maar ik kijk er niet tegenop om naar huis te gaan vandaag. Het is er gezellig, het gaat proper zijn, ik steek wat kaarsjes aan en begin te koken en voor de rest geniet ik met volle teugen van de sfeer die er hangt. Het enige dat nog ontbreekt is een cd met kerstliedjes erop…

Uiteraard stopt het huishoudelijk werk nooit. Zo moet het afwasmachine weer leeggemaakt worden en groeit de berg strijk alleen maar weer in plaats van te krimpen. Maar ja. Zo blijft een mens bezig natuurlijk. Dus dat staat ook nog op mijn to do lijstje voor vandaag.

En wat ook is: nu heb ik de  rest van de maand december vrij om alleen het huishoudelijk werk te doen en te werken voor school. Er is geen enkele dag meer dat ik moet ‘verspillen’ aan het in ere houden van kerststradities.

Het enige wat kerst nog van mij verlangt is dat ik een feestoutfit voorzie voor ons vier en dat ik eens grondig nadenk over een kerstmenu ofwel feestelijk fingerfood.

Zet jij een kerstboom? En wanneer dan? Wordt de rest van je huis ook versierd? Of blijft het alleen bij de ene boom?
Zijn er nog andere tradities die jij in ere houdt?

Liefs,
Me, Myself and We.

Een vraag per dag – november 2015

een vraagDe maand november zit er ook al op! De kop is eraf wat december betreft. Wat vliegt de tijd toch… Elke dag beantwoord ik nog altijd trouw een vraag, dus ga ik weer een selectie van vijf vragen en antwoorden met jou delen. Ik wil je trouwens bedanken voor het beantwoorden van de vragen van oktober. Het is fijn andere antwoorden te lezen. Zo valt het des te meer op dat iedereen echt zijn eigen idee heeft over vanalles.

De vijf vragen voor afgelopen maand zijn de volgende:

3 november – Wanneer heb je voor het laatste een baby in je armen gehouden?
Afgelopen vrijdag 30/10: Juliaan van een collega. En anders mijn eigen Ilian die ondertussen al 9,5 maanden is. Nog altijd een baby dus.

10 november – Waar kun je plezier (in) vinden?
Alles wat gezellig is: aperitieven, uitgebreid eten… Met mensen rond mij die ik graag zie.

15 november – Van wat heb je altijd al willen weten hoe het gemaakt wordt?
Niets speciaals eigenlijk… Ik stel me daar niet zoveel/ geen vragen bij. Erg, he?

22 november – Wat is je droomvakantie?
Een strandvakantie, met wit zand en een blauwe zee en niet te veel volk, behalve personeel dat me op mijn wenken bedient.

23 november – Wat eet je het liefst tijdens een brunch?
Eitjes in alle vormen, toast met boter, croissants met confituur en chocoladebroodjes (liefst nog warm).

Wat zijn jouw antwoorden op deze vragen?

Liefs,
Me, Myself and We.