Twee nachten

Zolang heb ik mogen ‘genieten’ van het vakantiegevoel op een kinderafdeling in het ziekenhuis. Laat het uit! Vakantie? No way José! Gebroken, dat was ik. Na ocharme twee dagen.

Het heeft me wel héél hard doen beseffen wat onze buren anderhalf jaar lang hebben moeten doorstaan. Jullie kunnen hun verhaal gaan lezen op hun eigen blog.

6 mei 2014 is de dag waarop Jana de strijd verloor tegen aplastische anemie, een bloedziekte. Ik heb nooit beseft hoe ‘gevaarlijk’ die ziekte is, tot ze in april haar hersenbloeding kreeg. Het arme ding…

Die twee nachten hebben me tot nadenken gestemd. Afgelopen zaterdag werd er een kindernamiddag georganiseerd door hun VZW, met benefietvoetblamatch ten voordele van kinderafdelingen in drie ziekenhuizen. Ik heb hen, de dag voor die kindernamiddag, trouwens een berichtje gestuurd dat ik ongenegeerd met jullie durf delen: ‘Hey. Morgen gaat het, ondanks de reden waarom, toch een fijne dag worden denk ik. Wij hadden al immens veel respect voor jullie, maar dat is de afgelopen twee dagen nog vertienduizendvoudigd ofzo. We hebben een duizendste mogen proeven en meemaken met Ilian als jullie met Jana… Wauw! Ik durf niet klagen over mijn gebroken rug van in die slechte slaapzetel zenne. (En nu heb ik het toch gedaan. Sorry.) Dat was ocharme voor twee nachten. Jullie hebben dat bijna anderhalf jaar gedaan… Jawadde. Wij buigen zeer diep voor jullie!! Tot morgen. xxx’

Ze vonden mijn woorden mooi. Maar ik meende ze ook uit de grond van mijn hart. Het leven kan toch oneerlijk zijn, he.

Liefs,
Me, Myself and We.

Een gedachte over “Twee nachten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s