Het nieuws

Eigenlijk is er toch nooit goed nieuws te melden, he. De actualiteit tegenwoordig gaat over niets anders dan meer dan moorden, moordpogingen, verkeersdoden… Nooit wordt er eens melding gemaakt van iets positief! En als dat dan toch gebeurt, dan verdwijnt dat item naar helemaal onderaan de stapel waardoor je er niet toe komt om het te lezen omdat je hoofd al vol zit met al die miserie.

Ik word er ziek van, letterlijk en figuurlijk. Ik kan het mij aantrekken, he, al die miserie. Maar los ik daarmee iets op? Neen, natuurlijk niet.

Natuurlijk denk ik aan mijzelf en Mauro, die drie jaar is, als ik hoor dat een mama en haar driejarig dochtertje van de weg zijn gemaaid en allebei overleden zijn. Natuurlijk wens ik dat niemand toe, en al zeker die man/papa niet die in één klap zijn wereld kwijt is. Ben ik egoïstisch als ik denk “hopelijk maken wij dat nooit mee?” Ja, waarschijnlijk wel. Maar is dat niet logisch? Ergens, diep vanbinnen?

Als ik in de krant lees ‘fietser (15) omgekomen bij dodehoekongeval met vrachtwagen’ dan maak ik me de bedenking om mijn kinderen altijd met de auto naar school te voeren omdat het verkeer zo gevaarlijk is. Maar maak ik dan het verkeer ook niet nog gevaarlijker? Ja, natuurlijk wel! Is dat dan een goede optie? Ik weet het niet… Ik kan eerlijk en oprecht zeggen dat ik nu nog niet weet wat ik met mijn kinderen ga doen eens ze naar het middelbaar gaan. Wij wonen nu op wandelafstand (een goeie vijf minuten stappen) van school af. We doen de kinderen noodgedwongen met de auto weg en gaan ze ook met de auto halen, omdat we dit op weg naar of van het werk doen. Als ik op woensdag thuis ben, dan doe ik ze wel te voet weg.

Als ik in de krant zie staan dat er tijdens een live-uitzending van het nieuws twee reporters worden doodgeschoten door één of andere randdebiel, dan denk ik “Moeder, in wa voor ne wereld leven wij nu?” De mensen zijn toch gek? Wie doet nu zoiets? Het kan zijn dat je gepest wordt, maar los dat dan op een andere manier op! Als je weet dat de dader onder politiebegeleiding naar buiten werd gevoerd bij zijn ontslag, dan weet je ook wel voldoende, denk ik. Hij had een nogal opvliegend karakter…

Als ik tijdens het radiojournaal hoor dat er weer een aantal bootvluchtelingen zijn gered op de Middellandse Zee maar dat er voor 50 van hen geen hulp meer kon baten omdat ze in een laadruimte zaten waar ze giftige motordampen ingeademd hebben, dan bloedt mijn hart. Die mensen willen kost wat kost weg uit hun eigen barslechte situatie, nemen allerhande risico’s en bekopen het soms met hun leven. Ik zou ze geen eten willen geven, die vluchtelingen, maar ik hoop wel dat er gauw een regeling getroffen wordt waardoor ze mens zijn en geen vluchteling. Ik ga geen inzamelingsactie op poten zetten om dan onder druk gezet te worden dat geld te lossen. Weten jullie nog dat jongetje in een sporttas die verbrand was? Er is iemand in Vlaanderen die zijn goed hart heeft willen laten zien en geld is beginnen inzamelen voor die jongen. Een tijdje later krijgt hij telefoons, mails…  van de vader van dat jongetje dat hij geld nodig heeft en 2000 euro wil. Ben je dan een eerlijke vluchteling? Daar durf ik in dat geval dan weer over twijfelen.

Moest mijn verstand gewonnen hebben van mijn hart, ik had geen kinderen op deze wereld gezet. Laat staan twee en nadenkend over een derde! Maar mijn eigen kleine  wereldje vervult me met zoveel geluk dat ik denk dat ik die boze wereld wel aankan. Laat ons hopen dat er aan dat kleine wereldje van ieder van ons niets gebeurt, anders vergaat de wereld echt. Denk ik.

Liefs,
Me, Myself and We.

9 gedachtes over “Het nieuws

  1. misssexandthecity zegt:

    Oorlogen, moord, ongevallen het is van alle tijden en je kan jezelf en je kids niet behoeden voor onheil, het leven is te nemen of te laten en geniet nu maar eens extra van je ventjes en het geweldige leven dat wij leiden!

    Liked by 2 people

  2. Mrs. Brubeck zegt:

    Slecht nieuws verkoopt nu eenmaal beter, dat is altijd zo geweest, jammer genoeg 😦
    Je kan diegenen die je liefhebt niet in een glazen kast stoppen, nu bijna 2 jaar geleden dacht ik dat ik als weduwe verder moest…het kan zo gauw voorbij zijn… Genieten van je gezin 🙂 Elke dag opnieuw!

    Liked by 1 persoon

  3. Flavie zegt:

    Deze week heb ik nog eens naar het nieuws gekeken… maar eerlijk gezegd kijk ik zo weinig mogelijk… altijd maar ellende en leed… echt triestig!
    Zelf ben ik wel heel gelukkig met al hetgeen ik heb en kan…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s