Laatste examendag

Maandag 22 juni 2015.

De ochtend begon goed. Ik stapte in mijn auto om 7uur30 en vertrok. Het examen begon om 9uur. Ik dacht ruim op tijd te zijn, maar dat was buiten de wegwerkzaamheden gerekend. Om 9u15 viel ik het examenlokaal binnen.

De enige andere student die zijn examen Frans van januari moest afleggen, was al bezig. Ik krijg mijn examen en begin inwendig te flippen. Crap! Zoveel dat ik precies niet gestudeerd heb… Doeme.

Tijdens het examen kwamen er nog andere studenten hun TAC (Taalcompetenties) inhalen, mondeling. Van afleiding gesproken!

Om 11uur heb ik afgegeven. Kleine pauze gehouden en om 11u30 aan mijn mondeling begonnen. Om 11u45 gaf die andere student Frans zijn examen af. die was dus vroeger bezig en later klaar. Overduidelijk dat mijn examen niet goed gaat zijn! Mondeling viel wel mee, dacht ik… Niet dus.

Ik kom thuis om 13u30. Ik heb iets gegeten en ben om 14uur naar de action gereden. Ik had nog wat gerief nodig, maar daarover zal ik later misschien ook iets schrijven. Om 15uur kom ik thuis met al dat gerief in mijn auto. Ik dacht bij mezelf “Rap alles in de gang zetten, misschien al naar de zolder doen, en dan mijn jongens gaan halen zodat ik een fijne avond met hen kan doorbrengen.”

Ik wil me voor onze deur parkeren en moet daarvoor manoevreren. Ik zet me dus naast het boompje voor onze deur om dan achterwaarts in te parkeren. Terwijl ik naast dat boompje sta, zie ik uit de parking links van mij een auto recht achteruit rijden (die parkings staan loodrecht op de onze met een straat tussen). Ik zie die auto dichterbij komen en denk nog ‘Die gaat mij heel zeker raken.’

KABOEM!

‘Oei, dat was precies wat harder dan ik had gedacht. En nu gaat die terug vooruit rijden en kan ik de schade opmeten.’ zei ik tegen mezelf.

KABOEM!
KABOEM!
KABOEM!

Ik ben daar beginnen claxonneren (wat is het correcte Nederlandse woord hiervoor? Vraagt een leerkracht Nederlands-in-spé), heb mijn venster opengedraaid en heb keihard geroepen “GE ZIT MET UWEN TREKHAAK IN MIJN DEUR!”

Die mevrouw stapt uit haar uit, kijkt eens naar de auto’s en zegt “Ik weet het. Maar ik geraak er niet meer uit. Ik ga nog is proberen, he”

Ik dacht: ‘Nu gaan we het krijgen… Die gaat hier vooruit rijden en die trekt heel mijn deur mee.’
Ze rijdt vooruit, mijn deur bleef zitten waar ze zat. Ik doe die open, stap uit en kijk eens. Zij stond ondertussen ook naast mij. “Wij moeten precies het één en ander invullen, he.” zeg ik haar.

“Neen, we gaan dat zo regelen, want dat is de auto van het werk van mijn vriend en dat is al de vierde keer in twee jaar dat wij daar iets mee voorhebben en onze franchise gaat dan omhoog en…” Ik herkende haar ineens en ik zei: “Jij bent de mama van Joke, he.” (Joke is één van de buurvrouwen.) “Jaja, dat ben ik.” Ik zei dan: “OK, dan regelen we het zo. Ik kom dadelijk naar jou, maar ik ga eerst de jongens gaan halen in school.”

Ik rij naar school, met de daver op mijn lijf. Ik bel naar Het Ventje. Ik leg hem alles uit. OK… alles duidelijk voor iedereen.

Ik ga terug naar huis, met de jongens. Mevrouw komt afgelopen. “Rijden we nu naar de carrosserie dat die direct een prijs kan maken?” was haar vraag. “Euh. Ilian moet zijn flesje hebben. Eerst dat, dan kunnen we daarna eens gaan.”

Om halfvijf zijn we dan vertrokken. zij reed voorop met haar auto, ik daarachter met de twee jongens bij mij. Ik weet niet of jullie het nog weten, maar op maandag 22 juni is er op de E40 in aalst een dodelijk ongeval gebeurd richting de kust? Wij moesten naar Ternat, dus van Aalst richting Brussel -> dat ging nog wel. Maar die terugrit moest ik dus ook maken, met twee kinderen in de auto. Ik keek er al naar uit …

We komen bij de carrosserie aan. “Oei, madame, da ga ge toch via de verzekering moete regele zenne. Da gaat u anders veel te v eel geld kosten. Daar moet een nieuwe deur in.” Ja, lap… “Maar als jeh em hier binnenbrengt, krijg je een vervangwagen. Alleen de benzine moet je betalen. Ik lever hem vol en verwacht hem vol terug.”

Mevrouw dan tegen mij. “Is het goed dat ik woensdagmiddag om halféén langskom? We zullen dan de papieren invullen, maar op mijn auto.”
“Heb jij een trekhaak op jouw auto?”
“Neen.”
“Dan gaat dat moeilijk worden, he. Want een expert gaat dat direct zien dat dat van een trekhaak komt. uw bol staat er te schoon in.”
“Maar dat is toch niet waar…”
“OK. Kom woensdagmiddag maar langs.”

