Mond- en klauwzeer

Vrijdag ben ik Ilian gaan halen in de crèche en ik zag dat hij een soort blaasje aan zijn mond had. De verantwoordelijke van de crèche zei “Tiens, hier is nog een kindje met zo’n blaasje.” Ik voelde het al aankomen: Ilian ging ziek worden, he. Voor de tweede keer in zijn prille leven, dus al bij al viel dat nog mee.

Zaterdag was de uitslag erger geworden. Rond zijn mondje waren er allemaal blaasjes, sommige al opgedroogd, andere nog dik… Het was echt geen zicht. Ocharme het mannetje.
Overdag had hij veel geslapen, wat hij normaal gezien niet doet. Donderdag en vrijdag had hij ook nog veel geslapen. Van bij het thuiskomen tot aan zijn fles. Dan werd hij halvelings wakker. Als hij in bed werd gelegd, sliep hij door tot de volgende ochtend.

Zaterdagavond was ik gaan eten met ex-collega’s. Het Ventje was alleen thuis met de kinderen. Ilian was heel onrustig. Toen ik thuiskwam om halftwaalf lag hij nog te brullen in zijn bedje. Normaal gezien doe ik dat nooit, maar ik heb toen beslist hem bij mij in bed te pakken. Ik hoopte een uurtje zodat ik hem slapend in zijn eigen bedje kon leggen.
Vanaf het moment dat hij bij mij lag begon zijn ademhaling te verzwaren en rustiger te worden, maar veel slapen heeft hij niet gedaan. Hij heeft vooral veel geweend. Ik heb dus bijgevolg ook niet veel geslapen.

Om kwart voor vier heb ik hem dan toch in zijn eigen bed gelegd. Echt goed geslapen werd er dan nog niet gedaan. Ilian heeft nog veel gehuild waardoor ik ook wakker gehouden werd.

Zondag was de uitslag nog altijd niet beter. Maar toen moesten we weg, naar mijn schoonzus. Veel last leek hij er niet van te hebben, maar een schoon zicht was het niet, he.

Maandagochtend was de uitslag al een tikkeltje beter, maar toch nog niet weg. Ik dacht dat we weggestuurd gingen worden als we met Ilian zo aan de crèche gingen staan. Daarom heb ik beslist om thuis te blijven en met hem naar de dokter te gaan.

De dokter twijfelde tussen herpes of mond-en-klauwzeer, maar dan de menselijke variant. Het is het laatste geworden bij gebrek aan blaasjes in zijn mond en op zijn tong. Ocharme het mannetje. Maar er valt niks aan te doen. Hij moet dat zelf ‘uitzieken’, hoewel hij niet echt ziek is. Naar de crèche gaan is uit den boze tot en met morgen.

Hij is nu nog een dagje bij mijn schoonmama. Morgen een dagje thuis en vanaf donderdag weer naar de crèche, als de uitslag weg is. Laat ons hopen.

Liefs,
Me, Myself and We.

Een gedachte over “Mond- en klauwzeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s