Work-life balance

Door die leuke Boost your positivity actie ben ik alle blogjes eens gaan lezen die erover geschreven hebben. Ik heb nergens gereageerd omdat de antwoorden op hun vragen perfect terugte vinden zijn in mijn blogbericht van gisteren.

Nu, wat is me wel opgevallen? Want ik wil er toch een apart stukje aan besteden.

Ik heb zo het gevoel dat niet iedereen tevreden is met zijn/haar job. Ik vind het jammer te moeten vaststellen dat de jobinhoud, datgene waar je voldoening uit haalt, minder doorweegt dan de afstand woon-werk of de andere voordelen die erbij komen.

Ik moet wel bekennen dat dat bij mij ook het geval is. In mijn vorige functie als credit controller had ik echt mijn limiet bereikt. Ik dacht dat ik goed bezig was en deed het wel graag, tot ze mijn grote klanten afpakten. Ineens waren mijn communicatieve skills niet meer goed genoeg. Ik was plots niet goed genoeg. “Je doet dit verkeerd en dat is niet goed.” maar als ik dan vroeg hoe het wel moest of wat ze exact bedoelden, dan kreeg ik geen antwoord. Ik deed dan maar braafjes wat ze vroegen: zwijgen en in stilte werken met de kleine klanten. Niet meer bellen met de winkels, want ik snauw hen af. Waar kon ik naartoe? Ik was zes maanden zwanger! En ik werkte 4/5e.

Na mijn bevallingsverlof heb ik onmiddellijk terug 4/5e aangevraagd. Normaal gezien moet je ergens 15 maanden fulltime werken om hier recht op te hebben. I kwilde gerust wer kzoeken in Aalst, om dichter bij huis te zijn. Maar nergens werd i kaanvaard. Ik mocht wel op gesprek gaan en daar hield het dan ook op. Dus bleef ik braafjes waar ik was om op die werkvermindering recht te hebben.

Ik kreeg dan ook een nieuwe uitdaging die ik wel wist te aprreciëren. Wist ik veel dat de waarheid veel geweld werd aangedaan en dat hetgeen ik nu ook effectief doe lang niet hetgeen is dat ze me beloofd hadden? Maar, het gemak van 4/5e te werken, de afstand van Aalst naar Nazareth en het feit dat ik betaald educatief verlof kan inplannen wanneer ik het nodig heb, zijn zaken die me hier houden. De job biedt me nog enige voldoending, maar in feite niet genoeg om goedgezind en gezwind uit mijn bed te springen om halfzes ’s morgens.

Dat gevoel, van in feite geen voldoening uit je job halen, dat is toch jammer? Ik heb dat gevoel bij veel andere bloggers ook. Ik vind het echt jammer dat we gestopt zijn met onze dromen na te jagen en proberen met een goed gevoel te gaan werken. Neen, we doen alles op automatische piloot voor het salaris en de randvoordelen, maar niet voor onszelf. En dat vind ik zo jammer! Waarom doen we ons dat aan!?

Hoe zit het bij jullie? Vertel eens eerlijk… Haal jij nog voldoening uit je job? En waarom ga je niet voor dat voldaan gevoel!? Daar wordt een mens toch zoveel rijker van!

Liefs,
Me, Myself and We.

5 gedachtes over “Work-life balance

  1. Upje zegt:

    Ik heb het me ook al vaak afgevraagd, de laatste tijd. Ik zie in mijn omgeving een paar mensen die heel goed weten wat ze willen en die dus ook echt gelukkig worden van hun job. Dat neemt uiteraard niet weg dat er overal rottige situaties zijn en dat iedereen op tijd en stond héél hard naar vakantie snakt. Toch vind ik het mooi om te zien en ben ik daar soms wel jaloers op.
    Ik weet gewoon niet wat ik dolgraag zou doen, dus neem ik genoegen met een ‘acceptabele’ job. Ik ga niet iedere dag met tegenzin, maar ik loop ook niet over van enthousiasme. Op die manier vind ik het wel belangrijk dat het dan bij een goeie werkgever te doen is aan goeie voorwaarden (mooi loon, voldoende vakantie) en behoorlijk dicht bij huis.

    Liked by 1 persoon

  2. Sabrina zegt:

    Inderdaad heel jammer he. Maar eens je een huishouden en gezin hebt gaan de randvoorwaarden toch zwaarder doorwegen vind ik. Plus ik vind het zeker niet evident om de combinatie uitdagende functie + voldoende kwali-tijd te maken. Zo jammer dat het lijkt alsof je maar voor een van de twee kan kiezen. Daar wordt uiteindelijk ook niemand gelukkiger van…

    Liked by 1 persoon

    • memyselfandwe zegt:

      Ik hecht ook meer belang aan randvoorwaarden dan aan jobinhoud. Maar het is inderdaad jammer dat je met minder uren niet meer uitdaging krijgt. Ik snap dat wel uit het oogpunt van de werkgevers, maar langs de andere kant denk ik dat het juist de bedoeling is dat je elke werknemer (vol – of halftijds) moet kunnen motiveren. Vooral qua jobinhoud.

      Like

  3. Flavie zegt:

    Ik doe mijn job graag… héél graag zelfs… een job met veel afwisseling (gelukkig!)… eentje dat ik wil doen tot aan mijn pensioen!
    Nog maar te zwijgen over ons flexibel uursysteem… heel handig… enkel de verdienste kan beter.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s