Wonesdagmiddag, kwart na twaalf. Mijn zus was bij ons. Ik heb de oven voor de pizza’s toch opgezet. “We kunenn toch moeilijk wachten tot die mevrouw gepasseerd is voor we eten. Ik heb honger! En Mauro moet ook eten.”
Om halféén zie ik ze toekomen. Ik zie mijn buurvrouw, die Joke, bij haar in de auto stappen en wegrijden. “Heh?!” zeg ik. “Dat is straf.

Wij eten onze pizza, mevrouw bleef weg. Ik zei dan tegen mijn zus “Ik ga die raamversiering van de geboorte van Ilian weghalen, als ze dan terugkomen zien ze dat ik het gezien heb. We kunnen elkaar niet negeren op die manier.”

De raamversiering was weg. Mevrouw was nog altijd niet terug…

Halftwee, een uur na afgesproken, had ik er genoeg van. “Ik ga is gaan bellen bij Joke. Misschien staat ze achter de hoek geparkeerd en probeert ze ervanonder te muizen.”

Ik ga bellen. Geen antwoord…  Terwijl ik de straat overstak naar mijn voordeur, kwame nze de straat ingereden. Ik bleef buiten staan wachten, met mijn armen gekruist en op het randje van ‘tap-tap-tap’ met de voet. Ze kwam direct afgelopen. “Ja, sorry, Joke wou frietjes gaan eten.” zei mevrouw de brokkenmaker. “OK. Kom erin.”

“Ik heb er vannacht van wakker gelegen. op mijn auto gaan we geen papieren kunnen invullen, he. Ze gaan dat zien, he.” was haar openingszin nadat ze binnen was.
“Ik ben blij dat je het hebt ingezien.”
“Maar allez, als je uw inschrijvingskaart NU doorstuurt aan de carrosserie, dan maakt die  direct een offerte voor de herstellingskosten.”
“Ja, maar, dat moet niet op mijn naam gebeuren, he!”
“Neeneen, maar stuur je dat dan nu door?”
“Ik zou willen dat je eerst een papiertje schrijft en ondertekent waarop staat dat jij opdraait voor de kosten, anders doe ik niks.”

Zo gezegd, zo gedaan. Klein briefje werd geschreven en getekend en door mij bewaard.
Inschrijvingsformulier werd doorgestuurd naar garagist.

Donderdagochtend, op weg nazar het werk. Ik bel naar de carrosserie. “Zou je van die witte Hyundai werk kunnen maken aub? Ik voel me niet veilig en een geblutste wagen terkt meer blutsen aan.”
“Heb je mij alles wel goorgestuurd?” vroeg die mij.
“Natuurlijk! Gisteren al!”
“Ahja, OK. Ik maak er werk van.”

Pas de maandag erop, de 29ste, kreeg ik en alleen ik een offerte in mijn mailbox. Ik heb niet gemankeerd en heb die direct doorgestuurd naar die mevrouw. Blijkbaar heeft ze die dan betaald.

Ik bel voor een afspraak, die maandag de 29ste. “Volgende week maandag mag je hem binnenbrengen,” “OK. Tussen 7u30 en 8u ben ik daar (op weg naar mijn werk).”
“Dat gaat niet. Wij zijn maar open vana 8u30.” zegt die mij. Ja… Weeral een gewring en gedoe om dat geregeld te krijgen.

Maandagochtend, 6 juli, ik rij met de auto van Het ventje naar het werk. Hij gaat mijn auto binnendoen. Hij stuurt mij een mailtje: ja jong, een nissan pixo.
Ik google snel en ik dacht bij mezelf: velt nog wel mee.

Tot ik dinsdagavond Ilian ga halen in de crèche. Ik wil de maxicosi op de achterbank zetten. die past daar niet tussen !!! AAAAAH!
Woensdag dan naar Mechelen gereden. Met Ilian op de voorbank. Mauro op de achterbank. Ik voelde hem ademen in mijn nek. Hij kon mij zo aanraken. De auto stak ook vol en ik had niet veel mee, behalve gerief voor patatjes en fruitpap voor Ilian en zijn pampers.

V R E S E L I J K

Mijn rug is gebroken! Die auto rammelt langs alle kanten, is degoutant vuil… Als ik uitstap, wil ik eerstm ijn handen wassen voor ik ook maar iets vastpak, want dat stuur en die vitessenpook… Brrr… Ik voel me direct vuil als ik iets heb aangeraakt. En dan wil ik nog niet denken aan die stoffen zetel…

Ik wacht vol ongeduld op telefoon om te zeggen dat mijn auto gemaakt is. Ik hoop ten laatste vandaag! IK WIL MIJN AUTO TERUG.

Nu pas besef ik hoeveel luxe ik in feite heb…

Liefs,
Me, Myself and We.

EDIT: Ik heb mijn auto terug! Je kan niet geloven hoe blij ik ben met mijn ‘limousine’.

Advertenties

3 gedachtes over “Laatste examendag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s