Zes jaar

Afgelopen zaterdag waren Het Ventje en ik zes jaar samen. Omdat hij volop met de zolder bezig is en ik met zwanger zijn, hebben we het niet gevierd.

Vrijdagavond had ik mij een beetje boos gemaakt. Waarom konden we toen niet een hapje gaan eten? Een dagje te vroeg, maar daarom niet minder gezellig. Maar om één of andere reden wou Het Ventje niet.

Zaterdag heb ik dan een kaasschotel in huis gehaald. Mijn ouders waren hier ook om aan de zolder te helpen. Zij waren zaterdag 34 jaar samen, wij zes. We hebben het samen dan een beetje gevierd met die kaasschotel, maar niet helemaal zoals ik wou. Ik alleen met mijn Ventje zonder pottenkijkers en eens weg van de dagelijkse sleur die nu al een maand aansleept. We maken geen tijd voor elkaar en nu is het meer dan cruciaal dat we dat wel doen, vind ik!

Zondag heb ik niks gezegd of gevraagd. Die dag is gewoon gepasseerd.

Vandaag moesten we op controle bij de vroedvrouwen om halfzes. We passeren een frituur en ik zeg ‘ah, we kunnen hier een frietje komen steken voor ons zes jaar samenzijn’. Ventje vroeg nog: heb je geen eten misschien? Ik antwoordde ‘jawel, maar geen zin om dat klaar te maken’.

We komen terug naar huis en passeren er. Maar neen, er werd niet gestopt behalve voor onze deur. Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, maar ik mis hem. Hij is wel voor ons en onze tweede zoon bezig, maar één avondje op een maand tijd is nu toch niet teveel gevraagd, he?!

Blijkbaar wel…

Ik ga mijn patatjes afgieten en het vlees bakken… Blijkbaar het enige waar ik goed genoeg voor ben.

Sorry voor mijn gezeur. En morgen heb ik waarschijnlijk ongelooflijk veel spijt van dit blogberichtje. Ik zie nog wel of ik het al dan niet verwijder, maar ik moest mijn hart luchten.

Liefs,

Me, Myself and We

19 gedachtes over “Zes jaar

  1. Silke zegt:

    Maar meid toch, waarschijnlijk een beetje de samenloop van omstandigheden. Jou hormonen, zijn babyzenuwen….. Laat het eventjes gaan. Je kan hem 130 keer zeggen dat je hem mist, maar als hij het niet wil horen sta je tegen een muur te gillen.
    Neem anders gewoon zelf het heft in handen. Kaarsjes op tafel, hapjes erop en je verplicht hem neer te zetten 🙂

    Like

    • memyselfandwe zegt:

      Ik krijg het gevoel dat ik de enige ben die nog moeite doet voor onze relatie. (Allez, dat klinkt nu zo cru, maar ik bedoel daarmee dat ik dat al regelmatig doe, een kaarsje aan, een hapje en drankje…) zal wel overgaan zeker?

      Like

  2. lifeisagardenofquotes zegt:

    Toemme, ik dacht dat er ne twist kwam en dat hij iets super had georganiseerd als verrassing.
    Kun je hem niet vertellen hoe je je voelt. Oké hij is wel met de zolder bezig, maar jij bent ook bezig met het huishouden.
    Je gevoelens zeker niet opkroppen hoor.

    Like

  3. Inge zegt:

    Ik kan je maar 1 tip geven en dat is iets wat mijn man mij gaf als tip: mannen begrijpen geen onduidelijke communicatie: zeg gewoon hoe het ervoor staat en wat je wil. Duidelijk, geen subtiele hints die voor interpretatie vatbaar zijn. Dat van die zondag die je hebt laten voorbijgaan zonder iets te zeggen, dat is zo herkenbaar: jij maakt jezelf druk terwijl er voor je man geen vuiltje aan de lucht is… Zoiets deed ik vroeger ook, tot mijn man me dus die tip gaf. Hopelijk vinden jullie nog wat tijd voor elkaar voor de komst van de baby. Succes 😉

    Like

  4. Menck zegt:

    Je zult hem eens flink moeten triggeren, denk ik. Of een goed gesprek met je ventje hebben waarin je alles minutieus op een rijtje kunt zetten. Want deze situatie is inderdaad allesbehalve fun en op termijn zelfs onhoudbaar.

    Like

    • memyselfandwe zegt:

      Dan moeten we tijd hebben voor zo’n gesprek, he… Tijdens het avondeten is zo moeilijk, want op een kwartier is mijn hart niet gelucht. Daar loopt dan een peuter rond die aandacht vraagt, zelfs tijdens het eten. Na het eten is de nood naar een after-dinner-sigaret zeer groot bij mijn wederhelft. Ik zal nog eventjes op mijn tanden bijten. Het is maar tijdelijk. Maar toch bedankt voor de tip.

      Like

  5. anna1985nl zegt:

    Ik begrijp wel dat je er gefrustreerd door raakt. Dat zou ik doen! 🙂 Mannen en vrouwen zijn soms gewoon zo verschillend qua allerlei zaken. Volgens mij begrijpen we elkaar gewoon niet helemaal. Hij heeft het vast niet eens door dat hij je hiermee frustreert/kwetst. Ik hoop dat jullie er snel uit komen. Veel succes! Xx

    Like

  6. marlies zegt:

    meid toch, ik vind helemaal niet dat je overdrijft! er moet in een relatie ook tijd blijven voor romantiek, ongeacht de dagelijkse beslommeringen… Ik zou gewoon eens een rustig moment uitkiezen terwijl je zoontje slaapt, en hem dat vragen. Zeggen dat dat voor jou belangrijk is. Ik dreig mijn man er soms al lachend mee dat er ook nog andere mannen in de wereld zijn. Het helpt hem toch om te beseffen dat onze relatie niet vanzelfsprekend is…

    Like

  7. Rob Alberts zegt:

    Als ik jouw verhaal zo lees merk ik dat ik ook een hork ben.
    Wat jij beschrijft is heel normaal.
    Maar blijkbaar zien mannen dit niet zo gemakkelijk.

    Blijf maar duidelijk genoeg vertellen.
    Ik weet dat ik ook hardhoors ben.

    Vriendelijke groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s